Кіріспе
Африкалық-американдық суретші Джошуа Джонсон (шамамен 1763 – шамамен 1824) – Африка және Еуропа тегінен шыққан, Балтимор, Мэриленд аймағынан келген американдық суретші. Джонсон Мэриленд штатының көрнекті тұрғындарының қарапайым суреттерімен белгілі.
Joshua Johnson (c. 1763 – c. noc. 1824 – c. no) was an American painter from the Baltimore, Maryland area of African and European ancestry. Johnson is known for his naïve paintings of prominent Maryland residents.
Өмір
1939 жылға дейін суретшінің кім екені белгісіз болды, ол Балтимордың әулетті 19 ғасырлық тұрғындарының портреттерін салған. Өнер тарихшысы және генеалог Дж. Холл Плезантс оның Джошуа Джонсон екеніне сенді және он үш портреттің авторы осы адам болды деді. Плезантс Джонсонның өмірін түсінуге тырысты, бірақ Джонсонның нәсілі, өмір сүрген жылдары және тіпті тегі (Джонсон немесе Джонстон) туралы сұрақтар 1990 жылдардың ортасына дейін жауапсыз қалды. Осы кезде Мэриленд тарихи қоғамы Джонсонның өміріне қатысты жаңа қолжазбаларды жариялады. 1782 жылдың 25 шілдесіндегі құжаттарда Джонсонның "ақ әкеден және қара құл әйелден туған ұл" екені көрсетілген. Оның әкесі Джордж Джонсон (кейбір құжаттарда Джонстон деп те жазылған) 19 жастағы Джошуаны Балтимордағы шағын шаруа Уильям Уилерден сатып алған. Бұл сату туралы шот 1764 жылдың 6 қазанымен күндізделген. Уилер жас Джонсонды 25 фунт стерлингке сатты, бұл сол кездегі еңбекке жарамды құлдың орташа бағасының жартысы болатын. Құжаттарда Джошуаның анасы туралы ақпарат аз, тіпті оның есімі де көрсетілмеген. Ол, мүмкін, Уилердің құлы болған, өйткені оның өзінің жазбаларында екі әйел құлдықта ұсталғаны және олардың біреуі екі баланың анасы болғаны айтылған.
Еркіндік
Джонсон 1782 жылы бостандыққа шығып, 1796 жылдан бастап өзін портрет суретшісі және лимнер ретінде таныстыра бастады. Ол жиі көшіп-қонып, көбінесе басқа суретшілер, әсіресе орындық жасаушылар тұратын жерлерде мекен еткен, бұл оның орындықтарды бояу арқылы қосымша табыс тапқан болуы мүмкін екенін көрсетеді. Оның жиі көшіп-қонып тұруы, оның тұратын жерге жақын клиенттерге жұмыс істегенін де білдіруі мүмкін. Білім беру немесе шығармашылық жаттығулары туралы ешқандай жазба қалмаған, сондай-ақ ол Пил отбасы, Ральф Эрл немесе Ральф Эрл кіші сияқты суретшілермен байланыста болғандығы да дәлелденбеді. Дегенмен, оның туындылары сол кезде Атлантика орталық аймағында жұмыс істеген, аз танымал лимнерлердің туындыларына көбірек ұқсайды, мысалы: Джон Дринкер, Фредерик Кеммельмайер, Джейкоб Фраймир және Кейлеб Бойл. Джонсон бұл суретшілердің туындыларымен бұрынғыдай емес, жақсы таныс болған болуы мүмкін; 1818 жылы ол меценат Ребекка Майринг Эверетттен Бойлдің 1807 жылы салған күйеуі Томас Эверетттің портретін көшіруді тапсырды. Джонсонның туындылары Ральф Эрлмен де салыстырылды, ол Джонсон сияқты, қоладан жасалған жиһаз бекіткіштерін, әсем перделерді және терезеден көріністерді суреттерінде пайдаланған. Алайда, Джонсон мен Эрлдің ұлы Ральф Элезер Уайтсайд Эрлдің арасындағы салыстыру мықтырақ. Екеуі де американдық өнердің осы кезеңінде сирек кездесетін көп тұлғалы отбасылық топтық портреттерді салуымен белгілі болды. Екеуі де өздігінен білім алған "халықтық" суретшілер саналады, бірақ олардың ұқсас айналымдарда байланысқа түскен-түспегені туралы тек болжауға болады.
His work, however, is more similar to lesser known limners who worked during the same time in the mid Atlantic region, such as: John Drinker, Frederick Kemmelmeyer, Jacob Frymire and Caleb Boyle. Johnson may have been more than familiar with the work of these artists than previously thought; in 1818, he was commissioned by patron Rebecca Myring Everette to copy Boyle's 1807 portrait of her husband, Thomas Everett. Johnson's work has also been compared to Ralph Earl, who, like Johnson, also utilized brass upholstery tacks, swagged curtains, and open window vistas in his paintings. However, a stronger comparison lies between Johnson and Earl's son, Ralph Eleaser Whiteside Earl. Both were noted for painting multi figure family group portraits, which were rare during this period of American art. Both are considered prominent self taught "folk" artists, but it can only be theorized whether they ever came into contact within similar circles.
Вествуд балалары
Джонсонның "Вествуд балалары" картинасында (қазір Ұлттық өнер галереясында) Балтимордағы табысты дилижанс жасаушы Маргарет пен Джон Вествудтың ұлдары бейнеленген. Сурет стилделген, үш бала қолдарында гүлдер ұстап тұр, ал олармен бірге отбасының иті де бар, оның аузында құс. Балалардың көздері салқын, эмоциясыз, бірақ ең кіші бала күлімсіреуге айналып келе жатқандай көрінеді.