Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландиядағы Даун округіне жататын өзен.
River in County Down, Northern Ireland
Quoile (/'k//w//oi//l/; ирл. An Caol 'тар') - Солтүстік Ирландиядағы Даун округіне жататын өзен.
The Quoile (/'//k//w//oi//l/; from ga An Caol 'the narrow') is a river in County Down, Northern Ireland.
Курс
Өзен Баллинахинч өзені ретінде бастау алады, ол Баллинахинч қаласының батысынан Анаклойға дейін ағып, онда Анаклой өзені деп аталады. Содан кейін ол толыққанды Quoile өзеніне айналады, ол Downpatrick және Quoile Pondage арқылы өтіп, ақырында Strangford Lough-қа құяды.
The river begins its life as the Ballynahinch River which flows from west of the town of Ballynahinch to Annacloy where it is known as the Annacloy River. This then becomes the Quoile proper, which flows through Downpatrick and the Quoile Pondage before finally emptying into Strangford Lough.
Тарих
Өзен Эдвард Саутвеллдің (1705–1755), Даунпатриктің жер иесінің Куоилде су тасқынына қарсы бөгет салып, жерді кептіруге кіріскен кезде жасалды. Осы арқылы бұрын Странгфорд шығанағының батыс тармағы болған жерден 500 акр жер пайда болды. Атауы Финнеброг сағасының ең тар жерінен шыққан, онда көпiр салынғанға дейін өткел және паром болған. 1744 жылы Харрис көпiрдің атын Койн (Лох Куан тармағы бойынша) деп қате жазған, себебі ол оның шығу тегін естен шығарғандықтан Койл емес деп шатастырды.
The river was effectively created when Edward Southwell (1705–1755) landlord of Downpatrick built a tidal barrier at the Quoile and began draining the land, creating 500 acres of land from what was previously the western branch of Strangford Lough. The name comes from the narrowest point of the estuary at Finnebrogue, where a ford and ferry existed before the construction of the bridge. Harris, in 1744, mistakenly writes that the name of the bridge should be Coyne (after the branch of Loch Cuan up stream) not Coyle because he overlooked the origin.
Инч аббатшылығы
Даунпатриктен солтүстік-батысқа қарай 1,2 шақырым (0,75 миль) жерде, өзеннің солтүстік жағалауында, Инч аббаттығының орны бастапқыда Куойл батпақтарындағы аралда (Инис) орналасқан. Норманға дейінгі кельттік монастырь қонысы, Инис Кумхскрей (немесе Инис Кускрейд) деп белгілі болған, 800 жылға дейін болған. 1002 жылы оны теңізден келген және Куойлмен жоғалаған флотымен Дания королі Ситрик бастаған викингтер тонады. Викингтер 1149 жылы осы елді мекенді тағы да тонады.
On the north bank of the river, 0.75 miles (1.2 km) north west of Downpatrick, the Inch Abbey site was originally on an island (Inis) in the Quoile Marshes. The pre Norman Celtic monastic settlement here, known as Inis Cumhscraigh (or Inis Cuscraidh), was in existence by the year 800. In 1002 it was plundered by the Vikings led by Sitric, King of the Danes, who came up the Quoile with a fleet from the sea. The Vikings plundered the settlement again in 1149.
Бу қайығының кемежай
1837 жылдың қыркүйегінде Даун графтығы мен Ливерпуль бу кемелер компаниясы өздерінің «Виктория» бу кемесін Куайл мен Ливерпульдегі теміржол станциясы арасында тұрақты қатынай бастады. Дегенмен, Странгфорд шығанағының су тарту деңгейі уақытты дұрыс сақтауды қиындатты және бу кеме қатынасы үшін жеткілікті көлемдегі, құны жоғары тауар болмады. Компания 1839 жылы таратылып, кемесі сатылды. 1857 жылы Клайд өзенінде салынған 120 тонналық темір бу кеме «Роберт Бернс» 1866 жылдан бастап 17 жыл бойы Куайлден Солтүстік Англия порттарына жүк тасымалын жүзеге асырды. Басты экспорт – ауыл шаруашылығы өнімдері, ал басты импорт – көмір болды.
In September 1837, the County Down and Liverpool Steam Boat Company commenced regular sailings of their steam packet Victoria between a quay on the Quoile and Liverpool. However, the tides of Strangford Lough made time keeping difficult and there was insufficient low volume, high value trade suitable for a steam boat route. The company folded in 1839 and their ship was sold off. The iron steamship Robert Burns, 120 gross tons, built in 1857 on the Clyde, provided a regular cargo service from the Quoile to northern English ports for 17 years from 1866. The main export was agricultural produce and coal the main import.
Квоил Пондедж табиғи қорығы
1957 жылы тасқынды тоқтату бөгеті салынғаннан кейін, Квоил Пондедж тұщы сулы батпаққа айналды. Жаяу жол жағалау бойымен ескі су өткізгіштерден басталып, өзен кемесінің тоқтаған жерінің қалдықтарына дейін созылады.
Following the building of the tidal barrier in 1957, the Quoile Pondage evolved into a freshwater marsh. A footpath runs along the bank from the old floodgates to the remains of the stream boat quay.