Кіріспе

Роберт Херринг (Роберт Херринг Уильямс, 13 мамыр 1903 жылы Уандсворт қаласында туған – 1975 жылғы желтоқсан, Челсиде қайтыс болған) – романшы, эссеші және ақын. Ол кино туралы ерте жазған авторлардың бірі ретінде есімдері сақталған, 1930 жылдардың көп бөлігінде The Guardian газетінің кино сыншысы, модернистік кино журналы Close Up-қа тұрақты автор болған, сондай-ақ 1935 жылдан 1950 жылға дейін әдеби журнал Life and Letters Today-дің редакторы қызметін атқарған.

Өмірбаян

Оның әкесі Артур Херринг Уильямс (1854–1906) Оңтүстік Африкада бизнесте үлкен қорлыққа ие болды, бірақ Херринг әлі бала кезінде Англияда қайтыс болды. Ағасы Эрнест Артур Уильямс (1896–1978) Оңтүстік Африкадағы Кокстадта отбасылық мүдделерді басқару үшін қалды, ал Роберт пен анасы Ұлыбританияда қалды. Херринг британдық жазушы, аудармашы және ғылымның көп саласын білетін Эдвард Херон Алленнің туысы болды. Ол Бристольдегі Клифтон колледжінде білім алды, онда Р. П. Кейгвиннің шәкірті болды. Херринг Кейгвиннің өмірінің соңына дейін бұрынғы ұстазымен достық қарым-қатынаста болды. Содан кейін ол Кембридждегі Кингс колледжінде ағылшын тілінен екінші сынып диплом алды, онда оның жетекшісі Якоб дәуіріндегі кек қайғылы трагедиялар маманы Ф. Л. Лукас болды және 1924 жылы бітірді. Кембриджте ол Ивор Монтегю мен Ангус Макфайлдың айналасындағы топпен байланыста болды және Монтегюдің «The Cambridge Mercury» журналында өлеңдерін үнемі жариялады. Ол 1920-ші жылдардың ортасында Лондондағы «Жарқын жастар» тобымен араласқан, Инез Холденмен дос болған және 1928 жылдың 13 шілдесінде Элизабет Понсонбинің әйгілі «Ванна және бөтелке кешіне» шақырылған. 1920-ші жылдардың соңы мен 1930-шы жылдардың көп бөлігінде Херринг Хайд-парктің солтүстігіндегі Порчестер террасасындағы 1 Ирвин Корт үйіндегі үлкен жаңа пәтерде тұрды, оны анасымен, үй қызметшісімен және шофермен бөлісті. 1940 жылы ғимарат Блиц кезінде тікелей оққа түсіп қирады. 1937 жылдың қыркүйегінде жалға алу мерзімі біткенде Херрингтің анасы Клара Хелена Уильямс, туған Спилман (1869–1940), үй қызметшісі және шоферімен бірге Истборн қаласындағы жаңа үйге көшіп барды және 1940 жылы қайтыс болғанға дейін сонда тұрды. 1937 жылдың маусым айында Херринг Челсидегі 52-ші, Жоғарғы Шейн қатарындағы үйге көшіп барды, 1938 жылдың басына дейін оны 22 жасар бұрынғы сарбаз Джонни Коулмен бөлісті.

Жазушылық мансап

Ол өзінің жазушылық жолын 1926 жылы Андоррада өткен оқиғалар негізінде жазылған, ойшау, жолжазбалық "Президенттің шляпасы" романымен бастады. Сонымен қатар, ол 1927 жылы жоғары беделді Macmillan баспасы үшін ағылшын комедияларының жаңа басылымдарын редакциялау және кіріспе жазу жұмыстарын атқарды, алғашқысы – 1927 жылы жарық көрген "Скандал мектебі". Оның таланты оны әдеби агенттік Curtis Brown-мен келісімшартқа отыруға мүмкіндік берді, ал 1926 жылдың соңында жазылған екінші кітабы – "Адам мен Ева Кьюде, немесе бақтағы бүлік" атты сатирасы 1930 жылдың басында сәнді жас суретші Эдвард Бауден салған суреттерімен жарық көрді. Мансабының басында Херринг Allen & Unwin баспасында жұмыс істеді. 1925 жылдан 1928 жылға дейін "The London Mercury" журналының редакторының көмекшісі болды және 1934 жылы журнал жаңа иелеріне сатылғанға және J. C. Squire редакторлық қызметтен бас тартқанға дейін, әсіресе кино туралы сын-пікірлерді үнемі жариялап тұрды. Сонымен қатар, ол 1929 жылға дейін "Drawing and Design: The Magazine of Taste" журналына кино туралы сын-пікірлерді үнемі жариялап тұрды. 1928 жылдың ортасында "The Manchester Guardian" газетінде кино сыншысы болып жұмыс істеді, бірнеше жыл бойы газеттің ең жақсы төленетін тәуелсіз авторларының бірі болды. 1932 жылдан бастап ол газет үшін балет туралы рецензиялар жазды. Ол сондай-ақ кино журналы "Close Up" үшін Лондон тілшісі болды, 1927 жылдың соңы мен 1933 жылдың арасында 38 мақала жазды, бұл оны редактор Кеннет Макферсон мен Освел Блейкстоннан кейін журналдың үшінші ең көп үлес қосқан авторы етті. Ол BBC үшін кино туралы сөздерді дайындап, бірнеше рет "The Listener" журналында жариялады, оның ішінде екі арнайы тапсырыспен жазылған материалдар бар еді, бұл бұрынғы хабарламалардың түйіндемесінен басқа мазмұны бар журнал үшін сирек кездесетін жағдай еді. BBC бірнеше рет Херрингті штатты кино тілшісі ретінде жұмысқа алуды қарастырды. 1938 жылы "Glasgow Herald" газетінің кино сыншысы болды. Херринг 1934 жылдың 13 тамызында Кембридж университетінде кино туралы алғашқы ресми лекция оқыды. 1935 жылы ол Брайердің Brendin Publishing Company компаниясы 1200 фунтқа сатып алған "Life and Letters" журналының редакторы болды. Ол шамамен 15 жыл осы лауазымды атқарды, бастапқыда коммерциялық журналдарда тәжірибелі редактор болған Брайердің мектептегі досы Доротея Петри Таунсендпен бірге жұмыс істеді. Журналдың атауы "Life and Letters Today" деп өзгертілді, журналдың мазмұны түбегейлі өзгерді, Херрингтің тікелей бақылауындағы үлкен кино бөлімі қосылды және таралымы кеңейтілді. Бірінші нөмірде Мэри Баттс, Мюррей Константин, Х. Д., Хавелок Эллис, Кеннет Макферсон, Лотте Райнигер және Гертруда Штайнның мақалалары, сондай-ақ Сергей М. Эйзенштейн, Андре Жид, Хорас Грегори, Осберт Ситвелл және Эрик Уолтер Уайттың материалдары жарияланды. Уайттың очеркі ағылшын тілінде жарық көрген Бертольд Брехттің алғашқы маңызды сын-пікірі болды. Ол Генри Миллер және Дилан Томас сияқты көрнекті тұлғалардың материалдарын жариялауды жалғастырды және Элизабет Бишоп пен Мюриэл Рукейзер сияқты жас американдық ақындарды жариялаған алғашқы британдық журнал болды. "Life and Letters Today" әдеттегі модернистік "кіші журнал" емес еді. Бастапқы таралымы үш айлық шығарылым үшін шамамен 3000 дананы құрады, журнал W. H. Smith және Menzies сияқты ірі сауда орындарында сатылды. 1938 жылдың күзінде журнал ай сайын шыға бастағанда, Smith компаниясы бір нөмірге 1000 данадан тапсырыс берді. 1939 жылдың наурыз айында Brendin сәтсіз "London Mercury" және "Bookman" журналдарын сатып алып, оларды журналға біріктірді. Журналдың атауы Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде "Life and Letters" есімді алғашқы атауына қайта оралды, ал Херринг 1950 жылы журнал жабылғанға дейін редактор болып қалды. Херринг Pool Group (H. D., Bryher және Kenneth Macpherson) тобымен жақын дос болды, олармен 1920 жылдардың соңынан бері эксперименталды киноға қызығушылық танытқаннан бері байланыста болды. Брайер 1935-1939 жылдар аралығында Лондондағы фрейдтік сарапшы Уолтер Шмидбергпен бірге Херрингтің психоанализіне ақы төледі. Херринг Макферсонның авангардтық "Borderline" (1930) қойылымында пианист рөлін ойнады. 1975 жылдың желтоқсанында Лондонның Челси ауданындағы пәтерінде болған өртте Херринг қайтыс болды, бұл оның жеке мұрағатын жойды.