Кіріспе

Тілдік топ

Бутиялар (བོད་རིགས; ; ; "Сикким тұрғындары") – Солтүстік-Шығыс Үндістандағы Сикким штатында тұратын сиккимдік халықтың бір тобы. Олар Дренжонгке немесе Сикким тілінде сөйлейді, бұл тибет тіліне жақын және стандартты тибет тілімен өте жақсы түсініседі. 2001 жылы бутиялардың саны шамамен 60 300 адамды құрады. Мұндағы "бутия" термині тибет шыққан халықты білдіреді.

Бхутия

Сиккимдегі бутиялар сөйлейтін тіл – сикким тілі. Ол тибет және Бутан тілі – дзонгхамен 75 пайызға өзара түсіністік деңгейінде. Көптеген бутиялар тибет буддизмінің Ньингма мектебін, одан кейін Кагью мектебін ұстанады.

Тарих

8 ғасырдан бастап адамдар Тибеттен Сиккимге аз-маз көшіп келді. Бірақ 13 ғасырда көптеген рулар Gyed Bum Sa-мен бірге келді, содан кейін Тибетте Қызыл және Сары шляпалылар арасындағы үнемі болатын қақтығыстардың салдарынан оңтүстікке қарай сапар шеккен ламалардың қатары көбейді. 1600 жылдардың ортасында Сары шляпалылардың толық жеңісінен кейін, жеңімпаз Гүши хан мен оның Гелуг одақтастары Қызыл шляпалылардың ізбасарларын жаппай қуғынға түстірді. Қызыл шляпалылардың тағдырынан қорқып, көптеген адамдар Сикким мен Бутанға қарай оңтүстікке қашты. Осының нәтижесінде, Бутан мен Сиккимде бүгінгі күнге дейін Қызыл шляпалылар көпшілікті құрайды. Олар Гималайдағы түрлі асулар арқылы ("ла" тибет тілінде "жота" дегенді білдіреді) көшіп келді. Бутиялардың тегіндегі географиялық атаулар жиі кездеседі. Мысалы, Солтүстік Сиккимде, онда Бутиялар көпшілік тұрғындар, олар Лакенпалар немесе Лачунгпалар деп аталады, яғни Лакен (; "үлкен жота") немесе Лачунг (; "кішкентай жота") тұрғындары. Бутия аристократтары көршілес аймақтардағы, әсіресе қазіргі Бангладештегі жер иелерінің атауларымен байланысты "Казилер" деп аталды. Бұл феодалдық жүйе 1975 жылға дейін, Сикким тәуелсіз монархия болған кезде, Чогьял монархиясының ажырамас бөлігі болды. 1970 жылдардың ортасында өткен референдумға дейін Сикким Корольдігін билеген әулет – Бутия Намгьял әулеті болды. Бутиялардың ішінде Лакенпалар мен Лачунгпалардың "Дзумса" деп аталатын өздерінің дәстүрлі құқықтық жүйесі бар, ол халықтың жиналатын орны дегенді білдіреді. Дзумсаны ауыл басшысы – Пипон басқарады. Солтүстік Сикким тұрғындарына мемлекеттік билік толық қорғауды қамтамасыз етті, оларды Панчаят мүшелеріне, ал Пипонды – Панчаят басшысы деңгейіне теңеді.

Ұрпақтар

Бутия тайпасының ішінде көптеген рулар бар және тайпадан тыс некелерге қарағанда рулар арасындағы некелерге көбірек дақпық қаралады.

Киім-кешек

Бутиялардың дәстүрлі киімі – хо (тибеттік чуба сияқты), ол бір жағынан мойынға, екінші жағынан белге жібек немесе мақта белбеумен бекітілген кең жағалы плащ тәрізді киім. Ер адамдар бахуды кең шалбармен киеді. Әйелдер бахуды хонжу деп аталатын, толық жеңді жібек блузкамен киеді; белге белбеумен қысықталған кең көйлек тәрізді киім. Киімнің алдыңғы бөлігіне түрлі-түсті жүннен жасалған, ерекше геометриялық өрнектермен безендірілген кең мата байланады. Бұл – пэнгден, ол үйленген әйелдің символы. Бұл дәстүрлі киімге ерлер мен әйелдердің екі жұбынан тігілген былғары етік үйлеседі. Бутия әйелдері басқа қауымдардағы әйелдерге қарағанда зор мәртебеге ие. Әйелдер де, ерлер де таза алтынды ұнатады, сондықтан дәстүрлі әшекейлер көбінесе 24 каратты (100%) алтыннан жасалады.

Қоғам

Сиккимде бутиялар көбінесе мемлекеттік секторда, ауыл шаруашылығында және, көбіректеп, бизнес саласында жұмыс істейді. Дарджилинг ауданында бутиялар көбінесе үкіметтік және коммерциялық салаларда еңбек етеді. Бутиялар өз руларының ішінде некелесіп, қалыңдық және күйеу таңдаудың қатаң иерархиялық жүйесін сақтайды. Рулық дискриминация кең таралған, ал қауымдық шеңберден тысқары некелерге жағымсыз қаралады.

Дін

Бутиялар Ваджраяна буддизмін ұстанады, негізінен Ньингма және Кагью мектептерінде. Олардың ең басты мерекелері – Лосар. Лосар Тибет жаңа жылының басталуын белгілейтін болғандықтан, әдетте ақпан айының бірінші аптасында тойланады. Лосар кештері отпен билеу жиі кездеседі. Лосонг Тибет жылының аяқталуы ретінде тойланады және Тибет ай күнтізбесінің он айының соңында (әдетте желтоқсан айында) келеді. Бұл Үндістандағы бутиялардың ең маңызды мерекесі, дәстүрлі Чам биімен және қуанышпен аталады. Лосонг Бутан, Непал және Сиккимдегі монастырларда тойланады. Сиккимде Лосонг мерекесінде би өнері көбінесе Падмасамбхава немесе Гуру Угьеннің өмірінен алынған оқиғаларды көрсетеді. Бутиялардың монастырлары Үндістанның әртүрлі жерлерінде орналасқан, ең танымалдары – Сиккимдегі Румтек монастыры және Дарджилингтегі ең көне монастырь – Бутия Бусти монастыры немесе Карма Дорджи Чёлинг монастыры.

Үйлер

Бутияның дәстүрлі үйі "хим" деп аталады және көбінесе тіктөртбұрышты болып келеді. Бутиялар үйінің сыртында құрбан шалу үшін тас құрылыс орналасқан. Ол "сангбэм" деп аталады. "Санг" – құрбандық шалуға арналған хош иіс, ал "бум" – құмыра; құрылыстың пішіні құмыраға ұқсайды. Ол сангды, яғни қасиетті құрбандықты құдайларға шалу үшін қолданылады. Құдайларға Рододендрон антопогон, Юниперус рекурва, Рододендрон сетозумның хош иісті құрғақ жапырақтары мен сабақтары немесе қарағайдан жасалған хош иісті таяқшалар ұсынылады.

Ас мәзірі

Бутия халқы дәстүрлі түрде күрішті жануар майында қуырылған көкөністермен немесе етпен, әдетте шошқа немесе сиыр етімен, кейде қой еті немесе тауық етімен жейді. Момо – буланған еттен жасалған пельменьдер, ал тухпа – сорпалы кеспе де кеңінен танымал. Лосар мен Лоосонг – бутия қауымы тойлайтын көптеген мерекелердің екеуі ғана. Бутия халқының дерлік барлық мерекелері мен демалыстары буддалық діни мағынаға ие. Олар 70-тен астам жануар, саңырауқұлақ және өсімдік түрлерін пайдаланады. Чхаанг – бутиялықтардың сүйікті сусындары, сондай-ақ бутиялықтармен бірге тұратын басқа да қауымдардың арасында жиі қолданылады. Ол ашытылған арпа немесе қарақұмырдан жасалады және Tongba деп аталатын бамбук ыдысында беріледі. Сүт пен қант қосылған шай, сондай-ақ майлы шай діни және әлеуметтік жиындарда да ұсынылады.

Өнер, қолөнер және музыка

Бхутияның би, ән және халық ертегілерімен бай дәстүрі бар. Бхутияның танымал халық билері – Дензонг Не На, Та Ши Янг Ку, Таши Шабдо, Гуру Чинлап, Синги Чхам және Як Чхам. Қолданылатын музыкалық аспаптар – флейта, янджей, барабан және ярка. 2015 жылдың 26 тамызында Дарджилингке сапары барысында Мамата Банерджи басқаратын Батыс Бенгал үкіметі Бхутия қауымы үшін жеке даму кеңесі құру туралы хабарлады.