Кіріспе

Сефер Халилович (6 қаңтар 1952 жылы туған) – Босния және Герцеговинадағы 1992–95 жылдардағы соғыста Босния армиясының бұрынғы генералы және қолбасшысы. 2001 жылы ол бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибунал тарапынан соғыс қылмыстары жасады деген айыппен сотталды, бірақ 2005 жылы барлық айыптан босатылды.

Ерте өмір және білім

Халилович Югославия құрамындағы Сербияның Златибор округіндегі Прейполье муниципалитетіне қарасты Ташево ауылында дүниеге келген. 1971 жылы ол үш жыл бойы Белградтағы әскери академияда оқыды, ал 1975 жылы Задардағы әскери мектепке түсіп, Югослав халық армиясының (ЮНА) офицері атанды. 1980 жылдан соғысқа дейін ол Винковчиде Армия қауіпсіздік офицері болып қызмет етті. 1990 жылдың 31 тамызында Белградқа барып, командирлер мектебінде екі жылдық курс оқыды.

Мансап

1991 жылы қыркүйекте Халилович Югослав халық армиясынан кеткен кезде ол кәсіби әскери шенеунік болды және майор шынжырғын алған. Ол Босния және Герцеговинаға барып, Патриоттық лиганы құрып, елді қорғау жоспарларын жасады.

Соғыс жылдары

1992 жылғы 25 мамырда Босния және Герцеговина Президентігі (РБГ) оны РБГ аумақтық қорғаныс штабының қолбасшысы етіп тағайындады, Хасан Эфендичтің орнына, соның нәтижесінде ол РБГ қарулы күштерінің ең жоғары әскери қолбасшысы болды. Мамыр айындағы тағайындалуынан шілде айының басына дейін, ТО армияға айналып жатқан кезде, Халилович соғыс Президентігінің мүшесі ретінде де жұмыс істеді. 1992 жылғы шілдеден кейін ол Босния және Герцеговина Республикасы Армиясының Бас штабының бастығы қызметін атқарды. 1992 жылғы 18 тамызда Президенттік АБИХ-тың бес корпусын құрды, Халиловичтің басшылығымен Жоғарғы команда штабының бастығы / Бас штабтың бастығы болып тағайындалды. 1993 жылғы 8 маусымда Жоғарғы қолбасшылық штабының қолбасшысы деген жаңа лауазым құрылды. Расим Делич осы лауазымға тағайындалды. 1993 жылғы 18 шілдеден 1993 жылғы 1 қарашаға дейін ол АРБИХ Жоғарғы қолбасшылық штабының қолбасшысының орынбасары және Жоғарғы қолбасшылық штабының бастығы қызметтерін бірге атқарды. 1993 жылғы 20-21 тамызда Зеницада өткен кездесуде Расим Делич оны инспекциялық топтың жетекшісі етіп тағайындады. Сол кезде ол әріптестерін Босния және Герцеговина әскери қызметшілерінің тәртібін қатаң бақылауға алуға шақырды. Ол: «Бұйрықтарды орындамағандарды қашан атуға бастаймыз?» деген сөздерді айтты.

Адам өлтіруге әрекеті

Соғыс кезінде Халилович Боснияның саяси басшыларымен қарым-қатынасы нашарлап, олар өз кезегінде Халиловичтің өміріне жасалған сәтсіз қастандыққа себепкер болуы мүмкін. 1993 жылдың 7 шілдесінде сағат 14:10-да Халиловичтің пәтері қашықтан басқарылатын жарылғыш құрылғымен жарылды. Халилович, оның ұлы мен қызы қаза болмаса да, әйелі Медиха мен оның інісі Эдин Рондич қайтыс болды. Рондич Халилович отбасымен түскі асқа келген сәтте балконда әскери формамен пайда болды. Қастандық жасаушылар Рондичті Халиловичпен шатастырып, құрылғыны жарылтып жіберген болуы мүмкін. Қастандық жасаған адам Мемлекеттік қауіпсіздік қызметінің (СДБ) жою тобының мүшесі болды, ал олардың командирі – СДБ директоры Неджад Углен.

Соғыс қылмыстары үшін айыптау

Қылмыстық іс қозғалғанға дейін Халилович Босния және Герцеговина Федерациясындағы үкімет министрі және өзі құрған саяси партиясы – Босния және Герцеговина патриоттық партиясы «Сефер Халилович» партиясының жетекшісі болды. Ол Босния президенті Алия Изетбеговичтің өткір сыншысы ретінде танымал еді. Ол 2001 жылдың 30 шілдесінде бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналмен айыпталды. 2001 жылдың 25 қыркүйегінде өз еркімен бас берді және екі күннен кейін өзін кінәлі деп танымады. Халилович 2001 жылдың 13 желтоқсанынан сот басталғанға дейін, сондай-ақ 2005 жылдың 5 қыркүйегінен 2005 жылдың 14 қарашасына дейін шартты түрде босатылды.

Айыппұл

Халиловичке жоғары қылмыстық жауапкершілік негізінде (Трибунал Статутының 7(3) бабы) айыптама тағылды және соғыс заңдары мен әдет-ғұрыптарын бұзудың бір қылмысымен (3-бап – кісі өлтіру) күйелді. Ол кінәлі деп айыпталған қырғын 1993 жылдың қыркүйегінде Грабовица және Уздол ауылдарында болды. ЕХҚТ прокурорлары оның ARBiH аймақта жүргізген «Неретва-93» операциясының жетекшісі болғанын мәлімдеді.

Сот

Сефер Халиловичке қарсы сот 2005 жылдың 31 қаңтарында басталды. Айыптау тарапы өзінің ісін 2 маусымда аяқтады. 39 куәгердің көрсетулері мен екі куәгердің жазбаша мәлімдемелері қарастырылды. Сот алқасы айыптау тарапы ұсынған 287 материалдық дәлелді қабылдады. Қорғау тарапының ісі 27 маусымда басталды және 2005 жылдың 14 шілдесіне дейін жалғасты. Қорғау тарапы үш куәгерді шақырып, он екі куәгердің жазбаша мәлімдемелерін ұсынды. Тараптар 2005 жылдың 30 және 31 тамызында соңғы сөздерін айтты. Сот алқасы қорғау тарапы ұсынған 207 материалдық дәлелді қабылдады. Халиловичтің қорғау тарапы оның қылмыскерлерге тиімді бақылау жасамағанын, басшылық етпегенін, тек билігі жоқ, формалды инспектор болғанын дәлелдеді. Сефердің адвокаттары Питер Моррисси (Австралиядан) және Генаэль Меттро (Швейцариядан) болды. Расим Делич, Фикрет Муслимович және Бакир Алиспахич Сеферді өлтіруге бұйрық берген, ал оны "Шеве" деп аталатын құпия мемлекеттік қауіпсіздік тобының екі мүшесі және олардың командирі Неджад Углень, сондай-ақ мемлекеттік қауіпсіздік қызметінің (SDB) директоры орындаған. Сефер өлтірілмеген, бірақ оның әйелі Медиха мен інісі Эдин Рондич қаза тапты. Фарук сондай-ақ Босния және Герцеговинаның бұрынғы президенті және Деличтің басшысы Алия Изетбеговичтің 1993 жылғы Неретвадағы қырғынды пайдаланып, Халиловичтің беделін түсіруге тырысқанын, оны қауіпсіздік қызметі директорлары ұсынған, көбінесе жалған құжаттар арқылы айыптауға тырысқанын мәлімдеді: Мунир Алибабич (SBD директоры), Фикрет Муслимович (SVB директоры), Неджад Углень ("Шеве" командирі және SDB директоры), Юсуф Яшаревич (SVB директоры), Энвер Мужезинович (Сараево қалалық СДБ директоры) және Бакир Алиспахич (Ішкі істер министрі). Құпия қызмет агенттері көптеген куәгерлерге жалған көрсетулер беру үшін пара бергені және Халиловичтің тек айыпты болуға бейім екені айтылды. Халиловичтің 1997 жылы жарық көрген "Алаяқтық стратегия" атты кітабы оқиғаның өзінің көзқарасымен баяндалған.

Үкім және шағымдар

2005 жылдың 16 қарашасында Халилович барлық айыптан ақталды және босатылды. Сот, соғыс қылмыстары саналатын кісі өлтірулер сол жерлерде болғанын мойындаса да, Халиловичтің тек инспектор болғандықтан, оған бағыныштылықтағы билік болмағанын және оны осы қылмыстар үшін жауапты деп тануға болмайтынын анықтады. Прокуратура осы үкімге шағымданып апелляция жасады. 2007 жылдың 16 қазанында апелляциялық алқа прокуратураның шағымын қабылдамады және шамамен екі жыл бұрынғы сот алқасының ақтау үкімін күшінде қалдырды.

Басқа

1996 жылы Халилович өзінің жеке саяси партиясын – Босния және Герцеговинаның патриоттық партиясы «Сефер Халилович» құрды. 1997 жылы Халилович «Lukava Strategija» («Сараң стратегия») атты естеліктерін жариялады. Ол 1998 және 2001 жылдар аралығында Босния және Герцеговина Федерациясы үкіметінде босқындар мен күшпен оралған адамдар министрі болып қызмет етті. 2005 жылы Халиловичтің ұлы Семир «Државна тайна» («Мемлекеттік құпия») атты кітап шығарды, онда соғыс кезіндегі Боснияны қалыптастырған кейбір оқиғалар сипатталған. 2006 жылдың сәуір айында Семир Халиловичті кітапта жағымсыз бейнеленген адамдардың бірі, Рамиз Делалич (қазір қайтыс болған) тоқтатып, өлтірумен қорқытты. Ол сонымен қатар оның әкесінің ісінде айыптау куәгері болған. 2006 жылдың 1 қазанында Сефер Халилович Босния және Герцеговина Парламент Ассамблеясына төрт жылдық мерзімге сайланды. Ол орыс тілін еркін біледі.