Канаданың Нунавут аймағындағы CFS Alert – әскери байланыс стансасы, әлемдегі солтүстіктегі тұрақты мекен. Стратегиялық маңызы зор, Канаданың суверенитетін қорғайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада Қарулы Күштерінің Алерт станциясы, Нунавут, Канада
Canadian Forces Station in Alert, Nunavut, Canada
Канада Қарулы Күштерінің Алерт станциясы, көбінесе CFS Alert (SFC Alert) деп қысқартылады, ол Канаданың Нунавут аймағындағы Алерт орналасқан сигналдарды ұстап алу орны болып табылады. Эльсмир аралының солтүстік-шығыс ұшында орналасқан Алерт – әлемдегі үздіксіз қоныстанған ең солтүстік нүкте. Ол атын 1875-1876 жылдары қазіргі станцияның шығысында, қазіргі Шеридан мүйісі, Нунавут жанында қыстаған HMS Alert кемесінен алған.
Canadian Forces Station Alert , often shortened to CFS Alert (SFC Alert), is a signals intelligence intercept facility of the Canadian Armed Forces at Alert, in the Qikiqtaaluk Region of Nunavut, Canada. Located on the northeastern tip of Ellesmere Island, Alert is the northernmost continuously inhabited place in the world. It takes its name from HMS Alert, which wintered east of the present station off what is now Cape Sheridan, Nunavut in 1875–1876.
Ашылусыз станцияны ескерту
1950 жылы 9 сәуірде Арктикадағы бірлескен арктикалық метеорологиялық станция (JAWS) қызметкерлерінің алғашқы тобы келгенде және құрылыс жұмыстарын бастағанда, Канаданың Солтүстік-Батыс территорияларында алғаш рет ескерту жасалды. JAWS жобасы басталғаннан бері, Канада әскері Алерттегі мекемеге бірнеше себептермен қызығушылық танытты: JAWS нысаны Канаданың егемендігін, Канада өзінің егеменді аумағы деп жариялаған үлкен, қоныстанбаған аймаққа кеңейтті, сонымен қатар оның Кеңес Одағына жақын орналасуы оны стратегиялық тұрғыдан маңызды етті. Алерт Мәскеуге (шамамен) Оттавадан (шамамен) гөрі жақын. Осылайша, бұл жерді радиосигналдарды ұстап алу үшін пайдалану мүмкіндігі әскери қатысудың қажеттігін тудырды. 1956 жылы, алыс Арктикадағы ерте ескерту желісі радиолокациялық жүйесін салу арқылы Арктикадағы өзінің ықпалын кеңейткен Канада Корольдік әуе күштері (RCAF), Көлік министрлігінің JAWS стансасынан жоғарырақ орналасқан ғимаратты "Жоғары Арктикадағы ұзақ қашықтықтағы байланыс зерттеулері", яғни сигналдарды барлау операцияларын жүргізу үшін салған. 1957 жылы Алерт сымсыз станциясы, Канада Корольдік теңіз күштері (RCN) және RCAF қызметкерлерінің бірлескен жұмысындағы ұстап алу қондырғысы ретінде жоспарланды. Қолданыстағы операциялық ғимаратқа қосымша, бес қосымша ғимарат салынды: асхана, үш казарма, электр стансасы және көлік құралдарын жөндеу ғимараты. Операциялық ғимарат радиосигналдарды ұстап алу және шифрлау жабдықтарына орналастырылды. 1958 жылдың 1 қыркүйегінде станция басқаруы RCAF-тан Канада армиясына берілді және ол ресми түрде жұмысын бастады.
Alert, then in Canada's Northwest Territories, was first settled April 9, 1950, when the first staff for the Joint Arctic Weather Station (JAWS) arrived and began construction. Since the beginning of the JAWS project, the Canadian military had been interested in the establishment at Alert for several reasons: the JAWS facility extended Canadian sovereignty over a large uninhabited area which Canada claimed as its sovereign territory, and furthermore, its proximity to the Soviet Union made it of strategic importance. Alert is closer to Moscow (c. ) than it is to the capital Ottawa (c. ). Thus, the possibility of using the site for intercepting radio signals was deemed to warrant a military presence. In 1956, the Royal Canadian Air Force (RCAF), which was expanding its presence throughout the high Arctic with the construction of the Distant Early Warning Line radar network, established a building uphill from the Department of Transport's JAWS station to house "High Arctic Long Range Communications Research", or signals intelligence operations. In 1957, Alert Wireless Station was conceived as an intercept facility to be jointly staffed by personnel from the Royal Canadian Navy (RCN) and the RCAF. Five additional buildings were constructed: a mess, three barracks, and a power house and vehicle maintenance building, in addition to the existing operations building, built in 1956. The operations building housed the radio intercept and cryptographic equipment. On 1 September 1958 control of the station was transferred from the RCAF to the Canadian Army and it officially began operations.
Канадалық әскерлер станциясы:
Келесі онжылдықта станцияның айтарлықтай кеңейтілуі және оған сәйкес келетін персоналдың саны артты. 1968 жылдың 1 ақпанында RCN, RCAF және армияның бірігуімен Канада Қарулы Күштері құрылды, соның нәтижесінде Alert Wireless Station аты Canadian Forces Station Alert (CFS Alert) деп өзгертілді. Станцияның қызметкерлері енді тек әуе күштері мен теңіз күштерінен ғана емес, негізінен Канада Құтқару Күштерінің Коммуникациялық Басқармасынан тағайындалды. CFS Alert-тегі қызметкерлердің ең көп саны бір уақытта 215 адамды құрады. Станция АҚШ, Ұлыбритания, Канада, Австралия және Жаңа Зеландия елдерінің барлау ақпараттарын бөлісу альянсының ECHELON желісіндегі маңызды құралға айналды. Alert жердегі және теңіздегі ICBM сынақтары мен көптеген операциялық әскери орналасуларға қатысты көптеген құпия кеңестік коммуникациялар туралы ақпаратқа ие болды. Әскери қызметтегі әйелдер алғаш рет 1980 жылы Канада Қарулы Күштерінің «Дәстүрлі емес рөлдердегі әйелдер» зерттеуі аясында CFS Alert-ке келді. 1983 жылы зерттеу аяқталғаннан кейін, әйелдерге барлық лауазымдарда қызмет етуге толыққанды рұқсат берілді. 1994 жылы Ұлттық Қорғаныс Министрлігінің (DND) және Канада Қарулы Күштерінің бюджеті қысқартылып, коммуникациялық жабдықтар жаңартылған кезде CFS Alert 1997–1998 жылдары шамамен 74 қызметкерге дейін қысқартылды. Осы кезде радио байланысын бақылау операцияларының көп бөлігі CFS Leitrim станциясының қызметкерлерімен қашықтан жүзеге асырылды. Қалған қызметкерлер әуежай операцияларын, құрылыс-инженерлік жұмыстарды, тамақтандыру және логистикалық-әкімшілік қолдауды қамтамасыз етті. 2024 жылғы мәліметтер бойынша CFS Alert-те шамамен 55 адам қызмет етеді, олардың ішінде әскери қызметшілер, ECCC және басқа да азаматтық қызметкерлер бар. 2008 жылға қарай станциядағы техникалық қызмет көрсету (тамақтандыру және үй шаруашылығы, көлік құралдарын жөндеу, электр стансасын пайдалану, жылу жүйесі, электрмен жабдықтау және сантехниканы қоса алғанда) азаматтық мердігерге тапсырылды. Алғашқы келісімшарт Black & McDonald компаниясының еншілес компаниясы Canadian Base Operators (CBO) компаниясына берілді. 2012 жылы келісімшартты ATCO компаниясының еншілес компаниясы Nasittuq жеңіп алды.
The following decade saw a dramatic expansion of the station with a correspondingly greater number of personnel stationed there. The 1 February 1968 unification of the RCN, RCAF, and army to form the Canadian Armed Forces saw Alert Wireless Station change its name to Canadian Forces Station Alert (CFS Alert). Its personnel were no longer drawn from only the air force or navy, but primarily from the Canadian Forces Communications Command. At its peak, CFS Alert had upwards of 215 personnel posted at any one time. The station became a key asset in the global ECHELON network of the US UK CAN AUS NZ intelligence sharing alliance, with Alert being privy to many secret Soviet communications regarding land based and sea based ICBM test launches and many operational military deployments. The first military women to serve in Alert arrived in 1980 as part of the Canadian Forces' Women In Non Traditional Roles study. After its completion in 1983, women were fully authorized to serve in all roles. Budget cuts to the Department of National Defence (DND) and Canadian Forces in 1994, and modernization of communications equipment, saw CFS Alert downsized to approximately 74 personnel by 1997–1998 when most radio intercept operations were remotely controlled by personnel at CFS Leitrim. Remaining personnel are responsible for airfield operations, construction/engineering, food service, and logistical/administrative support. As of 2024, there are about 55 people stationed at CFS Alert, and they consist of military personnel, ECCC and other civilian employees. By 2008, maintenance operations on station (including food and housekeeping services, vehicle maintenance, power plant operation, and heating, electrical, and plumbing) had been transferred to a civilian contractor. The contract was initially awarded to Canadian Base Operators (CBO), a subsidiary of Black & McDonald. In 2012, the contract was won by Nasittuq, a subsidiary of ATCO.
Негізгі ғимарат
Негізгі ғимарат бес залдан тұрады; Черчилль залы станцияның әкімшілік және негізгі жайлылықтарын қамтиды, мысалы, "жағажай" деп аталатын жиналатын орын, Иглу бақтары деп аталатын асхана, кітапхана, шаштараз, радиостанция, пошта бөлімі және дүкен. Химо, Ладнер және Уайтхорс залдары – үш казарма блогы, олардың әрқайсысы үш бөлімнен тұрады. Polaris залы операциялық бөлімге орналасқан. Барлық залдар мен казарма блоктары байланыс жолы арқылы қосылған. Суық климат болғандықтан, негізгі ғимаратқа кіретін және шығатын есіктер, жүретін тоңазытқыштардың есіктерімен ұқсас.
The main building consists of five halls; Churchill Hall contains the administrative and main amenities on the station, such as a gathering area called the "beach", a dining room called Igloo Gardens, library, barber shop, radio station, post office, and a store. Chimo, Ladner, and Whitehorse halls are the three barrack blocks, which each barrack block containing three sections. Polaris Hall contains the operations branch. All halls and barrack blocks are connected by a linkway. Because of the cold climate, the doors leading in and out of the main building are the same as those for walk in refrigerators.