Кіріспе

Құс түрі
Түр қоры
| аты = Негрос қан құйған жүрегі
| суреті =PhlegoenasKeayiKeulemans.jpg
| сурет сипаттамасы = Gallicolumba keayi, Phlegoenas keayi ретінде
| күйі = CR | күй жүйесі = IUCN3.1
| күй дереккөзі =
| туысы = Gallicolumba
| түрі = keayi
| авторы = (Кларк, 1900) Бұл құс Лондон зоологиялық қоғамының талдауы бойынша EDGE түрі ретінде тізілген. Ол Валденнің мүйізді торғайы, Висаяның дақты бұғысы, Висаяның мүйізді торғайы және Висаяның қалың шошқасы кіретін Батыс Висаяс ірі бес құсының бірі болып саналады.

Сипаттама

Эберд оны былай сипаттайды: "Негрос және Панайдағы тау етегіндегі орман төңірегінде кездесетін өте сирек, орташа өлшемді жер көгершіні. Басы мен қабырғалары көкшіл-жасыл, арқасы қабыршақты, ұшқыш қауырсындары қоңыр. Ақ түсті құрсағы мойыннан басталып, кеуде мен ішкі жағына дейін тарайды. Қанаттары мен кеуде жанында ай тәрізді ақ іздері бар. Кеудесінің ортасындағы қызыл "қанға батқан жүрек" белгісіне назар аударыңыз. Жақсы көріп тұрса, басқа көгершінмен шатастыру қиын. Жерден ұшып кететін жалғыз көгершін – Азия зөбәржат көгершіні. Ұнының дыбысы – қысқа, үдемелі төмен ноталар тізбегі". Оның жалпы ұзындығы 25 см (10 дюйм). Жерде тамақтанады, бірақ бұталар мен жүзімдерде ұялайды; көбінесе жұптап немесе топтап көрінеді. Сәуір және мамыр айларында дамыған жыныс бездері бар құстар тіркелді, ал 3 мамырда жаңадан ұшқан балапан табылған. Наурыз-маусым айларында ұя салады, балапандар 12 күннен кейін ұядан ұшып шығады, бұл олардың ашық және төмен орналасқан ұяларының эпифиттік папоротниктердегі осалдығына бейімделуі болып табылады. Ұялары жиі жемтілердің шабуылына ұшырайды. Бұл түр негізінен өсімдіктермен қоректенеді, бірақ кейбір деректер жердегі жұмырқалы жәндіктермен де қоректенуі мүмкін екенін көрсетеді.

Өрнек және қорғау жағдайы

Негростың қанды жүрегі негізінен теңіз деңгейінен 1200 метрге дейінгі биіктіктегі біріншілік орманды жерлерде тіршілік етеді. Олар мекендеу ортасының бұзылуына өте сезімтал және екіншілік өсімдіктерде жақсы өркендемейді, бірақ сирек кездесетін жазбалар бар.

Бұл түрдің саны өте қауіпті десе де, 50 249 ересек жеке дарағы бар деп есептеледі. Оларды тамақ үшін аң аулау, үй жануарларын сату үшін тұзаққа түсіру және мекендеу ортасының жоғалуы қауіпті жағдайға түсіреді. Екі аралдағы орманның жоғалу қарқыны олардың санының одан әрі азаюына себеп болуы мүмкін. 2007 жылға қарай Негрос және Панай аралдарындағы орман жамылғысы 3% және 6% ғана қалды, оның көп бөлігі бұл құстың жақсы өспейтін биік таулы орман болды. Орман жамылғысының аздығына қарамастан, заңды және заңсыз ағаш кесу, егістік жерлерге айналдыру, кен өндіру және жол салу арқасында орманды жою тоқтамайды. Тамақ үшін аң аулау және тұзаққа түсіру, сондай-ақ, болжам бойынша, клеткалық құс саудасы да қауіпті факторлар болып табылады. 2007 жылы Тропиктік сақтау зерттеулер орталығында алғаш рет тұтқындықта өсірілді. 2013 жылғы мәліметтер бойынша, тұтқындықтағы популяция 18 жеке дарақты құрады, оның 14-і заңсыз құс саудасынан тәркіленген құстардан өсірілген. Тұтқындықта өсіруді Филиппин биологиялық әртүрлілігін сақтау қоры қолдаған Таларак қоры жүзеге асырады. Жақын арада оларды табиғатқа қайта енгізу жоспарлануда. Ұсынылған сақтау шараларына олардың кездесетін жерлеріндегі және қолайлы мекендеу орындарындағы далалық жұмыстар мен зерттеулер кіреді. Солтүстік Негрос орман қорығы сияқты қазіргі мекендеу орындарын қорғау, жергілікті ағаштарды пайдалана отырып, орманды қайта жаңартуға ынталандыру, сақтауға көмектесу және аң аулау мен үй жануарларын саудалауды болдырмау үшін білім беру және хабардар ету науқандарын ұйымдастыру қажет.