Рейниер де Грааф: Голланд дәрігері мен репродуктивті биологияның негізін қалаушысы
Regnier de Graaf
Рейниер де Грааф (1641-1673) – голланд дәрігер, анатомия және физиологияда маңызды жаңалықтар ашқан. Репродуктивті биология, иатрохимия саласындағы зерттеулер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық дәрігер (1641–1673)
Dutch physician (1641–1673)
Регние де Граф (ағылшынша жазуы), түпнұсқа голландша жазуы Рейнье де Граф, немесе латыншаланған Реййнерус де Графф (30 шілде 1641 – 17 тамыз 1673), голландиялық дәрігер, физиолог және анатомист болды. Ол көбелек биологиясында маңызды жаңалықтар ашты. Ол иатрохимия және иатрогенез салаларында маманданған, сондай-ақ адамның көбелек мүшелерінің құрылымын және қалай жұмыс істейтінін түсіну үшін оларға бояу салуға арналған шприцтің алғашқы авторы болды.
Regnier de Graaf (English spelling), original Dutch spelling Reinier de Graaf, or Latinized Reijnerus de Graeff (30 July 164117 August 1673), was a Dutch physician, physiologist and anatomist who made key discoveries in reproductive biology. He specialized in iatrochemistry and iatrogenesis, and was the first to develop a syringe to inject dye into human reproductive organs so that he could understand their structure and function.
Өмірбаян
Де Граф Шонховенде ағаш шебері, инженер немесе сәулетшінің ұлы болып дүниеге келді және Левенде (1658), Утрехт пен Лейденде (1663) медицинаны оқыды. Онда оның құрбылары Ян Свамердам, Нильс Стенсен, Оле Борх және Фредерик Руйш болды, олар профессор Франсискус Сильвиус, Йоханнес ван Хорн және Лукас Шахтпен ынтымақтастықпен жұмыс істеді. Олардың барлығы көбелек мүшелеріне қызығушылық танытты және Рене Декарттың иатрофизикалық тәсіліне ықпал етті. Ол асқазан безіне арналған докторлық диссертациясын қорғады, ал 1665 жылы (ағасымен бірге) Францияға барып, Пьер Бурделотпен бірлесіп, иттерде тәжірибелер жүргізді. Ол Анже университетінен Жан Шапеленнің аудармашылығымен медициналық диплом алды. Де Граф 17 тамызда қайтыс болды және 21 тамызда Делфттегі Ескі шіркеуде, хордың ең көрнекті жеріне құрметпен жерленді. Оның өзін-өзі өлтірген болуы мүмкін деген пікір бар, бірақ Голландияның басқа қалаларындағыдай, безгек, тиф немесе дизентерияға шалдыққан болуы ықтимал; Де Граф сонымен қатар үшінші трактатында сипатталған пайдалы шприцтің авторы болды.
De Graaf was born in Schoonhoven as the son of an carpenter/engineer or architect and studied medicine in Leuven (1658), Utrecht and Leiden (1663). There his co students were Jan Swammerdam, Niels Stensen, Ole Borch and Frederik Ruysch, cooperating with professor Franciscus Sylvius, Johannes van Horne and Lucas Schacht. All of them were interested in the organs of procreation and influenced by Rene Descartes' iatrophysical approach. He submitted his doctoral thesis on the pancreas, and in 1665 he went (together with his brother) to France where he further experimented on dogs, cooperating with Pierre Bourdelot. He obtained his medical degree from the University of Angers with Jean Chapelain as his translator. De Graaf died on 17 August and was buried respectfully on 21 August in the nearby Old Church, Delft on a prominent spot, at the choir. It has been speculated that he may have committed suicide, but it is more likely it was malaria, typhoid fever or dysentery as in other Dutch cities; De Graaf also invented a practical syringe, described in his third treatise.
Графикалық фолликулдер
Оның есімімен байланысты мұрасы – Граф фолликулдары (немесе жұмыртқалық фолликулдар). Ол өзі бұрын оларды сипаттамағанын, бірақ олардың дамуын сипаттағанын айтты. Қоянның жүктілігін бақылағаннан кейін, ол фолликулада жұмыртқа жасуша бар деген қорытындыға келді, бірақ оны ешқашан байқаған жоқ. Жұмыртқалық фолликуланың жетілген кезеңі оның құрметіне Граф фолликуласы деп аталады, бірақ басқалар, соның ішінде Фаллопиус, бұрын фолликулаларды байқаған (бірақ оның репродуктивтік маңызын түсінбеген). "Graafian follicle" термині Альбрехт фон Галлердің "ova Graafiana" терминін енгізгеннен кейін пайда болды, ол Де Граф сияқты фолликуланың өзі жұмыртқа жасуша екенін есептеді, бірақ Де Граф жұмыртқаның одан әлдеқайда кіші екенін түсінді. Адам жұмыртқасын 1827 жылы Карл Эрнст фон Баер ашты. Де Графтың замандасы Ян Свамердам оның "DeMulierum Organis Generatione Inservientibu" еңбегі жарияланғаннан кейін оған қарсы шығып, оны және Йоханнес ван Хорнның жұмыртқалық және оның жұмыртқаларының маңыздылығы туралы бұрынғы жаңалықтарын өз есебіне жазды деп айыптады. Де Граф наразылық білдірді, бірақ плагиат айыптамасы оған әсер етті.
His eponymous legacy are the Graafian (or ovarian) follicles. He himself pointed out that he was not the first to describe them, but described their development. From the observation of pregnancy in rabbits, he concluded that the follicle contained the oocyte, although he never observed it. The mature stage of the ovarian follicle is called the Graafian follicle in his honor, although others, including Fallopius, had noticed the follicles previously (but failed to recognize its reproductive significance). The term Graafian follicle followed the introduction of the term ova Graafiana by Albrecht von Haller who like De Graaf still assumed that the follicle was the oocyte itself, although De Graaf realized the ovum was much smaller. The discovery of the human egg was eventually made by Karl Ernst von Baer in 1827. De Graaf's contemporary Jan Swammerdam confronted him after his publication of DeMulierum Organis Generatione Inservientibu and accused him of taking credit of discoveries he and :fr:Johannes van Horne had made earlier regarding the importance of the ovary and its eggs. De Graaf issued a rebuttal but was affected by the accusation of plagiarism.
Әйелдердің эякуляциясы
Де Граф әйелдердің эякуляциясын сипаттап, ерлердің простатасымен байланысты екенін өзі айтқан қынның эрогенді аймағына сілтеме жасады; бұл аймақты кейін неміс гинекологы Эрнст Графенберг хабарлады және оның құрметіне Графенберг нүктесі немесе G нүктесі деп атады. Сонымен қатар, Де Граф ұрықтың анатомиясын сипаттап, өт қабы мен ұйқы безінің секрецияларын жинады.
De Graaf described female ejaculation and referred to an erogenous zone in the vagina that he himself linked with the male prostate; this zone was later reported by German gynecologist Ernst Gräfenberg and named after him as the Gräfenberg Spot or G Spot. Further, De Graaf described the anatomy of the testicles and collected secretions of the gall bladder and the pancreas.
Кемшіліктері
Де Граф өзінің еңбектеріне қарамастан, жұмыртқаны фолликул деп есептеуден басқа да бірнеше қателіктер жасады. Ол ежелгі мәтіндерді өзі зерттемеді, тек басқалардың айтқандарын қайталап, олардың қателіктерін күшейтті. Ол адамдар емес, қоянды бақылағандықтан, ұрықтандыру жұмыртқалықта жүзеге асады деп ойлады. Ол тұқымдық көпіршіктерде сперматозоидтар сақталады деп санды. Ол сперматозоидтардың бар екенін білмеді; оларды оның өлімінен кейін Амстердам студенті Йоханнес Хам, Антони ван Левенгук микроскопын қолданып ашты. Ол қоян үстінде жасаған тәжірибелері мен Парижде 12-ші жүктілігінде қайтыс болған әйелдегі жатыр сыртындағы жүктіліктің сипаттамасына сүйене отырып, толық организм жұмыртқалықта бар деп болжады, ол еркек эякулятының әсерінен тіріліп, кейін жатырға жеткізіледі деп есептеді.
Despite his contributions, De Graaf made a number of errors in addition to believing that the ovum was the follicle. He never actually consulted the ancient texts but merely repeated the accounts of others compounding their inaccuracies. Because he observed rabbits rather than humans, he assumed fertilization took place in the ovary. He believed that the seminal vesicles stored spermatozoa. He was not yet aware of the presence of spermatozoa as such; these were discovered just after his death by the Amsterdam student Johannes Ham, using the microscope of Antonie van Leeuwenhoek. Based upon his rabbit experiments and the description of ectopic pregnancy in a lady that had died in her 12th pregnancy in Paris, he assumed that the complete entity was present in the ovary, brought to life by the influence of the male ejaculatory fluid, and then transported to the uterus.
Басқа дереккөздер
Хауцгер ХЛ. Рейньер де Граф 1641–1673 (голланд). Роттердам: Эразм баспасы, 1991. Ван Хан билеушісі (2003). 'Graaf, Reinier de (1641–73)' 17 және 18 ғасырдағы голланд философтарының сөздігі. Бристоль: Тоеммс, 2003, 1 том, 348–349 беттер. Ван Хан билеушісі (2007). 'Граф, Рейньер де' Медициналық биографиялар сөздігі. Вестпорт, Коннектикут: Гринвуд, 2007, 2 том, 570 бет.
Houtzager HL. Reinier de Graaf 1641–1673 (Dutch). Rotterdam: Erasmus publishing, 1991. Ruler Han van (2003). 'Graaf, Reinier de (1641 73)' The Dictionary of 17th and 18th Century Dutch Philosophers. Bristol: Thoemmes, 2003, vol. 1, 348–9. Ruler Han van (2007). 'Graaf, Reinier de' Dictionary of Medical Biography. Westport, Conn.: Greenwood, 2007, vol. 2, 570.