Кіріспе

Какань – Босния және Герцеговина Федерациясының Зеница-Добой кантонында орналасқан қала және муниципалитет. 2013 жылғы мәлімет бойынша, қалада 11 796 адам, ал муниципалитетте 38 937 адам тұрады. Ол Босния және Герцеговинаның орталық бөлігінде, Високо қаласының солтүстігінде және Зеница қаласының оңтүстік-шығысында жатыр. Қала Згоща өзенінің екі жағындағы кең төбелердің беткейлерінде салынған.

Тарих

Неолит дәуірінен қалған заттар жақын маңдағы Обре ауылында табылды. Осылайша, Боснияның орталық өзен алаптарын қамтыған тұтас мәдениет Какандж мәдениеті деп аталды. Аймақтағы елді мекендер өте көне және Боснияның ерте мемлекетінің тарихи ескерткіштерін сақтайды. Kraljeva Sutjeska, францискан монастыры, ерекше тарихи маңызға ие. Монастырьға жақын орналасқан Бобовац Босния патшайымы Катарина Косачаның соңғы қарсылығының және Босния патшаларының ортағасырлық резиденциясының куәсі болды. Kraljeva Sutjeska-да Босниядағы ең көне мешіттердің бірі орналасқан, ол Сұлтан Мехмед II Жеңімпаздың Боснияға жасаған жорығы және Бобовацты бағындыру кезінде салынған. Какань аймағы Котроманич әулетінің билігі тұсында қайта гүлденді. Боснияда табылған ең әдемі мазарлардың бірі, аң аулаушының бейнесі салынған, Каканьда табылды; қазір ол Сараево қаласындағы Мемлекеттік мұражайдың ботаникалық бағында қойылған. Какань алғаш рет 1468 жылы 90 үйі бар елді мекен ретінде айтылған. Какань көмір кеніші 1900 жылы Австро-Мажарстан билігі кезінде, 1902 жылы өндіріс бастаған дамып келе жатқан көмір кенішінің маңында құрылды. Келесі жүз жыл ішінде Какань қала құрылысы жоспарланбастан, бастапқыда көмір кенішінің төңірегінде, кейіннен Згоща және Босна өзендерінің жағалауларында дамыды.

Босния соғысы (1992-1995)

Босния соғысының басында Каканьдегі жағдай, Завидовичи айманындағы майдан шебімен салыстырғанда, салыстырмалы түрде тыныш болды. Қала Босния үкіметі бақылауындағы аумақтың ортасында, Зеницамен байланыс жолы бойында орналасқан. Серб азшылығының көп бөлігі қаладан кетіп қалды, ал сербтер бақылаған қалалардан босниялық босқындар келіп орналасты. 1994 жылдың наурыз және маусым айлары аралығында хорваттар мен босниялықтар Вашингтон келісіміне қол қойып, Босния және Герцеговина Федерациясын құрды. Каканьдегі жағдай жақсарды, бірақ босқындар қайта оралмады. Денсаулық сақтау және санитарлық жағдай нашар болды; 1994 жылы гепатит эпидемиясы тіркелді. Гуманитарлық көмек арқасында азық-түлікпен қамтамасыз ету бақылауда болды, бірақ бағалардың жалпы деңгейі жоғары болып қалды және көптеген отбасылар компаниялар ұйымдастырған тарату және жеке бақшаларының есебінен күне көріп отырды. Көптеген өндірістік қызметтер тоқтатылды.

Соғыстан кейінгі

1999 жылдың 29 қыркүйегінде Жоғарғы өкіл (ЖАҰ) Вольфганг Петриш Дейтон келісімдерін іске асыруға бөгет келтіргені және заңнан тыс бағдарламаны ілгеріте түскені үшін Какандж қаласының әкімі Кемаль Бродилизаны лауазымынан алды.