Шотландиядағы Кишорн шығанағы және аймақтық елді мекендер
Loch Kishorn
Шотландиядағы Кишорн шығанағы: географиясы, орналасуы, ағын сулары (Абхайн Кумхаг а' Глинне, Кишорн өзені) және айналасындағы аймақтар туралы толық мәлімет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кишорн көлі (Ciseòrn) – Шотландияның солтүстік-батыс таулы аймағындағы теңіз көлі. Кишорн – көл жанында орналасқан елді мекендер тобын атау үшін қолданылатын жиынды атау.
Loch Kishorn (Ciseòrn) is a sea loch in the north west Highlands of Scotland. Kishorn is a collective name used to refer to a group of populated settlements located next to the loch.
Топография
Кишорн көлі – Карон көлінің солтүстік тармағы, шамамен кең және ұзын, ең терең жері шамамен 150 метрге жетеді. Оны Абхайнн Кумхаг а' Глинне өзені және солтүстіктен ағып кішкентай саға арқылы кіретін Кишорн өзенімен толықтырады. Көлдің солтүстігінде және батысында Апплкросс түбегі орналасқан, ал шығысында оны Жоғарғы Лох Карроннан бөліп тұратын мүйіс бар. Көлдің аузы Гарра аралдарымен белгіленген, олардың ең ірісі – Кишорн аралы. Көл маңында Саначан, Торнапресс, Куртхилл, Ачинтрайд, Ардаррох және Рунасул сияқты бірнеше шағын елді мекендер орналасқан. Бұл елді мекендер жиынтығын көбінесе Кишорн деп атайды. Шотландиялық епископтық шіркеу Куртхиллде, Саначан мен Торнапресс арасында орналасқан. A896 тас жолы Саначан арқылы өтеді, ал басқа елді мекендерге кішірек жол салады. Ардаррох көл жағасында, шағын құмды-қиярлы жағажайдың қасында орналасқан. Ал келесі елді мекен – Ачинтрайд көлдің бойында орналасқан. Ол бастапқыда Таулы аймақтағы жерден қуылған шаруаларды орналастыру үшін салынған ақтан сырған коттедждерден тұрады. Рунасул – кіші жолдың соңындағы соңғы елді мекен. Ачинтрайд пен Рунасул Апплкросс түбегінің кең көріністерімен, әсіресе Сгурр а' Чаорачейн мен Бейн Бханның Корбеттері және Белах на Ба асуымен әйгілі. Кишорнның шығысында екі кішкентай Мэрилин тауы бар: Ан Сгурр және Бад а' Чреамха. Торнапресс Белах-на-Баға баратын тоғысқан жерде орналасқан.
Loch Kishorn is a northern branch of Loch Carron about wide and long, with a maximum recorded depth of around It is fed by the river Abhainn Cumhag a' Ghlinne and the River Kishorn which flows from the north and enters through a small estuary. To the north and west of the loch is the Applecross peninsula; to the east is a headland that separates it from upper Loch Carron. The mouth of the loch is marked by the Garra Islands, the largest of which is Kishorn Island. There are several small settlements located in the vicinity of the loch: Sanachan, Tornapress, Courthill, Achintraid, Ardarroch and Rhunasoul. It is common to refer to these populated settlements collectively as Kishorn. A Scottish Episcopal chapel is located at Courthill between Sanachan and Tornapress. The A896 road passes through Sanachan, and a minor road leads off to the other settlements. Ardarroch is on the lochside, next to a small shingly beach. The next settlement, Achintraid, is further up the loch. It consists of a line of whitewashed cottages, originally built to house crofters evicted in the Highland Clearances. Rhunasoul is the final populated settlement at the end of the minor road. Achintraid and Rhunasoul are noted for the extensive views of the Applecross peninsula, with the Corbetts of Sgurr a' Chaorachain and Beinn Bhàn and the pass of the Bealach na Bà being particularly prominent. East of Kishorn are two small Marilyns: An Sgurr and Bad a' Chreamha. Tornapress is where the junction to the Bealach na Bà is located.
Кишорн сарайы
Кишорн-Ярд – мұнай платформалары және басқа да теңіздік құрылыстар үшін Лох-Кишорндағы құрастыру кешені, сонымен қатар порт және құрғақ док бар. Қазіргі уақытта ол Фергюсон Транспорт және Лейтс екі компаниясына бірлесіп тиесілі. 1975 жылдан 1987 жылға дейін Говард Дорисқа тиесілі болған. 1975 жылы көлдің солтүстік жағында мұнай платформаларын өндіруге арналған құрылыс алаңы мен док құрылысы басталды. Бұл 3 шақырымдық жолдың соңында орналасқан, ол тек 12 күнде салынды. 1977 жылға қарай мұнда 3000-нан астам адам жұмыс істеді, олар уақытша тұрғын үйлерде және көлге тікелей тоқтатылған екі кемеде – бұрынғы TEV Rangatira және Odysseus автомобиль паромдарында орналастырылды. Лох-Кишорнның тереңдігі 700 метрге дейін жетеді, сондықтан кешен 1978 жылы салынған 600 000 тонналық бетоннан жасалған Ниниан Орталық платформасын салуға өте қолайлы болды. Материал теңіз арқылы жеткізілді, ал платформаны Солтүстік теңіздегі жұмыс орнына сүйреу үшін жеті буксир қажет болды. Ниниан Орталық платформасы 1989 жылға дейін адам жасаған ең үлкен жылжымалы нысан ретінде рекордты ұстады, содан кейін 1,5 миллион тонналық Гулфакс С платформасы бұл көрсеткішті жаңартты. Драмбуиде кемежай салу туралы бұрынғы ұсыныстың қоздырған дау-дамайларын ескере отырып, жобалау рұқсатының шарты ретінде бұл жерді арал ретінде қарастыру қажет болды: 2000 жұмысшыға арналған жеке ауыл құрылды және барлық жеткізілімдер теміржол арқылы емес, теңіз арқылы жеткізілді. Стромеферриде, Кайл-оф-Лочалш тарам жолында теміржолдан теңізге жүк тасымалдау терминалы салынды. Бұл шарттар, кемежайдың қызмет ету мерзімінің соңына қарай сәл жеңілдетілгенімен, айналағы аумақты көп өзгертпеудің күтілген нәтижесін берді, бірақ кейбіреулер ақшаны аймақтағы нашар, көбінесе біржолғы жолдарды жақсартуға жұмсағанда жақсы болар еді. 1980 жылға қарай құрылыс кешені мұнай барлау және өндірісінің төмендеуінен қашуға тырысып, түрлендірілді және сол кезде Филипс Мориннің жоғары декісін салып жатты, бірақ оның күндері санаулы болды. 1984 жылы әлі де екі мың адам жұмыс істеді, бірақ 1986 жылы банкроттық (аналық компания Джон Говардтың Таяу Шығыстағы келісімшарттарына байланысты) 1987 жылы жабылуға және алаңдағы көптеген ғимараттарды бұзуға әкелді. Бір маңызды салдары – Говард Дорис қоры. Басқа нәрселермен қатар, ол жақын жердегі Локкаррон қаласындағы Говард Дорис орталығына қарттарға күтім көрсетуге көп қаржы бөлді. 1992 жылы құрғақ док Скай көпірінің 2300 тонналық негізін салуға пайдаланылды. 120 метрлік құрылыс алаңы Шығыс және Батыс қақпаларына бөлінген, қазіргі уақытта Фергюсон Транспорт және Кеме қатынасы балық шаруашылығына қажетті жабдықтар, орман өнімдері, дөңгелек ағаш, жол тұзы және тыңайтқыштар үшін порт ретінде пайдаланады. 2006 жылы Leiths (Scotland) Ltd компаниясы осы жерде карьерлік жұмыстарды бастады, ол Раасей паром терминалы үшін дайын блоктарға бетон жеткізді. Leiths және Ferguson Transport компаниялары Кишорн Порт Лимитед атты жаңа бірлескен кәсіпорын құрды, ол кемежайды және құрғақ докты теңіздік жаңартылатын энергия индустриясы үшін өндіріс орталығы ретінде қайта жаңғыртуға бағытталған. 2017 жылдың қаңтар айында Кишорн Порт Лимитед компаниясы құрғақ док қақпаларын сынау және жаңарту үшін 500 000 фунт стерлинг көлемінде грант алғанын жариялады. Шығыс қақпасы 1992 жылдан бері қозғалмаған, ол кезде Скай көпірінің каизонды құрылыстары құрғақ докта салынған. Батыс қақпасы 1982 жылы Maureen Articulated Loading Column ("ALC") доктан шыққаннан бері қозғалмаған. Құрғақ док қақпалары орнатылып, толығымен герметизацияланғаннан кейін толығымен босатылды және тексерілді. Суды толығымен құю үшін шамамен бір апта бойы тәулік бойы су сорғылау қажет болды.
Kishorn Yard is a fabrication yard at Loch Kishorn for oil platforms and other offshore facilities, with an associated port and dry dock facility. It is currently jointly owned by two companies, Ferguson Transport and Leiths. The yard was owned by Howard Doris between 1975 and 1987. In 1975 work began on the construction yard and dock for the production of oil platforms on the north side of the loch. This lay at the end of a 2 mile (3 km) stretch of road built to provide access in just 12 days, and by 1977 over 3,000 people were working here, housed in temporary accommodation on site and in two accommodation ships moored in the loch: the former car ferries TEV Rangatira and Odysseus. Loch Kishorn offers a clear depth of up to , and the yard was therefore well suited to build the 600,000 tonne concrete Ninian Central Platform, which was built in 1978. Material was supplied by sea and when complete the platform needed seven tugs to tow it to its operating position in the North Sea. The Ninian Central Platform held the record as the largest movable object ever created by man until 1989 when the Gullfaks C platform at 1.5 million tons took the record. Mindful of the controversy surrounding an earlier proposal to develop a yard at Drumbuie, a condition of the planning permission was that the site had to be treated as an island: a self contained village for 2,000 workers was created, and all deliveries would arrive by sea, rather than by road. A depot for transferring deliveries from rail to sea was built at Stromeferry, on the Kyle of Lochalsh Line. These conditions, though slightly relaxed by the end of the yard's life, had the intended effect of not altering the surrounding area much, though some might have liked it if money had instead been spent on improving the poor, usually single track, roads in the area. By 1980 the construction yard was diversifying in an effort to escape a downturn in oil exploration and production and at the time was building the Phillips Maureen hi deck, but its days were numbered. Two thousand people were still employed in 1984, but bankruptcy (by parent company John Howard over its Middle East contracts) in 1986 was followed by closure in 1987 and clearance of most of the buildings on the site. One lasting impact is the Howard Doris Trust. Amongst other things, it has provided a lot of funding for the Howard Doris Centre in nearby Lochcarron, which provides care for the elderly. In 1992 the dry dock was put to use in the construction of the 2,300 tonne bridge footings for the Skye Bridge that links Kyle of Lochalsh with the Isle of Skye. The 120 m quayside, which is split into the East gate and West gate, is currently used by Ferguson Transport & Shipping as a port for fish farming supplies, forestry products, round wood, road salt and fertilizer. In 2006, Leiths (Scotland) Ltd commenced quarrying operations on the site, supplying concrete for precast blocks for the Raasay Ferry Terminal. Leiths and Ferguson Transport have created a new joint venture company, Kishorn Port Limited to promote the regeneration of the Yard and the dry dock as a manufacturing centre for the offshore renewables industry. In January 2017, it was announced that Kishorn Port Ltd had been awarded £500,000 to test and revamp the dry dock gates. The East gate has not been moved since 1992 when the caissons for the Skye Bridge were built in the dry dock. The West gate has not been moved since the Maureen Articulated Loading Column ("ALC") vacated the dock in 1982. The dry dock itself has since been completely drained and inspected now that the gates are back in place and fully sealed. It took almost a week of 24 hour pumping to drain all the water, an estimated .