Анил Какодкар: Үндістанның ядро физигі және инженері
Anil Kakodkar
Анил Какодкар – индиялық ядро физигі, Ұлттық атом энергия комиссиясының төрағасы. Үндістанның ядролық тәуелсіздігіне үлкен үлес қосты, торий отынын қолдаушы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның ядролық физигі (1943 жылы туған)
Indian nuclear physicist (born 1943)
Анил Какодкар (11 қараша 1943 жылы туған) – үндістандық ядролық физик және механикалық инженер. Ол Үндістанның Атом энергиясы комиссиясының төрағасы және Үндістан Үкіметінің хатшысы болды, сондай-ақ 1996 жылдан 2000 жылға дейін Тромбайдағы Бхаба атомдық зерттеу орталығының директоры қызметін атқарды. 2009 жылғы 26 қаңтарда ол Үндістанның екінші жоғары азаматтық наградасы – «Падма Вибхушан» орденімен марапатталды. Какодкар Үндістанның ядролық қару сынақтарында маңызды рөл атқарды, елдің егемендігін нығайтты, сонымен қатар ядролық энергия үшін отын ретінде торийге қатысты Үндістанның өзіне жетерлік мүмкіндігін жақтады.
Anil Kakodkar, (born 11 November 1943) is an Indian nuclear physicist and mechanical engineer. He was the chairman of the Atomic Energy Commission of India and the Secretary to the Government of India, he was the Director of the Bhabha Atomic Research Centre, Trombay from 1996 to 2000. He was awarded the Padma Vibhushan, India's second highest civilian honour, on 26 January 2009. Apart from playing a major role in India's nuclear tests asserting sovereignty, Kakodkar champions India's self reliance on thorium as a fuel for nuclear energy.
Ерте өмір
Какодкар 1943 жылғы 11 қарашада Баруани княздық мемлекетінде (қазіргі Мадхья-Прадеш штаты) Камала Какодкар мен Прушоттам Какодкар отбасында дүниеге келді. Екеуі де Гандишіл тәуелсіздік күрескерлері болған. Ол Барвани және Харгон қалаларында бастауыш білімін алды, содан кейін жоғары білім алу үшін Мумбаиға көшті. Какодкар Рупарел колледжін бітірді, одан кейін 1963 жылы Мумбаи университетінің ВДТИ институтында механикалық инженерия мамандығы бойынша диплом алды. 1964 жылы Бабха атом зерттеу орталығына (БАРК) жұмысқа орналасты. 1969 жылы Ноттингем университетінде эксперименталдық кернеулерді талдау бойынша магистр дәрежесін алды.
Kakodkar was born on 11 November 1943 in Barwani princely state (present day Madhya Pradesh state) to Kamala Kakodkar and Purushottam Kakodkar, both Gandhian freedom fighters. He had his early education at Barwani and at Khargone, until moving to Mumbai for post matriculation studies. Kakodkar graduated from Ruparel College, then from VJTI, University of Mumbai with a degree in Mechanical Engineering in 1963. He joined the Bhabha Atomic Research Centre (BARC) in 1964. He obtained a master's degree in experimental stress analysis from the University of Nottingham in 1969.
Мансап
Ол БАРК-тың реакторлық инженерия бөліміне қосылды және Дхрува реакторының жобалау және құрылысында маңызды рөл атқарды, бұл толығымен жаңа, бірақ жоғары технологиялық жоба болды. Ол 1974 және 1998 жылдары Үндістанның бейбіт ядролық сынақтарының негізгі жасаушыларының құрамында болды. Бұдан әрі ол Үндістанның қысымды ауыр су реакторы технологиясын жергілікті түрде дамытуға жетекшілік етті. Ол Калпаккамдағы екі реакторды және Раватбхатадағы бірінші энергоблокты қайта жаңғырту жұмыстарында қатысты, олардың бірі бір кезде жабылуға жақын болған. 1996 жылы ол БАРК директоры болды, ал 2000 жылдан бері Үндістанның Атом Энергия Комиссиясын басқарып, Атом Энергия Министрлігінің хатшысы қызметін атқарып келеді. Ол 250-ден астам ғылыми мақала жариялаған. Оның пікірінше, Үндістан энергияда, әсіресе арзан ұлттық торий ресурстарын пайдалану арқылы тәуелсіз болуы керек. Ол торий-уран-233-ті негізгі энергия көзі ретінде, ал плутонийді қозғалтқыш отын ретінде пайдаланатын Advanced Heavy Water Reactor (жаңа ауыр су реакторын) жобалаумен айналысуын жалғастыруда. Қарапайым, бірақ қауіпсіз технологиясы бар бұл реакторлық жүйе торийден электр энергиясының 75 пайызын өндіруге мүмкіндік береді.
He joined the Reactor Engineering Division of the BARC and played a key role in design and construction of the Dhruva reactor, a completely original but high tech project. He was a part of the core team of architects of India's Peaceful Nuclear Tests in 1974 and 1998. Further he has led the indigenous development in India's Pressurised Heavy Water Reactor Technology. He worked in the rehabilitation of the two reactors at Kalpakkam and the first unit at Rawatbhata, which at one stage were on the verge of being written off. In 1996 he became Director of the BARC and since 2000 he has been leading the Atomic Energy Commission of India and also is the secretary of the Department of Atomic Energy. He has published over 250 scientific papers. He believes that India should be self reliant in energy, especially by use of the cheap national thorium resources. He continues to engage in designing the Advanced Heavy Water Reactor, that uses thorium uranium 233 as the primary energy source with plutonium as the driver fuel. The unique reactor system, with simplified but safe technology, will generate 75 per cent of electricity from thorium.