"Абе Линькольн Иллинойста" – Роберт Sherwood-тың 1938 жылғы тарихи пьесасы. Авраам Линьколннің өмірі, махаббаты мен саяси күресі. Пулитцер жүлдесінің иесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1938 жылғы театрлық қойылым
1938 theater play
"Абе Линкольн Иллинойста" – американдық драматург Роберт Э. Шервудтың 1938 жылы жазған пьесасы. Ол негізінен Карл Сандбургтің 1926 жылғы "Абрахам Линкольн: Далалық жылдары" атты өмірбаянына негізделген. Үш актіден тұратын пьеса президент Авраам Линкольннің өмірін бала кезінен бастап, Вашингтонға аттану алдындағы Иллинойстағы соңғы сөйлеген сөзіне дейін қамтиды. Пьесада Мэри Тоддпен болған махаббаты мен Стивен А. Дугласпен болған дебаттары да көрсетіледі, ал кейбір сахналарда Линкольннің өзінің сөздері қолданылады. Шервуд 1939 жылы бұл еңбегі үшін драматургия саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды.
Abe Lincoln in Illinois is a play written by the American playwright Robert E. Sherwood in 1938, based principally on the 1926 biography Abraham Lincoln: The Prairie Years by Carl Sandburg. The play, in three acts, covers the life of President Abraham Lincoln from his childhood through his final speech in Illinois before he left for Washington. The play also covers his romance with Mary Todd and his debates with Stephen A. Douglas, and uses Lincoln's own words in some scenes. Sherwood received the Pulitzer Prize for Drama in 1939 for his work.
Өндірістер
Пьесаның премьерасы 1938 жылдың 15 қазанында Бродвейдегі Плимут театрында өтті және 472 қойылымнан кейін 1939 жылдың желтоқсанында жабылды. Режиссері – Элмер Райс, Линкольн рөлінде – Реймонд Масси, Мэри Тодд рөлінде – Мюриэл Киркланд, Энн Ратледж рөлінде – Адель Лонгмайр, ал Стивен А. Дуглас рөлінде – Альберт Филлипс ойнады. Кейіннен пьеса Чикагодағы Гранд Опера үйіне көшірілді, онда 8 қаңтардан 30 наурызға дейін 12 апта бойы көрсетілді. Массидің осы пьесадағы рөлі алты жыл бұрын Шервудқа берген уәдесінің орындалуы нәтижесінде туындады – «маған қажет болғанда мен боламын» деген уәде. 1993 жылы Вивиан Бомонт театрында екінші қойылым өтті, онда Линкольн рөлін Сэм Уотерстон ойнады, ал режиссерлік жұмысын Джеральд Гутьеррес жүзеге асырды. Актерлік құрамында Роберт Вестенберг (Ниниан Эдвардс), Марисса Чибас (Энн Ратледж), Дэвид Хаддлстон (Судья Боулинг Грин), Роберт Джой (Джошуа Спид), Лизбет МакКей (Мэри Тодд) және Брайан Редди (Стивен А. Дуглас) болды. Қайта қойылым 1993 жылдың 29 қарашасынан 1994 жылдың 2 қаңтарына дейін жалғасты.
The play premiered on Broadway on October 15, 1938, at the Plymouth Theatre and closed in December 1939 after 472 performances. Directed by Elmer Rice, it starred Raymond Massey as Lincoln, Muriel Kirkland (Mary Todd), Adele Longmire (Ann Rutledge), and Albert Phillips (Stephen A. Douglas). It subsequently transferred to the Grand Opera House in Chicago where it ran for 12 weeks from January 8 through March 30, 1940. Massey's role in the play came about as the result of a promise he had made to Sherwood six years previously to "be there when he needed me". A second revival took place in 1993 at the Vivian Beaumont Theatre, with Sam Waterston as Lincoln, and direction by Gerald Gutierrez. The cast included Robert Westenberg (Ninian Edwards), Marissa Chibas (Ann Rutledge), David Huddleston (Judge Bowling Green), Robert Joy (Joshua Speed), Lizbeth MacKay (Mary Todd) and Brian Reddy (Stephen A. Douglas). The revival ran from November 29, 1993, to January 2, 1994.
Жалпы түсінік және қысқаша мазмұны
Ойын 1830 жылдары Нью-Салемде және оның төңірегінде, содан кейін 1840 жылдары Спрингфилдте, ал үшінші актіде 1858-1861 жылдар аралығында Спрингфилдте өтеді. Ол негізінен Карл Сэндбургтің 1926 жылғы «Абрахам Линкольн: Далалық жылдары» атты өмірбаянына негізделген, ол Линкольннің президенттікке сайлануына дейінгі өмірін қамтиды. Пьеса Линкольннің амбициясыз далалық адамнан бостандық үшін күрескенге айналу жолын көрсетеді және оның кейінгі өмірі туралы көрермендердің біліміне сүйене отырып, кейіпкерін бейнелейді. Шервуд осы пьесаны Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін АҚШ-тағы оқшауланғандық көзқарасына қарсы жауап ретінде жазды; ол Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысқан, бірақ соғыстан кейінгі әлемнің қалыптасуына көңілі толмады. Оның бас рөлдегі ойнаған актері Реймонд Мэйси айтқандай, «Шервудтың сценарийінде құлдық сөзін диктатура сөзімен ауыстырсаңыз, ол біздің заманымыз үшін маңызы бар, қуатты мәнге ие болады». Диалогтың көп бөлігі Шервудтың туындысы болғанымен, пьесада Линкольннің өзінің кейбір сөздері де қолданылады. Линкольн қасиетті немесе даналықтың көзі ретінде емес, өзін және өзгеріс жасау мүмкіндігін үнемі сұраққа салушы, қарапайым ойлы адам ретінде бейнеленеді. Ол Америка Азамат соғысының қанды оқиғаларын және өз өлімін болжайтын, өлім мен апаттың алдын ала сезінулерімен мазаланады. Энн Ратледж, оның өміріндегі алғашқы махаббаты, Линкольн оны өзіндік емес, бірақ сонымен қатар қол жеткізуге болмайтын, әйелдік қасиеттердің бейнесі ретінде көреді. Ал оның әйелі Мэри, керісінше, оның ақыл-есінен айырылуына әкелетін, күшейе түсетін өткірлікпен суреттеледі. Стивен А. Дуглас, Линкольннің 1858 жылғы саяси қарсыласы, жаман адам ретінде емес, шебер саясаткер ретінде бейнеленеді.
The play takes place in and around New Salem, Illinois, in the 1830s, then in Springfield, Illinois, in the 1840s, and in Act III in Springfield in 1858 to 1861. It is based principally on the 1926 biography Abraham Lincoln: The Prairie Years by Carl Sandburg, which covers Lincoln's life up to his inauguration as President. The play depicts Lincoln's evolution from unambitious backwoodsman to a champion of freedom, and relies on the audience's knowledge of Lincoln's subsequent career to color the portrayal of his character. Sherwood wrote the play as a riposte to isolationist sentiment in the United States in the lead up to the Second World War; he had fought in the First World War but had been disappointed by the way the post war world had turned out. As its star Raymond Massey put it, "If you substitute the word dictatorship for the word slavery throughout Sherwood's script, it becomes electric with meaning for our time." While much of the dialog is of Sherwood's invention, the play uses some of Lincoln's own words at various points. Lincoln is portrayed not as a saint or a fount of wisdom, but as a humble man of ideas who constantly questions himself and his ability to make a difference. He is haunted by premonitions of death and disaster, prefiguring the bloodshed of the American Civil War and his own assassination. Ann Rutledge, the first great love of his life, is portrayed as Lincoln sees her, as a selfless but ultimately unattainable embodiment of female perfection. His wife Mary, by contrast, is portrayed with an increasingly sharp edge that foreshadows her descent into insanity. Stephen A. Douglas, Lincoln's political opponent in 1858, is portrayed as an adept politician rather than as a villain.
Бірінші акт
Пьесаның алғашқы көрінісінде Нью-Салемнің мектеп мұғалімі Линкольнге грамматиканы үйретіп, оны поэзия мен шешендік өнерді бағалауға ынталандырады. Линкольн өмірінен, іскерліктегі сәтсіздіктерінен, қала халқына деген қорқынышынан және анасының қазасынан әңгімелейді, сондай-ақ Джон Китстің «Өлім туралы» өлеңіне ризашылығын білдіреді. Той 6-шы сахнада өтуге тиіс, бірақ Линкольн ойлана бастайды. Досы оны тойды өткізуге көндіруге тырысады, ал Мэридің құдайы Линкольнге президент болу ниетіне «қатаң бақылау жасауды» кеңес береді. Линкольннің кеңсе қызметкері оның құлдардың азаттығы үшін күресуге жетелейтін әйелге үйленуіне қуанды. Линкольн өзінің мақсаты басқаша екенін түсініп, тойды тоқтатады және Спрингфилдтен кетеді. 1860 жылғы президенттік сайлау 11-ші сахнаның негізгі тақырыбы болып табылады, онда Линкольн мен Мэри сайлау қорытындыларын күтеді. Олар енді ашық түрде дауласады. Ол оған, тіпті жеңіске жетсе де, «Мен үшін бәрі құлдырады. Кеш болды» дейді. Линкольн жеңіске жетеді, бірақ «сыбайлас жемқорлық тарихындағы ең ұятты науқан» болғанына өкінеді. Ол үйден күзетпен бірге шығып бара жатқанда, жауапкершіліктің салмағын сезінеді. Барлығы алты теледидарлық бейімделу болды: 1945, 1950, 1951, 1957, 1963 және 1964 жылдар. Масси 1950 және 1951 жылғы бейімделулерде сахнадағы рөлін қайталады. 1964 жылғы Hallmark Hall of Fame сериясында Джейсон Робардс басты рөлде, ал Кейт Рид Мэри Тодд рөлінде ойнады. 1946 жылы Австралия радиосы үшін Питэр Финч Линкольн рөлінде ойнаған пьесаның бейімделуі жасалды.
The opening scene of the play depicts New Salem's schoolmaster teaching grammar to Lincoln and encouraging him to appreciate poetry and oratory. Lincoln speaks of his life, referring to his failures as a businessman, his fear of city people and the death of his mother, and expresses his appreciation of John Keats's poem On Death. The wedding is set to take place in Scene 6 but Lincoln has developed cold feet. A friend tries to persuade him not to cancel it, and Mary's brother in law advises him to "keep a tight rein" on her ambition for him to become President. Lincoln's clerk applauds his betrothal to someone who will push him to fight for the freedom of the slaves. Lincoln himself decides that his ambitions lie elsewhere, cancels the wedding and leaves Springfield. The 1860 presidential election is the focus of Scene 11, in which Lincoln and Mary await the election results. By now they are quarreling openly. She tells him that even if he wins, "it's ruined, for me. It's too late." Lincoln does win but regrets having had to fight "the dirtiest campaign in the history of corrupt politics." As he leaves home with a Secret Service escort, he feels the full weight of his responsibilities. There were six television adaptations in all, in 1945, 1950, 1951, 1957, 1963 and 1964. Massey reprised his stage role in the 1950 and 1951 adaptations. The 1964 production in the Hallmark Hall of Fame series featured Jason Robards in the title role, and Kate Reid as Mary Todd. There was an adaptation of the play for Australian radio in 1946 starring Peter Finch as Lincoln.