Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия провинциясы
Province of Italy
Лекче провинциясы (; Salentino: provincia te Lècce) – Италияның Апулия аймағындағы провинция. Оның орталығы – Лекче қаласы. Бұл провинция "Италияның өкшесі" деп аталады. Саленто түбегінде орналасқан, ол Апулиядағы халық саны бойынша екінші және Италиядағы халық саны бойынша 21-ші провинция. Провинцияның ауданы және 2016 жылғы жалпы халық саны 802 807 адамды құрайды. Провинцияда 97 коммуна (: коммуна) бар. Ол солтүстік-батысында Таранто және Бриндизи провинцияларымен, батысында Иони теңізімен және шығысында Адриатика теңізімен шектеседі. Бұл орналасуы оны танымал туристік орынға айналдырды. Оны римдіктер, византиялық гректер, каролингтер, ломбардтар және нормандар билеген. Маңызды қалалар: Лекче, Галлиполи, Нардо, Магли және Отранто. Оның маңызды ауыл шаруашылығы өнімдері – бидай және жүгері.
The province of Lecce (; Salentino: provincia te Lècce) is a province in the Apulia region of Italy. Its capital is the city of Lecce. The province is called the "Heel of Italy". Located on the Salento peninsula, it is the second most populous province in Apulia and the 21st most populous province in Italy. The province occupies an area of and has a total population of 802,807 (2016). There are 97 comuni (: comune) in the province. It is surrounded by the provinces Taranto and Brindisi in the northwest, the Ionian Sea in the west, and the Adriatic Sea in the east. This location has established it as a popular tourist destination. It has been ruled by the Romans, Byzantine Greeks, Carolingians, Lombards, and Normans. The important towns are Lecce, Gallipoli, Nardò, Maglie, and Otranto. Its important agricultural products are wheat and corn.
Тарих
Лекче провинциясының бастауы ортағасырлық Giustizierato-да, сол кезде Terra d'Otranto провинциясы деп аталған. Он бірінші ғасырдан бастап Терра д'Отранто Фасано мен Цистерниноны қоспағанда, Лекче, Таранто және Бриндизи провинцияларының аумақтарын қамтыды. Осы кезеңде Леччеде зәйтүн майы өндірілгеніне қарамастан, кедейлік күшті әсер етті. Лечче халқы Бари провинциясына көшіп, шарап өнеркәсібінде жұмыс істеді. 1663 жылға дейін Терра-д'Отранто провинциясына Матера (Базиликата) аумағы да кірді. Оның алғашқы астанасы Отранто болды, бірақ Норман дәуірінде (XII ғасыр) Лечче қаласы астана ретінде тағайындалды. Италия біріккеннен кейін Терра д'Отранто атауы Лекче провинциясы болып өзгертілді және оның аумағы төрт округке бөлінді: Лекче, Галлиполи, Бриндизи және Таранто. 1923 жылы Таранто округі Ион аймағының жаңа провинциясына айналған кезде бұл бөліну басталды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін экономикалық жағдай нашарлап, жұмыссыздық өсті. Бұл факторларға әлсіз үкіметтің немқұрайлылығы қосылып, шаруаларды жұмыс берушілеріне қарсы көтеріліске итермеледі. Ферма иелері тұтқындалып, халыққа көрсетілді. Орта ғасырларда провинцияның порттарынан мұсылман құлдары тасымалданды және құл ұстау кең таралған. Провинциядан алынған Лекче тасы бірнеше тарихи ескерткіштерді безендіруге және интерьерде кеңінен қолданылуға пайдаланылды.
The province of Lecce has its origins in the medieval Giustizierato, known then as the province of Terra d'Otranto. Since the eleventh century the Terra d'Otranto included the territories of the provinces of Lecce, Taranto and Brindisi, with the exception of Fasano and Cisternino. During this time Lecce was severely affected by poverty despite the production of olive oil. People from Lecce migrated to the Province of Bari, where they worked in the wine industry. Up to 1663, the province of Terra d'Otranto also included the territory of Matera (Basilicata). Its first capital was Otranto but in the Norman period (twelfth century), Lecce city was made the capital. After the unification of Italy, the name Terra d'Otranto was changed to province of Lecce and its territory was divided into the four districts; Lecce, Gallipoli, Brindisi and Taranto. Its break up began in 1923 when the district of Taranto was transformed into the new province of the Ionian. After the first world war economic conditions worsened and unemployment peaked. These factors, coupled with the negligence of the weak government, prompted farm workers to revolt against their employers. Farm owners were captured and paraded in public places. During the medieval era, Muslim slaves were transported from the province's ports and the practice of keeping slaves was common. Lecce stone extracted from the province has been used to decorate several historical monuments and is widely used for interior decoration.
Туризм
Сан-Катальдо табиғи қоры провинцияда орналасқан. Ол 1977 жылы Лечче қаласының жанындағы Адриатика теңізі жағалауында құрылған қорғалатын аймақ. Қорықта түлкілер, кірпілер, борсықтар, мысықтар, бауырымен жорғалаушылар және түрлі құстар сияқты көптеген жануарлар мекендейді. Мұнда Жерорта теңізі флорасының алуан түрлері де кездеседі. Алимини Гранде және Алимини Пикколо көлдері де осы провинцияда орналасқан. Алимини Пикколо көлі құрлық ішіне қарай орналасқан және тұщы судан тұрады; бұл су Рио-Гранде жер асты арнасынан келген. Алимини Пикколоның тереңдігі жарты метрден аспайды. Тағы бір танымал туристік орын – Чиоло шатқалы, оның ішінде көптеген үңгірлер бар. Бұл орын көптеген жылдам қозғалатын мейофауна түрлері мен папоротниктердің табиғи мекені болып табылады.
The Riserva naturale San Cataldo is located in the province. It is a protected area that was set up in 1977 along the Adriatic coast near Leccce. The Reserve is home to a large number of animals such as foxes, hedgehogs, badgers, weasels, reptiles and birds. A variety of Mediterranean plants species is also found here. Lakes Alimini Grande and Alimini Piccolo are also located in the province. Lake Alimini Piccolo is found further inland and consists of freshwater; this water comes from the groundwater channel of the Rio Grande. Alimini Piccolo's depth does not exceed half a meter. Another tourist destination is the Ciolo, which is a canyon and includes also many caves. It is a natural habitat for many species of vagile meiofauna and ferns.