Джозеф Велдон Бейли: Американ саяхатшысы және заңгер
Joseph W. Bailey
Джозеф Уэлдон Бейли – АҚШ сенаторы, заңгер, консервативті демократ. Техас штатының құқықтарын қорғаған саясаткер, 1891-1913жж аралығында Конгресте жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1862–1929) оның ұлы.
American politician (1862–1929)
his son
Джозеф Уэлдон Бейли Ср. (6 қазан 1862 – 13 сәуір 1929), АҚШ сенаторы, АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі, заңгер және Бурбон демократы. Ол өз заманының консервативті идеяларын, мысалы әйелдердің сайлау құқығына қарсылық көрсету немесе бала еңбегін шектеу сияқты мәселелерді қолдайтын сөздерімен танымал болды. 1891-1901 жылдар аралығында Конгресс өкілі болып қызмет етті, ал 1897-1899 жылдар аралығында Палатадағы азшылық көшбасшысы болды. 1901 жылы Сенатқа сайланып, 1913 жылға дейін сенатор болып жұмыс істеді. Тарихшы Эльна К. Грин Бейлидің "Тексаста штаттардың құқықтарын, конституциялық консервативтілікті және мемлекеттік экономияны қатаң қорғаушы ретінде белгілі болғанын" айтады. Оның қарсыластары оны үкіметтегі жеңілтек пен жемқорлықтың символы деп есептеді.
Joseph Weldon Bailey Sr. (October 6, 1862 – April 13, 1929), was a United States senator, member of the U. S. House of Representatives, lawyer, and Bourbon Democrat who was famous for his speeches extolling conservative causes of his time, such as opposition to woman suffrage or restrictions on child labor. He served as a Congressional Representative between 1891 and 1901, and as the House Minority leader from 1897 until 1899. In 1901, he was elected to the Senate, serving until 1913. Historian Elna C. Green says that Bailey "was known in Texas as a rigorous defender of states' rights, constitutional conservatism, and governmental economy. His opponents considered him the symbol of privilege and corruption in government."
Өмірбаян
Миссисипи штатының Джексон қаласының сыртындағы Копиа округіндегі Кристалл-Спрингс қаласында дүниеге келген Бейли Оксфордтағы Миссисипи университетінде оқыды, онда 1879 жылы беделді Delta Psi бауырластығына (сонымен қатар St. Anthony Hall деп те аталады) қосылды. 1883 жылы Камберленд университетін заңгерлік мамандық бойынша бітіріп, сол жылы Миссисипи штатының адвокатурасына қабылданды. 1885 жылы Техас штатының Гейнсвилл қаласына көшіп, заңгерлік тәжірибесін жалғастырды. Ол Миссисипиде де, Техаста да демократ ретінде саяси белсенділік танытты және Джефферсон демократиясын қолдайтын шебер дебаттер ретінде танылды. 1891 жылы Өкілдер палатасына сайланды және еркін күміс жақтаушысы ретінде тез көзге түсті, бұл 1897 жылы АҚШ Өкілдер палатасының азшылық көшбасшысы болып сайлануына себеп болды. Бейли әріптестеріне зор ықпал етті, бірақ өз фракциясын біріктіруде қиындықтарға тап болды. 1897 жылдың 14 сәуірінде Дэвид А. Де Армонд бастаған Өкілдер палатасының бір бөлігі үш күндік үзіліске кедергі келтіруге тырысты, бұл Бейлидің республикалық спикер Томас Брэкет Ридпен жасаған ынтымақтастығын жоққа шығару әрекеті ретінде қарастырылды. Бейлидің азшылық көшбасшысы ретіндегі ең ауыр көңіл күйі 1898 жылы болды, ол Конгрестен отставкаға кетпей армияда қызмет етуге комиссия алған конгрессмендер Конституцияның сайлауға қабілетсіздік туралы ережесін бұзған деп мәлімдеді. Бейлидің қолдауына қарамастан, демократтардың көпшілігі испан-американ соғысы кезінде бір уақытта лауазымдарды атқарған бірнеше мүшені қызметтен шеттету туралы ұсынысты қарауға қарсы болды. Келесі күні Бейли келесі Конгресте азшылық көшбасшысы болып үміткерлік танытпайтынын мәлімдеді. 1901 жылы АҚШ Сенатына сайланды. Оның саяси мансабы Индиана штатының республикалық сенаторы Альберт Дж. Беверриджге жасаған шабуылдан зардап шекті. Келесі тергеулер Бейлидің өсіп келе жатқан мұнай өнеркәсібімен байланысты күдікті табыстары мен қаржылық байланыстарын аңғарды. Дегенмен, 1906 жылы Бейлиге қарсы қаржылық айыптаулар Сенатқа қайта сайлануына қауіп төндірді, бұл міндет партиялық сайлаушылардың емес, Техас заң шығарушы органының құзырында болды. 1920 жылы демократтардың губернаторлық сайлауында Пэт М. Неффтен жеңілгеннен кейін Бейли заңгерлік тәжірибесімен айналысу үшін Далласқа көшіп барды. 1929 жылдың 13 сәуірінде Техас штатының Шерман қаласындағы сот залында, бір дауды аяқтағаннан кейін қайтыс болды.
Born in Crystal Springs in Copiah County outside Jackson, Mississippi, Bailey attended the University of Mississippi at Oxford, where in 1879 he joined the prestigious Delta Psi fraternity (AKA St. Anthony Hall). He graduated with a law degree from Cumberland University in 1883 and was admitted to the bar in Mississippi that same year. He moved to Gainesville, Texas, in 1885, where he continued to practice law. He had been politically active as a Democrat in both Mississippi and his new home and had a reputation as an excellent public speaker who promoted Jeffersonian democracy. He was elected to the House in 1891 and quickly distinguished himself as leading advocate for free silver, which contributed to his election as Minority Leader of the United States House of Representatives in 1897. He exerted considerable influence on his colleagues, but also struggled to unify his divided caucus. On April 14, 1897, some House Democrats, led by David A. De Armond sought to block a three day adjournment, a maneuver understood as a repudiation of Bailey's cooperative relationship with Republican Speaker Thomas Brackett Reed. Bailey's most severe disappointment as minority leader came in 1898, when he argued that congressmen who had accepted commissions to serve in the army without resigning from Congress had violated the Ineligibility Clause of the Constitution. Despite Bailey's advocacy, a majority of Democrats opposed a motion to consider a resolution which would have removed several members from Congress who had simultaneously held commissions during the Spanish–American War. The next day, Bailey declared that he would not be a candidate for minority leader in the next Congress. He was elected to the U. S. Senate in 1901. His political career was tarnished by an assault against Senator Albert J. Beveridge, an Indiana Republican. Subsequent investigations brought to light suspicious income and financial ties that Bailey had to the burgeoning oil industry. Nevertheless, financial allegations against Bailey in 1906 threatened his reelection to the Senate, a task then the prerogative of the Texas legislature, rather than party voters. After his defeat by Pat M. Neff in the Democratic gubernatorial primary in 1920, Bailey moved to Dallas to practice law. On April 13, 1929, he died in a courtroom in Sherman, Texas, having just sat down after completing an argument.