Кіріспе

Vague – 1993-1996 жылдары Англияның Батыс Йоркшир аймағындағы Лидс қаласындағы The Warehouse түнгі клубында өткен, өте танымал өнер клубы кеші.

Тарих

Vague бұрынғы Кит-Кат клубынан, Аркадияда Сьюзи Мейсон мен Пол Фрайер (сексендік жылдардағы Bazooka Joe электропоп тобының бұрынғы вокалисі) басқарған Кит-Кат клубынан өркендеді. Фрайер мен Мейсон кейін Ник Рафаэльді шақырып, 1993 жылдың 10 сәуірінде Лидстегі High Flyers клубында Vague-ді таныстырды, бір айдан кейін The Warehouse-қа көшті. Vague китч пен өнерді, театрлық өрнекті үйлестірді; оның ерекше тақырыптары мен костюмдік кештерінің арасында Блэкпул Плезер Бичіндегі бір күндік ойын-сауықтарды клубтың ішінде қайта жаңғырту болды, ол толығымен жағажай құмымен, қолшатырлармен және миниатюралық жәрмеңкелік көңіл көтерулерімен толтырылған деп есептелді, жыл сайын өткізілетін патшалық бақшадағы кештер және британдық "Коронация" операсының кейіпкері Вера Даквортқа арналған кештер ұйымдастырылды. Клуб Ұлыбританияда өзін "аралас" деп жарнамалаған алғашқы клуб ретінде танымал – яғни гомосексуал, гетеросексуал және полисексуал клиенттерге теңдей қызмет көрсетті, бірақ бұл мәлімдеме толығымен дұрыс емес, мысалы, промоутер Ли Бауэри және 1985 жылы Лондонда Taboo Club түнін ұйымдастырушы клуб мәдениетінде көп жыныстық сәйкестіктерді қабылдаумен ертерек аты шықты. Vague-дің есігіндегі клиенттерді тексеру өте қатаң болды, мысалы, кейде еркек гетеросексуал клиенттерден әйел киімін киіп, клубқа қайта оралу немесе есік күзетшілерінің алдында басқа еркек клиентті құмарлықпен сүйіп, олардың предубициясы жоқ екенін дәлелдеу сұралатын (бұл әңгіме, бірақ мен гетеросексуал еркек ретінде мұндай жағдайға тап болған емеспін – есік күзетшілері әрқашан жыныс пен сексуалдық бағыттың айырмашылықтарына түсінікті және құрметпен қарады, бірақ мадам ДжоДжо [өте жақсы адам, қатал, бірақ әділ] бізді клубқа қабылдау үшін шербет сусын [ештеңе білдірмейтін сөз] сыйлық ретінде алуға қуанды. Мен ең сәнді, керемет және әдемі патшайымдармен араластым, бірақ клубта гетеросексуал әйелмен кездестім, бұл осы орынның керемет инклюзивті және эклектикалық сипатын көрсетеді). Ішке кіргеннен кейін атмосфера төзімділік, ләззат пен сексуалдық еркіндікке толы болды. Британдық Melody Maker музыкалық газеті 1994 жылы "Фрок үшін" деген мақаласында Vague-ді жариялап, клубты "Энди Уорхолдың Фабрикасының би эквиваленті" деп сипаттады, ал Daily Telegraph журналисі Тим Уиллис клубтың ішіндегі көріністі "Бакханалиялық шектен шығу" деп бейнеледі. Vague-дің ізашарлық философиясы Ұлыбританиядағы басқа клубтар осыған ұқсас қауіпсіз кеңістіктерді қабылдамас бұрын, оны сәтті етті. 2006 жылы Ричард Смит, Ұлыбританияның жетекші гей басылымы Gay Times-тың сол кездегі редакторы, Ұлыбритания үкіметінің гей-гетеросексуал есік саясатын тыйым салуы туралы айтқанда: "90-шы жылдардың ең маңызды клубтарының бірі Лидстегі Trannies With Attitude Vague болды. Олар – саналы түрде – үлкен аралас, полисексуалдық клуб кешін құруға кірісіп, жұмыс істеді және сәттілікке жетті". Осы кезеңде Vague-дің танымалдылығы Лидсті халықаралық клубтық аренаға қойып, қаланың басқа ірі хаус музыкасы орындарының бірі – Back to Basics-ке де көмектесті.

"Айқын емес" дыбысы

Клубтың негізгі би алаңында Handbag house, hard house, hard trance және классикалық және электронды диско музыкасының қоспасы ойнатылды, ал жоғарғы қабатта Glam punk, мюзиклдер сияқты әртүрлі музыкалық үлгілер таңдалды. Сонымен қатар, сирек кездесетін соул және джаз стиліндегі әндер де ойнатылды. TWA диджейлері клубта диско-хаустың бір түрін – "Техно Диско" немесе "теско" (заңдық себептерге байланысты) деп атады. Vague стиліндегі әндердің ішінде TWA-ның Disco Biscuit және Nasty Girls, Atlantic Ocean's Waterfall, Björk-тің Big Time Sensuality, Lisa Lisa Cult Jam-нің Let the Beat Hit 'Em, WestBam-нің Wizards of the Sonic, Fierce Ruling Diva-ның Get Funky, The Lisa Marie Experience-тың Keep on Jumpin' Keep on Jumpin' нұсқасы, Gat Decor-дың Passion және Alison Limerick-тің Where Love Lives әндері бар. TESKO – бұл секс қосылған техно деп анықталды; яғни, техноның қуатын біріктіріп, содан кейін фанк пен классикалық дискоға деген құмарлықты қамтиды.

Диджейлер

Бастапқы резидент ди-джейлер Фрайер мен Рафаэльді "TWA" (стильделген "Trannies With Attitude" немесе "The World is Androgynous" ретінде) және Фил Фавершемді қамтыды, кейіннен резиденттер қатарына Анн Савидж Кертис Зак, Дейзи және Хавок қосылды. Клубта қонақ ди-джейлердің ішінде Пит Тонг (BBC Radio 1 Essential Mix тікелей жазбасы үшін), Гай Уильямс, Принцесса Джулия, Паулет және Билли да Кид (әрі Билли Ханшоу) болды.

Есік тұтқалары

Вейг клубының есігін қадағалаған жетекші – "Мадам ДжоДжо", сондай-ақ "Го-го патшайымы ДжоДжо" деп те танымал болған. Ол TWA мүшесі де болды және олардың "Nasty Girls" әніне түсірілген музыкалық видеода ойнады. ДжоДжомен бірге, Чико да болды, оның акценті Эдинбургтік болғандай еді? Ұзын бойлы, өте әдемі және жарқын жігіт, біздің есте сақтауымызша, ол есіктің символы болды.

Соңғы жыл

1996 жылдың сәуір айында Vague – Now & Then атты қос дискілік жинақ CD жарық көрді, оған ілеспе кітапшада клуб тарихы толыққанды баяндалған. Бұл кеш 1996 жылдың 14 қыркүйегінде Vague клубының үшінші жылдығы тойланғаннан кейін аяқталды. Ұйымдастырушылар кейін шығармашылық салаларда басқа мансаптарды іздеді, Ник Рафаэль FFRR Records компаниясының менеджері болды, ал қазір Capitol Records UK президенті. Пол Фрайер Лондонға көшіп, 2000 жылдан 2005 жылға дейін Fendi компаниясында музыкалық директор болып жұмыс істеді. Одан кейін ол Дэймиан Хирст пен Карл Лагерфельд коллекцияларына енген туындылары арқылы өте табысты суретші ретінде танылды. Сюзи Мейсон Кас Шоумен серіктестік құрып, "I Spy" деген атпен ұқсас форматтағы кештерді ұйымдастыра берді, олар Лидс қаласының орталығындағы Club NATO клубында өтті. Кейін бұл жұп 1997 жылдың 12 сәуірінде қайтадан Warehouse клубына оралды, жақын арада ол "Speed Queen" деп аталды және 2008 жылы жабылатынша он бір жыл бойы жұмыс істеді. Warehouse клубындағы Speed Queen 1997 жылдың қараша айында Лидстің түнгі өмірі туралы BBC-нің жергілікті деректі фильмінде көрсетілген үш клубтың бірі болды. Мейсон кейіннен академиялық қызметке өтіп, қазір Лидс өнер колледжінің аға ғылыми қызметкері. Фил Фэвершем "Ministry of Sound" клубында клубты дамыту жөніндегі директор болып жұмыс істеді. ЖоЖо ханым радиода мансап жасады, бастапқыда би музыкасы станциясы Kiss 105-те, содан кейін Лидсте Galaxy 105-те жұмыс істеді.

ЛГТБ дискурсына әсер ету

Vague тұжырымы сол кезден бері ЛГБТ дискурсының және доктор Кевин Алмондтың Ұлыбританиядағы Хаддерсфилд университетінде Сьюзи Мейсонмен достығы және Vague-ге қатысуы арқылы жүргізген академиялық зерттеулердің нысаны болды. Оның "Клубта маскарад: Гламур үшін қауіпсіз кеңістік" атты тарауы профессор Аннетт Бёрфуттың Канададағы Куинс университетінде құрастырған "Көрнекі мәдениет және гендер" кітабына енген. Сондай-ақ клуб және TWA Роджер Бейкердің "Драг: сахналық өнердегі әйел бейнесінің тарихы, 13-шы ғасырдан бүгінгі күнге дейінгі драг дәстүрінің қысқаша тарихы" (1995) кітабында, Нью-Йорк университетінің баспасынан жарық көрді.