Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Рейн-Вестфалиядағы қалалық аймақ, Германия
Urban area in North Rhine Westphalia, Germany
the urban area
Рур (/'rʊər/ ROOR; Ruhrgebiet, сондай-ақ Ruhrpott), Рур аймағы деп те аталады, кейде Рур ауданы, Рур аймағы немесе Рур аңғары, Германияның Солтүстік Рейн-Вестфалиясындағы көпорталықты қалалық аймақ. Бұл Германиядағы ең ірі қалалық аймақ. Ол оңтүстікке қарай Рур, батысқа қарай Рейн және солтүстікке қарай Липпе өзендерімен шектелген бірнеше ірі қалалардан тұрады. Оңтүстік-батысында Бергиш жерімен шектеседі. 10 миллионнан астам халқы бар Рейн-Рур мегаполитен аймағының бір бөлігі болып табылады, бұл Батыс Еуропадағы үшінші ең ірі аймақ, Лондон мен Парижден кейін. Рур аймағының қалалары батыстан шығысқа қарай: Дуйсбург, Оберхаузен, Боттроп, Мюльхайм-ан-дер-Рур, Эссен, Гельзенкирхен, Бохум, Херне, Хаген, Дортмунд, Хамм және Весел, Реклингаузен, Унна және Эннепе-Рур округтері. Халық саны бойынша ең ірі қалалар – Дортмунд (шамамен 612 065 адам), Эссен (шамамен 583 000 адам) және Дуйсбург (шамамен 497 000 адам). Орта ғасырларда Хеллвег – Төменгі Рейн аймағынан Тютобург орманына дейінгі маңызды сауда жолы болған. Дуйсбургтен императорлық қала Дортмундқа дейінгі аймақтың ең маңызды қалалары Рейнландтан Вестфалияға дейінгі Хеллвег бойында шоғырланған. 19 ғасырдан бері бұл қалалар үлкен кешенге айналып, 7,3 миллионға жуық адам (Дюссельдорф және Вуппертальды қоса алғанда, жақын маңдағы, бірақ ресми түрде Рур аймағына кірмейтін ірі қалалар) қоныстанды. Рур аймағында әкімшілік орталық жоқ; аймақтағы әр қаланың өз әкімшілігі бар, бірақ Эссенде қауымдастықтан жоғары мекеме бар. 2010 жылы Рур аймағы Еуропаның мәдениет астанасы атанды.
The Ruhr (/'//r//ʊər/ ROOR; Ruhrgebiet , also Ruhrpott ), also referred to as the Ruhr area, sometimes Ruhr district, Ruhr region, or Ruhr valley, is a polycentric urban area in North Rhine Westphalia, Germany. it is the largest urban area in Germany. It consists of several large cities bordered by the rivers Ruhr to the south, Rhine to the west, and Lippe to the north. In the southwest it borders the Bergisches Land. It is considered part of the larger Rhine Ruhr metropolitan region of more than 10 million people, which is the third largest in Western Europe, behind only London and Paris. The Ruhr cities are, from west to east: Duisburg, Oberhausen, Bottrop, Mülheim an der Ruhr, Essen, Gelsenkirchen, Bochum, Herne, Hagen, Dortmund, Hamm and the districts of Wesel, Recklinghausen, Unna and Ennepe Ruhr Kreis. The most populous cities are Dortmund (with a population of approximately 612.065), Essen (about 583,000) and Duisburg (about 497,000). In the Middle Ages, the Hellweg was an important trade route from the region of the Lower Rhine to the mountains of the Teutoburg Forest. The most important towns of the region from Duisburg to the imperial city of Dortmund were concentrated along the Hellweg from the Rhineland to Westphalia. Since the 19th century, these cities have grown together into a large complex with a vast industrial landscape, inhabited by some 7.3 million people (including Düsseldorf and Wuppertal, large cities that are nearby but officially not part of the Ruhr area). The Ruhr area has no administrative centre; each city in the area has its own administration, although there is a supracommunal institution in Essen. For 2010, the Ruhr region was one of the European Capitals of Culture.
Этимология
1911 жылғы "Британ энциклопедиясының" басылымында "Рур" сөзінің бір ғана анықтамасы бар: "Германиядағы өзен, Төменгі Рейннің маңызды оң жағалауындағы саласы". "Рур" термині өнеркәсіптік аймақ үшін Ұлыбританияда тек Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана қолданыла бастады, осыған дейін француз және бельгиялық әскерлер Рур ауданын басып алып, 1923 жылы төленбеген өтемақы орнына оның басты өнеркәсіптік активтерін тартып алғаннан кейін. 1920 жылы Халықаралық еңбек бюросы "Рур аймағындағы көмір өндірісі" атты есеп жариялады. 1923 жылы Canadian Commercial Intelligence Journal журналының 28-томы, 1013-шы санында "Германияның Рур аймағынан экспортталатын өнімдер" деген мақала жарияланды. 1924 жылы ағылшын және американдық баспасөз әлі де "Рур алқабының француз оккупациясы" немесе "Рур ауданы" туралы айтып отырды. 62 беттік басылым "Рур" сөзін сол кездегі кең таралған "Рур ауданы" немесе "Рур алқабы" терминінің қысқаша түрі ретінде пайдаланған көрінеді: Бен Тиллетт, А. Крик Джонс және Сэмюэл Уорреннің "Рур: Көлік және жалпы жұмысшылар одағының делегациясының есебі" (Лондон, 1923). Дегенмен, "Экономикалық шолудың" 1923 жылғы 8-томында жарияланған "Рур алқабындағы проблемаларды зерттеуге екі апта жұмсаған Көлік және жалпы жұмысшылар одағының делегациясының есебі" әлі де дәстүрлі терминді қолданады. Сол жылы "АҚШ-тың Рур аймағынан экспортқа қатысты кемсітуші ережелерге қарсылығы" Америка Құрама Штаттарының сыртқы қатынастарына қатысты құжаттарда жарияланды. 1926 жылғы "Британ энциклопедиясында" Рур өзені туралы мақаладан өзге "РУР, Германияның Вестфалия аймағының атауы" деген қосымша мақала да бар. Осылайша, "Рур" атауы осы аймаққа ( "Рур ауданының" немесе "Рур алқабының" қысқаша түрі ретінде) осы энциклопедияның басылымы жарық көрмес бұрын бірнеше жыл бұрын берілген. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де "Рур" термині бұл аймақ үшін кеңінен қолданылмаған болуы мүмкін: ол Американың сыртқы қатынастары туралы құжаттарда (1948) былай анықталды: "Бұл Келісімнің мақсаттары үшін: (i) "Рур" термині қазіргі уақытта Солтүстік Рейн-Вестфалия аймағында осы Келісімнің қосымшасында көрсетілген аудандарды білдіреді". Алайда, Лоуренс К. Сесил мен Филип Хоуг Абельсон 1967 жылы былай деп жазады: "Біріншіден, көптеген адамдар "Рур" терминін Рур өзені немесе Рур ауданы ретінде екі түрлі нәрсеге қатысты қолданады. Рур өзені – Рур ауданындағы жартылай ондаған өзендердің бірі ғана, Рейн өзенінен басқа. Рейн өзенінің өзі Рур ауданының ортасынан өтеді". Жер атауларының стандартты анықтамалығы – Мериам Вебстердің географиялық сөздігінде "Рур" атауы өзенге қатысты. Бұл сөздікте аймақ үшін қолданылатын ең жақсы атау – "Ruhrgebiet", содан кейін "Ruhr Valley".
The 1911 edition of Encyclopædia Britannica has only one definition of "Ruhr": "a river of Germany, an important right bank tributary of the lower Rhine". The use of the term "Ruhr" for the industrial region started in Britain only after World War I, when French and Belgian troops had occupied the Ruhr district and seized its prime industrial assets in lieu of unpaid reparations in 1923. In 1920, the International Labour Office published a report entitled Coal Production in the Ruhr District. In 1923, the Canadian Commercial Intelligence Journal, Volume 28, Issue 1013, includes the article, "Exports from the Ruhr district of Germany". In 1924 the English and American press was still talking of the "French occupation of the Ruhr Valley" or "Ruhr District". A 62 page publication seems to be responsible for the use of "Ruhr" as a short form of the then more common "Ruhr District" or "Ruhr Valley": Ben Tillett, A. Creech Jones and Samuel Warren's The Ruhr: The Report of a Deputation from the Transport and General Workers Union (London 1923). Yet "The report of a deputation from the Transport and General Workers' Union which spent a fortnight examining the problems in the Ruhr Valley", published in The Economic Review, Volume 8, 1923, is still using the traditional term. In the same year, "Objections by the United States to discriminatory regulations on exports from the occupied region of the Ruhr" was published in Papers Relating to the Foreign Relations of the United States. The 1926 Encyclopædia Britannica, in addition to its article on the river Ruhr, has a further article on "RUHR, the name given to a district of Westphalia, Germany". Thus the name "Ruhr" was given to the region (as a short form of "Ruhr District" or "Ruhr Valley") only a few years before the publication of this edition of the Encyclopædia Britannica. Even after World War II, the term "Ruhr" may not have been in general use for the region: it was defined in Documents on American Foreign Relations (1948): "For the purposes of the present Agreement: (i) the expression 'Ruhr' means the areas, as presently constituted, in Land North Rhine–Westphalia, listed in the Annex to this Agreement." However, Lawrence K. Cecil and Philip Hauge Abelson still write in 1967: "In the first place, the average person uses the term 'Ruhr' indiscriminately as the Ruhr River or the Ruhr district, two entirely different things. The Ruhr River is only one of half a dozen rivers in the Ruhr district, in addition to the Rhine. The Rhine itself runs through the heart of the Ruhr district." According to Merriam Webster's Geographical Dictionary, a standard reference on place names around the world, the name "Ruhr" refers to the river. The name preferred for the region in this dictionary is "Ruhrgebiet", followed by "Ruhr Valley".
География
Рур аймағының қалалық ландшафты Төменгі Рейн алқабынан шығысқа қарай Вестфалия жазығына және оңтүстікке қарай Рейн массивінің төбелеріне дейін созылады. Рурдың ортасымен Германияны батыстан шығысқа қарай созылып жатқан лосс белдеуінің бөлігі өтеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл белдеу Германияның ең бай ауыл шаруашылығы аймақтарының бірін құрады. Геологиялық тұрғыдан алғанда, аймақ жоғарғы карбон кезеңіне жататын көмірлі қабаттармен сипатталады. Көмір қабаттары Рур өзені бойындағы жолақта жер бетіне шығып, өзеннен солтүстікке қарай тереңдейді. Липпе өзенінің астында көмір қабаттары 600-800 метр тереңдікте жатыр. Көмір қабаттарының қалыңдығы бірден үш метрге дейін жетеді. Бұл геологиялық ерекшелік Рур аймағында көмір өндірудің дамуында шешуші роль атқарды. Рур аймақтық қауымдастығының (RVR) мәліметтері бойынша, аймақтың 37,6% аумағы құрылыспен жабылған. Аймақтың 40,7% жері ауыл шаруашылығына пайдаланылады. Ормандық жерлер 17,6% құрайды, ал қалған бөлігі су айдындары мен басқа да жер пайдалану түрлеріне тиесілі. Әйтсе де, негізінен өнеркәсіптік Рур аймағына төрт негізінен ауылдық ауданның қосылуы, ауыл шаруашылығы және орманды жерлердің үлкен үлесін түсіндіруге көмектеседі. Сонымен қатар, Рур аймағының қалалық аудандарында ауылдық сипаттағы шеткі елді мекендер кездеседі. Картада қарағанда, Рур аймағын біртұтас қала деп санауға болады, себебі жеке қалалық аудандар арасында көзге көрінетін шекаралар жоқ. Сондықтан Рур полицентрлік қалалық аймақ ретінде сипатталады, оның қалалық және экономикалық даму тарихы ортақ. Тарихының арқасында Рур, Мюнхен сияқты моноцентрлік қалалық аймақтардан өзгеше, олардың ішіндегі ең ірі қалалардың кіші қалалар мен ауылдарды жылдам сіңіруі арқылы дамыды. Керісінше, Рур аймағындағы жеке қалалық аудандар мен қалалық округтер өнеркәсіптік революция кезінде бір-біріне тәуелсіз, бірақ бір уақытта дамыды. Орталық Рур аймағының халық тығыздығы шамамен 2100 адамға бір шаршы километрге (шамамен 5400 адамға бір шаршы мильге) жетеді, бұл басқа неміс қалаларымен салыстырғанда тым жоғары емес. Қалалық аймақтардың арасында салыстырмалы түрде ашық қала маңы және тіпті ауыл шаруашылығы алқаптары бар ашық жерлер де бар. Дегенмен, орталық Рурдағы қалалар арасындағы шекаралар көбінесе ажыратылмайды, олардың арасындағы үздірілмейтін құрылыс салдарынан біртұтас қалалық ландшафтқа айналады. Соңғы онжылдықтарда бұрынғы индустриалдық аймақтарды қайта жасылдандыру арқасында жаңа саябақтар мен демалыс аймақтары құрылды. Эмшер ландшафты паркі (Emscher Landschaftspark) бұрын ашық кәріз болған Эмшер өзенінің бойында орналасқан, оның кейбір бөліктері табиғи күйіне келтірілді. Бұл парк 1920 жылдары аймақтық жоспарлау арқылы дамытылған, солтүстіктен оңтүстікке дейін созылған саябақтардың жолақтарын байланыстырады, соның нәтижесінде Рур қалалары арасында шығыстан батысқа қарай жасыл белдеу құрылды.
The urban landscape of the Ruhr extends from the Lower Rhine Basin east to the Westphalian Plain and south to the hills of the Rhenish Massif. Through the centre of the Ruhr runs a segment of the loess belt that extends across Germany from west to east. Historically, this loess belt has underlain some of Germany's richest agricultural regions. Geologically, the region is defined by coal bearing layers from the upper Carboniferous period. The coal seams reach the surface in a strip along the river Ruhr and dip downward from the river to the north. Beneath the Lippe, the coal seams lie at a depth of 600 to 800 metres (2,000 to 2,600 feet). The thickness of the coal layers ranges from one to three metres (three to ten feet). This geological feature played a decisive role in the development of coal mining in the Ruhr. According to the Regionalverband Ruhr (RVR, Ruhr Regional Association), 37.6% of the region's area is built up. A total of 40.7% of the region's land remains in agricultural use. Forests account for 17.6%, and bodies of water and other types of land use occupy the rest. The inclusion of four mainly rural districts in the otherwise mainly industrial Ruhr helps to explain the large proportion of agricultural and forested land. In addition, the city boroughs of the Ruhr region have outlying districts with a rural character. Seen on a map, the Ruhr could be considered a single city, since there are no visible breaks between the individual city boroughs. Thus the Ruhr is described as a polycentric urban area, which shares a similar history of urban and economic development. Because of its history, the Ruhr is structured differently from monocentric urban regions such as Munich, which developed through the rapid absorption of smaller towns and villages by the most significant city among them. Instead in the Ruhr, the individual city boroughs and urban districts of the Ruhr grew in a rapid and parallel fashion independently of one another during the Industrial Revolution. The population density of the central Ruhr is about 2,100 inhabitants per square kilometre (about 5,400 per square mile)—not too high compared to other German cities. Between the constituent urban areas are relatively open suburbs and even some open land with agricultural fields. In many places however, the borders between cities in the central Ruhr are unrecognizable, blending into one urban landscape due to continuous development across them. The replanting of brownfield land has created new parks and recreation areas in recent decades. The Emscher Landschaftspark (Emscher Landscape Park) lies along the river Emscher, formerly virtually an open sewer, parts of which have undergone natural restoration. This park connects strips of parkland running from north to south, which were developed through regional planning in the 1920s, to form a green belt between the Ruhr cities from east to west.
Тарих
Орта ғасырларда кейін Рур аймағы деп аталған аймақтың көп бөлігі Марк графының иелігінде, Клевес және Берг герцогтықтарында, сондай-ақ Мюнстер епискобы мен Кёльн архиепискобының жерлерінде жатқан. Аймақта бірнеше ауылдар мен қамалдар болды және ол негізінен егіншілікпен айналысқан: оның сарғыш топырағы Батыс Германияның ең өнімді аймақтарының біріне айналдырды. Дортмунд еркін императорлық қаласы сауда және мәдени орталық болып табылды, ол маңызды шығыс-батыс сауда жолы – Хеллвегте орналасқан, бұл Дуйсбург қаласына да дамуға мүмкіндік берді. Екі қала да Ганза одағының құрамына кірген.
During the Middle Ages, much of the region that was later called the Ruhrgebiet was situated in the County of Mark, the Duchies of Cleves and Berg and the territories of the bishop of Münster and the archbishop of Cologne. The region included some villages and castles, and was mainly agrarian: its loess soil made it one of the richer parts of western Germany. The free imperial city of Dortmund was the trading and cultural centre, lying on the Hellweg, an important east–west trading route, that also brought prosperity to the town of Duisburg. Both towns were members of the Hanseatic League.
Өнеркәсіптік революция
Облыстың қалалық өнеркәсіптік аймаққа айналуы 18 ғасырдың соңында Бергиш жеріндегі жақын орналасқан Вуппер аңғарында ерте индустрияланумен басталды. 1820 жылға қарай жүздеген сумен жұмыс істейтін диірмендер автоматтандырылған процестер арқылы тоқыма, ағаш, шатыр және темір өндіріп келді. Таулы аймақтағы қосымша шеберханаларда су, көмір және ағаш көмірін пайдалана отырып, жоғары білікті жұмысшылар пышақтар, құралдар, қару-жарақ және жабдықтар жасады. Машиналардың көлемі ұлғайып, су қуатынан бу қуатына көшкен кезде, жергілікті көмір мен ағаш көмірінің бағасы өсіп, жеткіліксіз болды. Бергиш өнеркәсіптері Рур маңындағы жаңа көмір өндіру аймағынан көмірді көбірек тапсырыс берді. Рурдан көмір, кейін болат әкелу және дайын өнімдерді тасымалдау үшін дөңгелек Вуппер аймағынан өтетін әсерлі және қымбат теміржолдар салынды. 1850 жылға қарай Рур аймағында, Дуйсбург, Эссен, Бохум және Дортмундтың орталық қалаларында және олардың маңында 300-ге жуық көмір шахтасы жұмыс істеді. Көмір экспортталды немесе кокс пештерінде коксқа айналдырылып, доменді пештерде темір және болат өндірісіне қолданылды. Осы кезеңде Рургебиет аталымы кеңінен таралды. Рур бойындағы көмір кен орындарының қоры таусылғанда, кен өндіру саласы солтүстікке қарай Эмшерге, содан кейін Липпеге жылжыды, барған сайын тереңдеп кен қазды. Рурдағы Мюльхаймда салынған шлюздер Мюльхаймның порт ретінде кеңеюіне ықпал етті. 19 ғасырдың соңында Кёльн-Минден теміржолының салынуымен қазіргі Оберхаузен қаласының шекарасында бірнеше темір зауыттары салынды. Сонымен қатар, қала құрылысы теміржол байланыстарын дамытуға септігін тигізді. 1880-жылдардың басында ауылшаруашылық аймақтары жаңа салынған көлік құралдарынан ауылшаруашылық емес аймақтар сияқты көп пайда көрмеді. Бұл өз кезегінде теңсіздікті күшейтіп, антропометриялық өлшемдерді, мысалы, бойды, жалақыға тәуелді етті. Алайда, ұзақ мерзімде теміржолға жақын болудың әсері азайды. Салдарынан халық саны қарқынды өсті. 19 ғасырдың басында 2000-5000 адам тұратын қалалар келесі 100 жылда 100 000-нан астам адамға жетті. Рур аймағының кен орындары мен болат зауыттарына басқа аймақтардан білікті жұмысшылар тартылды, ал біліктілігі жоқ адамдар көшіп келе бастады. 1860 жылдан бастап Силезия, Померания, Шығыс Пруссия және Позеннен поляк тілінде сөйлейтін адамдардың Рур аймағына кең көлемде көшіп келуі болды, олар содан бері Рур поляктары деп аталды. Польшалықтар екінші сортты азаматтар ретінде қарастырылды. 1899 жылы бұл Хернедегі жас поляк жұмысшыларының көтерілісіне әкелді, олар кейін Жұмысшылар одағын құрды. Кендердегі білікті жұмысшылар көбінесе кен компаниялары салған "кеншілер колонияларында" тұрды. 1870 жылға қарай Рургебиетте 3 миллионнан астам адам өмір сүрді және жаңа көмір өндіру ауданы Еуропаның ең ірі өнеркәсіптік аймағына айналды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Рургебиет Германияның басты қару-жарақ фабрикасы ретінде жұмыс істеді. Эссендегі ірі компания F. Krupp A.G. қызметкерлерінің саны төрт жылда 40 000-нан 120 000-ға немесе одан да көпке дейін өсті. Олардың бір бөлігі әйелдер, бір бөлігі мәжбүрлі жұмысшылар болды.
The development of the region into an urbanized industrial area started in the late 18th century with the early industrialisation in the nearby Wupper Valley in the Bergisches Land. By around 1820, hundreds of water powered mills were producing textiles, lumber, shingles and iron in automated processes here. In additional workshops in the hills, highly skilled workers manufactured knives, tools, weapons and harnesses, using water, coal and charcoal. As the machines became bigger and moved from water power to steam power, locally mined coal and charcoal became expensive and there was not enough of it. The Bergische industry ordered more and more coal from the new coal mining area along the Ruhr. Impressive and expensive railways were constructed through the hilly Wupper region, to bring coal, and later steel, in from the Ruhr, and for outward transport of finished products. By 1850, there were almost 300 coal mines in operation in the Ruhr area, in and around the central cities of Duisburg, Essen, Bochum and Dortmund. The coal was exported or processed in coking ovens into coke, used in blast furnaces, producing iron and steel. In this period the name Ruhrgebiet became common. Before the coal deposits along the Ruhr were exhausted, the mining industry moved northward to the Emscher and finally to the Lippe, drilling ever deeper mines as it went. Locks built at Mülheim on the Ruhr led to the expansion of Mülheim as a port. With the construction of the Cologne Minden railway in the late 19th century, several iron works were built within the borders of the present day city of Oberhausen. Moreover, the urbanization also boosted the expansion of railroad connections. At the beginning of the 1880s, agricultural regions did not benefit from the newly built transport facilities as much as non agricultural regions did. This in its turn increased inequality, and made anthropometric measurements, e. g. height, more dependent on wages. In the long run, however, effects of the railroad proximity diminished. Consequently, the population climbed rapidly. Towns with only 2,000 to 5,000 people in the early 19th century grew in the following 100 years to over 100,000. Skilled mineworkers were recruited from other regions to the Ruhr's mines and steel mills and unskilled people started to move in. From 1860 onwards there was large scale migration of Polish speakers from Silesia, Pomerania, East Prussia and Posen to the Ruhr, who were known as Ruhrpolen since. The Poles were treated as second class citizens. In 1899 this led to a revolt in Herne of young Polish workers, who later established a Workers' Union. Skilled workers in the mines were often housed in "miners' colonies", built by the mining firms. By 1870, over 3 million people lived in the Ruhrgebiet and the new coal mining district had become the largest industrial region of Europe. During World War I the Ruhrgebiet functioned as Germany's central weapon factory. At a big Essen company, F. Krupp A. G., the number of employees rose from 40,000 to 120,000 or more, in four years. They were partly women, partly forced labourers.
Веймар Республикасы
1920 жылдың наурыз айында Капп төңкерісі кезінде Фрейкорптар Веймар республикасының үкіметін құлатуға тырысты. Олар Берлин қаласын дерлік тоқтатқан жалпы ереуілді ұйымдастырып, төңкерісті жеңуге қол жеткізді. Бұл жұмыс шарасы төңкерісті тиімді тоқтатты, бірақ Рур аймағында қарулы көтеріліске бастап әкелді. Рур көтерілісінде Рур Қызыл Армиясы Рур өнеркәсіптік аймағын бақылауға алды. Рейхсвер Фрейкорптардың көмегімен 1920 жылдың сәуір айының басында көтерілісті басып, Веймар республикасының аймаққа бақылауын қайта орнатты. Шамамен 1000 көтерілісші және 200 Рейхсвер сарбазы шайқастарда қаза тапты. 1921 жылдың наурыз айында француз және бельгиялық әскерлер Версаль келісіміне сәйкес, әскериленбеген Рейнландтың бір бөлігі болған Дуйсбург қаласын басып алды. 1923 жылдың қаңтар айында Германия Версаль шартында келісілгендей, Бірінші дүниежүзілік соғыс бойынша өтемақы төлеудің бір бөлігін орындамағандықтан, Рур аймағының барлығы басылып алынды. Германия үкіметі пассивті қарсылық саясатын қабылдады, нәтижесінде жұмысшылар мен мемлекеттік қызметкерлер оккупациялық күштердің бұйрықтары мен нұсқауларын орындаудан бас тартты. Өндіріс және көлік тоқтап, қаржылық салдары Германиядағы гиперинфляцияға ықпал етті. 1923 жылдың соңында пассивті қарсылық тоқтатылғаннан кейін Германия валюта реформасын жүзеге асырды және 1925 жылы Рурдан француз және бельгиялық әскерлерінің шығуына әкелген Дауес жоспары туралы келісімге келді. Дегенмен, Рур аймағының басылып алынуы Германия экономикасы мен үкіметіне бірнеше тікелей және жанама салдарлар әкелді, соның ішінде Веймар үкіметінің мәселені табысты шеше алмауына байланысты оңшыл партиялардың өсуін үдетті.
In the March 1920 Kapp Putsch, Freikorps units attempted to overthrow the government of the Weimar Republic. It was able to defeat the putsch by advocating a general strike that all but shut down Berlin. The work action effectively ended the putsch, but in the Ruhr it was the instigation for an armed revolt. In the Ruhr Uprising, the Ruhr Red Army was able to take control of the Ruhr industrial area. The Reichswehr, with assistance from Freikorps units, put down the rebellion in early April 1920 and re established the Weimar Republic's control of the district. An estimated 1,000 insurgents and 200 Reichswehr soldiers were killed in the battles. In March 1921, French and Belgian troops occupied Duisburg, which under the Treaty of Versailles formed part of the demilitarized Rhineland. In January 1923 the whole Ruhr district was occupied after Germany failed to fulfill part of its World War I reparation payments as agreed in the Versailles Treaty. The German government responded with a policy of passive resistance, letting workers and civil servants refuse orders and instructions by the occupation forces. Production and transport came to a standstill and the financial consequences contributed to German hyperinflation. After passive resistance was called off in late 1923, Germany implemented a currency reform and negotiated the Dawes Plan, which led to the withdrawal of the French and Belgian troops from the Ruhr in 1925. However, the occupation of the Ruhr caused several direct and indirect consequences to the German economy and government, including accelerating the growth of right wing parties due to the Weimar government's inability to successfully resolve the problem.
Нацистік кезең
1936 жылғы 7 наурызда Адольф Гитлер Рейн аймағына 30 мың әскер жіберіп, зор тәуекелге барды. Гитлер және басқа да нацистердің мойындағандай, француз әскері ғана Вермахтты жоя алатын еді. Француздар мәселені британдықтарға жүктеді, олар немістердің "өз ауласына енуге" құқығы бар екенін анықтады және ешқандай шара қолданылмады. Ұлттар Лигасында Германияға қарсы экономикалық санкцияларды ұсынған жалғыз кеңес өкілі Максим Литвинов болды. 1936 жылғы 16 қазанда Бельгия 1921 жылғы Франциямен жасасқан одақтан бас тартып, толық бейтараптығын жариялады. 1937 жылғы қазан айында Бельгия Германиямен шабуылдаспау туралы келісімге қол қойды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1940–1944 жылдары Рур аймағын бомбалау салдарынан зауыттар мен жабдықтардың 30% жойылды (неміс өнеркәсібінің жалпы жоғалтысы 15–20% болды). Рурдағы екінші шайқас (1944 жылғы 6/7 қазан – 1944 жылдың соңы) Дортмундқа жасалған шабуылмен басталды. 1945 жылғы 12 наурызда Дортмундқа жасалған 1108 ұшақпен (748 Ланкастер, 292 Галифакс, 68 Москито) жойқын бомбалау шабуылы Екінші дүниежүзілік соғыстың барлық кезеңінде бір нысанаға жасалған рекордтық шабуыл болды. Қаланың орталығы мен оңтүстігіне 4800 тоннадан астам бомба тасталды. Рур аймағын стратегиялық бомбалаудан өзге, 1945 жылғы сәуірде одақтастар Рур қапшығында бірнеше жүз мың Вермахт әскерін қоршап алды.
On 7 March 1936, Adolf Hitler took a massive gamble by sending 30,000 troops into the Rhineland. As Hitler and other Nazis admitted, the French army alone could have destroyed the Wehrmacht. The French passed the problem to the British, who found that the Germans had the right to "enter their own backyard", and no action was taken. In the League of Nations, the Soviet delegate Maxim Litvinov was the only one who proposed economic sanctions against Germany. On 16 October 1936, Belgium repudiated the 1921 alliance with France and declared its absolute neutrality. In October 1937, Belgium signed a non aggression pact with Germany. During World War II, the bombing of the Ruhr in 1940–1944 caused a loss of 30% of plant and equipment (compared to 15–20% for German industry as a whole). A second battle of the Ruhr (6/7 October 1944 – end of 1944) began with an attack on Dortmund. The devastating bombing raids of Dortmund on 12 March 1945 with 1,108 aircraft – 748 Lancasters, 292 Halifaxes, 68 Mosquitos – was a record to a single target in the whole of World War II. More than 4,800 tons of bombs were dropped through the city centre and the south of the city. In addition to the strategic bombing of the Ruhr, in April 1945, the Allies trapped several hundred thousand Wehrmacht troops in the Ruhr Pocket.
Соғыстан кейінгі кезең
Соғыстан кейін аймақ британдық оккупациялық аймаққа кірді, ал Германияның өнеркәсіп деңгейі жоспарлары Германиядағы барлық қару-жарақ зауыттарын және оларды қолдауға болатын азаматтық өнеркәсіптерді жойды, сондай-ақ әскери потенциалы бар азаматтық өнеркәсіптерді күрт шектеді. Рур билігі – Рурдың көмір және болат өнеркәсібін реттеуге арналған халықаралық орган, Германия Федеративтік Республикасының құрылуының шарты ретінде құрылды. Суық соғыс кезінде Батыс одақтастары Қызыл Армияның Батыс Еуропаға басып кіруі Фулда аймағынан басталып, Рур аймағын басты нысана ретінде қарастырды. Германияның аймаққа бақылауын күшейтуі 1951 жылы Германияның көмірі мен болатын көпұлтты Еуропалық көмір және болат қауымдастығына біріктіру арқылы шектелді. Жақын орналасқан Саар аймағы, Германияның қалған көмір кен орындарының көп бөлігін қамтитын, 1947 жылы Францияның экономикалық басқаруына берілді және 1957 жылдың қаңтарына дейін Германияға саяси жағынан қайта оралмады, ал экономикалық интеграция екі жылдан кейін жүзеге асты. Рур аймағының саяси бақылау мәселесімен қатар, одақтастар Германияның өндірістік потенциалын өндірісті шектеу және, негізінен, Рур аймағындағы зауыттар мен болат зауыттарын жабу арқылы төмендетуге тырысты. 1950 жылға қарай, сол кездегі "өнеркәсіп деңгейі" жоспарларының іс жүзінде аяқталуынан кейін, батыстағы 706 өндіріс орнынан жабдықтар алынып тасталды, ал болат өндірісінің қуаты 6,7 миллион тоннаға азайтылды. Жабу жұмыстары 1951 жылы аяқталды. Барлығы, өнеркәсіптік базаның 5% - дан да азы жабылды. Рур аймағы 1950-1960 жылдардағы Германияның экономикалық кереметі – «Wirtschaftswunder» орталығы болды, өйткені жылдам экономикалық өсім (жыл сайын 9%) көмір мен болатқа жоғары сұраныс тудырды. 1973 жылдан кейін Германия дүниежүзілік экономикалық дағдарыс, мұнай бағасының өсуі және жұмыссыздықтың күрт өсуінен зардап шекті (1973 жылы 300 000-нан 1975 жылы 1,1 миллионға дейін өсті). Рур аймағы ең қатты зардап шекті, өйткені қолжетімді көмір шахталары таусылып, неміс көмірінің бәсекеге қабілеттілігі жоғалды. Сондай-ақ, Рур аймағының болат өнеркәсібі де күрт құлдырады, өйткені оның бағасы Жапония сияқты төмен құнмен өндіретін жеткізушілермен төмендетілді. Әлеуметтік қамтамасыз ету жүйесі көптеген жұмыссыз жұмысшыларға көмек көрсетті, ал көптеген зауыттар жұмыс күшін қысқартып, жоғары табыс әкелетін арнайы өнімдерге көшті. 1958 жылдан кейін көмірге сұраныс азайғаннан кейін аймақ құрылымдық дағдарыстардан өтті (болат дағдарысына қараңыз) және өнеркәсіптік әртараптандыруды бастан өткізді, бірінші кезекте дәстүрлі ауыр өнеркәсіпті дамытып, содан кейін қызмет көрсету салалары мен жоғары технологияларға көшті. Аймақтың ауасы мен суының ластануы көбінесе өткенге айналды, бірақ кейбір мәселелерді шешуге көп уақыт қажет. 2005 жылы Эссен 2010 жылға Еуропаның мәдени астанасы атағына ресми кандидат болды.
After the war, the region fell within the British occupation zone, and Level of Industry plans for Germany abolished all German munitions factories and civilian industries that could support them and severely restricted civilian industries of military potential. The Ruhr Authority, an international body to regulate the Ruhr's coal and steel industries, was created as a condition for the establishment of the Federal Republic of Germany. During the Cold War, the Western allies anticipated that any Red Army thrust into Western Europe would begin in the Fulda Gap and have the Ruhr as a primary target. Increased German control of the area was limited by the pooling of German coal and steel into the multinational European Coal and Steel Community in 1951. The nearby Saar region, containing much of Germany's remaining coal deposits, was handed over to economic administration by France as a protectorate in 1947 and did not politically return to Germany until January 1957, with economic reintegration occurring two years later. Parallel to the question of political control of the Ruhr, the Allies tried to decrease German industrial potential by limitations on production and dismantling of factories and steel plants, predominantly in the Ruhr. By 1950, after the virtual completion of the by then much watered down "level of industry" plans, equipment had been removed from 706 manufacturing plants in the west, and steel production capacity had been reduced by 6.7 million tons. Dismantling finally ended in 1951. In all, less than 5% of the industrial base was dismantled. The Ruhr was at the centre of the German economic miracle Wirtschaftswunder of the 1950s and 1960s, as very rapid economic growth (9% a year) created a heavy demand for coal and steel. After 1973, Germany was hard hit by a worldwide economic crisis, soaring oil prices, and increasing unemployment, which jumped from 300,000 in 1973 to 1.1 million in 1975. The Ruhr region was hardest hit, as the easy to reach coal mines became exhausted, and German coal was no longer competitive. Likewise the Ruhr steel industry went into sharp decline, as its prices were undercut by lower cost suppliers such as Japan. The welfare system provided a safety net for the large number of unemployed workers, and many factories reduced their labor force and began to concentrate on high profit specialty items. As demand for coal decreased after 1958, the area went through phases of structural crisis (see steel crisis) and industrial diversification, first developing traditional heavy industry, then moving into service industries and high technology. The air and water pollution of the area are largely a thing of the past although some issues take a long time to solve. In 2005 Essen was the official candidate for nomination as European Capital of Culture for 2010.
Климат
Рур аймағы ішкі аймақта орналасқанына қарамастан, мұхиттық климатқа ие. Атлантика мұхитынан соғатын желдер жазық жерлер арқылы өтіп, температураның жоғары және төменгі шектерін теңдейді, бұл аймақтың салыстырмалы түрде солтүстік орналасуына қарамастан, күндізгі уақыттың ұзақтығында айтарлықтай өзгерістер байқалады. Теңіздің ықпалының нәтижесінде бұлтты және ылғалды климат қалыптасқан, күн сәулесінің мөлшері аз. Жаз айларында орташа температура 20 градусқа жуық, ал қыс айларында температура нөл градустан жоғары болады. XXI ғасырдың басынан бері жаһандық жылынудың әсері күшейді. Аймақ ауыр құрғақшылықтарға (мысалы, 2018 жылғыдай), 40.0 °C (104 °F) жоғары температураға дейін көтерілген ыстық толқындарға (2019 жылғыдай) және 2014 жылдың 9 маусымында қалаларды қампқан, ондаған мың ағаштардың құлауына себеп болған қас үндеуі сияқты қауіпті ауа райы құбылыстарына ұшырады, бұл оқиға халық арасында "Pfingststurm" (неміс тілінде "Уақ майрамдық дауыл") деп аталды. Қыстар жылырақ бола бастады, бұл алма сияқты егістерге қауіп тудырады, себебі бұршақтар тым ерте жарып шығу кезінде кешіккен аязға ұшырауы мүмкін.
The Ruhr has an oceanic climate in spite of its inland position, with winds from the Atlantic travelling over the lowlands to moderate temperature extremes, in spite of its relatively northerly latitude that sees significant variety in daylight hours. A consequence of the marine influence is a cloudy and wet climate with low sunshine hours. Summers normally average in the low 20s, with winters being somewhat above the freezing point. From the onset of the 21st century, the effects of global warming have become more profound. The area has been affected by severe droughts (like 2018), heat waves with temperatures above 40.0 °C (104 °F) (2019) and severe weather events like the bow echo that hit the cities on June 9, 2014, and caused tens of thousands of trees to fall which was publicly dubbed the "Pfingststurm" (German for "Whitsun storm"). Winters have become more mild which poses a risk for crops such as apples whose blooms are vulnerable to late freezes if bud break happens too early.
Білім
22 университет және колледжі бар, 250 мыңнан астам студентімен Рур аймағы Германиядағы жоғары білім беру мекемелерінің ең жоғары тығыздығына ие. Олардың ішінде Бохум, Дуйсбург, Дортмунд, Эссен және Виттен қалаларындағы бес университет бар. Бұған қоса, Folkwang өнер университеті – Рур аймағында орналасқан, әлемдік деңгейде танымал өнер колледжі. Алайда, Рур аймағында академиялық білімді алуға мүмкіндік беретін орын – университеттер ғана емес. Экономика, логистика, басқару және менеджмент сияқты түрлі салаларда тәжірибелік және білікті білім алуға студенттерге мүмкіндік беретін 17 қолданбалы ғылымдар университеті бар.
With 22 universities and colleges and more than 250,000 students, the Ruhr region has the highest density of further education establishments anywhere in Germany. These include five universities alone in the cities of Bochum, Duisburg, Dortmund, Essen and Witten. In addition, Folkwang University of the Arts is an internationally acclaimed art college with its base in the Ruhr region. Furthermore, the universities are not the only places in the Ruhr region where academic qualifications can be obtained. There are 17 different universities of applied sciences which offer students to have the opportunity to undertake practice relevant and qualified studies in various subjects, such as economics, logistics, administration or management.
Рур аймағы
Үш ірі университет (Руhr университеті Бохум, Дортмунд университеті және Эссен қаласындағы Дуйсбург университеті) "UA Ruhr" деп аталатын одақ құрды. "UA Ruhr" университеттерінің бірінде оқыған студенттер, үш университетте де лекциялар мен семинарларға қосымша төлемсіз қатыса алады. Осының нәтижесінде, олар таңдаған салаларын терең зерттеуге және мамандықтарын дамытуға көптеген мүмкіндіктерге ие болады. "UA Ruhr" Нью-Йорк, Мәскеу және Сан-Паулу қалаларында қызығушылық танытқан студенттерге арналған үш байланыс кеңсесін ұстап тұрады.
The three largest universities (Ruhr University Bochum, TU Dortmund University, and the University of Duisburg Essen) opened an alliance called "UA Ruhr". Students enrolled at one of the UA Ruhr universities can attend lectures and seminars at all three institutions without having to pay a visiting student fee. Consequently, they have many options to specialize in and to explore their chosen disciplines in depth. The UA Ruhr has three liaison offices for interested students in New York City, Moscow and São Paulo.
Қоғамдық көлік
Хамм және Крайс-Унна қалаларын қамтитын қоғамдық көлік компанияларын қоспағанда, Рур аймағындағы басқа барлық компаниялар Verkehrsverbund Rhein Ruhr ұйымының басқаруында, ол бүкіл аймақ үшін бірыңғай билет жүйесін қамтамасыз етеді. Рур аймағы жолаушылар және жүк тасымалы үшін ұлттық теміржол жүйесі – Deutsche Bahn-ға жақсы интеграцияланған, аймақтағы әрбір қалада кем дегенде бір теміржол станциясы бар. Ірі орталық станциялар сағатына бір рет Амстердам, Брюссель, Париж, Вена немесе Цюрих сияқты ірі еуропалық қалаларға тікелей қатынас ұсынады. Рур аймағында сондай-ақ әлемдегі ең ұзын трамвай жүйесі бар, Виттеннен Крефелдке дейінгі трамвай және Stadtbahn қызметтерімен қатар Рейн-Рур S-Bahn желісі де бар. Алғашқыда жүйе одан да кеңейтілген, теміржол немесе автобус қызметтерін пайдаланбастан Уннадан Бад-Хоннефке дейін саяхаттауға болатын.
With the exception of public transport companies serving Hamm and Kreis Unna, all such companies in the Ruhr region are run under the umbrella of the Verkehrsverbund Rhein Ruhr, which provides a uniform ticket system valid for the entire area. The Ruhr region is well integrated into the national rail system, the Deutsche Bahn, for both passenger and goods services, each city in the region has at least one train stations. The bigger central stations have hourly direct connections to the bigger European cities as Amsterdam, Brussels, Paris, Vienna or Zürich. The Ruhr area also contains the longest tram system in the world, with tram and Stadtbahn services from Witten to Krefeld as well as the Rhine Ruhr S Bahn network. Originally the system was even bigger, it was possible to travel from Unna to Bad Honnef without using railway or bus services.
Жол көлігі
Рур аймағында Еуропадағы ең тығыз автожол желілерінің бірі бар, ондаған автобандар мен ұқсас Schnellstraßen (экспресс-жолдар) аймақты кесіп өтеді. Автобан желісі тор тәрізді салынған, оның ішінде төрт шығыс-батыс (A2, A40, A42, A44) және жеті солтүстік-оңтүстік (A1, A3, A43, A45, A52, A57, A59) бағыттары бар. A1, A2 және A3 жолдары көбінесе транзиттік көлік үшін пайдаланылады, ал қалған автобандар көбірек аймақтық мақсатта қызмет етеді. A44 және A52 жолдарының әртүрлі жоспарлау сатыларында бірнеше бөліктері жоқ. Кейбір толық емес бөліктері қазір салынып жатыр немесе жақын арада салынуы жоспарлануда. Қосымша экспресс-жолдар айналма жолдар мен жергілікті бағыттар ретінде қызмет етеді, әсіресе Дортмунд және Бохум қалаларының маңында. Автобандар мен экспресс-жолдардың тығыздығына байланысты, Bundesstraßen қалааралық қатынас үшін азырақ маңызды. Рур аймағындағы алғашқы автобандар 1930 жылдардың ортасында ашылды. Желінің тығыздығы мен баламалы бағыттардың көптігіне байланысты, көлік ағыны Еуропадағы басқа да ірі мегаполистерге қарағанда төмендеу. Жол тыңғырығы күнделікті құбылысқа айналған, бірақ Нидерландыдағы Рандстад аймағындағыдай емес, ол да көпорталық қалалық аймақ. Ең маңызды автобандарда алты жолақ бар, бірақ Рурда сегіз жолақты автобан жоқ.
The Ruhr has one of the densest motorway networks in all of Europe, with dozens of Autobahns and similar Schnellstraßen (expressways) crossing the region. The Autobahn network is built in a grid network, with four east–west (A2, A40, A42, A44) and seven north–south (A1, A3, A43, A45, A52, A57, A59) routes. The A1, A2 and A3 are mostly used by through traffic, while the other autobahns have a more regional function. Both the A44 and the A52 have several missing links, in various stages of planning. Some missing sections are currently in construction or planned to be constructed in the near future. Additional expressways serve as bypasses and local routes, especially around Dortmund and Bochum. Due to the density of the autobahns and expressways, Bundesstraßen are less important for intercity traffic. The first Autobahns in the Ruhr opened during the mid 1930s. Due to the density of the network, and the number of alternative routes, traffic volumes are generally lower than other major metropolitan areas in Europe. Traffic congestion is an everyday occurrence, but far less so than in the Randstad in the Netherlands, another polycentric urban area. Most important Autobahns have six lanes, but there are no eight lane Autobahns in the Ruhr.
Әуе көлігі
Дюссельдорф әуежайы Солтүстік Рейн-Вестфалияның халықаралық әуежайы болып табылады және Батыс Рур аймағының көп бөлігінен 20 км қашықтықта орналасқан. Ол Дюссельдорф әуежайы және Дюссельдорф әуежайы терминалы теміржол станцияларымен қызмет көрсетеді, ал оның көптеген тұрақтары, терминалдары және станциялары Skytrain арқылы байланыстырылған. Шығыс Рурдағы Дортмунд әуежайы орташа өлшемді әуежай болып табылады, ол ішкі және Еуропалық бағыттарға жоспарланған рейстерді ұсынады және 2013 жылы шамамен 1,9 миллион жолаушыны тасымалдайды. Дортмунд әуежайы Дортмунд қалалық вокзалына экспресс автобус, Holzwickede/Dortmund Flughafen теміржол станциясына шаттл автобус, Stadtbahn U47 желісіне қосылатын автобус, сондай-ақ Унна қаласына автобуспен қызмет көрсетеді.
Düsseldorf Airport is the intercontinental airport for North Rhine Westphalia and is within 20 km of most of the Western Ruhr area. It is served by the Düsseldorf Flughafen and Düsseldorf Flughafen Terminal railway stations, with its several parking lots, terminals and stations being connected by the Skytrain. Dortmund Airport in the Eastern Ruhr is a mid sized airport, offering scheduled flights to domestic and European destinations and its approximately 1.9 million passengers in 2013. Dortmund Airport is served by an express bus to Dortmund main station, a shuttle bus to the nearby railway station Holzwickede/Dortmund Flughafen, a bus connecting to Stadtbahn line U47, as well as a bus to the city of Unna.