Кіріспе
Союздық АҚШ армиясының генералы Джордж Сирс Грин (6 мамыр 1801 – 28 қаңтар 1899) – азаматтық инженер және Америка Азамат соғысындағы Союз генералы. Ол Род-Айленд штатындағы Грин әулетінен шыққан, бұл әулет АҚШ-қа көрнекті әскери қызмет көрсетумен танымал болған. Вест-Пойнттағы курсын екінші болып бітіргеннен кейін 1823-1836 жылдары армияда қызмет етті. Азаматтық өмірінде ол Американың азаматтық инженерлер мен архитекторлар қоғамын құрушылардың бірі болды және АҚШ-тың солтүстік-шығысында көптеген теміржолдар мен су тас жолдарының құрылысына жауапты болды. 25 жыл азаматтық қызметтен кейін ол Америка Азамат соғысына қатысу үшін қайтадан армияға қосылды. Жасының үлкендігіне қарамастан, ол тез арада шендік сатыда жоғары көтеріліп, 1862 жылдың басында бригадир генерал болып тағайындалды. Соғыс кезінде ол Солтүстік Вирджиния науқанында, Антиетам шайқасында және Чанселлерсвилл шайқасында қатысты. Соғыстағы ең маңызды еңбегі – Геттисбург шайқасы кезінде Калпс-Хиллдегі Союздың оң фланкісын қорғауы болды. Соғыстан кейін 1899 жылы қайтыс болғанға дейін инженерлік жұмысына оралды.
George Sears Greene (May 6, 1801 – January 28, 1899) was a civil engineer and a Union general during the American Civil War. He was part of the Greene family of Rhode Island, which had a record of distinguished military service to the United States. He first served in the Army from 1823 to 1836 after graduating second from his class at West Point. As a civilian, he was one of the founders of the American Society of Civil Engineers and Architects and was responsible for numerous railroads and aqueduct construction projects in the northeastern United States. After 25 years as a civilian, he rejoined the Army to fight in the American Civil War. Despite his age, he quickly rose up the ranks and was appointed a brigadier general in early 1862. During the war, he took part in the Northern Virginia Campaign, the Battle of Antietam, and the Battle of Chancellorsville. His most notable contribution during the war was his defense of the Union right flank at Culp's Hill during the Battle of Gettysburg. He returned to engineering work after the war until his death in 1899.
Ерте өмір
Грин Род-Айленд штатының Аппонауг қаласында дүниеге келді. Оның әулеті Род-Айлендтің құрылу тарихымен және Америка Тәуелсіздік соғысымен байланысты, соның ішінде Джорджтың екінші туысы генерал Натанаэль Грин де осы соғысқа қатысқан. Кейлеб – тапқыр кеме иесі және саудагер болған, бірақ 1807 жылғы эмбарго заңы, АҚШ кемелеріне шетелдерге тауар тасымалдауға тыйым салған, ал 1812 жылғы соғыс оның отбасын қаржылық қиындыққа ұшыратты. Жас Джордж Врентэм академиясын, содан кейін Провиденстегі латын тілі мектебін бітірді және Браун университетіне түсуді армандады, бірақ оның жағдайы нашар болған әкесі оған оқуға мүмкіндік бере алмады. Сондықтан ол Нью-Йоркке көшіп, Перл-стриттегі құрғақ тауарлар дүкенінде жұмыс істеді. Нью-Йорктегі дүкенде Грин Америка Құрама Штаттары Әскери академиясының бастығы, майор Сильванс Тайермен танысты, ол оны академияға қабылдау үшін Соғыс министріне ұсынды. Грин 18 жасында Вест-Пойнтқа түсіп, 1823 жылы 35 курсанттың арасында екінші орынды иеленді. 1828 жылдың жазында Грин Вест-Пойнттағы ең жақсы досы Дэвид Винтонның қарындасы Мэри Элизабет Винтонға үйленді. Келесі төрт жылда Элизабет үш бала тауып берді: Мэри Винтон, Джордж Сирс және Фрэнсис Винтон Грин. 1833 жылы, Грин Мэйн штатының Истпорт қаласындағы Салливан бекінісіне тағайындалғанда, оның отбасына қайғы жетті: Элизабет және олардың үш баласы жеті айдың ішінде қайтыс болды, бұл туберкулезден болуы мүмкін. Азабын жеңілдету және бейбіт уақыттағы әскери гарнизонның оқшаулануы мен жалғыздығынан қашу үшін ол заң және медицинаны зерттеуге берілді, 1836 жылы азаматтық инженер болу үшін қызметтен кеткен кезде екеуінде де кәсіби біліктілікке жақын болды. Грин алты штатта теміржолдар салды және Вашингтон, округ Колумбия, Детройт және басқа да бірнеше қалалар үшін қалалық кәріз және су жүйелерін жобалады. Нью-Йоркте ол Централь парктегі Кротон су тас жомын және Гарлем өзені арқындағы үлкен көпірді жобалады. Ол Нью-Йорктегі Америка инженерлер мен сәулетшілер қоғамын құрған он екі негізін қалаушының бірі болды. Мэйн штатына теміржол зерттеулеріне барған кезінде ол Массачусетс штатының көрнекті саясаткері Сэмюэл Дэнаның қызы Марта Барретт Дэнамен танысты. Олар 1837 жылдың 21 ақпанында Чарльзтаунда (Массачусетс штаты) үйленді. Олардың алты баласы болды, оның ішінде төрт ұлы (олардың үшеуі кейін әскери қызметке шақырылды), бір қызы және нәресте кезінде қайтыс болған бір ұлы болды.
Азаматтық соғыс
60 жастан асқан және 25 жыл бойы әскерден тыс болған Гринді Одақтың дағдарысы қызметке қайта оралуға итермеледі. Ол негізінен саяси мәселелерге араласпады және құлдырауға қарсы болған жоқ, бірақ Одақты қайта құруға берік сенді. 1862 жылдың 18 қаңтарында 60-шы Нью-Йорк ерікті жаяу әскерінің полковнигі болып тағайындалды. Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі полк өзінің полковнигіне наразы болды және рота командирлері оны қызметтен босату туралы өтініш берді. Губернатор Эдвин Д. Морган Гринді жасының қарттығына байланысты тағайындауға бастапқыда тартынғанмен, оның 13 жылдық тұрақты әскердегі тәжірибесін өзінің саяси-әскери мәселесін шешудің жолы ретінде қарастырды. Осы кезеңде Массачусетс губернаторы Джон Эндрю Гринге полк ұсынуға дайын болды, бірақ Грин Нью-Йорк штабына қызмет етуді жөн көрді. 60-шы полктің офицерлері қарт, ақ шашты адамның қызметке келгенін көріп, қорқынышқа түсті. Олар өздерінің подполковнигінің шені жоғарылатылуын сұрады, бұл олардың көптеген офицерлерінің шенінің өсуіне әкелмек. 1862 жылдың 28 сәуірінде Грин еріктілердің бригадир генералы болып тағайындалды және Стоунволл Джексонға қарсы Шенандоа аңғарындағы шайқаста генерал-майор Натаниел Банкс штабында қызмет етті. 61 жасында Грин Одақ армиясындағы ең қарт генералдардың бірі болды және оның әскерлері оны «Қарлы қарт» немесе «Папа» Грин деп атады. (Азамат соғысында Гриннен үлкен 17 генерал болды. XII корпус командирі бригадалық генерал Джозеф К. Мэнсфилд шайқас басталғаннан кейін көп ұзамай қаза тапты. Грин Дункер шіркеуінің жанында Конфедерацияға қарсы күшті шабуыл жасады, генерал-майор Стоунволл Джексонның желісіне Одақ әскерлерінің ең терең енуіне қол жеткізді. Үлкен қысым астында Грин өзінің кішкентай дивизиясын (күннің басында 1727 адамы ғана қатысты) қалған армиядан төрт сағатқа алға жылжытты, бірақ ауыр шығынға ұшырағаннан кейін кері шегінді. Грин 3-ші бригаданың басқаруын қайтадан қолға алды, ол Вирджинияның солтүстігіндегі ұсақ шайқастарға қатысты және желтоқсандағы Фредериксбург шайқасына қатыспады. 1863 жылдың мамырындағы Чанселлорсвилл шайқасында оның бригадасы майданның орталық бөлігінде орналасты. Одақтың оң жағы – XI корпус құлағанда, Грин бригадасы артиллерияның атысына және содан кейін жаяу әскер шабуылдарына ұшырады. Ол өзінің әскерлеріне абаттар мен окоптарды пайдаланып, өздерінің позицияларын нығайтуға бұйрық берді және олар 2032 сарбаздан 528-ін жоғалтса да, бірнеше Конфедерация шабуылдарына қарсы тұра алды. Шайқастың бір бөлігінде Грин Гери қайтадан жараланған кезде дивизияның уақытша басқаруын қайтадан өз мойнына алды. Бақытымызға орай, Грин бұрыннан-ақ ақылдылығын көрсеткен (әлеуметтік инженерге лайық) өзінің әскерлеріне дивизия командирі Гири мен корпус командирі генерал-майор Генри В. Слокумның ықыласы болмаса да, күшті далалық бекіністерді салуын талап еткен. Гриннің соғыстағы ең жарқын сәтінде оның дайындықтары шешуші рөл атқарды және оның бригадасы бірнеше сағат бойы бірнеше шабуылды тойтарды. Ол шайқас бойында белсенді болды, өзінің әскерлерін қараңғыда өздерінің позицияларын қорғауға шақырып, жігерлендірді. 2 шілдеде корпус командирінің міндетін атқарушы генерал Альфеус Уильямс Гриннің осы қорғаныстағы «шеберлігі мен салмақтылығына» жоғары баға берді, әсіресе оның позициясының «артықшылықтарын» пайдаланғаны үшін. Түн ортасында XII корпустың қалған бөлігі Калпс-Хиллге қайтып келді. Келесі күні таңертеңгілікте шайқас қайта басталды және жеті сағаттан астам уақытқа созылды, бірақ Одақ әскерлері Калпс-Хиллді ұстап тұрды. Олар жоғалтқан жерлерін қайтарып алып, Конфедерацияның жаңа шабуылдарын болдырмады.
Батыс театры
1863 жылдың күзінде XII корпус Чаттанугада қоршауда қалған Одақ күштерін нығайту үшін батысқа ауыстырылды. Ваухатчи шайқасында Конфедерация әскерлерінің күтпеген түнгі шабуылы кезінде Грин бетінен жараланды, жақ сүйегі сындырылып, бірнеше тісі алынды. Кейін жасалған операциялар оның жағдайын түзетуге көмектеспеді және ол өмірінің соңына дейін жарақатының салдарымен күресті. Алты апталық медициналық демалыстан кейін, ол 1865 жылдың қаңтарына дейін жеңіл әскери сот жұмысына бекітілді, содан кейін Солтүстік Каролинада генерал-майор Уильям Т. Шерманның армиясына жіберілді. Бастапқыда Грин генерал-майор Джейкоб Д. Кокстың штабында ерікті түрде қызмет етті, Кинстон шайқасына қатысты, онда оның атының астынан атып түсірілді. Соғыстың аяғында Грин Абессалом Бэйрдтің 3-ші дивизиясының 3-ші бригадасын басқарды, Ралиді жаулап алуға және генерал Джозеф Джонстонның армиясын оның капитуляциясына дейін қууға қатысты.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Грин әскери сотта бір жыл қызмет етті, содан кейін Нью-Йорк және Вашингтон қалаларында азаматтық инженерлік саласында жұмыс істеді. 1867 жылдан 1871 жылға дейін ол Нью-Йорктегі Кротон су құбыры бөлімінің бас инженер-комиссары болды. 86 жасында ол бүкіл 48 шақырымдық Кротон су құбыры құрылысын жаяу аралап тексерді. 1875-1877 жылдары Америка Азаматтық Инженерлер Қоғамының президенті, ал Нью-Йорк генеалогиялық және биографиялық қоғамының президенті болды. 1881 жылы Вест-Пойнтке келушілер кеңесіне тағайындалды. 1910 жылы Род-Айленд штатының Бас Ассамблеясы Гринге арналған ескерткіш тақтаға 460 доллар бөлді. Бронзадан жасалған тақта Род-Айленд штатының Мемлекеттік үйінің оңтүстік кіреберісінде орналасқан. 149-шы Нью-Йорк пехотасының лейтенанты Джордж К. Коллинстің Джордж Сирс Грин туралы айтқан сөзі генералдың бейнесін былай сипаттайды: