Кіріспе
Дөңгелекті жүктерді өз дөңгелектерімен кемеге кіруге және түсіруге арналған кемелер (RORO немесе ro ro) – автомобильдер, мотоциклдер, жүк көліктері, тіркемелі жүк көліктері, автобустар, тіркемелер және теміржол вагондары сияқты дөңгелекті жүктерді тасымалдауға арналған жүк кемелері. Бұл жүктер өз дөңгелектерімен немесе өздігінен жүретін модульдік тасымалдағыштар сияқты платформалы көлік құралдарын пайдаланып кемеге кіреді және түсіріледі. Бұл жүк тиеу және түсіру үшін кран қолданатын көтергіш-көтеру (LoLo) кемелерінен өзгеше. RORO кемелері кемеде немесе жағалауда орнатылған пандустармен немесе паромдық шұңқырлармен жабдықталып, жүк тиеу және түсіруді тиімді етуге мүмкіндік береді. Өзендер және басқа да қысқа қашықтықтарда жүретін шағын паромдар көбінесе кіріктірілген пандустармен жабдықталған болса, RORO термині көбінесе ірі теңіз кемелері үшін қолданылады. Пандустар мен есіктер артқы, алдыңғы немесе бүйір бөліктерінде, немесе олардың кез келген комбинациясында орналасуы мүмкін.
ships that carry vehicles
Roll on/roll off (RORO or ro ro) ships are cargo ships designed to carry wheeled cargo, such as cars, motorcycles, trucks, semi trailer trucks, buses, trailers, and railroad cars, that are driven on and off the ship on their own wheels or using a platform vehicle, such as a self propelled modular transporter. This is in contrast to lift on/lift off (LoLo) vessels, which use a crane to load and unload cargo. RORO vessels have either built in or shore based ramps or ferry slips that allow the cargo to be efficiently rolled on and off the vessel when in port. While smaller ferries that operate across rivers and other short distances often have built in ramps, the term RORO is generally reserved for large seafaring vessels. The ramps and doors may be located in the stern, bow, or sides, or any combination thereof.
Сипаттама
РОРО кемелерінің түрлеріне паромдар, круиздік паромдар, жүк кемелері, баржалар және әуе / теміржол жеткізілімдері үшін RoRo қызметі кіреді. Кемемен тасымалданатын жаңа автомобильдер көбінесе таза автомобиль тасымалдаушысы (PCC) немесе таза автомобиль / жүк көлігі тасымалдаушысы (PCTC) деп аталатын үлкен RORO түрінде тасымалданады. Кеме қатынасы саласында жүк әдетте тоннаж немесе тоннамен өлшенеді, бірақ RORO жүгі әдетте метрмен өлшенеді (LIM). Бұл жүктің метрлік ұзындығын палубалар санымен және жолақтардағы енімен көбейту арқылы есептеледі (жолақтар ені кемеден кемеге өзгеше, және бірнеше өнеркәсіптік стандарттар бар). PCC-де жүк сыйымдылығы көбінесе RT немесе RT43 бірліктерінде өлшенеді (оның негізінде 1966 жылғы Toyota Corona, арнайы автокөлік тасымалдаушыларда жеткізілетін және RORO кемелерінің өлшемінің негізі ретінде пайдаланылатын алғашқы жаппай өндірілген автомобиль). 1 RT шамамен 4 метрлік жолақты кеңістікте 1,5 метр ені бар Toyota Corona сақтау үшін қажет) немесе автомобильге тең бірліктерде (CEU) өлшенеді. Ең үлкен RORO жолаушылар паром - 75,100 GT круиздік паром, ол 2007 жылдың қыркүйегінде Color Line үшін пайдалануға берілді. Финляндияда Aker Finnyards компаниясы салған бұл кеме ұзын және кең, ол 550 автокөлікті немесе 1270 метрлік жүкті тасымалдауға қабілетті. Ең үлкен көлік тасымалдауға қабілетті RORO жолаушылар паромдары - Irish Ferries компаниясына тиесілі Ulysses (James Joyce романының атымен аталған). Ulysses 2001 жылдың 25 наурызында пайдалануға берілді және Дублин мен Холихед арасында жұмыс істейді. 50,938 GT кеме ұзын және кең, 1342 көлік / 4101 метрлік жүкті тасымалдауға болады.
Көлік тасымалдаушылар
Көлік тасымалына арнайы жабдықталған алғашқы жүк кемелері 1960 жылдардың басында пайдалануға берілді. Бұл кемелерде әлі де өз жүк тиеу құралдары және ішкі аспалы палубалар болды. Мысалы, оларды неміс Volkswagen AG компаниясы АҚШ пен Канадаға көлік тасымалдау үшін жалдаған. 1970 жылдары экспорттық және импорттық автомобильдер нарығы күрт өсті, соған сәйкес RORO кемелерінің саны мен түрі де артты. 1970 жылы Жапонияның K Line компаниясы Toyota Maru No. 10, Жапонияның алғашқы таза автокөлік тасымалдаушысын, ал 1973 жылы Еуропалық магистральды салды, сол кездегі ең үлкен таза автокөлік тасымалдаушысы (PCC), ол 4200 автомобиль тасымалдайтын. Қазіргі таза автокөлік тасымалдаушылар және олардың жақын туыстары, таза автокөлік / жүк көлігі тасымалдаушылары (PCTC) – бұл кемелердің бүкіл ұзындығы мен енін қамтитын, жүкті толық қамтитын қорап тәрізді суперструктурасы бар ерекше кемелер. Олар әдетте екі жақты жүктеуге арналған қатаң пандус және бүйір пандусқа ие, мыңдаған көліктерді (көліктер, жүк көліктері, ауыр машиналар, тізбекті жүргізгіш құралдар, Mafi ролл трейлерлері және бекітілген жүктер) жүктеуге мүмкіндік береді, сондай-ақ кеңейтілген автоматты өрт сөндіру жүйелерімен жабдықталған. PCTC-де тік кеңістікті арттыру үшін көтерілетін палубалар, сондай-ақ "жоғары және ауыр" жүктер үшін күшті палубалар бар. 12 палубасы бар 6500 бірлік автомобиль тасымалдаушы кемеде үш палубасы болуы мүмкін, олар кейбір палубалардағы кеңістікті арттыру үшін көтерілетін панельдермен жабдықталған. Жоғары жүкті қабылдауға арналған көтерілетін палубаларды орнату жалпы сыйымдылықты азайтады. Бұл кемелер экожылдамдықпен шамамен жылдамдыққа жете алады, ал толық жылдамдықпен одан да жоғары жылдамдыққа қол жеткізеді. Wallenius Wilhelmsen Logistics компаниясының 8000 автомобиль эквиваленті бірлігі (CEU) сыйымдылығы бар үлкен автомобиль және жүк көлігі тасымалдаушысы (LCTC) 2007 жылдың маусым айында Стокгольмде салынды. Қазіргі уақытта ең ірілері Höegh Autoliners компаниясына тиесілі, алты Horizon класындағы кемелер, олардың әрқайсысы 8500 CEU сыйымдылығына ие. 2008 жылы салынған және 6200 автомобиль тасымалдай алатын Nippon Yusen Kaisha компаниясына тиесілі Auriga Leader автокөлік тасымалдаушысы – әлемдегі алғашқы жартылай күн энергиясымен жұмыс істейтін кеме.
In 1970 Japan's K Line built the Toyota Maru No. 10, Japan's first pure car carrier, and in 1973 built the European Highway, the largest pure car carrier (PCC) at that time, which carried 4,200 automobiles. Today's pure car carriers and their close cousins, the pure car/truck carrier (PCTC), are distinctive ships with a box like superstructure running the entire length and breadth of the hull, fully enclosing the cargo. They typically have a stern ramp and a side ramp for dual loading of thousands of vehicles (such as cars, trucks, heavy machineries, tracked units, Mafi roll trailers, and loose statics), and extensive automatic fire control systems. The PCTC has liftable decks to increase vertical clearance, as well as heavier decks for "high and heavy" cargo. A 6,500 unit car ship, with 12 decks, can have three decks which can take cargo up to with liftable panels to increase clearance from on some decks. Lifting decks to accommodate higher cargo reduces the total capacity. These vessels can achieve a cruising speed of at eco speed, while at full speed can achieve more than
Wallenius Wilhelmsen Logistics's 8,000 car equivalent unit (CEU) large car and truck carrier (LCTC) was built in Stockholm in June 2007. Currently, the largest are Höegh Autoliners, six Horizon class vessels with capacity of 8,500 CEU each. The car carrier Auriga Leader, belonging to Nippon Yusen Kaisha, built in 2008 with a capacity of 6,200 cars, is the world's first partially solar powered ship.
Теңізге жарамдылық
Теңізге жүретін RORO автомобиль паромдары, су сызығына жақын үлкен сыртқы есіктері және ішкі бөлімдері аз ашық көлік палубалары бар, жоғары тәуекелді конструкция ретінде белгілі, сондықтан акроним кейде "көлікті тиеп / айналып құлау" деп осылай ұзартылады. Жүк тиеу есігі дұрыс бекітілмесе, кеме суға толып, шұңқыруы мүмкін, 1987 жылы осылай болған. Көлік палубасындағы судың қозғалысы еркін беттік әсерін тудырып, кемені тұрақсыз етуі және оның құлауына себеп болуы мүмкін. Тергеу комиссиясы 1968 жылы Жаңа Зеландияда TEV Wahine кемесінің құлауының тікелей себебін көлік палубасындағы еркін су деп анықтады. Бұл қауіптерге қарамастан, өте жоғары борты осы кемелердің теңізге лайықтылығын арттырады. Мысалы, 2006 жылы автокөлік тасымалдаушы кемесі 60 градусқа қарай бұрылды, бірақ суға батқан жоқ, себебі оның жоғары қоршалған борты судың ішке кіруіне кедергі келтірді. 2016 жылдың қаңтар айының соңында кемеде жүк ығысып, Франция жағалауларында қисайды. Құтқарушылар кемені бекітіп, Испанияның Бильбао портына сүйреп әкелді.
Despite these inherent risks, the very high freeboard raises the seaworthiness of these vessels. For example, the car carrier listed 60 degrees to its port side in 2006, but did not sink, since its high enclosed sides prevented water from entering. In late January 2016 was listing off France after cargo shifted on the ship. Salvage crews secured the vessel and it was hauled into the port of Bilbao, Spain.
RORO-ның өзгеруі
ConRO (немесе RoCon) кемесі RORO және контейнерлік кеменің гибриді болып табылады. Бұл типтегі кемеде жоғарғы палубаларда контейнерленген жүктерді орналастырғанда, көліктерді сақтауға арналған палуба астындағы кеңістік бар. ConRo кемелері, мысалы, Atlantic Container Line компаниясының G4 класы, контейнерлерді, ауыр жабдықтарды, габариттен тыс жүктерді және автомобильдерді тасымалдай алады. Кемедегі жеке пандус жүйелері автомобильдерді басқа көліктерден, Mafi ролл-трейлерлерінен және ірі көлемді жүктерден бөліп тұрады. LMSR – Ірі, орташа жылдамдықты RORO жүк кемесі (LMSR) – Әскери теңіз тасымалы командасының (MSC) RORO типті жүк кемелерінің бірнеше кластарын білдіреді. Олардың кейбіреулері әскери жүктерді тасымалдау үшін арнайы салынған, ал қалғандары түрлендірілген. RoLo (roll on/lift off) кемесі – тағы бір гибридті кеме түрі, оның пандустары көлік палубаларына қызмет етеді, ал басқа жүк палубаларына тек толқындардың өзгеруіне байланысты немесе кранды пайдалану арқылы қол жеткізіледі. ROPAX – ROPAX (көлікті жүктеу/түсіру және жолаушы тасымалдау) аббревиатурасы жолаушыларды орналастырумен қатар жүк көлігін тасымалдауға арналған RORO кемесін сипаттайды. Техникалық тұрғыдан алғанда, бұл машиналар палубасы мен жолаушыларды тасымалдау мүмкіндігі бар барлық паромдарды қамтиды, бірақ практикада 500-ден астам жолаушыға арналған кемелер көбінесе круиздік паромдар деп аталады.
Тарих
Бастапқыда, теңіз кемелерінде жүк ретінде тасымалданған дөңгелекті көліктер кез келген басқа жүк сияқты қарастырылды. Автомобильдердің жанармай бактерілері босатылып, аккумуляторлары ажыратылып, содан кейін кеменің қоймасына көтерілді, онда олар бекітіліп, қауіпсіздендірілді. Бұл процеске көп уақыт кетіп, қиын болды, көліктер зақымдануы мүмкін еді және күнделікті саяхаттар үшін қолданылмады. Ролл-он/ролл-оф қызметінің алғашқы нысаны – 1833 жылы Монкланд және Киркинтиллох темір жолы Шотландиядағы Форт және Клайд каналында вагондарды тасымалдауға арналған паромды іске қосқаннан бері пайда болған пойыз паромдары болды.
Өнертабыс
Бірінші заманауи пойыз паромдарының бірі – 1849 жылы салынған «Левиафан» болды. Эдинбург, Лит және Ньюхейвен темір жолы 1842 жылы құрылды, ал компания Шығыс жағалау магистральдық желісін солтүстікке қарай, Дунди мен Абердинге дейін кеңейтуді жоспарлады. Форт фьордының (шамамен бес мильді құрайтын) үстінен өту үшін қажетті демеуді қамтамасыз ете алмайтын көпір технологиясының жетілмегендігіне байланысты, тиімділік аса маңызды болған, әсіресе тауарларды тасымалдау үшін, басқа шешім табу қажет болды. Компания перспективті инженер-құрылысшы Томас Бухты жұмысқа алды, ол жүйенің тиімділігін арттыру үшін дөңгелектей кіріп-шығу механизмі бар пойыз паромдарын ұсынды. Паромдар арнайы салынды, екі жағында да теміржол желілерімен және үйлесімді порттық инфрақұрылымдармен жабдықталды, бұл жылжымалы құрамның оңай жүруіне мүмкіндік берді. Су деңгейінің өзгеруін ескере отырып, порттарда реттелетін пандустар орнатылды, ал портал конструкциясының биіктігі құлама бойымен жылжыту арқылы өзгертілді. Вагондарды стационарлық бу машиналарының көмегімен тиеп-түсірді. Бух өнертабыстың басымдығы туралы дауларды реттеу үшін «осындай қарапайым идеяның, толығымен жүзеге асырылған және жетілдірілген жұмысқа қарағанда, аз ғана еңбегі бар еді» деген пікірді келтірді. Компания Форт фьордының үстінен, Фиф округіндегі Бернтислендтен Грантонға дейін жүк вагондарын тасымалдау үшін осы пойыз паром қызметін енгізуге көндірілді. Паромды «Грейнджер және Миллер» фирмасының серіктесі Томас Грейнджер салды. Қызмет 1850 жылдың 3 ақпанында басталды. Ол «Жүзбелі темір жол» деп аталды және теміржол көпір салмағанша уақытша шара ретінде қарастырылды, бірақ ол 1890 жылға дейін ашылмады, оның құрылысы Томас Бухтың Тей теміржол көпірінің апатты сәтсіздігінен туындаған салдарларға байланысты кейінге шегерілді.
Кеңейту
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде теміржол паромдары кеңінен қолданылды. 1918 жылдың 10 ақпанынан бастап, теміржолдың көп көлемді жылжымалы құрамдары, артиллерия және майданға арналған жарақ-жабдықтар Англияның оңтүстік жағалауындағы Сандвичке жақын Ричбороның "құпия портынан" Францияға жеткізілді. Бұл үш пойыз паромдарын салуды білдірді, олардың әрқайсысы негізгі палубада төрт теміржол желісімен жабдылды, бұл 54 теміржол вагонын тікелей паромға және одан түсіруге мүмкіндік берді. Бұл паромдар теміржолдың жылжымалы құрамдарымен қатар автокөліктерді де тасымалдауға пайдаланылуы мүмкін. Сол айдың соңында Оңтүстік-Шығыс жағалауындағы Саутгемптон портынан екінші пойыз паром орнатылды. Ричбородағы операциялардың алғашқы айында 5000 тонна тауар канал арқылы тасымалданды, ал 1918 жылдың соңына қарай бұл көрсеткіш шамамен 261 000 тоннаға жетті. Бірінші дүниежүзілік соғыста теміржол паромдарын пайдаланудың дәстүрлі кеме тасымалына қарағанда көптеген артықшылықтары болды. Қазіргі заманғы соғыс талаптарына сәйкес үлкен, ауыр артиллерия мен танктерді тасымалдау, жүк тиеу және түсіруді қайта-қайта жасаудың орнына, пойыз паромдарын пайдалану арқылы әлдеқайда оңай болды. Өндірушілер танктерді, қару-жарақтарды және басқа да ауыр заттарды тікелей теміржол вагондарына тиеп, оларды Англиядағы пойыз паромдарына, содан кейін тікелей француз теміржол желісіне, ал олар тікелей майданға қатынайтын болды. Сол кезде жүргізілген талдау көрсеткендей, 1000 тонна соғыс материалдарын өндіріс орнынан майданға дәстүрлі құралдармен тасымалдау үшін 1500 жұмысшыны пайдалану қажет болды, ал пойыз паромдарын пайдаланғанда бұл көрсеткіш шамамен 100 жұмысшыға дейін төмендеді. Бұл өте маңызды болды, өйткені 1918 жылы британдық теміржол компаниялары жүздеген мың білікті және білікті емес жұмысшылардың майданда соғысқа кетуіне байланысты жұмыс күшінің жетіспеушілігіне тап болды. Соғыс күш-жігерінің салдарынан ауыр көліктердің көбеюі көлікте мүмкіндігінше үнемдеу және тиімділік жасау қажеттігін көрсетті. LST-нің алғашқы арнайы жобасы Черчилльдің идеяларынан туындаған шағын жоба болды. 13 Черчилльдік жаяу әскер танкісін, 27 көлік құралын және 200-ге жуық адамды (экипажсыз) 18 түйін жылдамдықпен тасымалдауға арналған, ол терең суға батпайтындықтан, оны тиеу және түсіру қиын болды. Нәтижесінде 1941 жылдың наурыз айында тапсырыс берілген үш кемеде (Boxer, Bruiser және Thruster) мұрын есіктерінің артында ұзын пандус орнатылды. 1941 жылдың қарашасында британдық Әскери-теңіз министрлігінің шағын делегациясы АҚШ-қа келіп, кемелерді әзірлеу мәселесі бойынша АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Кемелер бюросымен бірлесіп жұмыс істеді, сондай-ақ АҚШ-та қосымша Boxer кемелерін салу мүмкіндігін де қарастырды. Соғыс кезінде британдық әскерилер десант кемелерінің үлкен әлеуетін мойындады. Егер танктерді, зеңбіректерді және жүк көліктерін тікелей кемеге айдап, оларды екінші жағынан жағажайға тікелей айдап жіберуге болады, онда теориялық тұрғыдан азаматтық коммерциялық нарықта да сол десант кемелерін пайдалануға болады, егер порттарда тиісті жабдықтар болса. Осы идеядан бүгінгі таңдағы әлемдік паром индустриясы пайда болды. Соғыс аралық кезеңде Лт. Полковник Фрэнк Бастард Атлантикалық булы навигациялық компаниясын құрды, мақсаты – арзан трансатлантикалық сапарларды ұйымдастыру, бірақ бұл жоспар іске аспады. Бірақ соғыс кезінде ол 1943 жылы Брайтон-Сэндсте LST кемесінің сынақтарын бақылады, онда оның бейбіт уақыттағы мүмкіндіктері айқын болды. 1946 жылдың көктемінде компания Адмиралтействоға осы кемелердің үшін сатып алу туралы өтінішпен жүгінді. Адмиралтейство сатуға келіспеді, бірақ келіссөздерден кейін ASN-ге үш кемені күн сайын 13 фунт стерлинг 6 шиллинг 8 пенниден жалға алуға рұқсат берді. Бұл кемелер 3519, 3534 және 3512 LST болды. Олар Empire Baltic, , және , деп аталды, бұл атаулар White Star Line кемелерінің атауын соғыста үкіметтік қызметте болған "Empire" кемелерімен біріктірді. 1946 жылдың 11 қыркүйегінде таңертең Атлантикалық булы кеме компаниясының алғашқы рейсі өтті, Empire Baltic Тилбериден Роттердамға Нидерланд үкіметінің 64 көлік құралын толық жүктеп жөнелтті. Бастапқы үш LST-ге 1948 жылы тағы бір кеме қосылды, LST 3041, Empire Doric деп қайта аталды, ASN коммерциялық операторларды Престон мен Солтүстік Ирландияның Ларн порты арасындағы жаңа бағытты қолдауға көндіргеннен кейін. Бұл жаңа бағыттың алғашқы рейсі 1948 жылдың 21 мамырында Empire Cedric кемесімен жүзеге асты. Empire Cedric алғашқы рейсінен кейін Солтүстік Ирландияға қызмет көрсетуді жалғастырды, бастапқыда аптасына екі рет рейстер жасады. Empire Cedric ASN флотындағы жолаушылар сертификатына ие болған алғашқы кеме болды және 50 жолаушыны тасымалдауға рұқсат берілді. Осылайша Empire Cedric әлемдегі алғашқы коммерциялық/жолаушылар паромдарына жататын кеме болды, ал ASN осы қызметті ұсынатын алғашқы коммерциялық компания атанды. Англия арқылы алғашқы RORO қызметі 1953 жылы Дуврден басталды. 1954 жылы британдық Көлік комиссиясы (BTC) Лейбористер үкіметінің ұлттандыру саясаты бойынша ASN-ді өзіне қаратуға шешім қабылдады. 1955 жылы тағы екі LST кемесі, Empire Cymric және Empire Nordic, қазіргі флотқа қосылды, флоттың жалпы саны жетіге жетті. 1955 жылы Гамбургке қатынайтын қызмет тоқтатылды, ал Тилбери мен Антверпен арасында жаңа қызмет ашылды. Жеті кемеден тұратын флоттың үш кемесі Тилбериде орналасқан, ал қалғандары Престон мен Солтүстік Ирландия арасындағы қызметті жалғастырды. 1956 жылдың соңында ASN флотының барлық кемелері Суэц каналы дағдарысы кезінде Жерорта теңізінде пайдалану үшін тартылып алынды, ал паром қызметі 1957 жылдың қаңтарына дейін қайта жаңғыртылған жоқ. Осы кезде ASN Суэц дағдарысы салдарынан резервтен шығарылған он екі Әскери-теңіз LST(3) кемелерін басқаруға жауапты болды, бірақ олар соғысқа қатыса алмады.
Қосымша өзгерістер
Жүкті жүк көліктерін тасымалдауға арналған алғашқы Roll on / Roll off кемесі 1956 жылы пайдалануға берілген Searoad of Hyannis болды. Ол сыйымдылығы жағынан шағын болғанымен, тіпті мұз жағдайында да Массачусетс штатындағы Хайанис пен Нантакет аралы арасында үш жартылай тіркеме тасымалдауға қабілетті еді. 1957 жылы АҚШ әскері Пенсильвания штатының Честер қаласындағы Sun Shipbuilding and Dry Dock Company компаниясымен жаңа типті моторлы көлік тасымалдаушысын салу туралы келісімшарт жасады. USNS Comet кемесі артқы және ішкі пандустармен жабдықталған, бұл көліктерге доктан кемеге және өз орнына тікелей жүруге мүмкіндік берді. Жүк тиеу және түсіру жылдамдығы күрт артты. Comet сондай-ақ машиналарды палубаға бекіту үшін реттелетін бекіткіш жүйесімен және көлік жүктелу кезінде жиналатын шығарынды газдарды жоюға арналған желдету жүйесімен жабдықталған. 1982 жылғы Фолкленд соғысы кезінде британдық Hawker Siddeley Harrier STOVL ұшақтарын тасымалдау үшін шұғыл түрде пайдаланылды; бір Harrier отынмен толтырылып, қаруланған және ұзақ қашықтықтағы аргентиналық ұшақтарға қарсы шұғыл әуе қорғанысы үшін тік көтеріліп ұшуға (VTOL) дайын тұрды. Атлантик Конвейер кемесі Harriers-ті тиісті авианосектеріне түсіргеннен кейін аргентиналық Exocet зымырандарымен батты, бірақ кемеде қалған көліктер мен тікұшақтар да жоғалды. Соғыстан кейін кемедегі контейнерлік әуе қорғанысы жүйесі (SCADS) деп аталатын концепция, үлкен RORO кемесін шаңғы секіру платформасы, жанармай құю жүйелері, радар, қорғаныс зымырандары, оқ-дәрілер, экипаж бөлмелері және жұмыс орындары бар шұғыл түрдегі авианосецке айналдыруға мүмкіндік беретін модулдік жүйені ұсынды. Жүйенің бәрі контейнерлік кемеде немесе RORO кемесінде, қажет болған жағдайда, бір айға дейін жабдықтаусыз операциялар үшін шамамен 48 сағат ішінде орнатылуы мүмкін еді. Конфликт аяқталғаннан кейін жүйені жылдам алып тастап, қайта сақтауға болады. Кеңес Одағының Яковлев Як-38 истребитерін ұшыратын пилоттары да азаматтық RORO кемелері Agostinio Neto және Николай Черкасовты пайдаланып, операцияларды сынақтан өткізді.