Хантер армиялық әуежайы: тарихы мен маңызы

Кіріспе

Хинсвилл, Джорджия, АҚШ-қа жақын орналасқан әскери әуеайлақ. Хонтер армиясының әуеайлағы Саванна, Джорджия, АҚШ-та орналасқан, бұл әскери әуеайлақ және Хинсвилл, Джорджиядағы Форт Стюарттың бағынышты мекемесі болып табылады. Хонтерде 3468 метр ұзындығындағы ұшу-қону жолағы және 1,4 км² аумақты ұшақ тұрағы бар. Ұшу-қону жолағы мен алқабы, сондай-ақ 72 000 шаршы фут (6689 м²) көлемді Келу/Кету әуеайлағын бақылау тобы (A/DACG) ғимараты және жақын жердегі теміржол станциясы, жақын маңдағы Форт Стюарттан 3-ші жаяу әскер дивизиясына сарбаздар мен жүктерді әлемнің кез келген жеріне тиімді жеткізуге мүмкіндік береді. NASA Хонтерді ғарыш кемесі үшін қосалқы қондыру алаңы ретінде қарастырған.

Саваннадағы жағалау күзетінің әуе станциясы

Саваннадағы жағалау күзетінің әуе станциясы да Хантер әскери әуеайлағында орналасқан. MH-65 Dolphin тікұшақтарымен жабдықталған Саванна әуе станциясы Саванна аймағына, Жоржия және Оңтүстік Каролина жағалауына тәулік бойы іздеу-құтқару қызметін көрсетеді, соның ішінде ішкі сулар мен теңіз аймақтарын да қамтиды. Олар жағалау мен шекараны арнайы жағалау күзетінің снайперлік тобымен де қамтамасыз етеді.

Шығу тегі

1929 жылы Саванна қалалық кеңесінің Бас авиация комитеті Джей.С. Льюиске тиесілі 730 акр (3 км²) жерді – Бельмонт учаскесін, Саванна қалалық әуежайының болашақ орны ретінде кеңес қабылдауды ұсынды. Жердің құны 35 000 долларға бағаланды. 1929 жылдың қыркүйегіне қарай ұшу-қону жолағы және бірнеше ғимарат дайын болды, ал қала жаңа нысаны – Саванна қалалық әуежайын ресми түрде ашты. 1931 жылдың 2 желтоқсанында әуежай Шығыс әуе тасымалы корпорациясының әуе маршрутының бөлігіне айналды. Осы күні қала әкімі Томас М. Хойнстің қызы Ида Хойнс, 18 орындық Curtiss Condor II ұшағының винт пернесіне Саванна өзенінің суын құйып, салтанатты шарада бөтелкені сындырды. 1940 жылдың мамырында Саванна авиация апталығында әуежай Саванна тумасы, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы хабардар ұшқыш, подполковник (лейтенант-полковник) Франк О'Дрисколл Хантердің құрметіне Хантер қалалық әуеайлағы деп аталды. Лейтенант-полковник Хантер сол аптада Саваннаға келуге жоспарламаған еді; алайда, ол авиация апталығының бірінші күні Францияға АҚШ әскери әуе атташесі қызметіне бара жатқанда, күтпеген жерден әуеайлаға соғып өтті.

АҚШ Әуе күштері

1949 жылдың 1 наурызында Саваннадан солтүстік-батысқа қарай сегіз миль (13 км) қашықтықта орналасқан Чатем әуе күштері базасы АҚШ Әуе күштерінің Стратегиялық әуе командалығымен қайта ашылды. 2-ші бомбалау тобы Аризона штатындағы Дэвис-Монтан әуе базасынан B-50 Superfortress ұшақтарымен бірге Чатемге қайта орналастырылды. Чатемдегі мүмкіндіктердің шектеулі болуы базаны тұрақты пайдалануға жарамсыз етті. Базаны жабу және B-50 ұшақтарын тиісті жағдайға көшіру жоспарланды. Бірақ Әуе күштері басқа жерге көшуге келіспеді, сонда Саванна федералды үкіметке Хантер айналасындағы 3,500 акр (14 км²) қосымша жермен бірге әуеайлақтарды алмастыруды ұсынды, бұл болашақта базаны кеңейтуге мүмкіндік берер еді. Бұл ұсыныс қабылданды және 1950 жылдың 29 қыркүйегінде 2-ші бомбалау тобы базаға көшірілді, ол Хантер әуе күштері базасы ретінде қайта ашылды, ал Чатем Саванна қаласына берілді. Сол кезде Хантер әуе базасы зейнеткер генерал-майор Франк Хантер есімімен аталатын жалғыз американдық әскери базасы болды.

Әскери әуе көлігі қызметі

1960 жылдардың басында стратегиялық бомбалаушы ұшақтардың (B-47 қанаттары) қызметтен шығарылуы нәтижесінде, ӘҚК 1963 жылы Хантер базасын тастап кетті. База Әскери Әуе Көлігі Қызметіне (МАТС) қайта берілді. МАТС-тың Шығыс Көлік Әуе Күштерінің 63-ші әскер тасымалдаушы қанаты, ауыр, Оңтүстік Каролина штатындағы Дональдсон Әуе базасынан, жабылып жатқан ол базадан Хантерге тағайындалды. Хантерден 63-ші қанат C-124 Globemaster II континентаралық жүк ұшағымен әлемнің түкпір-түкпіріне жүк тасыды.

АҚШ әскерінің әуеайлағы

1964 жылы Қорғаныс министрлігі базаның, сондай-ақ тағы 94 әскери нысандардың жабылатынын хабарлады. Әуе күштеріне операцияларды тоқтатуға үш жыл мерзім берілді. 1966 жылдың желтоқсан айында Вьетнам соғысының қайнаған кезінде Армия департаменті Қорғаныс министрінің армия тікұшақ ұшқыштарының санын арттыруға келісімін бергенін мәлімдеді. Сол кезде Алабама штатындағы Форт-Рукердегі Армия авиация мектебі толық қуатымен жұмыс істеп тұрғандықтан, қосымша мүмкіндіктер қажет болды. Хантер әуе күштері базасы Армияға берілді және Хантерден оңтүстік-батысқа қарай 45 миль (72 км) қашықтықта орналасқан Форт-Стюартпен бірігіп жұмыс істеді. Форт-Стюарттың бас қолбасшысы, бригадир генерал Фрэнк Месзар, 1967 жылдың 1 сәуірінде ресми салтанатты шарада базаны Хантер әуе базасының қолбасшысы полковник Джеймс А. Эванс-Жүніорден ресми түрде қабылдады. Осы кезде нысан Хантер армиясының әуе алаңы (Хантер ААФ) деп атала бастады. Армия авиация мектебінің штаб-пәтері 1966 жылдың жазында құрылған Форт-Стюарттан Хантерге көшірілді. Бұл бөлімнің міндеті – Форт-Рукер және Техас штатындағы Форт-Волтерстегі Армияның оқу бағдарламаларын кеңейту ретінде, қанатты және айналмалы қанатты авиаторларды даярлауды үйлестіру болды. 1967 жылдың 28 шілдесінде Форт-Стюарт пен Хантер армиясының әуе алаңы біріктіріліп, АҚШ Армиясының Ұшу оқу орталығы болып қайта аталды. Оған шабуылдық тікұшақтарды даярлайтын бөлім ("Кобра залы") кірді, ол Армияның алғашқы шабуылдық тікұшақ мектебі еді және оның мақсаты AH 1G Cobra ұшқыштарын даярлау болды – бұл әлемдегі алғашқы мақсатты шабуылдық тікұшақ. Вьетнам Республикасының Әуе күштері студенттерінің бірінші тобы 1969 жылдың 13 наурызында Хантерде жоғары деңгейдегі тікұшақ оқуын бастады. Вьетнамдық ұшқыш студенттерінің саны артқан сайын, Хантердегі АҚШ Армиясының офицерлері мен сержанттары үшін ұшу оқуы біртіндеп тоқтатылды және 1970 жылдың 16 маусымында аяқталды. 1973 жылы Хантер ААФ жабылды, бірақ 1975 жылы қайта ашылды, Форт-Стюарттағы 24-ші жаяу әскер дивизиясының (механикаландырылған) қолдау орталығы ретінде жұмыс істеді. 24-ші жаяу әскер дивизиясы, немесе Жеңіс дивизиясы, 1980 жылдың 1 қазанында елдің жылдам жауап беру күштерінің құрамына кірді. Жеңіс дивизиясының жылдам дайындыққа келу қабілеті үлкен ұшу-қону жолағымен (Миссисипи өзенінің шығысындағы Армияның ең ұзын ұшу-қону жолағы), Саваннаның терең су порты және тиімді теміржол және автомобиль желілері арқасында артты. Грузиядағы Муди Әуе базасы, Робинс Әуе базасы, Доббинс АРБ және Саванна АЕА базасында орналасқан әскери реактивтік және турбовинттік ұшақтар; Флоридадағы NAS Джексонвилл және Джексонвилл АЕА базасы; және Оңтүстік Каролинадағы MCAS Бофорт, Чарльстон Әуе базасы және Шоу Әуе базасы да Хантер ААФ-тың ұзын ұшу-қону жолағын жергілікті оқу үшін, соның ішінде жаттығулар мен қонулар үшін үнемі пайдаланады.

In 1964, the Department of Defense announced that the base would be closed, along with 94 other military installations. The Air Force was given a period of three years to phase out operations. In December 1966, at the height of the Vietnam War, the Department of the Army announced that the Secretary of Defense had approved an increase in the number of Army helicopter pilots to be trained. At the time, the United States Army Aviation School at Fort Rucker, Alabama was operating at capacity and additional facilities were needed. Hunter Air Force Base was turned over to the Army and operated in conjunction with Fort Stewart, located 45 mile (72 km) southwest of Hunter. Brigadier General Frank Meszar, Commanding General of Fort Stewart, formally accepted the base from Colonel James A. Evans Jr., Commander of Hunter AFB, in a formal change of command and service ceremony on 1 April 1967, at which point the facility was renamed Hunter Army Air Field (Hunter AAF). The headquarters of the Army Aviation School Element moved to Hunter from Fort Stewart, where it had been established during the summer of 1966. The element's mission was to coordinate the training of fixed wing and rotary wing aviators as an extension of the Army's training programs at Fort Rucker and Fort Wolters, Texas. On 28 July 1967, the combined facilities of Fort Stewart and Hunter Army Airfield were re designated the United States Army Flight Training Center. Included was the Attack Helicopter Training Department ("Cobra Hall"), the Army's first attack helicopter school whose purpose was to train pilots in the AH 1G Cobra, the world's first purpose built attack helicopter. The first class of Republic of Vietnam Air Force students began Advanced helicopter training at Hunter on 13 March 1969. As the number of Vietnamese flight students increased, flight training for U. S. Army officers and warrant officers at Hunter was gradually phased out, ending on 16 June 1970. In 1973, Hunter AAF was deactivated, but it was later reopened in 1975, serving as a support facility for the 24th Infantry Division (Mechanized), at Fort Stewart. The 24th Infantry Division, or Victory Division, became part of the nation's Rapid Deployment Force on 1 October 1980. The Victory Division's ability to deploy on short notice was enhanced by its large runway (the Army's longest runway east of the Mississippi River), Savannah's deep water port facility and excellent rail and road networks. Military jet and turboprop aircraft based at Moody AFB, Robins AFB, Dobbins ARB and Savannah ANGB in Georgia; NAS Jacksonville and Jacksonville ANGB in Florida; and MCAS Beaufort, Charleston AFB and Shaw AFB in South Carolina also continue to make regular use of Hunter AAF's long runway for local training, to include practice approaches and landings.