Кіріспе

Блю Ридж теміржолы 1849 жылғы наурыз айында Вирджиния штатымен құрылған. Оның мақсаты – Вирджиния Орталық теміржолы үшін Блю Ридж тауларынан мемлекеттік қаржыландырумен өтуді қамтамасыз ету болды, және құрылысы аяқталғаннан кейін ол Вирджиния Орталық теміржолының бір бөлігіне айналды.

Тарих

Вирджиниядағы алғашқы теміржолдар жеке меншікте болған, бірақ көбінесе Вирджинияның қоғамдық жұмыстар кеңесінің инвестициялары арқылы ішінара мемлекеттік қаржыландыру алған. Кеңес мемлекеттің көлік инфрақұрылымын жақсартуға мұңкіндікпен көмектескен. Луиза теміржол компаниясы (1850 жылы Вирджиния Орталық деп қайта аталды) 1836 жылы штат тарапынан бекітілді және 1852 жылға қарай Мечум өзеніне жақын батыс нүктесіне жетті. Вирджинияның Пьемонт аймағын Шенандоа аңғарымен және одан батысқа қарай байланыстыру жоспарланған бұл теміржол, Swift Run Gap арқылы өтудің қаржылық тұрғыдан мүмкін емес екенін анықтады. Өз инвестициясын қорғау және көлікті қамтамасыз ету үшін Вирджинияның Бас Ассамблеясы Блю-Ридж теміржолын құрып, қаржыландырды. Блю-Ридж теміржолы батысқа қарай Блю-Ридж тауларын қиын және қымбат бағамен кесіп өту міндетін орындады. Одан да қиын Свифт Рун Гэппен өтуге тырысудың орнына, Блю-Ридж теміржолы Афтон тауының жанындағы Рокфиш Гэптен, Блэр паркі маңындағы шығыс нүктесінен Уэйнесборо маңындағы батыс нүктесіне дейін таулар үстінен салынды. Клаудиус Крозеттің басшылығымен теміржол шығыстан батысқа қарай төрт туннель салды: Гринвуд туннелі, Бруксвилл туннелі, Литтл-Рок туннелі және 4273 футтық Блю-Ридж туннелі – сол кездегі әлемдегі ең ұзын туннельдердің бірі. Туннель 1856 жылдың 29 желтоқсанында толығымен бітірілді және екі жағынан да қазылғандықтан, тік сызықтан алты дюймнен аспады. Теміржол қызметі 1858 жылдың сәуір айында басталды, бірақ 1854 жылға қарай Вирджиния Орталық компаниясы бос орынның үстінен уақытша жолдарды іске қосты. Бұл желі Вирджиния Орталыққа 1857 жылға қарай қазіргі Клифтон Форджға жақын Джексон өзені станциясына жеткен толық ұзындығы бойынша теміржол қызметін ұсынуға мүмкіндік берді. Америка Азамат соғысы кезінде Блю-Ридж теміржолындағы туннельдер генерал Стоунволл Джексонның Конфедерация әскерлерінің «жаяу әскер» қозғалысының бір бөлігі ретінде пайдаланылды. Туннельдер аяқталғаннан кейін, Блю-Ридж теміржолын Вирджиния Орталық теміржолы (ол оны пайдалану үшін Вирджиния штатына жыл сайын төлем жасаған) басқарды, кейін 1870 жылы Вирджиния Орталық теміржолының ізбасары – Чесапик және Огайо теміржолына сатылып, қосылды.

Құлдарды қолдану

Блю-Ридж теміржолын салуға кем дегенде үш жүз африка-американдық құл жұмылдырылды, олар тікелей құрылысқа немесе кірпіш сияқты материалдар жасауға қатысты. Бұл құлдар көбінесе жергілікті жердегі иелерінен жалданатын.

Салдары

Азамат соғысынан кейін Вирджиния орталық және бұрынғы Блю Ридж теміржолдары Коллис П. Хантингтонның Чесапик және Огайо теміржолының құрамына кіріп, Вирджинияның Чесапик шығанағының су бассейніндегі өзендерін Огайо өзенімен байланыстырып, Миссисипи өзені мен Мексика шығанағына жеткізетін ұзақ жылғы арманының орындалуына көмектесті. Блю Ридж теміржолы мен бұрынғы Вирджиния орталық теміржолы қазір CSX Transportation құрамында, ал Букингем филиалы оларды жалға алып пайдаланады. Алғашқы төрт туннельдің үшеуі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жаңаларымен ауыстырылды немесе жойылды. 50 жылдан соң, XXI ғасырдың басында әлі де қолданыста болған ескі туннельдер мен маршруттың бөліктері бір рельс жолы жобасына енгізілді. 1,6 миллион долларлық жоба Блю Ридж туннелін "қараңғы, суық және 'жайғасымды' жаяу және велосипед жолына" айналдыруды көздеп отыр.