Жабық асырау: құпиялы құжаттар және биологиялық туыстарды іздеу
Closed adoption
Жабық асырау процесі: биологиялық ата-ана туралы мәлімет құпия сақталады. Бұл әдіс көбінесе нәрестелерді асырау үшін қолданылады. Ашық асыраумен салыстырылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құпиялы, жабық отбасылық сот процесі
Sealed, confidential family court process
Жабық асырап алу (кейде "құпиялы" асырап алу деп те аталады, және кейде "сырлы" асырап алу) – нәресте басқа отбасыға асырап алынатын процесс, ал биологиялық ата-анасының мәліметтері жабық күйде сақталады. Көбінесе, биологиялық әке тіпті туған күні туралы куәлікте де көрсетілмейді. Өзінің биологиялық ата-анасын білетін үлкен баланың асырап алынуы жабық немесе сырлы бола алмайды. Бұл бұрынғыда ең дәстүрлі және танымал асырап алу түрі болды, және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі "Baby Scoop Era" дәуірінде ең жоғары деңгейге жетті. Қазір де бар, бірақ ашық асырап алумен қатар жүреді. Жабық тізімдер асырап алынған бала мен биологиялық ата-ананың бір-бірін табуына немесе бір-бірі туралы ештеңе білуіне тиімді түрде кедергі келтіреді (әсіресе Интернет пайда болғанға дейін). Дегенмен, жеке тұлғаларға жабық тізімдерімен көмектесу үшін пайда болған коммерциялық емес ұйымдар мен жеке компаниялар биологиялық туыстарымен байланыс орнатуға ниеттенген адамдарға көмектесуде тиімді болып табылады.
Closed adoption (also called "confidential" adoption and sometimes "secret" adoption) is a process by which an infant is adopted by another family, and the record of the biological parent(s) is kept sealed. Often, the biological father is not recorded—even on the original birth certificate. An adoption of an older child who already knows their biological parent(s) cannot be made closed or secret. This used to be the most traditional and popular type of adoption, peaking in the decades of the post World War II Baby Scoop Era. It still exists today, but it exists alongside the practice of open adoption. The sealed records effectively prevent the adoptee and the biological parents from finding, or even knowing anything about each other (especially during times before the Internet). However, the emergence of non profit organizations and private companies to assist individuals with their sealed records has been effective in helping people who want to connect with biological relatives to do so.
Негізгі мәліметтер және рәсім
Тарихи тұрғыдан алғанда, үйленген жұптардың жабық асырап алу арқылы бала алуының төрт негізгі себебі (белгілі бір ретпен емес) – сүексіздік, жыныссыздық, баланың қауіпсіздігіне алаңдаушылық (яғни, басқалар асырап алмауы мүмкін), және баланың жынысын анықтау (мысалы, бес қызы бар, ұлы жоқ отбасы). 1917 жылы Миннесота АҚШ-та алғаш рет асырап алу құпиялылығы және жабық тізімдер заңын қабылдады. Келесі онжылдықтарда АҚШ-тың көптеген штаттары мен Канада провинцияларында осыған ұқсас заңдар болды. Әдетте, жабық асырап алу мен тізімдерді жабу себебі – асырап алынған бала мен асырап алушыларды биологиялық ата-аналардың араласуынан "қорғау", сондай-ақ биологиялық ата-аналарға жаңа өмір бастауға мүмкіндік беру болып есептеледі. Көптеген асырап алушылар жергілікті, штаттық лицензиясы бар асырап алу агенттіктеріне жүгінеді. Агенттік Америкалық балалар әл-ауқаты лигасының (CWLA) мүшесі болуы мүмкін. CWLA және көптеген асырап алу агенттіктері бүгінге дейін жұмыс істеп келеді, бірақ өткен онжылдықтармен салыстырғанда кеңейтілген және сәл өзгеше бағдарламамен, себебі үкімет олардың бұрынғы жауапкершіліктерінің көп бөлігін өз мойнына алды. Асырап алуға дейін бала көбінесе бірнеше аптадан бірнеше айға дейін уақытша, мемлекеттік бақылаудағы күтімге беріледі, асырап алу мақұлдағанша. Бұл баланың денсаулығын қамтамасыз етуге, биологиялық анасының баласын беруге сенімді екеніне көз жеткізуге және туған кезде ешқандай мән-жайды жібермеуге көмектеседі. Бүгінде бұл тәжірибеге қарсы шығады, себебі ол ана мен бала арасындағы тез байланысқа кедеріл келтіреді. Сонымен қатар, жүктілік кезеңінде және туғаннан кейін медициналық тексерудің жақсы әдістері қолжетімді. Көптеген балалар жетімдер үйінің сипаттамалық мінез-құлқына ие болды, соның ішінде бас соғу, шайқалу және қолды маусылдату. Көптеген асырап алынған ересектер шаршағанда осы шайқалу әрекетін сақтап қалады. Асырап алу мақұлдағаннан кейін агенттік баланы күтімнен (болған жағдайда) асырап алушыларға береді. Бала асырап алушылармен бірнеше апта немесе ай өткізгеннен кейін жергілікті судья асырап алуды ресми және заңды түрде бекітеді. Биологиялық ана сот отырысына дейін уақыты бар. Содан кейін балаға екінші, түзетілген туу туралы куәлік беріледі, онда асырап алушылар баланың ата-анасы екені көрсетіледі. Бұл асырап алынған адамның заңды "туу" куәлігі болады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қабылданған заңдар асырап алынған адам мен асырап алушы отбасының түпнұсқа құжаттарға қол жеткізуіне тыйым салды, сондай-ақ оларға берілген ақпаратты шектеді (бірақ бұл жылдар бойы және әртүрлі агенттіктерде әлдеқандай өзгерістер болды). Бастапқыда, жабық тізімдер заңдары ақпаратты "іс тараптарынан" (асырап алынған бала, асырап алушылар, биологиялық ата-аналар және агенттік) басқа барлық адамдардан құпия ұстауға бағытталған. Уақыт өте келе, заңдар қайта қаралып немесе жаңадан жазылды, тіпті қатысы бар тараптардан да ақпаратты жасыру үшін. Кейбір штаттарда (Солтүстік Каролина, Джорджия, Вирджиния) түзетілген туу куәлігінде асырап алынған баланың туған қаласы мен округі асырап алушылар тұрған жерге ауыстырылады. Көп жағдайда штаттар асырап алынған балаға оның туған жерін дұрыс бермейді. Кейбір асырап алынған балалар толық емес туу куәлігі болғандықтан, оларға паспорт алудан бас тартты. Аурухананың аты түзетілген туу куәлігінде көрсетілмеуі мүмкін, әсіресе ол некесіз аналарға қызмет көрсеткен болса. АҚШ-та мұндай ауруханалардың көпшілігі Құтқару Армиясының басқаруында болды және оның негізін қалаушы Уильям Буттың есімімен аталды. 1970 жылдардың ортасына қарай, осы ауруханалардың барлығы жоғары шығындар мен құпиялылыққа деген қажеттіліктің төмендеуіне байланысты жабылды, себебі Америкада некеден тыс бала туудың әлеуметтік қорлауы азайды. Көбінесе мемлекеттік әлеуметтік көмек институтының көмегімен аналар өз балаларын жалғыз тәрбиелеуге көбірек бейімделді.
Historically, the four primary reasons for married couples to obtain a child via closed adoption have been (in no particular order) infertility, asexuality, having concern for a child's welfare (i. e. would not likely be adopted by others), and to ensure the sex of the child (a family with five girls and no boys, for example). In 1917, Minnesota was the first U. S. state to pass an adoption confidentiality and sealed records law. Within the next few decades, most United States states and Canadian provinces had a similar law. Usually, the reason for sealing records and carrying out closed adoptions is said to be to "protect" the adoptee and adoptive parents from disruption by the natural parents and in turn, to allow natural parents to make a new life. Many adopting parents in non private adoptions would apply to a local, state licensed adoption agency. The agency may be a member of the national Child Welfare League of America (CWLA). The CWLA and many adoption agencies are still in operation today, but with an expanded and somewhat different agenda compared to past decades, as the government has largely taken over some of their previous responsibilities. Prior to adoption, the infant would often be placed in temporary and state mandated foster care for a few weeks to several months until the adoption was approved. This would also help ensure that the infant was healthy, that the birthparent was sure about relinquishment, and that nothing was overlooked at the time of birth. Today, this practice is discouraged, as it prevents immediate bonding between the mother and child. Also, much better medical testing is available, both prenatally and postnatally. Many children also developed orphanage type behavior including head banging, rocking and hand flapping. Many adopted adults still retain this rocking behavior especially when tired. Once the adoption has been approved, the agency transfers the infant from foster care (if used) to the adoptive parents. After the infant has spent a few weeks or months with the adoptive parents, a local judge formally and legally approves the adoption. The natural mother has until the final court hearing. The infant is then issued a second, amended certificate, sometimes stated to be a birth certificate, that states the adopting parents are the child's parents. This becomes the adopted person's permanent, legal "birth" certificate. In the post WWII era, laws were enacted which prevented both the adopted person and adoptive family from accessing the original, and the information given to them can be quite limited (though this has varied somewhat over the years, and from one agency to another). Originally, the sealed record laws were meant to keep information private from everyone except the 'parties to the action' (adoptee, adoptive parent, birthparent and agency). Over time, the laws were reinterpreted or rewritten to seal the information even from the involved parties. In some states, (North Carolina, Georgia, Virginia) the city and county of the adoptee's birth is changed on the amended birth certificate, to where the adoptive parents were living at the time the adoption was finalized. Often, the states will not give the adoptee the correct location of their birth. Some adoptees have been denied passports for having incomplete birth certificates. The hospital may also be omitted on the amended birth certificate, especially if it primarily serves unwed mothers. In the United States, many such hospitals were run by the Salvation Army, and named after its founder, William Booth. By the mid 1970s, all of these hospitals had closed due to high costs and the reduced need for secrecy, as the social stigma of having a child out of wedlock in America had decreased. More mothers were raising their children as a single parent (often with the help of the newly created institution of government welfare).
Іздеулер мен қайта жиналулар
1950 жылдардың басында Жан Патон "Жетімдер сапарын" бастағаннан бері, 1970 жылдары ALMA, Халықаралық Soundex Reunion Registry, Yesterday's Children, Concerned United Birthparents, Triadoption Library және басқа да ондаған жергілікті іздеу және қайта қосылу ұйымдары құрылғаннан бері, ақпарат іздеушілер мен отбасымен қайта қауымдасуға тырысатындар үшін халықтық қолдау жүйесі қалыптасқан. Қайта қосылу тізілімдері асырап алынғандар мен олардың туған ата-аналары, бауырлары немесе басқа да туыстары бір-бірін аз немесе тегін табуға мүмкіндік беру үшін жасалған. Мұндай өзара келісім тізілімдерінде екі тарап та тіркелген болса ғана сәйкестік табылады. Көбінесе асырап алушының жасы 18-ге толған болуы керек. Бұл жүйе 20 ғасырдың соңына дейін болмағанмен, қазіргі таңда көптеген Дүниежүзілік желі беттері, чат бөлмелері және басқа да онлайн ресурстар іздеу туралы ақпарат, тіркеу және қолдау ұсынады. Бастапқыда асырап алынғандарға, бауырларына және туған отбасына тегін көмектесетін "Ізденуші періштелер" пайда болды. Әдетте, бұл асырап алудың жеке басынан өткен және ешкімнен өздері немесе отбасы туралы ақпарат алу үшін ақы талап етпеуге сенетін адамдар. Заңдар үнемі өзгеріп отырады және АҚШ-тың бірнеше штатында, Канаданың бірнеше провинциясында, Ұлыбританияда және Австралияда асырап алынғандар мен туған отбасы мүшелеріне өздерінің және бір-бірі туралы ақпаратқа қол жеткізуге мүмкіндік беретін ашық тізімдердің түрлі формалары бар. Кейбір штаттарда құпия делдалдық жүйелер бар. Бұл үшін адам сотқа өтінішпен жүгініп, мөрленген асырап алу туралы деректерді қарауы керек, содан кейін делдал жеке тергеуші сияқты іздеу жүргізеді. Бұл асырап алушының өтініші бойынша анасын іздеу немесе керісінше болуы мүмкін. Асырап алынғаннан бері өткен жылдар ішінде туған ана немесе асырап алынған әйел басқа мекенжайға көшіп, үйленіп немесе қайта үйленіп, тегін өзгерткен болуы мүмкін. Бұл іздеуді қиындатса және уақытты көп талап етсе де, неке куәлігі адамның қайда екенін анықтауға көмектеседі. Егер делдал туған анамен (немесе асырап алушымен) байланыса алса, оған асырап алынған баласының (немесе анасының) өзі туралы сұрақтары бар екенін хабарлайды. Асырап алу туралы ашық деректері бар штаттарда, егер бұл тарап байланысуға келмейтінін білдірсе, заң бойынша бұл ақпарат берілмейді. Егер туған ана байланысуға келіссе, делдал асырап алушыға соттан алынған ресми, өзгертілмеген туу туралы куәлікті жібереді. Алайда, асырап алушы ата-ананың асырап алу агенттігіне берген өтініші құпия болып қалады. Құпия делдалдық және сот шығындары шамамен 500 долларға жетеді, бірақ штатқа және агенттікке байланысты өзгеруі мүмкін. Ақы төлеуге шамасы келмейтін адамдар үшін әдетте салық төлеушілердің қаржысымен қолдау көрсетілетін мемлекеттік департамент немесе коммерциялық емес ұйымнан көмек алуға болады, және оларға осы көмекті қалай алуға болатыны туралы ақпарат беруге болады. Көптеген агенттіктер барлық шығындарды қамтитын белгілі бір мөлшердегі ақы алады және тек өте сирек және ерекше жағдайларда ғана қосымша қаражат сұрайды. Егер асырап алушы туған әкесін таба алмаса (немесе үшінші тұлғаны пайдалануды жөн көрсе), көбінесе сол құпия делдалды қосымша ақы төлеп пайдалануға болады. Жеке іздеу компаниялары мен тергеушілер де асырап алушыларға және туған аналар мен әкелерге бір-бірін табуға көмектесу үшін, сондай-ақ басқа да іздеушілерге көмектесу үшін ақы алады. Бұл қызметтер әдетте қымбатқа түседі, бірақ іздеу ұйымдары мен "Ізденуші періштелер" сияқты ақпаратты ұсынуда икемділікке ие және әдетте өз делдалдық қызметтерін ұсынады. Алайда, олар құпиялылық процесіне қатысты заңды бұза алмайды. Асырап алу іздеулерінде бір уақытта туған ана мен әкені табу сирек кездеседі. Егер қаласа, әкені кейін жеке іздеуге болады. Еркектер әдетте тегін өзгертпейтіндіктен және анасы қосымша ақпаратқа ие болуы мүмкін болғандықтан, бұл әдетте туған ананы іздеуден оңай. Көп жағдайларда асырап алушылар өздерінің туған әкелерін екінші рет іздеуге қабілетті (немесе көмекке ақы төлемей бұрын тырысады). Статистикалық деректерге сәйкес, әйелдер ерлерге қарағанда туған ата-аналарын іздеуге көбірек бейім, ал асырап алынған балаларын іздеуге одан да бейім. Көптеген жағдайларда, нәресте асырап алуға берілуіне себеп, туған әкесінің үйленгісі келмеуі немесе балаға басқаша қарауға дайын болмауы. Дегенмен, мұндай жағдайда көптеген туған әкелер өстік балаларымен ондаған жылдардан кейін кездесуге келіседі. Соңғы жылдары генеалогтарға арналған ДНК-тесттер ересек асырап алушыларға туысқандарын анықтауға көмектеседі.
From the early 1950s when Jean Paton began Orphan Voyage, and into the 1970s with the creation of ALMA, International Soundex Reunion Registry, Yesterday's Children, Concerned United Birthparents, Triadoption Library, and dozens of other local search and reunion organizations, there has been a grass roots support system in place for those seeking information and reunion with family. Reunion registries were designed so adoptees and their birth parents, siblings or other family members can locate one another at little or no cost. In these mutual consent registries, both parties must have registered in order for there to be a match. Most require the adoptee to be at least 18 years old. Though they did not exist until late in the 20th century, today there are many World Wide Web pages, chat rooms, and other online resources that offer search information, registration and support. From the very beginning, there have been Search Angels who help adoptees, siblings and birth families locate their relatives for free. Usually, these are persons personally touched by adoption who do not feel anyone should be charged a fee to get information about themselves or their family. Laws are ever changing and in a few states of the US, a few provinces in Canada, the UK and Australia there are now various forms of open records giving adoptees and birth family members access to information in their files and on each other. Some states have confidential intermediary systems. This often requires a person to petition the court to view the sealed adoption records, then the intermediary conducts a search similar to that of a private investigator. This can be either a search for the birth mother at the request of the adoptee, or vice versa. Quite often, in the many years which have passed since the adoptee was born, a birth mother or female adoptee has both moved to another address, and married or remarried resulting in a change of her surname. While this can make the search difficult and time consuming, a marriage certificate may provide the needed clue as to the person's whereabouts. If and when the intermediary is able to contact the birth mother (or adoptee), she is informed that her adopted child (or birth mother) is inquiring about her. In the few states that have open adoption records, should this party indicate that he or she does not want to be contacted, by law, the information would not be given out. Upon completion of the search in which the birth mother agrees to be contacted, the intermediary usually sends the adoptee the official unamended birth certificate obtained from the court. The adoptive parents' application to an adoption agency remains confidential, however. The cost for a confidential intermediary and related court fees can be around $500, but varies by state and agency. For persons who cannot afford the fees, there is usually assistance available from the tax payer supported state department or the non profit agency, and anyone can request from them how to request this help. Most agencies charge a fixed fee which includes everything, and only in the most extreme and unusual circumstances ask for additional funds. If the adoptee is unable to locate (or would prefer to use a third person) to find their birth father, often the same confidential intermediary can be used for an additional fee. There are also private search companies and investigators who charge fees to do a search for or assist adoptees and birth mothers and fathers locate each other, as well as to help other types of people searching. These services typically cost much more, but like search organizations and search angels, have far greater flexibility in regards to releasing information, and typically provide their own intermediary services. However, they may not circumvent the law regarding the confidentiality process. In all adoption searches, it is uncommon to find both the birth mother and father at the same time. A separate search, if desired, can be done afterwards for the father. Since males seldom change their surnames, and the mother might have additional information, it is usually easier than the initial search for the birth mother. In many cases, adoptees are able to do this second search for their birth father by themselves (or they try before paying for assistance). Females have statistically been somewhat more likely than males to search for their birth parents, and are far more likely to search for their adopted children. Very often, the reason the infant was put up for adoption in the first place was the birth father's unwillingness to marry or otherwise care for the child. Nevertheless, many birth fathers in this situation have agreed to meet with their grown children decades later. In recent years, DNA tests designed for genealogists have been used by adult adoptees to identify biological relatives.
Құқықтық мәселелер
Тек сот шешімі арқылы ғана жабық асырап алу деректерін ашуға болады, бұл 1990 жылдардың басына дейін өте сирек кездесетін жағдай. Кейбір жағдайларда деректер жабық деп есептелген, бірақ дұрыс емес басқару немесе түсініспеушілік салдарынан жабылмаған. Жылдар бойына асырап алу құпиясын бұзғаны үшін аз ғана адам сотталған. 1998 жылы Орегон штатының сайлаушылары 58-ші шараны қабылдады, ол асырап алынған балаларға сот шешімісіз өздерінің туу туралы куәліктерін ашуға мүмкіндік берді. Кейбір басқа штаттар, бұрын асырап алу туралы деректерді тұрақты түрде жабық сақтап келген, енді асырап алынған бала 18 жасқа толғаннан кейін оларды ашуға рұқсат береді. Дегенмен, бұл заңдар кері күшінде емес; тек заң қабылданғаннан кейін жасалған асырап алуларға ғана қолданылады. 2009 жылдың 1 маусымында Канаданың Онтарио провинциясы асырап алынған балалар мен олардың туған ата-аналарының жабық деректерін ашты, асырап алынған баланың ең кем жасы 18-ге толған болуы керек, ал туған ата-аналар сұраныс жасаса, бір жыл қосылады. Екі тарап та жеке өмірін қорғау үшін, олармен қалай байланысуға болатынын немесе байланыспауға болатынын, сондай-ақ жеке басын анықтайтын ақпарат жарияланатынын немесе жарияланбайтынын хабарлай алады. 2008 жылдың 1 қыркүйегінен кейін жасалған барлық асырап алулар «ашық асырап алулар» болады.
Only a court order allows closed adoption records to be unsealed, which was quite uncommon prior to the early 1990s. A few cases have surfaced in which records were thought to have been sealed but were not—either by mishandling or misunderstanding. Although rare, a small number of people have been prosecuted over the years for violating the confidentially of sealed adoption records. In 1998, Oregon voters passed Measure 58 which allowed adoptees to unseal their birth records without any court order. Some other states which used to keep closed adoption records sealed permanently by default have since changed to allowing release once the adoptee turns 18. However, these laws were not made retroactive; only future adoptions subsequent to the laws' passage apply. On June 1, 2009, Ontario, Canada, opened its sealed records to adoptees and their birth parents, with a minimum age of 18 for the adoptee, or one additional year if the birth parents initiate the request. Both parties can protect their privacy by giving notice of how to be either contacted or not, and if the latter, with identifying information being released or not. All adoptions subsequent to September 1, 2008, will be "open adoptions"
Құпия делдалдың қатысуымен іздеулер жүргізілген жағдайларда, делдал сот бұйрығын алуды бастайды және осы үшін өтемақы алады. Бірақ сот бұйрық бергеннен кейін де, екінші тарап келіспейінше, бұл ақпарат басқалар үшін құпия болып қалады. (Алдыңғы бөлімді қараңыз.) Дегенмен, көптеген штаттар асырап алынған бала мен туған ата-анасы бір-бірін танып, байланысқа түскеннен кейін де бұл ақпаратты жабық сақтайды. Бұл ақпаратты толығымен ашу үшін екінші сот шешімі қажет. Бұл бастапқы іздеудің шегінен тыс және делдалға төленген төлемді қамтымайды. Егер асырап алынған бала өзгертілмеген туу туралы куәлігін жоғалтса, оның жаңасын алу үшін сот шешімі қажет болуы мүмкін (егер фотокөшірме ұсынылса да). АҚШ-тың көптеген штаттарының мұрагерлік заңдары асырап алынған балаға өз туған ата-анасынан автоматты түрде мұрагерлік алуға тыйым салады. Бұл асырап алуға әке қатысқан немесе келіскен-келмегеніне қарамастан қолданылады. Егер асырап алу болмаса, асырап алынған бала әкесінің қайтыс болуына байланысты мұрагер болар еді, оның балалық шағында оны қараған адамдар кім болғанына қарамастан. Туған әке басқа штатқа көшкен жағдайда қосымша қиындықтар туындауы мүмкін. Егер туған ата-ана өсиетінде «белгісіз» асырап алынған баланы көрсетсе, мұрагерлік соты мұндай сұранышты орындауға міндетті емес, ал «танылған» асырап алынған балалар отбасы емес адамдармен бірдей мәртебеге ие болуы мүмкін. Дегенмен, штаттар арасында мұрагерлік заңдары әртүрлі болуы мүмкін.
For searches involving a confidential intermediary, the intermediary initiates obtaining the court order and is reimbursed for doing so. However, once the court grants this, it is still confidential information to everyone else until the other party agrees otherwise. (See the previous section.) Many states, though, still keep this information sealed even after the adoptee and the birth parents agree to know and contact each other. A second court order would be required to have this information unsealed permanently. This is well beyond the scope of the initial search, and what is covered by the payment to the intermediary. Should an adoptee subsequently lose their unamended birth certificate, a court order may be required to obtain another one (even if a photocopy is submitted). The probate laws of most states in the U. S. prohibit an adoptee from automatically inheriting from their birth parents. This applies regardless of whether or not the birth father participated in or agreed to the adoption. Had the adoption not have taken place, any adoptee would be an heir upon their father's death—regardless of who their childhood caretakers were. There can be additional complications if the birth father has subsequently moved to another state. Should a birth parent include an "unknown" adoptee in their will, the probate court has no obligation to fulfill this type of request, while "known" adoptees may have the same status as non family members. However, there is some variation in probate laws from one state to another.
Сын
Соңғы жылдары жабық асырау түріне сын көбейді. Кейбіреулер баланың биологиялық ата-анасының жеке басын мемлекеттік құпияға айналдыру – адам құқығының өрескел бұзушылығы деп санайды. Екінші жағынан, баланың анасы баланың тууына себеп болған жағдайларға байланысты құпия сақтауды қалаған болуы мүмкін. Көп жағдайда, асырап алушы ата-аналар балаға асырап алынғанын қалай және қандай жаста айту керектігін өздері шешеді. Қаржылық пайда табу мақсатында жұмыс істейтін асырау агенттігі (қолданылса) ата-аналарға ақпараттық бюллетеньдер жіберіп, қаржы жинаса да, дәстүрлі түрде олар баламен тікелей байланыс жасау өте сирек. (Көбінесе, асырау агенттігі атауында «асырау» сөзі болмайды.) Қиындықтардың бірі – аурулардың алдын алу үшін маңызды болатын генетикалық медициналық тарихтың болмауы. Көбінесе, асырау кезінде бұл ақпарат берілмейді, ал әкенің тарихы тіпті анасына да толық белгісіз болуы мүмкін. Асырап алушы ата-аналар өздері дұрыс істемей отырғанын санамауы мүмкін және баланың мінез-құлқына гендерін кінәлауы ықтимал. Олар тіпті асырап алған балаларын генетикалық жағынан байланысты, «идеалды» баламен салыстырып, жағымсыз пікір білдіруі мүмкін. Бұл оларға барлық ата-аналар кездесетін қарапайым мәселелерді баланың «кемшікті» гендеріне байланыстыруға мүмкіндік береді. Осылайша, асырап алмаған ата-аналар баланың тәрбиесіне назар аударса, кейбір асырап алушы ата-аналар тек табиғатқа (яғни, гендерге) ғана ден қояды. Нәтижесінде, оңай шешілетін мәселе асырап алынған балалары бар отбасыларда шешілмей қалады, және бұл балаға зорлық-зомбылыққа әкелуі мүмкін. Нью-Йорк штатында көп жыл бойы асырап алынған адамдар, олардың жасына қарамастан, мемлекеттік қайта қосылу тізіліміне енгізілу үшін асырап алушы ата-аналарының (егер олар қайтыс болмаса) рұқсатын алуға міндетті болды. Кейбір жағдайларда егде жастағы адамдар, тіпті зейнеткерлер де өздерін бала сияқты сезініп, формаға ата-аналарының қолы қойылған күштік қолтаңбасын алуға мәжбүр болды. Олар асырап алынған балалар әрқашан бала болып қала береді және олар кемсітуге ұшырайтын екінші дәрежелі азаматтар деген пікірге келді. Заң содан бері өзгертілді.
Closed adoption has been increasingly criticized in recent years as being unfair to both the adoptee and their birth parents. Some people believe that making the identities of a child's parents a state secret is a gross violation of human rights. On the other hand, the birth mother may have desired the secrecy because of the circumstances of the child's conception. In virtually all cases, the decision is up to the adoptive parents regarding how to inform the child that he or she has been adopted, and at what age to do so, if at all. Although a non profit adoption agency (if one is used) might mail newsletters and solicit funds from the parents, traditionally, it has been extremely rare for them to communicate directly with the child (usually, adoption agencies do not contain the word "adoption" in their name). Difficulties include the lack of a genetic medical history which could be important in disease prevention. Often, this was not given at the time of adoption, and the father's history is usually little known even to the mother. Adoptive parents may be less likely to consider the possibility that they are doing something wrong, and blame the child's heredity. The parents may even unfavorably compare their adopted child with a near perfect, genetically related "fantasy" child. This enables them to blame ordinary problems which all parents face on their child's supposedly "defective" genes. Thus, while non adoptive parents are focused on nurture, some adoptive parents are solely focused on nature (i. e. heredity) instead. This results in what could have been an easily resolved problem, going unresolved in families with adopted children, possibly accompanied by child abuse. For many years in New York State, adoptees had to obtain the permission of their adoptive parents (unless deceased) to be included in a state sponsored reunion registry regardless of the age of the adoptee. In some cases, older adults or even senior citizens felt like they were being treated like children, and required to obtain their parents' signature on the form. In a broader sense, they felt it could be inferred that adopted children are always children, and thus second class citizens subject to discrimination. The law has since been changed.
Ұйымдар мен БАҚ
АҚШ-тың көптеген штаттары мен Канада провинцияларында асырап алынған балалар мен олардың туған ата-аналарына іздеуді бастауға көмектесетін және асырап алуға қатысты басқа да қолдау көрсететін тәуелсіз коммерциялық емес ұйымдар бар. Сондай-ақ, отбасы мүшелерін қайта табыстыруға көмектесетін тәуелсіз және мемлекеттік қаржыландырылатын тіркеулер де бар. Халықаралық Soundex Reunion Registry (ISRR) ең көне және ең ірісі болып табылады. Құтқару армиясы өздерінің перзентханаларында немесе аналар үйлерінде дүниеге келген немесе бала тудырған адамдарға көмектесу үшін де ақпарат ұсынады (төмендегі сыртқы сілтемелерді қараңыз). Бұл бұрынғы онжылдықтардан өзгеше, онда сот шешімі болмаса ешқандай ақпарат жарияланбаған. Асырап алу қауымдастығының көптеген өкілдері іздеу және қолдау ресурстары туралы газет мақалалары, "Қымбатты Әби" рубрикасы және түрлі телешоулар мен фильмдер арқылы білген. 1980 жылдардың ортасынан бастап көптеген асырап алынған балалар мен олардың ата-аналары Роберт Стак жүргізген NBC (кейін CBS) телеарнасының "Шешілмеген құпиялар" бағдарламасынан қайта табысу мүмкіндігі туралы білді. Бұл олардың "Жоғалған махаббаттар" санатында болды, олардың көп бөлігі жабық асырап алумен байланысты. Бағдарламаның нәтижесінде 100-ден астам кездесу өтті, олардың көпшілігі асырап алуға қатысты жағдайлар болды. Бағдарламаның қайталанулары (кейбір жаңа бөлімдермен және жаңартулармен) 2006 жылдың ортасына дейін Lifetime Television кабельдік арнасында және 2008 жылдың соңында Spike TV арнасында қысқа мерзімге көрсетілді. 2010 жылдың қыркүйегінде бағдарлама Lifetime арнасына кешкі сағат 4-тен 7-ге дейін (ET/PT) қайта оралды. 2013 жылы Филомена Лидің "Жоғалған баласы" кітабы негізінде түсірілген "Филомена" фильмі дүниежүзіндегі кинотеатрларда көрсетілді. Бұл фильм Филоменаның 50 жыл бойы АҚШ-қа жіберілген, күштеп асырап алынған ирландтық баласын іздеу туралы шын оқиғаны баяндайды. Соңында оған фильмнің басым бөлігін құрайтын BBC журналисі Мартин Сикссмит көмектеседі. Филомена рөлінде Джуди Денч, ал Сиксмит рөлінде Стив Куган ойнады, фильм төрт американдық және төрт британдық киноакадемиясының сыйлығына ұсынылды.
Most US states and Canadian provinces have independent non profit organizations that help adoptees and their birth parents initiate a search, and offers other adoption related support. There are also independent and state funded reunion registries that facilitate reuniting family members. The International Soundex Reunion Registry (ISRR) is the oldest and largest. The Salvation Army also provides information in helping those who were born or gave birth in its maternity hospitals or homes (see the external links below). This is a change from previous decades, when nothing was ever released without a rarely given or sought court order. Many in the adoption community first learned of search and support resources through newspaper articles, the Dear Abby column and various TV shows and movies. Starting in the mid 1980s, many adoptees and their parents first learned about the possibility of reunion on the NBC (later CBS) television program Unsolved Mysteries hosted by Robert Stack. This was under their "Lost Loves" category, the vast majority of which involved closed adoption. More than 100 reunions have occurred as a result of the program, many of those being the adoption related cases. Reruns of the program (with a few new segments and updates) were also aired on the Lifetime Television cable network until mid 2006, and very briefly on Spike TV in late 2008. In September 2010, the program returned to Lifetime from 4 to 7 pm ET/PT. In 2013, the film Philomena based on the book The Lost Child of Philomena Lee, opened in cinemas worldwide. It tells the true story of Philomena's 50 year long search for her forcefully adopted Irish infant son, who was sent to the United States. She is eventually assisted by BBC journalist Martin Sixsmith, which takes up the majority of the film. Starring Judi Dench as Philomena and Steve Coogan as Sixsmith, it was nominated for four American and four British Academy Awards.