Уильям Жори Хенвуд: Корнуолл геологі және минералогы
William Jory Henwood
Уильям Хенвуд (1805-1875) – британдық геолог, Корнуолл кеніштер саршысы. Геологиялық еңбектері үшін Мёрчисон медалімен марапатталған. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық геолог (1805–1875)
British geologist (1805–1875)
Уильям Джори Хенвуд FRS (16 қаңтар 1805 – 5 тамыз 1875) – Корнуолл тау-кен геологы. Ол геологиялық тақырыптар бойынша көптеген еңбектердің авторы және Лондон геологиялық қоғамының Мерчисон медалімен марапатталды.
William Jory Henwood FRS (16 January 18055 August 1875), was a Cornish mining geologist. He was a prolific writer on geological topics, for which he was awarded the Murchison Medal of the Geological Society of London.
Өмір және мансап
Хенвуд 1805 жылы Корнуоллдағы Перран Уорф портында дүниеге келген. 1822 жылы ол Фалмут қаласының Фокс отбасына тиесілі Перран құю зауытының кеңсесінде клерк болып жұмыс істей бастады, бұл лауазымға бұрын оның әкесі Джон Хенвуд тағайындалған болатын. Ол Чарльз Фокс үйінде ғылым бойынша біраз оқыды. Хенвуд тез арада кен орындарының жұмысына және металл кендеріне қызығушылық танытты. Ол Фокс отбасы мен жергілікті әулеттерден Корнуолл кеніштерін зерттеу үшін қаржыландырылды. Ол металл кендерінің қалай пайда болғаны туралы теория жасады. Айыныштысы, ол сол сала бойынша зерттеу жүргізіп жатқан Роберт Уэр Фокты плагиатшы деп санады. 1832 жылы Хенвуд Корнуолл герцогтігінде сынау сарапшысы және қалайы бақылаушысы қызметіне тағайындалды, ол 1838 жылы зейнетке шықты. Осы уақытта ол 1826 жылдан бастап тау-кен саласы бойынша мақалаларын Корольдік геологиялық қоғамға және Лондон геологиялық қоғамына жіберіп тұрды, ал 1840 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Оның Корнуолл мен Девонның металл кендеріне қатысты маңызды еңбектері 1843 жылы Корольдік Корнуолл геологиялық қоғамынан жарияланды. Кейін ол кеңейтілген тәжірибесімен «Металл кендері және жер асты температурасы туралы екінші бақылаулар» (Транс. R. Geol. Soc. Cornwall, 2 том, 1871) еңбегін жариялады. 1874 жылы ол «Корнуоллдың құмды қалайы кені» (Корнуоллдың Корольдік институтының журналы) тақырыбында мақала жариялады. 1875 жылы оған Лондон геологиялық қоғамының Мерчисон медалі табысталды, ал Хенвудит минералы оның құрметіне аталды. Ол кендерде жұмыс істейтін құлдардың жағдайына алаңдады және 1864 жылы осы тақырыпта памфлет жариялады, ол 1871 жылы Корольдік геологиялық қоғамның Корнуолл транзакцияларының сегізінші томында қайта басылды.
Henwood was born at Perran Wharf, Cornwall in 1805. In 1822 he commenced work as a clerk in an office of the Perran Foundry, owned by the Fox family of Falmouth, a post previously held by his father, John Henwood. He received some tuition in science at the home of Charles Fox. Henwood soon took an active interest in the working of mines and in the metalliferous deposits. He was funded by the Fox family and local gentry to survey Cornish mines. He developed a theory on how metal lodes had been formed. Unfortunately, he saw Robert Were Fox, who was researching in the same field, as a plagiarist. In 1832 Henwood was appointed to the office of assay master and supervisor of tin in the duchy of Cornwall, a post from which he retired in 1838. Meanwhile, he had commenced in 1826 to communicate papers on mining subjects to the Royal Geological Society of Cornwall, and the Geological Society of London, and in 1840 he was elected Fellow of the Royal Society. His most important memoirs on the metalliferous deposits of Cornwall and Devon were published in 1843 by the Royal Geological Society of Cornwall. At a much later date he communicated with enlarged experience a second series of Observations on Metalliferous Deposits, and on Subterranean Temperature (reprinted from Trans. R. Geol. Soc. Cornwall, 2 vols, 1871). In 1874 he contributed a paper on the Detrital Tin ore of Cornwall (Journal of the Royal Institution of Cornwall). The Murchison Medal of the Geological Society of London was awarded to him in 1875, and the mineral Henwoodite was named after him. He was concerned about the conditions of slaves, working in mines, and he published a pamphlet on the subject in 1864, reprinted in volume eight (1871) of the Transactions of the Royal Geological Society of Cornwall.