Хорватия-Сербия соғысындағы Медак қалтасы операциясы

Кіріспе

Хорватияның тәуелсіздік соғысы кезінде Хорватия армиясының әскери операциясы

Хорватияның шығуы
БҰҰ Медак аймағын қорғайды
| жауынгер1 =
| жауынгер2 =

| жауынгер3 = 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Серб Крайинасы Серб Крайинасы
| командир1 =
| командир2 =
| командир3 =
| күш1 = 2500-ден астам
| күш2 = 875 PPCLI шайқас тобының 2-ші батальонының мүшелері
| күш3 = 800 және 70 танк
| қазалар1 = 10 қаза тапты, 84 жараланды (сербтермен шайқас) 27 хорват қаза тапты немесе жараланды (UNPROFOR-мен шайқас) (Канада және БҰҰ дереккөздері)
Госпич, Карловац және Загреб маңындағы RSK-ның жауап шабуылынан кейін ондаған хорват азаматтық тұрғындары қаза тапты
| қазалар2 = 4 жараланды (Канада) 7 жараланды, 3 БТР жоғалды (Франция)
| қазалар3 = 52 қаза тапты, 36 азаматтық тұрғын қаза тапты (ХТҚ іс жүргізу бағалауы)

Өмірбаян

1991 жылы Лика аймағының көп бөлігі өзін-өзі жариялаған Серб Крайна Республикасының (RSK) және сербтер басымдығындағы Югослав Халық Армиясының (JNA) күштерімен басып алынды. Ликада сербтер бақылауындағы аумақтағы хорваттардың көбі өлтірілді, қуылды немесе үкімет бақылауындағы аймақтарда пана табуға мәжбүр болды, ал сербтер жыл бойы Госпич қаласын өз позицияларынан артиллериялық оққа түсіруді жалғастырды. 1992 жылдың қаңтарында Сараево келісімінде атысты тоқтату туралы келісімге қол қойылды және Біріккен Ұлттар Ұйымының (БҰҰ) бейбіт сақшылық күштері UNPROFOR қару-жарақ тоқтату желілерін бақылау үшін, сондай-ақ келіссөздер жүргізушілер, гуманитарлық көмек көрсетушілер және жауынгерлер ретінде жұмыс істеу үшін орналастырылды. Осыған қарамастан, екі тарап арасында эпизодтық атыс және артиллериялық оқтармен шабуылдар жалғасты. Госпич, фронт желісіне жақын болғандықтан, Краинаның серб армиясының (SVK) артиллериялық оқтарына көп рет ұшырады. Қала Загреб, Далмация және Риека арасындағы байланыс жолдарын қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. Артиллериялық оқтардың көп бөлігі сербтер бақылаған Медак қалтасынан жасалды – Хорватиядағы Медак қаласына жақын, шамамен төрт-бес шақырым ені және бес-алты шақырым ұзындығы бар биік жер, оған Divoselo, Čitluk және Počitelj елді мекендері мен көптеген кішкентай ауылдар кірді. Қалта негізінен орман мен ашық даладан тұратын ауылдық аймақ болды. Шабуылға дейін бұл жерде шамамен 400 серб азаматы тұрды және оны SVK-нің 15-ші Лика корпусының бөлімшелері бақылады. Қалта Хорватиядағы Біріккен Ұлттар Ұйымының қорғалатын төрт аймағының бірі – Оңтүстік сектормен шектес болды. Ол UNPA-ның ішінде емес, оның сыртында, «қызғылт аймақ» деп аталатын жерде орналасқан – UNPA-дан тыс, RSK бақылауындағы аумақ, UNPROFOR бейбіт сақшыларымен патрульденетін. Медак қалтасына шабуыл жасамас бұрын, Хорватия үкіметтік күштері 1992 жылдың маусымында Мильевци платосындағы және 1993 жылдың қаңтарында Солтүстік Далмациядағы Масленица көпірі маңындағы «қызғылт аймақтардағы» серб басқыншылары бақылаған аумақты қайтару үшін бірнеше шағын шабуылдар жасады – «Масленица» операциясы. Хорватия штабының бастығы Янко Бобетько Госпич ауданына барған кезде, ол және оның командасы фронттың осы бөлігіндегі жағдай қанағаттанарлық емес деген қорытындыға келді. Бұл әсіресе Хорватия Ішкі істер министрлігінің арнайы полициясы ұстаған Велебит тауында маңызды болды. Егер осы позициялар жауға түсіп кетсе, Госпич қаласы жартылай қоршауға түсер еді. Хорваттардың желісіне жау тылында жұмыс істейтін кішкентай саботаж тобының үнемі кіріп-шығуы да кедерілді. 4 қыркүйекте осындай топ Велебитттегі хорват позицияларына шабуыл жасады, нәтижесінде екі хорват полицейі қаза тапты. Осыдан кейін генерал Маркач арнайы полиция бақылаған аумаққа бұдан әрі шабуылдарды болдырмау үшін жоспар жасауды бұйырды. Бобетько осы жоспарды білгеннен кейін, оны Хорватия армиясының іс-қимыл жоспарына енгізуді ұсынды. Қыркүйек айының басынан бастап Госпичтің кең аумағына артиллериялық шабуылдардың қарқындылығы артты. Сондықтан Бобетько Госпич қаласының маңындағы серб артиллериясының позицияларын ішінара бейтараптандыру, Дивоселодағы жау саботаж тобының базасын жою және хорват фронтының ұзындығын қысқарту міндеттерін орындайтын шағын ауқымды тактикалық операция жүргізуді шешті.

Much of the interior of the Lika region of southern Croatia was captured by the forces of the self proclaimed Republic of Serb Krajina (RSK) and the Serb dominated Yugoslav People's Army (JNA) during 1991. In Lika, almost all of the Croatian population in the Serb held area was killed, expelled or forced to seek refuge in government held areas, while the Serbs continued shelling of the Croatian city of Gospić throughout the year from their positions. A ceasefire was agreed in the January 1992 Sarajevo Agreement and a United Nations peacekeeping force UNPROFOR was installed to police the armistice lines and act as negotiators, aid workers, and combat soldiers. Despite this, sporadic sniping and shelling continued to take place between the two sides. Gospić, which was close to the front lines, was repeatedly subjected to shellfire from the Serbian Army of Krajina (SVK). The town was of great importance in securing lines of communication between Zagreb, Dalmatia and Rijeka. Much of the shelling took place from the Serb controlled Medak Pocket, an area of high ground near Medak, Croatia approximately four to five kilometres wide and five to six kilometres long which consisted of the localities of Divoselo, Čitluk and part of Počitelj plus numerous small hamlets. The pocket was primarily a rural area with a combination of forest and open fields. It was fairly lightly inhabited before the attack, with about 400 Serb civilians residing in the area and was held by units of the SVK's 15th Lika Corps. The pocket adjoined Sector South, one of the four United Nations Protected Areas (UNPAs) in Croatia. It was not actually in the UNPA but lay just outside in a so called "pink zone"—RSK held territory outside the UNPAs, patrolled by UNPROFOR peacekeepers. Prior to the Medak Pocket offensive, Croatian government forces had launched several relatively small scale attacks to retake rebel Serb held territory in "pink zones" in the Miljevci plateau incident in June 1992 and the area of the Maslenica bridge in northern Dalmatia in January 1993—the Operation Maslenica. During Croatian chief of staff Janko Bobetko's visit to Gospić area, he and his team concluded that the situation on that area of the front was unsatisfactory. It was especially critical on Velebit mountain which was held by the members of Special police of the Croatian Ministry of Interior. In case that these positions become overrun, the city of Gospić would become semi surrounded. Croatian lines were also harassed by constant intrusions of smaller recon sabotage groups that operated behind enemy lines. On 4 September one such group attacked Croatian positions on Velebit which resulted in two Croatian policemen being killed. Upon that, general Markač issued the order of making a plan that would prevent further intrusions on territory held by the Special police. When Bobetko learnt about that plan, he suggested fitting it into plan of activities of Croatian Army. From beginning of September, the intensity of artillery attacks on wider area of Gospić also intensified. Bobeko therefore decided to run a small scale tactical operation, with tasks of partially neutralizing Serb artillery positions around city of Gospić, destroying enemy recon sabotage group base in Divoselo and shorten the length of Croatian frontline.

9-14 қыркүйек

Хорватиялық шабуылға Хорватия армиясының Госпич операциялық аймағынан шамамен 2500 сарбаз тартылды. Ол 9 қыркүйек 1993 жылы сағат 06:10 шамасында 9-шы гвардиялық артиллерия батареяларының дайындық атысымен басталды. Шабуыл қос қоршау маневрі ретінде жоспарланған, онда Госпич маңындағы Билай елді мекенінен бастаған Хорватия армиясының 9-шы гвардиялық бригадасының танктері мен жаяу әскерлері шабуылдың бір бағытын жүзеге асырды, ал Велебит тауынан бастаған Хорватия Ішкі істер министрлігінің (MUP) арнайы полициясының командалары екінші бағытты қамтамасыз етті. МУП бөлімдері бұрын Велебит тауындағы маңызды хорват позицияларын бақылап тұрған. Бұл күштерге Хорватия армиясының 111-ші бригадасы, Госпич үй күзет полкі және Ловинец үй күзет полкі де көмек көрсетті. Осы екі күшейтілген ұрыс тобы сол күні сағат 14:00-де Раджичевци ауылында табысып, Медак қалтасында серб милициясының бір батальоны мен бірнеше серб азаматын қоршады. Одан кейін тазалау операциялары жүргізілді. 10 қыркүйекте серб күштері Карловац, Загреб маңындағы Лючко, Самобор және Жастребарсконы ұзақ қашықтықтағы артиллериямен (соның ішінде FROG 7 баллистикалық зымырандары мен M 87 Orkan) бомбалауға кірісті. Бұл салдарынан ондаған бейбіт тұрғындар қаза тауып, жарақат алды, үйлер мен мүліктерге ауқымды зиян келді. Карловац қаласының орталығына жасалған артиллериялық шабуыл кезінде 7 азамат қаза тауып, 23 адам жарақат алды. 9 қыркүйекте серб күштері Сисактағы мұнай өңдеу зауытын бомбалап, зақымдады. 13 және 14 қыркүйекте Хорватия әуе күштерінің МиГ-21 ұшақтары Бановина мен Кордундағы СВК артиллериялық және зымырандық батареяларының бір бөлігін сәтті жойды, бірақ Гвозд маңында SA 6 зымыранымен бір ұшақ атып түсірілді, ал оның ұшқышы, полковник Мирослав Перис қаза тапты. СВК қарсы шабуылдар ұйымдастырып, басып алынған аумақтың бір бөлігін қайтарып алды. Сондай-ақ, басып алынған аумақ қайтарылмаса, Хорватияның 20 немесе 30 нысанасына шабуыл жасаумен қорқытты. Екі тарап 12-13 қыркүйекте ауыр артиллериялық атыс жүргізді, БҰҰ мәліметінше, Госпич-Медак аймағында 6000-нан астам жарылыс тіркелді. Бұрынғы СВК полковнигі Милислав Секуличтің сөзіне қарағанда, Хорватияның Медак қалтасына жасаған шабуылының сәттілігіне себеп болған факторлардың бірі – сол аймақтағы СВК күштерінің нашар жауынгерлік дайындығы болды. Айта кетейік, бір ай бұрын "Дивоселоның азаматтары мен жауынгерлері" өздерінің командиріне ауылды қорғауға барлығы 30 адам қатысатынын, олардың ең кішісі 15 жаста, ең үлкені 72 жаста екенін шағымданып айтқан. Сонымен қатар, олардың бір бөлігі Книн маңында контрабандалық және басқа да қылмыстық әрекеттерге қатысу үшін майданнан дезертирлік жасаған.

Croatian offensive involved around 2,500 troops drawn from the Croatian Army's Gospić Operational Zone. It began by preparatory fire of 9th Guards artillery batteries approximately at 06:10 am on 9 September 1993. The attack was designed as the double envelopment maneuver in which tanks and infantry of 9th Guards Brigade of Croatian army starting from Gospić suburb of Bilaj provided one thrust of the attack, while commandos of Special Police of the Croatian Ministry of the Interior (MUP) starting from Velebit mountain provided a second thrust. The MUP units previously held vital Croatian positions on Velebit mountain. These forces were also supported by 111th Brigade of Croatian Army, Gospić Home Guard Regiment and Lovinac Home Guard Regiment These two reinforced battlegroups successfully linked up same day at 14:00 hours in village of Rajičevci, therefore surrounding one battalion of Serb millitia and number of Serb civilians in Medak pocket. This was followed by mopping up operations. Serb forces began to use long range artillery (including FROG 7 ballistic missiles and M 87 Orkan) to bombard Karlovac, the Zagreb suburb of Lučko, Samobor and Jastrebarsko on 10 September. These indiscriminate attacks left dozens of civilians killed and wounded with extensive damage to homes and property. Seven civilians were killed and 23 wounded during an artillery attack on downtown Karlovac alone. On 9 September, Serb forces shelled and damaged an oil refinery in Sisak. On 13 and 14 September, Croatian Air Force MiGs 21 successfully destroyed some of the SVK artillery and rocket batteries on Banovina and Kordun but one of the aircraft was downed by SA 6 near Gvozd. and its pilot, col. Miroslav Peris was killed. The SVK launched ground counter attacks which retook some of the captured territory. It also threatened to attack 20 or 30 more targets throughout Croatia unless the captured territory was handed back. The two sides exchanged heavy artillery fire during 12–13 September, with the UN recording over 6,000 detonations in the Gospić Medak area. According to former SVK colonel Milislav Sekulić, one of the reasons for success of Croatian offensive on Medak Pocket was the poor combat readiness of SVK forces in that area. Notably, a month before, "Citizens and fighters of Divoselo" complained to their commanding officer that village defence is basically consisted of 30 people, out of which the youngest was aged 15 and oldest 72. At the same time, some of their men deserted from the frontline only to engage in smuggling and other criminal activities around Knin.

Өртке қарсы іс-қимыл

Бұл шабуыл халықаралық деңгейде күшті сынға ұшырады. Ішкі және сыртқы саяси және әскери қысымға тап болған Хорватия үкіметі атысты тоқтатуға келісті. 15 қыркүйекте Сербия тарапынан генерал Миле Новакович, ал Хорватия тарапынан генерал-майор Петар Стипетич атысты тоқтату келісіміне қол қойды. Келісімге сәйкес, хорват әскерлері 9 қыркүйектегі бастапқы позицияларына қайтарылуы керек еді, ал серб әскерлері қалтадан шығып, одан әрі шығып қалуға тиіс болды. Хорватияның әскерлері 15 қыркүйекте сағат 12:00-де қалтаға кіруі жоспарланған, оларға екі француз армиясының механикаландырылған бөлімдері сүйемелдеді. Ұлттар Ұйымының лейтенант-полковнигі Джеймс Кальвиннің басқаруымен әскерлер серб және хорват күштерінің арасына енуге нұсқау алды.

Хорватияның мойындамауы

Бірнеше дереккөздер Канада әскерлерінің Медак қалтасындағы шайқасқа қатысқанын жоққа шығарады. Хорват дереккөздерінде атыс "ұсақ инцидент" ретінде, эпизодтық атыстар тізбегі ретінде сипатталған. Сербиялық дереккөздер де өздерінің Медак қалтасы операциясы туралы көзқарастарында "шайқас" терминін қолданбайды. Оның 875 сарбазының (2PPCLI) бар болғаны 375-і штаттық бөлімнен келді: қалғаны – күшейтілген құрам, 385 негізгі резерв сарбазы және 165 басқа штаттық күш бөлімшелерінен. Шындығында, миссия барысында мылтық ротасының 70% резерв сарбаздарынан тұрды, себебі қолдау және техникалық мамандықтарда жоғары білікті және тәжірибелі штаттық сарбаздар қажет болды. Оның ішінде, резервтік батальондардан Резервтік кіру схемасы офицерлері (RESO) ретінде келген 12 взвод командирінің 7-сі болды. Дегенмен, Хорватиядағы 2 PPCLI шайқас тобы операциялық миссияға резерв сарбаздарының ең көп шоғырланған құрамын қамтыды. "Компанияларды тиісті түрде жаттықтыруға, тіпті бүкіл батальонды дайын тұрғызуға уақыт болмады. 2 PPCLI взводының бірігіп, толық батальон ретінде әрекет етуге шақырылатынын ешкім білмеді". UNTV (1993 09 18) баяндамасында UNPROFOR хорват шекарасын сәтті кесіп өтіп, Медак қалтасында хорват және серб күштері арасында буферлік аймақ құру кезінде CANBAT және CIVPOL әрекеттері жайлы айтылады. Соңғы хорват шабуылында құр салып қалған азаматтармен сұхбаттасулар ұсынылған. CANBAT-тың үш сарбазымен сұхбаттасуда олар 48 сағат бұрын келгендерін және олардың міндеті – аймақты бақылау және қарсыласатын тараптардың арасындағы алғашқы орналасқан жерлерінен елу метр қашықтықтағы жерге бекініп тұру екенін түсіндірді. Серб желілерін алмастыру процесінде хорват желілерінен тікелей және жанама оқтарға ұшырағанын, UNPROFOR-дың ұрыс ережелеріне сәйкес, олар да оқ атып жауап бергенін, бірақ тек жеңіл қарудан ғана пайдаланғанын айтты. Әскерлер өз жақтарынан ешкім зардап шекпегенін, сербтердің бірнеше сарбазының жараланғанын, ал хорваттардың жағдайы туралы ешқандай ақпараттың жоқ екенін мәлімдеді. Сол газет сондай-ақ, Медак қалтасындағы операция кезінде қаза тапқан хорват сарбаздарының мәйітін зерттеу көрсеткенін, олардың ешқайсысы канадалықтардың қару-жарағынан өлмегенін хабарлады. 2007 жылғы сот процесінде, 1993 жылдың қыркүйегінде 9-шы гвардиялық бригаданың командирі генерал Мирко Норак және сол кездегі Госпич әскери округінің командирі генерал Рахим Адемиге куәлік берген зейнеткер хорват адмиралы Давор Домазет Лошо, БҰҰ ПРОФОР-мен болған қарулы қақтығыстың масштабы және шайқаста 26 хорваттың қаза тапқаны туралы канадалықтардың мәлімдемелерін жоққа шығарды. Ол 26 хорваттың қаза тапқаны туралы мәлімдеме шындыққа сай емес болғандықтан, құрбандардың сербтер болуы мүмкін екенін айтты. Бұл туралы Кальвин және Медақта қызмет еткен канадалық армия ветерандары да мәлімдеді. Өз кезегінде, Хорватияның азаматтық және әскери билігі, БҰҰ күштерімен болған шайқастан кейін және одан кейінгі жылдары Медак ауданында БҰҰ ПРОФОР күштерімен ешқандай ірі шайқас болғанын ешқашан мәлімдемеген және канадалық күштердің оқиғалар туралы нұсқасы саяси мақсатта жасалғанын мәлімдеді. Домазет сондай-ақ канадалық тараптан "олар 800 медаль алған, болмаған шайқаста өлтірген" 26 хорват сарбазының қабірлері қайда екенін көрсетуді сұрады.

Several sources deny that Canadian forces engaged in combat at Medak Pocket. The exchange of fire is described as a "minor incident" of sporadic firefights in Croatian sources. Serbian sources also fail to mention "the battle" in their own view of operation Medak pocket. Of its 875 soldiers (2PPCLI), only 375 came from the regular unit: the rest were augmentees, 385 Primary Reserve soldiers and 165 from other regular force units. In fact, reserve soldiers made up 70% of rifle company strength during the mission due to the requirement for highly skilled and experienced regular soldiers in support and technical trade positions This includes 7 out of the 12 platoon commanders who came from reserve battalions as Reserve Entry Scheme Officers (RESO). Nevertheless the 2 PPCLI Battlegroup in Croatia contained the highest concentration of reserve soldiers on an operational mission to date. text="There was no time to properly exercise the companies, let alone the whole battalion No one could know that the 2 PPCLI platoons would be called upon to gel together and go into action as a full battalion." UNTV reports (1993 09 18) on the actions of CANBAT and CIVPOL after UNPROFOR had successfully crossed Croatian lines to set up a buffer between Croatian and Serbian forces in the Medak pocket. Includes interviews with civilians caught up in the recent Croatian offensive. In an interview with three CANBAT soldiers they explain that they arrived 48 hours ago and that their task was to observe the area and take up a position on the earth embankment fifty metres from where they had first come in between the opposing sides. They explain that in process of replacing the Serb lines, they came under direct and indirect fire from the Croatian lines and, following the UNPROFOR rules of engagement, they did return fire but with small arms only. The soldiers say that there were no casualties on their side, that the Serbs have a couple of casualties, and they have no knowledge of any Croatian casualties. The same newspaper also claims that the autopsy on Croatian soldiers killed during the Operation Medak Pocket, revealed that none of them died from the weapons that Canadians had in their arsenal at the Medak Pocket. Retired Croatian admiral Davor Domazet Lošo, testifying at 2007 trial of general Mirko Norac, commanding officer of the 9th Guards Brigade in September 1993, and general Rahim Ademi, commanding officer of the Gospić military district at the time, denied Canadian claims of scale of the armed conflict with UNPROFOR and 26 Croatian fatalities resulting from the battle. He went on to say that he wonders if the 26 victims were Serbs since the claim of 26 killed Croats was not true. This was denied by Calvin, and decorated Canadian Army veterans who served at Medak. For their part, the Croatian authorities, both civil and military, during the aftermath of the skirmish with the UN forces and in the years that followed, have never stated that any serious battle with UNPROFOR forces in the Medak area ever occurred and claim that the Canadian forces' version of events is politically motivated. Domazet also invited Canadian side to show where are the graves of 26 Croatian soldiers "that they killed in non existing clash for which they received 800 medals".

Сербияның бас тартуы

Хорват жазушысы Мирослав Меджиморек 1993 жылдың 16 және 17 қыркүйегінде Канадалық БҰҰ ПРОФОР күштеріне жақын орналасқан ARSK 3-моторлы бригадасының (3. mtb) шайқас есептеріне қол жеткізді. Есептер, болғанымен түсініксіз жазылған, осы кезеңде хорват тарапынан жасалған сирек провокацияларды ғана көрсетеді, ал серб тарапы оған жеңіл қарудан атып жауап берген. Автор, тек осы мәліметтерге сүйене отырып, хорват күштері мен БҰҰ арасындағы қақтығыс есепті жазған адамға айтуға лайық болмаған немесе мүлдем болмаған деген қорытындыға келді.

Нильсеннің жоққа шығаруы

Дания Корольдік армиясының отставкадағы полковнигі Вагн Ове Моебьерг Нильсен, сол кездегі аймақтағы UNPROFOR қолбасшысы, бірақ ол шайқаста болған жоқ, тіпті оның салдарынан кейін де, тіпті аймақта да болмаған, Адеми-Норац ісінде куәлік беріп, канадалық және хорват әскерлері арасында қарулы қақтығыс болғанын жоққа шығарды. Тек канадалықтар сербтер бақылауындағы позициялардың алдына орналасқан бір инцидент болды. Хорват әскері оқ атты, бірақ канадалықтар жауап бермеді. Ол хорваттар БҰҰ күштерімен атысқанын түсінген кезде атыс тоқтағанын қосты.

Салдары

Шабуылдан кейін аймақтағы көптеген ауылдар қиратылып, халқы қоныс аударды. Күні бүгінге дейін аймақ көбінесе тасталып отыр, бірақ кейбір сербтер соңынан оралды. Соғыстың соңына дейін аймақ екі тараптың арасында, іс жүзінде бейтарап аймақ болып қала берді. 1995 жылғы 4 тамызда Хорватия армиясы "Дауыл" операциясы барысында оны қайта басып алды, бұл операция өздігінен жариялаған Серб Краина Республикасының жеңілісімен аяқталды. Шабуыл Хорватия армиясының басқару, бақылау және байланыс жүйесіндегі күрделі әлсіздіктерді көрсетті, бұл мәселе жыл басындағы "Масленица" операциясында да болған еді. Операция Хорватия үкіметі үшін ауыр саяси қиындықтар тудырды, ол Медак ауданындағы әрекеттері үшін шетелде қатты сынға ұшырады. Соғыс қылмыстары туралы кеңінен таралған айыптаулар, Босниядағы мұсылман-хорваттардың қан төгілуі Хорватияның беделін күрт түсірді; көптеген елдерде ел құрбандықтан агрессорға айналған деп есептелді. Операция кезінде жасалған соғыс қылмыстары UNPROFOR-дың да сенімін күйретті, өйткені оның күштері сол кезде жақын болса да, олардың алдын алуға тырыспады. БҰҰ Бас хатшысы Бутрос Бутрос-Гали былай деп мәлімдеді:

"Хорватияның 1993 жылғы 9 қыркүйекте Медак қалтасындағы үш ауылды қиратуы, UNPROFOR-дың Хорватия күштерін қайтаруын қамтамасыз ету үшін күшті шаралар қабылданғандарына қарамастан, сербтердің UNPROFOR-ға деген сенімсіздігін одан әрі арттырды және олардың қарусызданудан бас тартуын қайта бекітті. Өз кезегінде, БҰҰ бейбіт сақтау жоспарында талап етілгендей, қарусызданудан бас тарту UNPROFOR-ға жоспардың басқа да маңызды элементтерін іске асыруға, әсіресе босқындар мен жер аударылғандардың өз туған жерлеріне қауіпсіз жағдайда оралуына көмектесуге кедергі келтірді." 2-ші батальон PPCLI шайқас тобы кейін Медак қалтасындағы әрекеттері үшін Бас қолбасшының бірлік мақтау қағазымен марапатталды, бұл бірлік мақтау қағазын алған алғашқы канадалық бөлім.