Жорж Рентц – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капелланы, 1- және 2-дүниежүзілік соғыстарда қызмет еткен. Сунда бұғазы шайқасындағы ерлігі үшін Navy Cross орденімен марапатталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Снэвели Рентц (25 шілде 1882 – 1 наурыз 1942) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері және капелланы, ол Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет етті. Сунда бұғазы шайқасында «Хьюстон» кемесін жоғалтқаннан кейін көрсеткен өзімшілдік батырлығы үшін ол қайтыс болғаннан кейін Әскери-теңіз кресімен марапатталды – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы наградаға ие болған жалғыз капеллан.
United States Navy officer
George Snavely Rentz (July 25, 1882 – March 1, 1942) was a United States Navy chaplain who served during World War I and World War II. For selfless heroism following the loss of Houston in the Battle of Sunda Strait, he was posthumously awarded the Navy Cross— the only Navy Chaplain to be so honored during World War II.
Жеке өмірбаяны
Джордж Рентц Пенсильвания штатының Либан қаласында дүниеге келген. Ол 1903 жылы Геттисбург колледжінде, сол кезде Пенсильвания колледжі деп аталған, бакалавр дәрежесін алды. Оқу кезінде ол Альфа Тау Омега студенттік қауымының мүшесі болды. Рентц соңынан Принстон теологиялық семинариясын бітіріп, 1909 жылы дін қызметкері болып тағайындалды. Келесі сегіз жыл бойы ол Нортумберленд пресвитериясының дін қызметкері ретінде қызмет етті, сонымен қатар Пенсильвания және Нью-Джерси штаттарындағы шіркеулерде пасторлық қызмет атқарды. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде ол лейтенант-жарғымды дәрежесімен капеллан болып тағайындалды және Франциядағы 11-ші теңіз жаяу әскері полкіне жіберілді, онда 1919 жылға дейін қызмет етті. Рентц 1924 жылы командир дәрежесіне жетті. Капеллан ретінде ол "Флорида", "Райт", "Батыс Вирджиния", "Аугуста" және соңғы қызмет орны болған "Хьюстон" кемелерінде қызмет етті. Әскери қызметі барысында Рентц Порт-Рояльдегі теңіз жаяу әскерінің казармасында (Оңтүстік Каролина штаты), Флоридадағы Пенсакола теңіз әуе базасында және Калифорниядағы Сан-Диего теңіз әуе базасында да қызмет етті.
George Rentz was born in Lebanon, Pennsylvania. He received his undergraduate degree in 1903 from Gettysburg College which was then known as Pennsylvania College. While attending he was a member of the Alpha Tau Omega fraternity. Rentz subsequently graduated from Princeton Theological Seminary and was ordained in 1909. For the next eight years he served as a Presbyterian minister for the Presbytery of Northumberland, as well as pastoring churches in Pennsylvania and New Jersey. Upon the entry of the United States in World War I, he was appointed acting chaplain with the rank of lieutenant junior grade and assigned to the 11th Marine Regiment in France, where he served until 1919. Rentz attained the rank of commander in 1924. As chaplain, he served aboard Florida, Wright, West Virginia, Augusta and his final duty station, Houston. During his military career, Rentz also served at the Marine Barracks in Port Royal, South Carolina, Naval Air Station Pensacola, Florida, and Naval Air Station San Diego, California.
Хьюстон кемесі
1940 жылы командир Рентц "Аугуста" кемесінен "Хьюстонға" ауыстырылды, ол "Аугуста" кемесінің орнына Азиялық Флоттың флагмандық кемесі болды. Рентц экипаждың сүйіктісі болды, тіпті ережелерді елемей, шаршаған теңізшілерге қажет болған жағдайда алкогольдің аз мөлшерін бөліп беруге дейін барды. 1942 жылдың 4 ақпанында Макасар бұғазы шайқасында "Хьюстонға" жасалған жапондық шабуыл кезінде командир Рентц жасырынудан бас тартып, зениттік артиллерия экипажы арасында жүріп, олардың рухын көтеріп отырды. Экипаж мүшелері "Құдайдың осы адамы қорқынышсыз араларында жүргенін көргенде, енді өздерін жалғыз сезінбеді" деп айтты. Осы шабуыл кезінде Флорес теңізінде "Хьюстон" тікелей оққа түсіп, үшінші мұнарасы бұзылып, 48 теңізші қаза болды. Бір айдан кейін "Хьюстон" және австралиялық жеңіл крейсер HMAS Perth (D29) Голландияның Шығыс Индиясының Сурабая портына бағытталды, онда олар жапондық әскери-теңіз жабдықтау желілеріне шабуыл жасауы тиіс болды. Жолда екі кеме күтпеген жерден жапондық шабуыл күштерімен кездесіп, қазір Сунда бұғазы шайқасы деп танылатын шайқасқа қатысты. Жапондық күштер сандық артықшылыққа ие болғанына қарамастан, екі кеме де қарсы тұрды. Соңынан жапондық эсминецтерінің бірі торпедалар атып, одақтас крейсерлерін айналып өтіп, төрт әскери кемесін батырды. Ақырында, жапондық күштер жараланған "Перт" пен "Хьюстонға" тым күшті болып шықты. 1942 жылдың 1 наурызында түн ортасына дейін "Перт" алдымен, содан кейін "Хьюстон" батып кетті.
Commander Rentz transferred from the Augusta to the Houston in 1940 when it relieved Augusta as the flagship of the Asiatic Fleet. Rentz was a crew favorite, even going so far as to ignore regulations and dispense nips of alcohol as needed to the exhausted sailors. During a Japanese attack on Houston at the Battle of Makassar Strait on February 4, 1942, Commander Rentz spurned cover and circulated among the crew of the anti aircraft battery, keeping up their spirits. It was noted that, when crew members at the guns " saw this man of God, walking fearlessly among them, they no longer felt alone." In the Flores Sea, during this attack, Houston took a direct hit that disabled turret III and killed 48 men. Less than a month later, Houston and the Australian light cruiser HMAS Perth (D29) were directed to proceed to the Dutch East Indies port of Surabaya, where they were supposed to attack Japanese naval supply lines. En route, the two ships unexpectedly encountered a Japanese invasion force, resulting in the encounter now known as the Battle of Sunda Strait. Though outnumbered by the Japanese convoy, both ships persisted. In the ensuing melee one of the Japanese destroyers fired a spread of torpedoes that passed by the allied cruisers and sunk four of their own troopships. In the end, the Japanese forces proved too much for the wounded Perth and Houston. The final attack on these two cruisers sank first Perth and then Houston shortly before midnight on March 1, 1942.
Батырлық көрсеткендердің куәліктері
Бұл Хьюстон кемесі суға батып жатқанда тастап кету кезінде командир Рентц суға түсіп, қираған ұшақтың жүзу құралында басқа экипаж мүшелерімен бірге жартылай қауіпсіздікке қол жеткізді. Суға толы қайықтың тым көп адамға толы екенін және су жинап жатқанын көріп, ол жақын жердегі жараланған аман қалғандарға өз орнын және құтқару жилетін беруге тырысты. Ол: "Сендер жас емессіңдер, мен өмірімнің көп бөлігін өткіздім және мен кетуге дайынмын" деді. Хьюстон кемесінен аман қалған жауынгер Джим Джидің айтуынша, ешкім жомарт, батыл дін қызметкерінің ұсынысын қабыланбады. Рентц кетуге тырысқан сайын, кемедегі әріптестері оны қайта әкеп қойды. Соңында ол құтқару жилетін бірінші сыныпты теңізші Уолтер Л. Бисонға берді, ол Рентцтің "жүрегінің нашарлап бара жатқанын айтты; маған көп ұзамай қайтысымен кеткенін айтты" деп еске алды. Ұзақ дұғадан кейін капеллан құтқару жилетін Бисонға берді, бірақ ол оны киюден бас тартты. Рентц жүзу құралынан суға секіріп, көзден жоғалды. Джи еске алады: "Ешкім не болғанын түсінбеді. Бір минут болды, екінші минут жоқ болды". Бисон Рентцтің жоғалғанын білгенде, құтқару жилетін киді. Осы әрекеттері үшін Рентцке өлімнен кейін АҚШ Әскери-теңіз күшінің екінші жоғары наградасы – Әскери-теңіз кресі табысталды. Капеллан Рентц зейнеткерлікке шығуға бір жылдай уақыт қалғанда қайтыс болды. "Хьюстон" кемесінің бастапқы экипажы 1168 адамды құрады, ал олардың 800-і қаза тапты. Жапондарға тұтқынға түскен 368 экипаж мүшесінің 77-сі тұтқындықтан қайтыс болды. Соғыс аяқталғанға дейін 291 адам аман қалды.
It was during the abandonment of the sinking Houston that Commander Rentz entered the water and attained partial safety along with other crewmembers on a destroyed airplane's float. Seeing extreme overcrowding and the fact that the pontoon was taking on water, he attempted to relinquish his space and lifejacket to wounded survivors nearby. He declared "You men are young, I have lived the major part of my life and I am willing to go." According to Houston survivor Private Jim Gee, no one would oblige the generous, fearless chaplain. Each time Rentz attempted to leave he was brought back by his shipmates. He ultimately relinquished his lifejacket to Seaman First Class Walter L. Beeson, who recounts that Rentz "told me his heart was failing him; told me he couldn't last much longer." Following a brief prayer, the Chaplain gave the lifejacket to Beeson, who refused to put it on. Rentz kicked away from the float and disappeared. Gee recalled "No one realized what had happened. It's just one of those things that one minute he's there, and the next minute he wasn't." When Beeson realized that Rentz was gone, he put on the lifejacket. For these actions, Rentz was posthumously awarded the United States Navy's second highest award for valor, the Navy Cross. Chaplain Rentz had less than one year to serve before retiring. He was one of 800 men who perished out of the original crew of 1,168 aboard Houston. Of the 368 crew members who made it to shore and were captured by the Japanese, 77 would die in captivity. 291 survived to the end of the war.