Кіріспе

Бельгиялық ақын Йохан Гераард Адриаан Т'Хуфт (9 мамыр 1956 – 6 қазан 1977) – фламандтық бельгиялық неоромантикалық ақын. Ол хиппи және есірткіге тәуелді өмір салтымен, өлім туралы поэзиясымен және 21 жасында есірткі салдарынан өз-өзіне қол жұмсауынан ерте қайтыс болғанымен әйгілі. Осы факторлар оны туған елінде аңызға айналдырды. Оның өмірі мен қайтысы туралы "Наркоманның қайғысы" деген фильм түсірілді.

Өмір

Джоти Т'Хуфт Бельгияның Оденаарде қаласында дүниеге келген. Ол жалғыз бала болған. Кішкентай кезінде ол өте жақсы оқушы болды, бірақ орта мектепке бейімделуі қиын болды. 14 жасқа келген кезде бірнеше мектептен қуылды. Содан кейін ол әдебиетке, әсіресе Франц Кафка мен Герман Гессенің еңбектеріне, сондай-ақ есірткіге көшті. 17 жасында Гентке оқуға кетті. Бірақ есірткіге құмарлығы оның оқуын бастауына кедерес болды. 1973 жылы Т'Хуфт алғаш рет суицидке тырысты. 1974 жылы үйленді. Оның қайын атасы, Джулиен Веверберг, оның шығармаларын басып шығаруға келіскен Manteau баспасының директоры болды.

Өлім

Әдебиеттегі танымал болуына қарамастан, Т'Хуфт есірткіге деген құмарлығымен күресіп жатты. 1977 жылы ол кокаиннің артық дозасынан көз жұмды. Ол қабырғаға әйеліне қоштасу хабарламасын жазып, диктофонында The Doors тобының "The End" әнін қайталап ойнатып қойған. Ол кезде Т'Хуфт 21 жасқа толыпты.

Шығармалары

Оның өлеңдеріндегі ең көп қайталанатан тақырып – өлім, ол жас кезінен бастап оны қынжырлаған. Бұл оның бір өлеңіндегі келесі сөздермен жақсы бейнеленген: «Мен – әлеммін, менде өлім гүлі тоқтаусыз оянды». Өлеңдеріне сәйкес, ол өзін жат адам ретінде сезінеді; әлем оған жат жұрт. Т'Хуфт өзінің сүйікті рок-музыканттары туралы әртүрлі эсселер жазды, олардың ішінде The Doors, Frank Zappa және The Velvet Underground болды. 1974 жылы ол бір досымен бірге Құдай мен Исаны пародизациялайтын белгісіз комикс жасады.

Өзгертілген өзім

Жоти өзінің ең алғашқы поэзия оқуларында Чарльз Луис Дейнен атты өзінің alter ego-сын пайдаланып, осы кейіпкер рөлінде өнер көрсетті.