Кіріспе

Оңтүстік Германиядағы сарай Хоэншвангау сарайы – Германияның оңтүстігіндегі 19 ғасырда салынған сарай. Оны Бавария королі Максимилиан II тұрғызған, ал оның ұлы Бавария королі Людвиг II бала кезінде осы сарайда тұрған. Сарай Германияның оңтүстік-батысындағы Баварияның Осталггау ауданындағы Фюссен қаласының жанындағы Хоэншвангау ауылында орналасқан, Австрия шекарасына өте жақын.

Тарих

12 ғасырдан бастап тарихи жазбаларда алғаш рет аталған Швангау (сөзбе-сөз аударғанда – «Лебедь ауданы») бекінісі, қазіргі 19 ғасырдағы Нойшванштайн қамалы орналасқан жердегі жартастың үстінде тұрған. Швангаудың кейінірек графтары болған рыцарлар – Вельфтерлердің министрлері. Хилтбольт фон Швангау (1195–1254) – әнші. Маргарета фон Швангау – Минессингер Освальд фон Волькенштейннің әйелі. Қазіргі Хоэншвангау («Жоғарғы Швангау») қамалы алғаш рет 1397 жылы, бірақ Шванштайн деген атпен аталды. Тек 19 ғасырда екі қамалдың атауы ауысты. Ол Альпзе көлінің үстіндегі төбеде, ескі бекіністен төмен орналасқан. 1440 және 1521 жылдар аралығында иелері өздерінің феодаларын Баварияның Виттельсбах герцогтарына сатуға мәжбүр болды, бірақ қаланы Бургревтер ретінде жалғастырды. 1521 жылы олар қайтадан иелікке ие болды, бірақ 1535 жылы жерлерін сатуға мәжбүр болды. Сатып алушы, Аугсбургтің бай саудагері Иоганн Паумгартнер, төменгі қаланы итальяндық сәулетші Лусио ди Спацци қайта қалпына келтірді, ол Инсбруктегі Хофбургте жұмыс істеген. Ол сыртқы қабырғалар мен мұнараларды сақтап қалды, бірақ ішкі бөліктерін 1547 жылға дейін қайта салды, ол әлі күнге дейін бар. Алайда, Швангаудың ескі бекінісі қираған. Барондық атаққа көтерілген Паумгартнер 1549 жылы қайтыс болды, ал оның ұлдары жаңа қаланы Баварияның сайлаушысы Максимилианға сатып жіберді. Виттельсбахтар қаланы аю аулау үшін немесе агнатикалық княздер үшін демалыс орны ретінде пайдаланды. 1743 жылы оны австриялық әскерлер тонады. Неміс медиациясында Швангау округі 1803 жылы Баварияның сайлаушылығының бір бөлігіне айналды. Бавария королі Максимилиан I Иосиф 1820 жылы қаланы сатып жіберді. Тек 1832 жылы оның немересі, бавариялық Максимилиан II, сол кездегі мұрагер ханзада, оны қайта сатып алды. 1829 жылдың сәуір айында ол тарихи жерді жаяу аралап, айналасындағы сұлулыққа қатты қуанды. Ол 1832 жылы Шванштайн деп аталатын қирап қалған ғимаратты сатып алды, ол жақын маңдағы Фюссен қаласындағы ескі қамалға (Хохес Шлосс) көшу керек деген әкесінің тілегін тастады. 1833 жылдың ақпан айында қамалдың қайта құрылысы басталды, ол 1837 жылға дейін жалғасты, 1855 жылға дейін қосымшалар жасалды. Жобаның жетекші сәулетшісі Доменико Куальо сыртқы дизайнының неоготика стиліне жауапты болды. Ол 1837 жылы қайтыс болды, ал бұл тапсырманы Жозеф Даниэль Ольмуллер (1839 жылы қайтыс болды) және Георг Фридрих Зибланд жалғастырды. 90-нан астам қабырғалық суреттер (Лоренцо Куальо мен Майкл Нехер сияқты суретшілер) Швангау тарихын, сондай-ақ Орта ғасырлық неміс романстарын бейнелейді. Парзиваль және Лохенгрин, Лебедьтің салтшысы, Рихард Вагнер кейіннен өзінің операларын негізге алды. Хоэншвангау Максимилианның, оның әйелі Мария Пруссияның және олардың екі ұлы Людвигтің (кейінірек Бавария королі Людвиг II) және Оттонның (кейінірек Бавария королі Оттон I) ресми жазғы және аңшылық резиденциясы болды. Жас ханзадалар осы жерде жасөспірім шақтарының көп жылдарын өткізді. Тау-кенді жақсы көретін Мария патшайым Альп тауларының түкпір-түкпірінен жиналған өсімдіктермен альпі бағын жасады. Патша мен патшайым бас ғимаратта, ал балалар қосымша ғимаратта тұрды. Королеваның туысы Пруссияның Фридрих Вильгельм IV Рейндегі Стольценфельс қамалын готика стилінде қайта салдырды. 1864 жылы Максимилиан патша қайтыс болды, ал оның ұлы Людвиг таққа отырды, ол әкесінің бөлмесіне көшті. Людвиг ешқашан үйленбегендіктен, оның анасы Мария жаз айларында өз үйінде өмір сүруді жалғастыра алды. Людвиг патша Хоэншвангауда өмір сүруді ұнататын, бірақ көбінесе өзінің жек көретін анасының жоқтығында, әсіресе 1869 жылдан кейін өзінің қамалы Нойшванштайнның құрылысы басталғаннан кейін, ол ата-анасының қамалынан жоғары орналасқан ескі Швангау бекінісінде. 1886 жылы Людвиг қайтыс болғаннан кейін, королева Мария 1889 жылы қайтыс болғанға дейін қамалдың жалғыз тұрғыны болды. Оның күйеу ағасы, Баварияның принц-регенті Люитпольд, негізгі ғимараттың 3-ші қабатында тұрды. 1905 жылы электрлендіру және электрлік лифт орнату үшін жауапты болды. Люитпольд 1912 жылы қайтыс болды, ал сарай келесі жылы мұражай ретінде ашылды. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде қамал еш зардап шекпеді. 1923 жылы Баварияның мемлекеттік парламенті бұрынғы патша отбасының қамалда тұру құқығын мойындады. 1933 жылдан 1939 жылға дейін Баварияның мұрагерлік принці Руппрехт және оның отбасы қаланы жазғы резиденциясы ретінде пайдаланды, және ол өзінің мұрагерлерінің сүйікті резиденциясы болып қала береді, қазіргі кезде оның немересі Франц, Бавария герцогі. 1941 жылдың мамырында Баварияның принці Адальберт Гитлердің «Принцересс» жарлығы бойынша әскерден шеттетіліп, Хоэншвангау отбасылық қамалына көшті, онда ол соғыс аяқталғанға дейін өмір сүрді. Жыл сайын 300 000-нан астам турист сарайға келеді. Қамал жыл бойы ашық (Рождестводан басқа). Жұмыс уақыты сәуірден қыркүйекке дейін сағат 9:00-дан 18:00-ға дейін, ал қазаннан наурызға дейін сағат 10:00-дан 16:00-ға дейін. Экскурсиялар неміс, ағылшын, француз, итальян, испан, орыс, чех, словен және жапон тілдерінде жүргізіледі. Жеке экскурсиялар қолжетімді емес.