АҚШ-тың O классына жататын теңіз асты қайығы USS O-6 тарихы
USS O-6
USS O-6 (SS-67) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің O классына жататын сүңгімалы кемесі. Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстарда қызмет етті. Тарихы мен құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
O класты USS O 6 (SS 67) – 1918 жылдан 1931 жылға дейін және 1941 жылдан 1945 жылға дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен O класты суасты кемесі. Ол Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда да қызмет етті.
O class submarine of the United States
USS O 6 (SS 67) was an O class submarine in commission in the United States Navy from 1918 to 1931 and from 1941 to 1945. She served in both World War I and World War II.
Құрылыс және іске қосу
О-6 кемесінің қадағы 1916 жылдың 6 желтоқсанында Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River кеме құрылысы компаниясымен салынды. Ол 1917 жылдың 25 қарашасында АҚШ армиясының майоры Джон Лесли Шепардтың қызы, сондай-ақ О-6 кемесінің болашақ командирінің әйелі миссис Кэрролл К. Райттың қолдауымен суға түсірілді. О-6 кемесі 1918 жылдың 12 маусымында Бостон қаласында, Массачусетс штатында лейтенант Кэрролл К. Райт басшылығымен құрамына қабылданды.
O 6′s keel was laid down on 6 December 1916 by the Fore River Shipbuilding Company in Quincy, Massachusetts. She was launched on 25 November 1917, sponsored by Mrs. Carroll Q. Wright, the daughter of United States Army Major John Leslie Shepard and wife of O 6′s prospective commanding officer. O 6 was commissioned at Boston, Massachusetts, on 12 June 1918, with Lieutenant Carroll Q. Wright in command.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
O 6 тапсырылған кезде АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысып жатқан еді. Ол Филадельфиядан (Пенсильвания штаты) шығып, АҚШ-тың шығыс жағалауында теңіз патрулінде болды, Массачусетс штатының Кейп-Кодтан Флорида штатының Ки-Уэстке дейін Императорлық неміс әскери-теңіз күштерінің U-көліктерін іздеді. 1918 жылдың тамызында O 6 Атлант мұхитында оққа түсіп қалды. 1918 жылдың 6 тамызында ол Вирджиния штатының Хэмптон-Роудс портынан бес әскер тасымалдайтын кемеден тұратын конвойды сүйемелдеу үшін жолға шықты. Бір күн конвойды сүйемелдеуге бұйрық берілген ол, конвойді беткейде, жылдамдығын сақтап, белгілі бір қашықтықта ұстады. 1918 жылдың 7 тамызында таң атқаннан кейін ол конвойдың күтілетін бағытын ұстанды, оны қуып жетеді деп күтті. 7 тамыздың түстен кейін ол алдынан өтетін кемелерді көрді, олардың өзінің сүйемелдеп жүрген конвойына жатады деп ойлады. 15 минут бойы кемелерді бақылағаннан кейін, олардың өзінің конвойына жатпайтынын және 28 жүк кемесінен тұратын конвойды ұстап қалғанын түсінді. Сағат 15:00-де, бұйрығына сәйкес, Делавэр дельтерасының портына қайтуға бұрылар алдында, конвойдағы соңғы кеме, американдық қарулы жүк кемесі, конвойдың қалған кемелерінен сәл қалып қойып, оны көріп, оны мачтасы мен желкені тік тұрған неміс суасты қайығы деп қате түсінді. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Джейсон" кемесі O 6-ға атыс ашты. "Джейсонның" қаруы сегіз оқ атты, бесеуі тиді. Бірінші оқ тигеннен кейін O 6 суға батуға тырысты, бірақ екінші оқ оның басқару мұнарасына тиіп, судың ішке ағып кіруіне себеп болды, оның суға батуына мүмкіндік бермеді. O 6 балласттық бөлімшелерін толтырып, су бетіне қайта көтерілді. Ол тану сигналдарын шаммен көрсетті, ал экипажының мүшелері палубада АҚШ туын желбіретті. "Джейсон" O 6-ның палубалық қаруынан "Джейсонға" алты оқ атқанын хабарлады, O 6-ның тану сигналдарын оқ жарқылы деп қате түсінгендіктен. Конвойдың тағы бір жүк кемесі де атыс ашты, ал одан шыққан оқ-дәрілер O 6-дан жақын жерге түсті және "Джейсонның" экипажы мен оқ атушыларына O 6-дан келгендей көрінген болуы мүмкін. O 6 тоқтады, ал "Джейсон" O 6-дан қашықтап кеткенде атысты тоқтатты. Конвойдың сүйемелдеуші кемелерінің бірі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминеці "Пол Джонс", содан кейін бағытын өзгертіп, "Джейсонға" жақындады, ол суасты қайығын көргенін хабарлады. "Пол Джонс" O 6-ға жақындап, атыс ашты, бірақ оның барлық оқтары жақын жерге түсті, ол O 6-дан АҚШ туының желбірегенін көргенде атысты тоқтатты. "Пол Джонс" O 6-ға көмек көрсету үшін жақындады. O 6 жарақат алғандар жоқ, бірақ ол компастары және рульдік басқару құрылғысы зақымданып, ауыр зақымдар алды. "Пол Джонс" оны Делавэр дельтерасының портына сүйемелдеді, олар 1918 жылдың 8 тамызында келді. O 6 экипажының оқиға кезіндегі мінез-құлқы үшін мақтау алды. Лейтенант Райт 1918 жылдың 15 тамызында командир-лейтенант болып тағайындалды және кейіннен "Қормангер-лейтенант Райттың осы қиын жағдайда кемесін басқарған батылдығы мен сабырлылығы, сөзсіз, кеме мен экипажды құтқарды" деп жазылған Әскери-теңіз күштерінің еңбегі үшін медальмен марапатталды. O 6-ның суасты қайық бөлімінің командирі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің министрі Джозеф Дэниелске жолдаған есебінде былай деп жазды: "Бұл сауда кемесінің өте тиімді оқ ату жұмысы, оның жылдам әрекет етуі және жау шабуылының ықтималдығы бар жағдайда қиын нысананы ұстауы мойындалуға лайық деп есептеледі". "Джейсон" бастапқыда британдық сауда кемесі деп қате анықталды, бірақ кейін оның нақты кім екені анықталды. Оның қарулы жасағы алыс қашықтықтан үлкен дәлдікпен атып, оның әскери жасағының командирі жау суасты қайығымен ұрысқандығы үшін Әскери-теңіз күштерінің крестімен марапатталды. 1918 жылдың 2 қарашасында O 6 Ньюпорттан (Род-Айленд штаты) Еуропа суларында қызмет етуге бағытталған 20 суасты қайығынан тұратын топпен жолға шықты. Бірақ 1918 жылдың 11 қарашасында Германиямен жасалған келісім Бірінші дүниежүзілік соғысты суасты қайықтары Азор аралдарына жетпей тұрып аяқтады. Олар АҚШ-қа оралды.
The United States had entered World War I by the time O 6 was commissioned, and she operated from Philadelphia, Pennsylvania, on coastal patrol along the United States East Coast, hunting Imperial German Navy U boats from Cape Cod, Massachusetts, to Key West, Florida. O 6 was the target in a friendly fire incident in the Atlantic Ocean in August 1918. On 6 August 1918, she departed Hampton Roads, Virginia, as one of the escorts for a convoy of five troop transports. With orders to escort the convoy for one day, she followed the convoy on the surface at a distance of maintaining a speed of During the night of 6–7 August, she lost sight of the convoy in the darkness. After sunrise on 7 August 1918, she followed the expected track of the convoy, expecting to catch up with it. On the afternoon of 7 August, she sighted ships ahead which she assumed belonged to the convoy she was escorting. After following the ships for 15 minutes, she realized that they did not belong to her convoy and that she was in fact following a convoy of 28 cargo ships. At 15:00, when she was about to turn away and head for port at the Delaware Breakwater in accordance with her orders, the last ship in the convoy, the American armed cargo ship , which was slightly behind the rest of the convoy's ships, sighted her and mistook her for a German submarine with a mast and sail set. U. S. Navy gunners aboard Jason opened fire on O 6 with Jason′s gun at a range of Jason fired eight rounds, scoring five hits. After the first hit, O 6 attempted to dive, but the second hit struck her conning tower and started leaks that made it impossible for her to submerge. O 6 blew her ballast tanks and returned to the surface. She flashed recognition signals by blinker light and members of her crew waved a United States flag on her deck. Jason reported that O 6 fired six shots from her deck gun at Jason, apparently misinterpreting O 6′s recognition signals as gun flashes. Another of the convoy's cargo ships also opened fire, and shell splashes from that ship's gunfire fell short of O 6 and may have appeared to Jason′s crew and gunners to have come from O 6. O 6 stopped, and Jason ceased fire as she steamed out of range of O 6. One of the convoy's escorts, the U. S. Navy destroyer Paul Jones, had meanwhile reversed course and approached Jason, which signaled that she had a submarine in sight. Paul Jones then closed with O 6 and opened gunfire, but all of her shots fell short, and she ceased fire when she closed to a range of and saw that O 6 was flying a U. S. flag from her conning tower. Paul Jones came alongside O 6 to render assistance. O 6 suffered no casualties, but she had sustained serious damage, including to her compasses — which had been knocked out — and her steering gear. Paul Jones escorted her to port at the Delaware Breakwater, where they arrived on 8 August 1918. O 6 received a commendation for her crew's conduct during the incident. Lieutenant Wright was promoted to lieutenant commander on 15 August 1918 and later was awarded a Navy Distinguished Service Medal, the citation for which says, "The courage and coolness with which Lieutenant Commander Wright handled his vessel under these very trying conditions undoubtedly saved the ship and crew." In his report of the affair to United States Secretary of the Navy Josephus Daniels, O 6′s submarine division commander wrote, "It is believed that recognition should be made of the exceedingly efficient gunnery work of the merchant vessel in question, in that she got on so quickly, and held a difficult target under the circumstances of possible enemy attack." Jason at first was misidentified as a British merchant ship, but her actual identity later was established. Her gun crew had fired with great accuracy at long range, and the commander of her Navy gun crew was awarded a Navy Cross, the citation crediting Jason with an engagement with an enemy submarine. On 2 November 1918, O 6 departed Newport, Rhode Island, in a 20 submarine contingent bound for service in European waters. but the armistice with Germany of 11 November 1918 brought World War I to an end before the submarines reached the Azores. They returned to the United States.
1919-1941 жылдар
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін О-6 Коннектикут штатының Гротон қаласындағы Нью-Лондон әскери-теңіз асты кемелері базасында оқу кемесі ретінде қызмет етті. 1920 жылғы 17 шілдеде АҚШ Әскери-теңіз күштері корпус жіктеу жүйесін қабылдағанда, ол SS 67 нөмірін алды. 1924 жылғы 25 шілдеде Панама каналы аймағындағы Коко-Солоға орналасқанда екінші қатарлы су асты кемесі ретінде жіктелді, ал 1928 жылғы 6 маусымда бірінші қатарлы мәртебесіне қайта оралды және 1929 жылдың ақпанына дейін Нью-Лондоннан жұмыс істей берді. 1931 жылғы 9 маусымда ол қызметтен босатылды. АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы жақындағанда, АҚШ Әскери-теңіз күштері оқу кемелері ретінде пайдалану үшін ескі су асты кемелерін қайта іске қоса бастады. О-6 1941 жылғы 4 ақпанда Филадельфияда қайта іске қосылды, содан кейін Нью-Лондонға оқушыларды даярлау үшін оралды. 1941 жылғы 19 маусымда ол Портсмут, Нью-Гэмпширге сынақ сапар жасады, ал келесі күні Портсмут маңында O-9 су асты кемесі батып кетті. О-6, O-10 және «Тритон» су асты кемелерімен бірге O-9-ды іздеуге қатысты, бірақ нәтиже болмады.
After World War I, O 6 operated as a training ship from Naval Submarine Base New London at Groton, Connecticut. When the U. S. Navy adopted its hull classification system on 17 July 1920, she received the hull number SS 67. Reclassified as a second line submarine on 25 July 1924 while stationed at Coco Solo in the Panama Canal Zone, she reverted to first line status on 6 June 1928 and continued to operate from New London until February 1929, when she proceeded to Philadelphia. She was decommissioned there on 9 June 1931. As U. S. involvement in World War II approached, the U. s. NAvy began to recommission old submarines for use as training ships. O 6 recommissioned at Philadelphia on 4 February 1941, then returned to New London to train students at the Submarine School. On 19 June 1941, she made a trial run to Portsmouth, New Hampshire,and the next day the submarine O 9 sank off Portsmouth. O 6 joined the submarines O 10 and Triton and other vessels in the search for O 9, but to no avail.
Екінші дүниежүзілік соғыс
O 6 Портсмут аймағында қалды. АҚШ 1941 жылдың 7 желтоқсанында Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты, және ол Жапонияның 1945 жылдың 15 тамызында капитуляциялауымен аяқталған соғысқа дейін Портсмуттен оқу міндеттерін атқарды.
O 6 remained in the Portsmouth area. The United States entered World War II on 7 December 1941, and she carried out training duties from Portsmouth through the end of the war, which concluded with the surrender of Japan on 15 August 1945.
Пайдаланудан шығару және жою
О-6 кемесі 1945 жылдың 11 қыркүйегінде Портсмутте қызметтен босатылды. Сол күні ол әскери кемелер тізімінен шығарылып, 1946 жылдың 4 қыркүйегінде Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Джон Дж. Дуэн компаниясына сатылды. 1946 жылдың желтоқсанында ол металлға тапсырылды.
O 6 was decommissioned at Portsmouth on 11 September 1945. She was struck from the Naval Vessel Register the same day, and was sold to John J. Duane Company of Quincy, Massachusetts, on 4 September 1946. She was scrapped in December 1946.