Кіріспе

Альберт Морис Хакетт (16 ақпан 1900 – 16 наурыз 1995) – американдық сценарист (1900–1995), актер және драматург, ең белгілісі әйелі және серігі Фрэнсис Гудричпен бірлескен жұмыстарымен танылған.

Алғашқы жылдар

Хакетт Нью-Йорк қаласында актриса Флоренс Хакетт (туған аты Харт) пен Морис Хакетттің ұлы болып дүниеге келді. Ол Кәсіби балалар мектебінде оқыды және бала актер ретінде сахнада да, фильмдерде де өнер көрсетті. Оның інісі – актер Реймонд Хакет. Олардың әкесі, 1910 жыл шамасында аналары Флоренсқа үйленген киноактер Артур В. Джонсон болды. Оның қарындасы – Реймондтың екінші әйелі Бланш Свит.

Мансап

Хакетт көптеген фильмдерде ойнады, соның ішінде «Жасыл шатырлы Анна» (1919) фильмінде. Оның Бродвейдегі актерлік жұмыстары «Мистер және миссис Норт» (1941), «Жоғары көтерілген шайтан» (1930), «Көмескілер» (1928), «Диссонанс» (1927), «Он екі миль қашықтықта» (1925), «Жүйкелік дүрбелең» (1923), «Жоғары қарай баспалдақпен» (1922), «Жәй ғана әйел» (1914) және «Бақытты үйлену» (1909) спектакльдерін қамтиды. Оның Бродвейдегі драматург ретіндегі жұмыстары «Анна Франктің күнделігі» (1955 және 1997), «Ұлы есіктің алды» (1942), «Күйеу жігіттің ақылы» (1932), «Баршаға қош келдіңіз» (1931) және «Жоғары көтерілген шайтан» (1930) пьесаларын қамтиды. 1928 жылдың жазында Хакетт Денвер қаласындағы Элитч театрының жазғы труппасына қосылды. Оның әріптесі Фрэнсис Гудрич өзі жазған «Мұндай әйел» атты сценарийін көрсетті, және олар оны бірге қайта жазды. Бұл олардың ынтымақтастығының бастауы болды. Сценарист Фрэнсис Гудричке үйленгеннен кейін, жұбайлар 1920 жылдардың соңында Голливудқа көшіп, Paramount Pictures үшін сәхнеде сәтті болған «Жоғары көтерілген шайтан» фильмінің сценарийін жазуға кірісті. 1933 жылы олар MGM студиясымен келісімшартқа отырды және 1939 жылға дейін осы студияда қалды. Олардың алғашқы тапсырмаларының бірі «Жұқа адам» (1934) фильмінің сценарийін жазу болды. Олар режиссер В. С. Ван Дайктан Дашилл Хэмметтің туындыларын тек негіз ретінде пайдалануға және басты кейіпкерлер Ник пен Нора Чарльз арасындағы өткір диалогтарға назар аударуға шақырылды. Олар «Пасха шеруі» (1949), «Әкесінің кішкентай үлесі» (1951), «Жеті бауырға жеті келін» (1954) және «Анна Франктің күнделігі» (1959) фильмдері үшін Америка жазушылар гильдиясының сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ «Жақсы көне жазғы күндер» (1949), «Келіншектің әкесі» (1950) және «Ұзақ, ұзақ тіркеме» (1954) фильмдері үшін номинацияға ие болды. Олар сонымен қатар «Анна Франктің күнделігі» атты түпнұсқалық пьесасы үшін Пулитцер сыйлығын және Нью-Йорк драма сыншылары шеңберінің сыйлығын жеңіп алды. Олардың басқа фильмдеріне «Тағы да жұқа адам» (1939) және «Бұл керемет өмір» (1946) кіреді.