Кіріспе

Румянцевтер (Ланг ру) – ежелгі және белгілі орыс ақсүйек отбасы, оның мүшелері 18-шы және 19-шы ғасырдың басында империя саясатына қатысқан. Олар Ресейде граф титулымен марапатталды.

Тарих

Отбасы Румянцев боярдан, 1391 жылы ант бұзып, Нижни Новгородты Василий I Мәскеулікке беріп қойған адамнан тарағанын айтады. Румянцевтер арасында ең алғашқы даңққа ие болған Александр Иванович (1680–1749) Петр I-нің Преображенский полкында офицер болып қызмет етті. 1720 жылы граф Андрей Матвеевтің қызы және мұрагері Мария Матвееваға үйленді. Петрдің қызы Елизавета Румянцевті қайтадан қызметке шақырып, оны мұрагерлік граф және Киев губернаторы етіп тағайындады. Олардың ұлы Петр Александрович (1725–96) атын биліктегі императордың атымен атады және оның заңды емес ұлы болғаны туралы әңгімелер тарады. 1761 жылы ол прус қамалы Колбергті қоршап алып, жаулап алды, осылайша орыс әскерлеріне Берлинге жол ашты. Екатерина II билік құрған кезде ол Кіші Ресей, яғни Украинаның генерал-губернаторы болды. 1774 жылы Дунай өзенін Болгарияға кесіп өтіп, түріктермен Кешік Қайнарка шартын жасасқаннан кейін Румянцев фельдмаршал атағына ие болды және оған Задунайский (сөзбе-сөз "Дунай арғы жағындағы") жеңіс атағы берілді. Оның қарындасы Прасковия Брюс (1729–85) Екатерина Ұлының сенімді серігі және күтушісі болды, ол оған жеке істерін тапсырды және тарихта "l'éprouveuse" (= " (жақын адамдарды) сынаушы") деп белгілі болды. Наполеон соғыстары кезінде Задунайскийдің ұлы Николай Петрович (1754–1826) мемлекеттің жоғары лауазымдарын атқарды, оның ішінде Сауда министрі (1802–11), Мемлекеттік кеңес президенті (1810–12), Сыртқы істер министрі (1808–12) және Ресей империясының канцлері болды. Наполеонның Ресейге басып кіргені туралы хабарды алғаннан кейін (1812 жылы) инсульт алды және есту қабілетін жоғалтты. Ол баласыз қайтыс болды, және отбасы одан кейін көп ұзамай жойылып кетті.