Кіріспе
Маргарита Карозио (7 маусым 1908 – 10 қаңтар 2005) – итальяндық опералық колоратура сопраносы және актриса, 1930 жылдары испан фильмдерінде түскен. Оның дауысы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі Parlophone және Ultraphon жазбаларында, сондай-ақ 1940 жылдардан бастап Лондонда жасалған HMV сериясында сақталған. Ол алпыс жасқа дейін жетекші рөлдерді орындап, заманының көрнекті белканто сопраноларының бірі саналды. Генуяда туып, сол жерде қайтыс болды. Карозио бүгінде 1949 жылдың қаңтарындағы ауруы салдарынан Мария Каллас Беллинидің "I puritani" операсындағы Эльвира рөлін бес күнде үйреніп орындауына себеп болған әнші ретінде танымал.
Margherita Carosio (7 June 1908 – 10 January 2005) was a leading Italian operatic coloratura soprano and actress, starring in Spanish films during the 1930s. Her voice is preserved in many Parlophone and Ultraphon recordings made before World War II, as well as an HMV series made in London from the 1940s. She was still singing leading roles in her early sixties and was considered one of the leading bel canto sopranos of her day. She was born and died in Genoa. Carosio is most often remembered today as the singer whose indisposition in January 1949 led to Maria Callas learning and singing the role of Elvira in Bellini's I puritani in five days while she was performing Brünnhilde in Wagner's Die Walküre at Teatro La Fenice in Venice.
Ерте өмір және мансап
Карозио композитор Натале Карозионың қызы болды, ол оған бала кезінде ән салуды үйретті. 1928 жылы сопрано Маргарита Шеридан оны Корольдік опера театрына, Ковент-Гарденге, Мусоргскийдің "Борис Годунов" операсында Федор Шаляпинмен бірге Федор рөлін орындау үшін ұсынды. Хор француз тілінде, Карозио итальян тілінде, ал Шаляпин орыс тілінде ән шырқады. Сол маусымда ол "Богема" операсында Музетта рөлін де орындады. Ол Италия бойынша көптеген жерлерде өнер көрсетті: Беллинидің "Ла сонамбула" операсында, Доницеттидің "Дон Паскуале" операсында Норина рөлінде, Моцарттың "Иль Серальо" операсында Констанце рөлінде. Ол Вердидің "Маскарад" операсында Оскар рөлін ойнады, онда ол жиі өнер көрсетіп, үлкен құрметке ие болды. Басқа да рөлдері: "Севилья шаштаразы" операсында Розина, Аубердің "Фра Диаволо" операсында Зерлина, Римский-Корсаковтың "Алтын әтеш" операсында Шемахан патшайымы, оның "Садко" операсындағы Волхова және Стравинскийдің "Бұлбұл" операсындағы атау рөлі. Ол Рихард Штраустың "Die schweigsame Frau" операсының алғашқы итальяндық қойылымдарында Аминта рөлін, сондай-ақ Масканьидің "Нерон" операсының 1935 жылғы әлемдік премьерасында Эглогэ рөлін орындады, екеуі де Ла Скала театрында болды, онда ол 1955 жылға дейін өнер көрсетті. Карозио 1946 жылы Лондонға Неапольдің Сан-Карло труппасымен бірге оралды және "Травиата" операсында Виолетта рөлін ойнады, бұл рөлді британдық сарбаздар соғыс кезінде оның орындағанын көрген.