Алан Скед: Ұлыбританияның Еуроскептик саясаткері мен тарихшысы

Кіріспе

Ұлыбританияның Тәуелсіздік партиясының бұрынғы жетекшісі (1947 жылы туған)

Алан Скед (1947 жылдың 22 тамызында туған) – британдық еуроскептик ғалым. Ол Маастрихт шартына қарсылық көрсету үшін Антифедералистік лиганы және оның жалғасы Ұлыбританияның Тәуелсіздік партиясын (UKIP) құрды. Қазірде ол Лондон экономика мектебінің халықаралық тарих профессоры және бірнеше парламенттік сайлауға үміткер болған.

Ерте өмір

Скед Глазгодағы Аллан Глен мектебінде білім алған, содан кейін Глазго университетінде қазіргі заман және орта ғасыр тарихын оқыды, одан әрі Оксфордтағы Мертон колледжінде саясат ғылымдары бойынша философия докторы (DPhil) дәрежесін алды.

Академиялық мансап

Скедтің Оксфордтағы докторлық жетекшісі А. Дж. П. Тейлор болды, ол оған зор әсер етті. Әсіресе, Скедтің Габсбург монархиясы туралы еңбектері Тейлордың ықпалымен жазылған, бірақ олардың түсіндірмелері мүлдем басқа. Ол сонымен қатар Ұлыбританияның саяси және Еуропа тарихы бойынша да жазбалар жасады. Оның кітаптары неміс, итальян, чех, португал, жапон және қытай тілдеріне аударылған. Лондон экономика мектебінде (LSE) ол АҚШ және қазіргі заманғы интеллектуалдық тарих, сондай-ақ жыныс, нәсіл және құлдық тарихы бойынша курстар оқыды. 2015 жылы зейнетке шықты, ал 2018 жылдың қаңтарынан бастап LSE халықаралық тарих кафедрасының құрметті профессоры болып табылады. Скед – Британияның АҚШ-пен саяси байланыстарын дамыту мақсатында құрылған Британдық-американдық жобасының мүшесі.

Саяси мансап

1970 жылғы жалпы сайлауда ол Пейслиде Либералдық партияның үміткері ретінде бақ сынады (кейіннен СДП-мен бірігіп Либералды демократтар партиясын құрды), бірақ кейін партияның қолдауынан бас тартты, себебі ол Еуропалық Одаққа (ЕО) қарай бет бұруды жақтады. Ол он жыл бойы (1980–1990) LSE-дегі Еуропалық зерттеулер жөніндегі конвентор болып қызмет етті, бұл аспирантура деңгейіндегі магистрлік бағдарлама еді, онда ол Еуропа тарихы бойынша көптеген диссертацияларды қарады және LSE-нің Еуропалық зерттеулер семинарының бірлескен төрағасы болды. Ол ЕО-ның жемқор және демократияға қарсы екеніне, сондай-ақ британ экономикасына зиян келтіретініне көз жеткізді. Ол Брюгге тобының негісқалаушы мүшесі болды және 1991 жылға дейін оның құрамында болды, содан кейін атқару комитеті оны партиядан шығарды. Мұның себебі 1991 жылдың қараша айында ол Антифедералистік лиганы (АФЛ) құрды, ол 1992 жылғы жалпы сайлауда үміткерлерді, соның ішінде Скедті де ұсынған ЕО-ға қарсы саяси партия болды, ол Бат округінен сайлауға түсті. 1993 жылы Скед екі парламенттік сайлауға қатысты: біреуі Ньюбериде, онда ол өзінің қолдауын білдірген Энох Пауэллмен бірге платформада болды, ал екіншісі көп ұзамай Крайстчерчте өтті. Екі жағдайда да ол ірі партиялардан кейін төртінші орынды иеленді (Ньюбериде 19 кандидат, ал Крайстчерчте 14 кандидат болды). Осы нәтижелерге ынталанған АФЛ қыркүйек айында өзінің атын Ұлыбританияның тәуелсіздік партиясы (UKIP) деп өзгертті. Алайда, 1997 жылғы жалпы сайлаудан кейін Скед партия ішіндегі фракциялық тартыстар мен радикалды, оңшыл көзқарастардың күшейіп бара жатқанына байланысты партия басшылығынан кетті, бұл партияның «саяси шетте қалуға» тағдырланғанын айтты. Ол сондай-ақ, егер партия орындар жеңіп алса, Еуропалық парламентте орындар алу жоспарына қарсы болды, барлық партиялық күш-жігерді Ұлыбритания Парламентіне шоғырландыруды қалады. Әрбір келесі ұлттық сайлаудан (Еуропа Парламенті, 1999, Вестминстер, 2001 және Еуропа Парламенті, 2004) бұрын ол UKIP-ті экстремизм мен қабілетсіздікке айыптайтын мақалалар жариялады. 2004 жылғы Еуропа Парламенті сайлауына бірнеше күн қалғанда, онда UKIP өкілдігін үштен он екі орынға дейін арттырды, ол бұрынғы партиясын ұлттық газетте сынға алды, «Олар нәсілшіл және оңшыл идеологияның зиянына ұшырады» деді. Ол «UKIP британдық ұлттық партиядан (BNP) гөрі әлдеқайда либералды емес. Әрине, партиялардың элементтері арасында симбиоз бар» және «UKIP-тің Еуропарламент депутаттары Страсбургте әзілге айналды, онда олардың қатысу көрсеткіші, тіпті көптеген Еуропарламент депутаттарының стандарты бойынша да, өте төмен, ал Лондон экономика мектебінің Еуропалық зерттеулер орталығының тәуелсіз зерттеулеріне сәйкес, үшеуі бір мәселе бойынша әртүрлі дауыс береді» деді. 2003 жылы, Ирак соғысы алдында, ол Джордж Буштың Еуропадағы әскери сыртқы саясатына қарсылықтың принципінен тумағанын, керісінше «АҚШ-ты қызғанудан» және еуропалық елдердің, біріккен немесе бірікпеген, «АҚШ-қа қарсы тұруға қабілетті әскери, дипломатиялық, моральдық немесе экономикалық ресурстары жоқ» деген сенімнен туындағанын жазды. 2013 жылдың қыркүйегінде ол «Еуропаға қарсы партия, лейбористерге қарсы күресуді үміттенеді» деп сипатталған «Жаңа келісім» атты саяси партияны құрды және оны талқылау үшін BBC телеарнасының «Күнделікті саясат» бағдарламасына қатысты. «Жаңа келісім» 2015 жылы тіркелуден шығарылды, ол ешқашан бірде-бір сайлауға үміткер ұсынбаған.

In the 1970 general election he stood at Paisley as a candidate for the Liberal Party (which later combined with the SDP to form the Liberal Democrats), but later rejected the party's support because it favoured movement toward a European Union (EU). He served for ten years (1980–1990) as Convenor of European Studies, a postgraduate MSc programme at LSE, where he examined many theses on European history and served as joint chairman of LSE's European Research Seminar. He came to believe that the EC was corrupt and anti democratic, and a liability to the British economy. He was a founding member of the Bruges Group and remained a member until 1991, when he was expelled by its executive committee. This was because in November 1991 he had founded the Anti Federalist League (AFL), an anti EC political party that ran candidates, including Sked, in the 1992 general election, when he contested Bath. In 1993, Sked stood in two parliamentary by elections: one at Newbury, where he shared a platform with Enoch Powell, who spoke in his support, and a second, soon afterward, at Christchurch. On both occasions he came fourth, behind the major parties (there were 19 candidates at Newbury and 14 at Christchurch). Encouraged by these results, the AFL changed its name that September to the UK Independence Party (UKIP). Sked, however, resigned the leadership shortly after the 1997 general election, citing party factionalism and the growing influence of radical, far right opinion in the party's ranks, saying that it was "doomed to remain on the political fringes". He also opposed its plan to take up places in the European Parliament if seats should be won there, wanting all party efforts to be concentrated on the UK Parliament. Shortly before each subsequent national election (European Parliament, 1999, Westminster, 2001 and European Parliament, 2004), he published articles accusing UKIP of extremism and incompetence. A few days before the 2004 election to the European Parliament, in which UKIP increased its representation from three to twelve seats, he criticised his former party in a national newspaper, saying, "They are racist and have been infected by the far right." He went on record saying, "UKIP is even less liberal than the British National Party (BNP). Certainly, there is a symbiosis between elements of the parties," and, "UKIP's MEPs are a standing joke at Strasbourg, where their attendance record, even by the standards of most MEPs, is relatively poor and where, according to independent research by the European Studies centre at the London School of Economics, the three often vote in different ways on the same issue." In 2003, just before the Iraq War, he wrote that opposition to the militaristic foreign policy of George W. Bush within Europe was not born of principle, but rather stemmed "largely from jealousy of the United States" and a purported knowledge that European countries, united or otherwise, "have no military, diplomatic, moral or economic resources with which to challenge the United States". In September 2013, he founded New Deal, a political party described as "a new left of centre, anti EU party which he hopes will challenge Labour", and appeared on the BBC TV Daily Politics show to discuss it. New Deal was de registered in 2015, having never fielded a single candidate in any election.

Prosper UK (Бақытты Ұлыбритания)

2018 жылдың желтоқсан айының басында Sked Prosper UK атты тағы бір саяси партияның құрылғанын жариялады. Бұл партия Томи Робинсонның UKIP-тің сол кездегі төрағасы Жерар Баттеннің арнайы кеңесшісі болып қабылдануына байланысты, UKIP-тен бөлініп шықты. Партияның ішіндегі радикалды күштердің күшейіп бара жатқандығына жауап ретінде, еуроскептик балама ретінде құрылған болатын. Prosper UK 2020 жылдың тамызында Саяси партиялар тізілімінен өшірілді.

Бәрі бірлік үшін

2021 жылы ол Джордж Галлоуэй басқаратын All for Unity жаңа партиясының 2021 жылғы Шотландия парламенті сайлауына кандидат болып жарияланды.

Кітап тізімінің ішінара сипаттамасы

Скед, А. & Кук, С. (ред.) (1976) Кризис және дау: А. Дж. П. Тейлордың құрметіне арналған мақалалар. (Лондон: Макмиллан) Скед, А. & Кук, С. (1979) Соғыстан кейінгі Ұлыбритания: Саяси тарих. Скед, А. (1979) Габсбургтер империясының сақталуы: Радецкий, Императорлық армия және 1848 жылғы сыныптық соғыс. (Лондон: Лонгманс) Скед, А. (1987) Ұлыбританияның құлдырауы: Мәселелер мен перспективалар. (Оксфорд: Базиль Блэкуэлл) Скед, А. & Кук, С. (1993) Соғыстан кейінгі Ұлыбритания: Саяси тарих (1945–1992). (4-ші басылым) (Хармондсворт: Пингвин) Скед, А. (2001) Габсбургтер империясының құлдырауы, 1815–1918. (2-ші басылым) (Лондон: Лонгман) Скед, А. (2007) Меттерних және Австрия: Бағалау. (Лондон: Палгрейв Макмиллан) Скед, А. (2011) Радецкий: Императорлық жеңімпаз және әскери гений. (Лондон: И. Б. Таурис) Скед, А. (2020) 14 мақалада Шотландияның тәуелсіздіктен бүгінгі күнге дейінгі сыни тарихы. (Think Scotland, Эдинбург)