Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы Виолетта Ледук (1907 жылдың 7 сәуірі – 1972 жылдың 28 мамыры) – француз жазушысы.
French writer
Violette Leduc (7 April 1907 – 28 May 1972) was a French writer.
Ерте өмір және білім
Ол 1907 жылдың 7 сәуірінде Францияның Па-де-Кале аймағындағы Аррас қаласында дүниеге келген. Ол Берте Ледук есімді қызметші қыздың және Валенсиен қаласынан шыққан бай протестант отбасының ұлы Андре Дебараллдың заңсыз қызы болды, ол оны заңдастырудан бас тартқан. Валенсиенде Виолетта балалық шағының көп бөлігін нашар өзіне сенімсіздікпен өткізді, бұл оның анасының жаушылығымен және артық қорғауымен күшейді. Ол әжесі Фиделинамен және анасының қарындасы Лорамен жақын достық қарым-қатынас орнатты. Оның әжесі Ледук кішкентай кезінде қайтыс болды. Оның ресми білімі 1913 жылы басталды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс салдарынан үзіліске ұшырады. Соғыстан кейін ол Колледж де Дуай интернат мектебіне оқуға түсті, онда ол сыныптасы "Изабель П"-мен лесбияндық қатынасқа түсті, кейін Ледук осы оқиғаны "Равжалар" романының бірінші бөлігіне, ал 1966 жылы "Тереза және Изабелла" романына бейімдеді. Колледж де Дуайда оқыған кезінде ол алғашқы әдеби құмарлықтарымен танысты: орыс классиктері, содан кейін Кокто, Дуамель, Гид, Пруст және Рембо. 1925 жылы Ледук Колледждің бастығы Дениз Гертгеспен махаббатқа түсті, ол одан төрт жас үлкен болды. Бұл оқиға кейін ашылып, Гертгес жұмыстан босатылды.
She was born in Arras, Pas de Calais, France, on 7 April 1907. She was the illegitimate daughter of a servant girl, Berthe Leduc, and André Debaralle, the son of a rich Protestant family in Valenciennes, who refused to legitimize her. In Valenciennes, Violette spent most of her childhood suffering from poor self esteem, exacerbated by her mother's hostility and excessive protectiveness. She developed tender friendships with her grandmother Fideline and her maternal aunt Laure. Her grandmother died when Leduc was a young child. Her formal education began in 1913, but was interrupted by World War I. After the war, she went to a boarding school, the Collège de Douai, where she experienced lesbian affairs with her classmate "Isabelle P", which Leduc later adapted into the first part of her novel Ravages, and then the 1966 Thérèse et Isabelle. During her time at the Collège de Douai, she was introduced to what would become her first literary passions: the Russian classics, then Cocteau, Duhamel, Gide, Proust, and Rimbaud. In 1925, Leduc embarked on an affair with a supervisor at the Collège, Denise Hertgès, four years her senior. The affair was later discovered, and Hertgès was dismissed from her job over the incident.
Кәсібі және жеке өмірі
1926 жылы Ледук анасы мен өгей әкесімен бірге Парижге көшіп барып, Расин лицейіне оқуға түседі. Сол жылы ол бакалавриат емтиханын тапсыра алмай, Plon баспасында баспасөз кескіштері кеңсесі және хатшы болып жұмыс істей бастады, кейіннен олардың басылымдары туралы жаңалықтар жазушысы болды. Ол 9 жыл бойы Гергеспен бірге Париждің маңындағы қалашықта өмір сүрді. Виолеттаның анасы Берта оның гомосексуалды қатынастарын қолдады, бұл Виолеттаны некеден тыс жүктіліктен қорғайды деп сенді. Олардың некелері сәтті болмады, олар ажырасып кетті. Олардың ажырасуы кезінде Виолетта жүкті екенін біліп, аборт кезінде өмірінен айрылуға жақындады. 1938 жылы ол Морис Сакспен (болашақтағы "Саббат" кітабының авторы) танысады, ал 1942 жылы Виолетті Нормандияға алып барады, онда ол "Асфиксия" кітабының қолжазбасын жазды. Осы уақыт ішінде Виолетта қара базарда сауда-саттықпен айналысты, бұл оған өмір сүруге мүмкіндік берді. 1955 жылы Виолетта өзінің "Равэжс с Галлимард" романын жариялады, бірақ редактор кітаптың алғашқы 150 беттік бөлімін цензуралады, онда Виолеттаның жыныстық қатынасы мен сыныптасымен дефлорациясы суреттеледі; Изабел П. Галлимард бұл бөлімді әдепсіз деп белгілеп, цензуралады. 1966 жылы цензураланған бөлім бөлек повесть ретінде жарық көрді, Тереза мен Изабелла. "Такси" атты тағы бір романы аға мен апаның арасындағы инцест бейнесі бойынша даулы пікірлер туғызды. Сыншы Эдит Бенков бұл романы Маргарита Дюрас пен Натали Сарроның шығармаларымен салыстырды. Ледюктің ең танымал кітабы, "La Bâtarde" атты мемуарлары 1964 жылы жарық көрді. Ол Гонкур сыйлығын жеңіп алуға жақындады, және тез арада бестселлер болды. Ол тағы сегіз кітап жазды, оның ішінде La Folie en tête (Mad in Pursuit), әдеби өмірбаянының екінші бөлігі. 1968 жылы Радли Метцгер Ледюктің "Тереза мен Изабелл" романынан фильм түсірді. Бұл Essy Persson және Anna Gael ойнаған жасөспірім лесбияндық махаббат туралы коммерциялық фильм.
In 1926, Leduc moved to Paris, along with her mother and stepfather, and enrolled in the Lycée Racine. The same year, she failed her baccalaureate exam, and began working as a press cuttings clerk and secretary at Plon publishers, later becoming a writer of news pieces about their publications. She continued to live with Hertgès for nine years in the suburbs of Paris. Violette's mother Berthe encouraged her homosexual relations, believing this would protect Violette from illegitimate pregnancy. Their marriage was unsuccessful, and they separated. During their separation, Violette discovered that she was pregnant, and almost lost her life during an abortion. In 1938, she met Maurice Sachs (future author of Le Sabbat), and in 1942, he took Violette to Normandy, where she wrote the manuscript of L'Asphyxie. During this time, Violette was also involved with trading on the black market, which allowed her to make a living. In 1955, Violette published her novel Ravages with Gallimard, but the editor censored the first 150 page section of the book, which depicts Violette's sexual encounters and defloration with her female classmate; Isabelle P. Gallimard censored this section by labelling it obscene. The censored part was eventually published as a separate novella, Thérèse and Isabelle, in 1966. Another novel, Le Taxi, caused controversy because of its depiction of incest between a brother and a sister. Critic Edith J. Benkov compared this novel with the work of Marguerite Duras and Nathalie Sarraute. Leduc's best known book, the memoir La Bâtarde, was published in 1964. It nearly won the Prix Goncourt, and quickly became a best seller. She went on to write eight more books, including La Folie en tête (Mad in Pursuit), the second part of her literary autobiography. In 1968, Radley Metzger made a film of Leduc's novel Thérèse and Isabelle. It is a commercial feature about adolescent lesbian love, starring Essy Persson and Anna Gael.
Ауру, өлім және мұра
Ледюк сүт безі қатерлі ісігіне шалдықты және екі операциядан кейін 65 жасында қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде Воклюз облысының Фаукон қаласында тұрған. «Виолетта» – 2013 жылғы француздық тарихи драмалық фильмі, ол Ледюк туралы айтады. Фильмнің авторы және режиссері – Мартин Провост. Алғаш рет бұл фильм 2013 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде «Арнайы көрсетілімдер» бөлімінде көрсетілді.
Leduc developed breast cancer and died at the age of 65, after two operations. She was living at Faucon, Vaucluse, at the time of her death. Violette is a 2013 French biographical drama film about Leduc. It was written and directed by Martin Provost and shown in the Special Presentation section at the 2013 Toronto International Film Festival.