Кіріспе
бейсебол ойыншысы
Аргентиналық автор және бұрынғы партизан
Argentine author and former guerrilla fighter
Хулио Каррерас (h) (19 тамыз 1949 жылы туған) – 12 кітаптың авторы және бұрынғы партизан. Сан-Педро-де-Гуасаян қаласында туған, ол 4 жасынан 14 жасқа дейін фортепиано, гитара және бейнелеу өнерін оқыды, содан кейін рок-топтарда электр гитарада ойнай бастады. 1972 жылы ол SER суретшілер қозғалысын құрды, ол Аргентинаның Солтүстік-Батысындағы Ұлттық Рок Алғашқы Кешін (1 шілде 1972 жыл) тудырды. Оның сүйіктісі Клара Ледесма Медина осы маңызды қозғалыстың ядросы болды. Осы топпен олар журнал шығарды және көптеген жас жақтастарымен бірге кедей аудандарда сауат ашу жұмысына кірісті. 1973 жылдың 6 қаңтарында Клара қайтыс болды. Өзін-өзі өлтіруге айналған жас жазушы Кордоваға барып, онда Posición, Patria Nueva журналдарында журналист, Буэнос-Айрес газеті El Mundo-ның тілшісі болып жұмыс істеді. Жаңа сүйіктісімен бірге ол 1972 жылы Ejército Revolucionario del Pueblo (ERP, "Халық революциялық армиясы, Partido Revolucionario de los Trabajadores — PRT, "Жұмысшы революциялық партиясымен байланысты") қатарында күреске шықты. Ол осы кезде Вилла-Мариядағы әскери казармаға шабуыл жасағаннан кейін полициядан іздеуде болды. Сол жылы Хулио Глория Галлегосқа, сонымен қатар PRT ERP мүшесіне үйленді. 1975 жылдың тамызында оның тұңғыш қызы Анахи дүниеге келді. Осы шамада жазушы PRT-ның саяси және ERP-нің Кордова облысының шығыс аймағындағы (Сан-Хусто департаменті) әскери жетекшісі болды. 1976 жылдың қаңтарында ол полицияға түсіп, әйелі де адвокат іздеп жүргенде ұсталды. Осы кезеңде Аргентина үкіметі партизандарды, кәсіби одақтарды, университет басшыларын және саяси белсенділерді "Лас соғысы" деп аталатын жүйелі қырғынға ұшыратты. Каррерас пен оның әйелі әскери төңкеріске дейін тұтқындалғандықтан керемет түрде құтқарылды, бірақ қатыгездықпен азапталды. Олар сондай-ақ сегіз ай бойы концлагерде жатты. 1981 жылы Глория босатылды, ал Каррерас 1982 жылы босатылды. Содан кейін оны Майлин епархиясы шөлдің ортасында салынған киелі орынға 31 алып сурет салуға шақырды. Бұл тапсырыс оған алғашқы үйін сатып алуға ақша берді. Аргентинадағы әскери диктатура кезінде шеккен азаптар мен қамауда болғандығы үшін 1994 жылы Гаагадағы Халықаралық трибунал шешімімен өтемақы алды. Каррерас Сантьяго-дель-Эстеродағы El Liberal газетінің мәдени бөлімінің директоры болып жұмыс істеді және Аргентина мен шетелдегі бірнеше журналдарға материалдар жазды. Хулио Каррерас (h) сонымен қатар Asociación de Periodistas de Internet (2000) ұйымын құрды. Ол Grupo de Reflexión Rural (GRR) және INIsmo (1980 жылы Парижде құрылған халықаралық авангардтық өнер ағыны) мүшесі. Оның негізгі кітаптары: El Jinete Oscuro, Abelardo, El Malamor, cueRtos, Ciclo de Anton Tapia, Vidas de Cain, El misterio del mal, Bertozzi, Fulgor de los damascos, Un largo adiós.
Каррерас шығармашылығы туралы кейбір пікірлер
"Маламор" жинағындағы әңгімелер фантастикалық реализммен өріледі. Осы 28 әңгіменің ішіндегі ("Неке" сияқты) кейбіреулері бізді арманның алаңдататын құйынына иелендіретін, дәл әрі логикасыз шексіз қазіргі уақытты жаңғыртады, – деп жазады Энрике Бутти, El Litoral газетінің Санта-Фе, Мәдениет бөлімі ("Маламор" әңгімелер жинағы, Quipu баспасы, 1992). Ал Италияның Пескара университетінің "Шет тілдер мен әдебиет факультетінде" "Хулио Каррерас (h) поэзиясы" тақырыбында докторлық диссертация қорғаған Патриция Иеззи былай дейді: "Ең қызықты әңгімелердің бірі – "Қара қол" хикаясы. Онда ирония, өзіне назар аудару, мақтанғаныш, ерекшелік Саламанкада болған және түсініксіз оқиғалар мен қиын жағдайларға тап болған Утаның кейіпін көркейтіп береді. Бұл әңгіменің жалпылама сипаты әсерлі". Серхио де Агостино, Испан әдебиеті және Латын Америкасы университетінің докторы (Сан-Паулу, Бразилия), "Маламор" туралы былай деді: "Мен оның өте шебер тілдік шеберлігіне таң қалдым, әсіресе қазіргі заманда көптеген адамдар формаға мән бермей, стильді құрбан ететін кезде". Бұл кітап Associated Press International халықаралық ақпарат агенттігінің Латын Америкасы бойынша газет редакторы Хорхе Коваррубиасқа да ой салды. Коваррубиас жазған ұзақ пікірлемеден бірнеше абзацты келтірейік:
"The Malamor I felt awful. It made me remember the movie Cat People, with that mixture of sensuality and fierceness within a fantasy. Black chusa hand is the classic descent into hell, with the submission to demanding tests, which ends with the utmost simplicity to round out the earthy anecdote. ( )
The idiot reminds me of a Borges story in which innocence personified destroys his benefactor. Man one time is one of the most successful. Wonderful sense of mystery and development, symbolized and frozen in an expression in a photograph. ( )
I leave for the final Fog in the trees because, obviously in my opinion is the best. I loved its atmosphere of mystery surround suggestive. Reminded me of Howard Phillips Lovecraft and still has some of Henry James "(Taken from Wikipedia in Spanish)
"Маламор" мені қорқытып жіберді. Ол маған "Мысық адамдар" фильмін еске салды, онда фантазияның ішінде сезімталдық пен қатігездік араласқан. "Қара қол" – тозаққа түсудің классикалық мысалы, талапкерлік сынақтарға бағыну, соңында қарапайымдықпен аяқталады, бұл жер бетіндегі оқиғаны толықтырады. (Күлкі) "Ақымақ" маған Борхестің бір әңгімесін еске салады, онда әдептілік пен тазалықты бейнелейтін кейіпкер өзінің игілігін жасаушыны жояды. Адам бір рет ең сәттілерінің бірі болуы мүмкін. Суреттегі бір көріністе бейнеленген және мұздаған құпия мен дамудың керемет сезімі. (Қараңғылық) Мен ағаштар арасындағы соңғы тұманға барамын, өйткені, менің ойымша, ол ең жақсысы. Оның сырлы және қызықты атмосферасы маған ұнады. Ол маған Хауард Филлипс Лавкрафтты еске салды және Генри Джеймстің туындылары да бар". (Испан тіліндегі Wikipedia-дан алынған)
"The Malamor I felt awful. It made me remember the movie Cat People, with that mixture of sensuality and fierceness within a fantasy. Black chusa hand is the classic descent into hell, with the submission to demanding tests, which ends with the utmost simplicity to round out the earthy anecdote. ( )
The idiot reminds me of a Borges story in which innocence personified destroys his benefactor. Man one time is one of the most successful. Wonderful sense of mystery and development, symbolized and frozen in an expression in a photograph. ( )
I leave for the final Fog in the trees because, obviously in my opinion is the best. I loved its atmosphere of mystery surround suggestive. Reminded me of Howard Phillips Lovecraft and still has some of Henry James "(Taken from Wikipedia in Spanish)