Кіріспе

Девоттар (devo, Devout) – Францияда 17 ғасырдың бірінші жартысында саясат пен әлеуметтік көмекте белсенділік танытқан, католик реформасында маңызды рөл атқарған топтың аты. Бұл партия емес, көзқарас болды. Олар протестанттықтардың күшейіп келе жатқанына қарсы тұрды, жоғалған христиандық бірлікке сағыныш білдірді және христиандық моральға сәйкес әлеуметтік реформаларға қызығушылық танытты.

Тарих

"Девоттар" – XVII ғасырдың басында Франциядағы консервативті фракцияның мүшелері, зор саяси мақсаттары болған. Олардың ішінде француз рухани мектебінің негізін қалаушы және королева Мари де Медичидің капелланы кардинал Пьер де Беруль болды. Олардың көптеген мүшелері бұрын Католик лигасына қатысқан. Тарихшы Мак П. Холттың сөзіне сәйкес, "Лига – Католик реформасының Триденттік руханилығы мен XVII ғасырғы девоттардың арасындағы байланыс құралы болды". Дегенмен, католик роялистері де девоттардың әлеуметтік жобаларына бірдей қатысты. Беруль және оның жақтастары Францияның католик Австрия мен Испаниямен одақтасуын қолдады және Еуропадағы Габсбургтердің ықпалын әлсіретуге тырысқан кардинал Ришельеге қарсы болды. Девуттар күні (10 қараша 1630 жыл), Ришелье премьер-министр ретінде бекітілді, бұл олардың саяси сәтсіздігін білдірді, алайда девоттардың беделі зор болды (әсіресе, шын ниетті католик регент Анна Австриямен). Пьер Лиганы қатты қолдаған күйеуі болған мадам Барбара Акаридің үйі Париждің көрнекті және діндар адамдарының бас қосып, жиналатын орнына айналды. Оның үйіне жиі келетіндердің қатарында Мөр сақтаушысы Мишель де Марилак, патшалық мойындаушы Пьер Котон, Маркиза де Меньле (әкесі Клод Маргарита де Гонди, Париж архиепискобы Жан Франсуа де Гондидің қарындасы) және тағы да басқалар болды. Маркиза жезөкшелерге арналған пана – Маделоннет монастырының құрылуына зор үлес қосты. Олардың ықпалы Қасиетті Тағайындау қоғамы (Compagnie du Saint Sacrement) арқылы сезілді. Мольердің "Тартуф" пьесасы 1664 жылы тыйым салынды, себебі девоттар оның оларды сенімдерінде екіжүзділікпен сатиралап көрсеткенін сенді. Луи XIV абсолюттік монархияны орнатқанымен, девоттар француз революциясына дейін белсенді болып қала берді, француз тағына екі мұрагер – Луи XIV-нің немересі, Бургундия герцогы және Луи XV-нің ұлы, Франция дофині, екеуі де ерте қайтыс болып, билік құруға үлкермеді.