Лейпциг-Альтенбург әуежайы – Германиядағы өңірлік әуежай, Тюрингия штатында орналасқан. Бұрынғы жолаушылар саны, тарихы және қазіргі жағдайы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лейпциг–Альтенбург әуежайы (2008 жылдың ақпанына дейін Альтенбург–Нобиц әуежайы деп аталған) – Германияның аймақтық әуежайы, Тюрингия штатындағы Альтенбургтің оңтүстік-шығысында және Лейпцигтің оңтүстігінде, Нобицте орналасқан. Жоспарлы рейстер жүрген кезде ол Тюрингиядағы Эрфурт-Веймар әуежайынан кейін екінші ірі әуежай болды. 2007 жылы ол шамамен 140 000 жолаушыға қызмет көрсетті. 2011 жылы барлық жоспарлы рейстер тоқтатылды.
Leipzig–Altenburg Airport (known as Altenburg–Nobitz Airport until February 2008) is a German regional airport in Nobitz, southeast of Altenburg and south of Leipzig, in the state of Thuringia. It was the second largest airport in Thuringia after Erfurt Weimar Airport when it had scheduled traffic. In 2007, it served almost 140,000 passengers. All scheduled services ceased in 2011.
Алғашқы жылдар
Альтенбург–Нобиц әуежайы Германиядағы ең көне әуежайлардың бірі. Оның тарихы 1868 жылға дейін жетеді, осы жылдары қазіргі әуежай орналасқан аумақ алғаш рет жаяу әскердің жаттығу алаңы ретінде пайдаланылды. 1881 жылы Саксен-Альтенбург герцогы Эрнст II әскери мақсаттар үшін осы аумақты одан әрі кеңейтуге келісім берді, ал 1909 жылы алғашқы дирижабльдер келді; герцогқа оның ішінде ұшу мүмкіндігі берілді, ол дереу авиацияға ынталы жақтасқа айналды. Екі жыл өткен соң, 1911 жылы осы жерде дирижабльтер көрсетілді, сонымен қатар ауырдан жеңіл екі қанатты ұшақтардың да ұшулары болды, ал 1913 жылғы маусымда әуежай ресми түрде ашылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Альтенбург–Нобиц негізінен неміс әскери ұшақтарын шығару орталығы болды, онда Albatros, DFW, Rumpler және Fokker үлгілері құрастырылды. Әуежайда әскери авиация мектебі де орналасқан еді. Германия жеңілгеннен кейін, Версаль келісімінің талаптарына сәйкес, әуежай инфрақұрылымы бұзылды. 1930 жылдарға дейін бұл орын тоқырап жатты, бірақ нацистік партия билікке келгеннен кейін Германияның қайта қарулану жоспарының бір бөлігі ретінде Альтенбург–Нобицті қайта жандандыру туралы шешім қабылданды. Бұл жұмыс 1936 жылы басталды; жаңа ангарлар, шеберханалар және казармалар салынды, сондай-ақ бетонды ұшу-қону жолағы салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Альтенбург–Нобицтің негізгі соғыс аймақтарынан шалқап жатуы, оны Люфтваффе үшін түрлі жаттығулар өткізуге қолайлы орынға айналдырды. Бастапқы ұшу дайындығы, сондай-ақ соқыр ұшу және құралдармен ұшу бойынша оқулар жүргізілді. Соңғысы үшін бірнеше ұшақ түрлері қолданылды, олардың ішінде Junkers Ju 87, Junkers Ju 88, Heinkel He 111, Dornier Do 17 және Messerschmitt Bf 110 кірді. Әуежай Focke Wulf Fw 190 истребителінің екі орынды арнайы модификациясын пайдаланатын, оны қайта жарақтандыру орталығы болып та табылды.
The airfield at Altenburg–Nobitz is one of the oldest in Germany. Its origins can be traced back as far as 1868, when the area the airfield now occupies was first used as an infantry drill ground. In 1881, Duke Ernst II of Sachsen Altenburg agreed to further expansion of the site for military purposes, and in 1909 a visit was made by an early airship; the Duke was given a flight in it, and immediately became an enthusiastic convert to aviation. Two years later, in 1911, an airship display was held at the site, which also included flights by early heavier than air biplanes, and in June 1913 the airfield was officially established. During World War I, Altenburg–Nobitz was mainly used as a production centre for German military aircraft, with Albatros, DFW, Rumpler and Fokker types all being assembled there. A military flying school was also located on the airfield. Following the defeat of Germany, the airfield infrastructure was dismantled in accordance with the provisions of the Treaty of Versailles. The site lay derelict until the 1930s, but after the Nazi Party came to power a decision was made to reactivate Altenburg–Nobitz as part of German rearmament plans. Work on this began in 1936; new hangars, workshops and barracks were built, and a concrete runway laid. During World War II, the relative remoteness of Altenburg–Nobitz from the main theatres of war made the airfield an obvious location for Luftwaffe flying training in various forms. Basic flying training was carried out, as was more advanced blind flying and instrument training. Several types of aircraft were employed for the latter, among them the Junkers Ju 87, Junkers Ju 88, Heinkel He 111, Dornier Do 17, and Messerschmitt Bf 110. The airfield was also the base for a conversion unit for the Focke Wulf Fw 190, using a special two seat variant of this successful fighter.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі даму
Рейх құлағаннан кейін, 1945 жылдың сәуір айында әуеайлақ АҚШ әскері тарапынан басып алынды, ал шілдеде аймақ Кеңес өкіметінің бақылауына өтті, бұл Одақтастар арасындағы соғыстан кейінгі аумақтық келісімдерге сәйкес болды. Сол кезден бастап 1992 жылға дейін Альтенбург-Нобиц Совет Әуе күштерінің истребитель базасы ретінде пайдаланылды. Негізінен МиГ-21 және кейін МиГ-29 истребительдері онда орналасты. Осы истребительдерге арналған, камуфляждалған, жеке ангарлар әлі күнге дейін әуеайлақтың периметрі бойынша шашырап жатыр. 1986 жылы онда зениттік ракеталық кешен де орнатылды. Әуеайлақтағы кеңестік әскерлердің болуы 1992 жылы коммунизмнің құлауымен және одан кейін саяси жағдайдың күрт өзгеруімен аяқталды. Германияның бірігуінен кейін әуеайлақ азаматтық қолданысқа аймақтық әуежай ретінде қайта жарақтандырылды. Бірнеше жыл бойы Ryanair Ұлыбритания және Испанияға рейстер жасады, бірақ олар 2011 жылдың сәуір айында тоқтатылды. Leipzig-Altenburg (қазіргі әуеайлақтың атауы) бүгінде көбінесе жалпы авиация және корпоративтік ұшақтар үшін пайдаланылады. Сондай-ақ, әуеайлақтың тарихын көрсететін шағын авиация мұражайы бар. Қазіргі уақытта онда екі ұшақ қойылған: бұрынғы Кеңес Әуе күштеріне тиесілі МиГ-21 және бұрынғы Люфтваффе Бреге 'Atlantique' теңіздік патрульдік ұшағы.
With the collapse of the Reich, the airfield was captured by the US Army in April 1945, being subsequently handed over to the Soviets in July, when the area came under Soviet control, following the post war territorial settlement between the Allies. From then until 1992 Altenburg–Nobitz was used as a fighter base by the Soviet Air Force. Successive types of MiG fighters were based there, principally the MiG 21 and later the MiG 29. The camouflaged individual blister hangars that were built for these fighters can still be seen dotted around the airfield perimeter. An anti aircraft missile system was also installed there in 1986. The Soviet presence on the airfield ended in 1992 with the collapse of communism and the radical redrawing of the political landscape which ensued. Following German Reunification, the airfield was converted to civilian use as a regional airport. For some years, Ryanair operated services to and from the UK and Spain, but these were discontinued in April 2011. Leipzig–Altenburg (as the airfield is now known) is today mainly used by general aviation and corporate aircraft. There is also a small aviation museum which chronicles the history of the airfield. Two aircraft are currently on display there: an ex Soviet Air Force MiG 21, and an ex Luftwaffe Breguet 'Atlantique' maritime patrol aircraft.
Әуе компаниялары мен бағыттары
2011 жылы Ryanair рейстерін тоқтатқаннан бері Лейпциг-Альтенбургке және одан қайта рейстер іске қосылмады. Ең жақын халықаралық әуежайлар – Эрфурт-Веймар әуежайы және Лейпциг/Халле әуежайы.
There have been no scheduled services to and from Leipzig–Altenburg since Ryanair ended flights in 2011. The nearest international airports are Erfurt–Weimar Airport and Leipzig/Halle Airport.
2010 жылдың 10 наурызында Лондон-Станстедтен келген Ryanair Boeing 737 800 ұшағы Альтенбург әуежайына қонған кезде диспетчерлік мұнарамен радиобайланыс орната алмады және Берлиндегі Шенефельд әуежайына қайта бағытталды. Кейіннен анықталғандай, кестедегі жаңылысқандықтан әуе қозғалысын басқарушы жұмысқа келмеген.
On March 10, 2010, a Ryanair Boeing 737 800, originating from London–Stansted, on approach to Altenburg could not establish radio contact with the tower and had to divert to Schönefeld Airport in Berlin. It was later discovered that, due to a scheduling misunderstanding, the air traffic controller scheduled had not shown up to work.