Дэвид Виктор Харрис: Американ журналисі және белсендісінің өмірі мен қызметі
David Harris (activist)
Дэвид Виктор Харрис (1946-2023) – американ журналисі, Вьетнам соғысына қарсы белсенді, жазушы. 50 жылдық журналистік қызметі, тұтқынға алу, өмірбаяны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық журналист және белсенді (1946–2023)
American journalist and activist (1946–2023)
Дэвид Виктор Харрис (28 ақпан 1946 – 6 ақпан 2023) – американдық журналист және белсенді. Вьетнам соғысына қарсы күрестің белгілі бір символы болғаннан кейін, әскери шақыруға қарсы азаматтық наразылықты ұйымдастырды және өзінің әскери қызметке бару туралы бұйрығын орындаудан бас тартты, осы үшін ол шамамен екі жылға түрмеге қамалды. Содан кейін Харрис 50 жыл бойы көрнекті журналист және автор болып жұмыс істеді, отандық және халықаралық жаңалықтарды жариялады.
David Victor Harris (February 28, 1946 – February 6, 2023) was an American journalist and activist. After becoming an icon in the movement against the Vietnam War, organizing civil disobedience against military conscription and refusing his own orders to report for military duty, for which he was imprisoned for almost two years, Harris went on to a 50 year career as a distinguished journalist and author, reporting national and international stories.
Ерте өмір және білім
Харрис 1946 жылғы 28 ақпанда Калифорния штатының Фресно қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Клифтон Г. Харрис – жылжымайтын мүлік саласындағы заңгер болған. Оның анасы Элейн Дженсен Харрис үй шаруасымен айналысып, христиан ғылымына берілген адам болған. Оның ағасы Клифтон Г. Харрис III Харристен 18 ай үлкен еді. Оның әулетінде Фресноға алғаш көшіп келгені – оның арғы атасы Леви Баррингер. Анасының әкесі, Дэниел Дженсен, Фресно пландық зауытында шебер ағаш өңдеуші болған. Әкесінің әкесі, Клифтон Г. Харрис аға, Юта штатының Магна қаласындағы Кеннекотт мыс кенінен кен шығаратын магистральдық теміржол желісін басқарған. Ол зейнетке шыққаннан кейін Дэвидтің үйінің қарсы бетіне көшіп келген. Дэвид Харрис пен оның ағасы екеуі де Фресно мемлекеттік мектептерінде оқыды. Фресно орта мектебінде Харрис футболдан хат алып, үздік оқушы болып, дебаттарда чемпион атанды. 1963 жылы мектепті бітіргенде Фресно орта мектебінің "Жылдың ұлы" деп танылып, Харрис стипендия бойынша Стенфорд университетіне қабылданды және көп ұзамай Азаматтық құқықтар қозғалысына қатысты.
Harris was born in Fresno, California, on February 28, 1946. His father, Clifton G. Harris Jr., was a lawyer specializing in real estate. His mother, Elaine Jensen Harris, was a housewife and devout Christian Scientist. His brother, Clifton G. Harris III, was 18 months older than Harris. The first of his family to settle in Fresno was his great grandfather, Levi Barringer. His maternal grandfather, Daniel Jensen, was a master woodworker at the Fresno Planing Mill. His paternal grandfather, Clifton G. Harris Sr., ran a trunk line railroad that carried ore out of the Kennecott Copper mines in Magna, Utah until he retired and moved in across the street from David's home. David Harris and his brother both attended Fresno public schools. At Fresno High School, Harris was a football letterman, an honor student and a champion debater. Named Fresno High School "Boy of the Year" upon his graduation in 1963, Harris was admitted to Stanford University on scholarship and soon became involved in the Civil Rights Movement.
Жолаққа төзімділік
1967 жылы Харрис әскери шақыруға және әскери шақыру жүйесінің тудырған соғысына қарсы азаматтық наразылықты жақтаған "Қарсылық" ұйымын құрғандардың бірі болды. 1967 және 1968 жылдары "Қарсылық" ұйымы қоғамдық жерлерде әскери шақыру қағаздарын қайтару акцияларын ұйымдастырды – мұндай әрекеттер бес жылға дейін түрмеге жабумен жазаланатын. Осындай шараларда он мыңға жуық жас жігіт үкіметке өз наразылықтарын білдіріп, тұтқындалуға дайын болды. 1968 жылдың қаңтарында Харрис әскери қызметке баруға шақырылды, бірақ ол бас тартты. Харрис 1980 жылдары және одан кейін Селективті қызметке қайта тіркелуге қарсы сөйледі және тіркелуден бас тартқандарды қолдады. Харрис 2020 жылы түсірілген "ЖОҚ деуші жігіттер" атты деректі фильмінде де көрсетілген, ол Вьетнам соғысы кезіндегі әскери шақыруға қарсылықтың тарихын баяндайды.
In 1967, Harris was one of those who founded The Resistance, an organization advocating civil disobedience against military conscription and against the war the conscription system fed. Through 1967 and 1968, The Resistance staged a series of public draft card returns—an action punishable by up to five years in prison—at which some ten thousand young men confronted the government with their disobedience and courted arrest. Harris himself was ordered to report for military service in January 1968 and refused. Harris spoke against the resumption of Selective Service registration and in support of draft registration resisters in the 1980s and after. Harris is featured in the 2020 documentary film The Boys Who Said NO!, which highlights the story of draft resistance during the Vietnam War.
Журналистика
1973 жылдың наурыз айында "Роллинг Стоун" журналының негізін қалаушы және баспашысы Янн Веннер Харриске журналда өзін сынап көруге мүмкіндік берді. Бұл оның 40 жылдан астам ұлттық және халықаралық журнал тілшісі ретіндегі мансабының бастауы болды. 1978 жылы Харрис "Нью-Йорк Таймс" журналымен ынтымақтастық редактор шартына қол қойды, онда ол келесі он жыл жұмыс істеді. "Таймс" журналымен жұмысынан кейін Харрис кітап жазуға көшті, нәтижесінде он бір кітабы жарық көрді.
In March 1973, Jann Wenner, the founder and publisher of the magazine Rolling Stone, gave Harris a tryout with the magazine. The result marked the beginning of his more than 40 year career as a national and international magazine journalist. In 1978, Harris signed a contributing editor contract with the New York Times Magazine, where he worked for the next decade. After his stint with The Times, Harris concentrated on writing books, publishing eleven.
Джоан Баезмен қарым-қатынасы
1967 жылдың қазан айында халық музыкасының орындаушысы Джоан Баез, оның анасы және тағы 70-ке жуық әйел Калифорния штатының Окленд қаласындағы Қарулы Күштерге қабылдау орталығының есіктерін жауып, жас шақырушылардың кіруіне кедері келтіргені үшін, сондай-ақ әскери қызметке шақырудан бас тартқан жастарды қолдағандары үшін тұтқындалды. Олар Санта-Рита түрмесіне қамалды. Дэвид Харрис пен Джоан Баез Кармель аңғарындағы оның үйіне "Қарсылық" қозғалысына қаржы жинау үшін келген кезде танысты. Кейін олар жақын қарым-қатынас орнатып, Баез Калифорнияның Стэнфорд қаласының үстіндегі төбелерде орналасқан наразылық коммунасына көшіп өтті. Олар бір-бірін үш ай бойы танысып, үйленуге шешім қабылдады. Associated Press агенттігіне жаңалықты растағаннан кейін, БАҚ бұл жақын арада өтетін тойға көп көңіл бөлді (бір кезде Time журналы бұл оқиғаны "Ғасырдың тойы" деп атады). Бейес пен Харрис бейбітшілдік уағыздаушыны және бейбітшілік белгілерімен безендірілген шіркеуді тауып, епископальдық және квакерлік неке салтанатына арналған анттарды жазғаннан кейін 1968 жылдың 26 наурызында Нью-Йорк қаласында үйленді. Оның досы Джуди Коллинз тойда ән орындады. Тойдан кейін Баез бен Харрис Лос-Альтос төбелеріндегі 10 акр (4.0 гектар) жерге орналасқан "Күрес тауы" деп аталған үйге көшіп барды, ол коммунаның бір бөлігі болды. Баез келесі айларда, ең әйгілісі Вудсток фестивалінде, жүкті екенін жасырмады, онда ол таңертең бірнеше ән орындады. 1969 жылдың 2 желтоқсанында олардың ұлы Габриэль дүниеге келді. Харрис 15 айдан кейін Техас түрмесінен босатылды, бірақ жұбайлар одан үш ай өткен соң ажырасып, 1973 жылы татуласып ажырасты. Олар Баезбен бірге тұратын Габриэльдің қамқорлығын бөлісті. Фосбург 1993 жылы емделе алмаған сүт безі ісігінен қайтыс болды. 1996 жылы Харрис дәрігер Шери Форрестермен қарым-қатынас бастады. Олар 2011 жылы үйленді және Калифорния штатының Милл-Вэлли қаласында тұрды.
In October 1967, folk musician Joan Baez, her mother, and nearly 70 other women were arrested at the Oakland, California, Armed Forces Induction Center for blocking its doorways to prevent entrance by young inductees, and in support of young men who refused military induction. They were incarcerated in the Santa Rita Jail. David Harris and Joan Baez met when he went to her home in Carmel Valley to solicit a donation for The Resistance. The two later formed a close bond and Baez moved into his draft resistance commune in the hills above Stanford, California. The pair had known each other for three months when they decided to wed. After confirming the news to Associated Press, media outlets began dedicating ample press to the impending nuptials (at one point, Time magazine referred to the event as the "Wedding of the Century"). After finding a pacifist preacher and a church outfitted with peace signs and writing a blend of Episcopalian and Quaker wedding vows, Baez and Harris married in New York City on March 26, 1968. Her friend Judy Collins sang at the ceremony. After the wedding, Baez and Harris moved into a home in the Los Altos Hills on 10 acres (4.0 hectares) of land called "Struggle Mountain", part of a commune, Baez was visibly pregnant in public in the months that followed, most notably at the Woodstock Festival, where she performed a handful of songs in the early morning. Their son Gabriel was born on December 2, 1969. Harris was released from Texas prison after 15 months, but the couple separated three months after his release and they divorced amicably in 1973. They shared custody of Gabriel, who lived primarily with Baez. Fosburgh died of complications from breast cancer in 1993. In 1996, Harris began a relationship with physician Cheri Forrester. They married in 2011, and resided in Mill Valley, California.
Өлім
Харрис 6 ақпан 2023 жылы 76 жасында Милл Валлидегі үйінде өкпе рагынан қайтыс болды. Dreams Die Hard: Three Men's Journey Through The Sixties (St. Martin's / Marek, 1982) – соғысқа қарсы қозғалыста дос болған үш адамның тарихы, олардың бірі 10 жылдан кейін екіншісін өлтірген. Лига: НФЛ-дің өрлеуі мен құлдырауы (1986) Ұлттық футбол лигасының иелері мен комиссары арасындағы билік күресін баяндайды. Соңғы тұғыр: Уолл-стрит пен қарапайым халық арасындағы Калифорнияның ежелгі секвоя ағаштары үшін болған соғыс (Times Books, 1996; Sierra Club Books paperback ed. 1997) – солтүстік Калифорниядағы ағаш өңдеу компаниясын басып алу және осы оқиға салдарынан туған экологиялық соғыс туралы есеп. Біздің соғысымыз: Вьетнамда жасағандарымыз және ол бізге тигізген әсері (Times Books, 1996) – Харрис 50 жасында Вьетнам соғысын қайта бағалайды. Айға оқ ату: ешқандай басқасына ұқсамайтын американдық кісі іздеудің шындығы (Little, Brown & Co., 2001) – Панама диктаторы генерал Мануэль Нориеганы тергеу және тұтқындауды зерттейді. Кризис: Президент, Пайғамбар және Шах. 1979 жыл және жауынгерлік исламның пайда болуы (Little, Brown & Co., 2004) – Ирандағы кешендік дағдарыстың 25 жылдығына орай қайта жасайды. The Genius: How Bill Walsh Reinvented Football and Created an NFL Dynasty (2008) – футбол жаттықтырушысы Билл Уолштің мансабын баяндайды. Менің елім, сен үшін: Есептер, саяхаттар және басқа жазбалар (2020) – Харрис журналындағы және басқа қысқаша көркем емес туындылардың жинағы.
Harris died from lung cancer at his home in Mill Valley on February 6, 2023, at the age of 76. Dreams Die Hard: Three Men's Journey Through The Sixties (St. Martin's / Marek, 1982), the story of three men who were all friends in the anti war movement, one of whom ended up killing one of the others 10 years later. The League: the Rise and Decline of the NFL (1986), recounts the struggle for power between the owners and commissioner of the National Football League. The Last Stand: the War Between Wall Street and Main Street Over California's Ancient Redwoods (Times Books, 1996; Sierra Club Books paperback ed. 1997), an account of the takeover of a northern California lumber company and the environmental war it set off. Our War: What We Did In Vietnam and What It Did To Us (Times Books, 1996), Harris, at age 50, revisits the Vietnam War. Shooting The Moon: The True Story of an American Manhunt Unlike Any Other, Ever (Little, Brown & Co., 2001), explores the investigation and arrest of General Manuel Noriega, dictator of Panama. The Crisis: The President, the Prophet and the Shah 1979 and the Coming of Militant Islam (Little, Brown & Co., 2004), recreates the Iran hostage crisis on its 25th anniversary. The Genius: How Bill Walsh Reinvented Football and Created an NFL Dynasty (2008), tracks the career of the football coach Bill Walsh. My Country Tis of Thee: Reporting, Sallies, and Other Confessions (2020), a collection of Harris' magazine and other short form non fiction.
Көркем әдебиет
Соңғы алаялық (Delacorte Press / Seymour Lawrence, 1981), Мексиканың Оахака штатындағы марихуана контрабандистері туралы роман.
The Last Scam (Delacorte Press / Seymour Lawrence, 1981), a novel about marijuana smugglers in the state of Oaxaca, Mexico.