Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1943-2001)
American baseball player (1943 2001)
Кёртис Лерой "Кланк" Блефари (5 шілде 1943 - 28 қаңтар 2001) – американдық кәсіби бейсболшы, сол жақтағы ойыншы. "Балтимор Ориолс" (1965–1968), "Хьюстон Астрос" (1969), "Нью-Йорк Янкиз" (1970–1971), "Окленд Атлетикасы" (1971–1972) және "Сан-Диего Падрес" (1972) командаларында ойнады. Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында туған ол сол қолымен соқты, оң қолымен лақтырды.
Curtis Leroy "Clank" Blefary (July 5, 1943 – January 28, 2001) was an American professional baseball left fielder who played in Major League Baseball for the Baltimore Orioles (1965–1968), Houston Astros (1969), New York Yankees (1970–1971), Oakland Athletics (1971–1972) and the San Diego Padres (1972). A native of Brooklyn, New York, he batted left handed and threw right handed.
Мансап
Блефари Нью-Джерси штатының Махуа қаласында өсті және Махуа орта мектебін бітірді. Сегіз маусымдық карьерасында Блефари 974 ойында .237-ге дейін соғып, 112 хоум-ран мен 382 RBI көрсетті. «Ориолс» сапындағы дебюттік жылында Блефари .260-қа соғып, 22 хоум-ран мен 70 RBI жинап, «Америка лигасының жаңа жылдың үздік ойыншысы» және «The Sporting News» сыйлығын жеңіп алды. 1965 жылғы қысқы жиында ол Милт Паппас пен Джек Болдшунмен бірге үш ойыншының бірі болды, олардың есімдері «Синсинати Редс» командасынан Франк Робинсонды «Балтиморға» жіберу мүмкіндігін талқылау кезінде ұсынылды, бірақ «Ориолс» Блефариді сатуға келіспеді. Келісімді аяқтау үшін Дик Симпсон Блефаридің орнына «Редс» командасына жіберілді. Келесі маусымда ол 1966 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алған «Ориолс» командасының құрамында болды. Фрэнк Робинсон оның нашар алаңдағы қабілеттеріне байланысты оны «Кланк» деп атады. Блефари карьерасын аутфилдтен бастады, бірінші базада ойнады, содан кейін соққы беру мүмкіндігін сақтау үшін қақпашыға ауысты. 1968 жылдың 27 сәуірінде ол Том Фоббстың «Ред Сокс» командасына қарсы өткен но-хиттерін қабылдады. Үнемі қорғаныс позицияларын ауыстыруының өзінің шабуылдық көрсеткіштерінің төмендеуіне себеп болғанын айтқан Блефари Майк Куэллар «Ориолс» командасына келген келісім аясында «Хьюстонға» ауыстырылды. 1969 жылдың 4 мамырында бірінші базада ойнаған Блефари «Сан-Франциско Джайентс» командасына қарсы өткен ойында «Астрос» командасының жеті қос ойыннан тұратын рекордтық көрсеткішіне қатысты. «Астрос» командасында толық маусым өткізгеннен кейін, маусым соңында ол Бруклин қаласынан шыққан Джо Пепитонға айырбас ретінде «Янкис» командасына ауыстырылды. Блефари «Янкис» командасында көбінесе резервтік ойыншы ретінде пайдаланылды. 1972 жылы зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол бейсболда жаттықтырушы болып жұмыс істеуге тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Ол шериф, бармен, жүк көлігі жүргізушісі болып жұмыс істеді, кейін түнгі клуб ашты. 1977 жылы ол «Нью-Джерси Стейтсмен» командасымен, «Америкалық кәсіби слоу-питч лигасының» (APSPL) кәсіби софтбол командасымен ойнады және жаттықтырды, сондай-ақ бұл командаға бұрынғы МЛБ ойыншысы Джо Пепитон да қосылды. Блефари 1978 жылы команданы басқарды, бірақ маусым ортасында жұмыстан босатылды. Денсаулығы нашарлаған кезде де, ол кәсіби жаттықтырушылық қызметке қол жеткізуді үміттене берді, бірақ бейсболмен байланысы Форт-Лодердейлдегі «Нortheast High School» мектебінің ерікті жаттықтырушысы ретінде ғана сақталды.
Blefary grew up in Mahwah, New Jersey and attended Mahwah High School. In an eight season career, Blefary was a .237 hitter with 112 home runs and 382 RBI in 974 games. In his debut year with the Orioles in , Blefary hit .260 with 22 home runs and 70 RBI, winning both the American League Rookie of the Year and The Sporting News Rookie of the Year awards. During the 1965 Winter Meetings, he was one of three players along with Milt Pappas and Jack Baldschun whose names were originally submitted by the Cincinnati Reds in discussions of any transaction which would have sent Frank Robinson to Baltimore, but the Orioles balked at trading Blefary. Dick Simpson was sent to the Reds instead of Blefary to complete the deal. The following season, he was a member of the Orioles team that won the 1966 World Series. Nicknamed "Clank" by Frank Robinson because of his below average fielding abilities, Blefary started his career in the outfield, tried at first base, then switched to catcher, in an effort to keep his bat in the lineup. On April 27, 1968, he caught Tom Phoebus's no hitter against the Red Sox. Blaming his constant defensive shuffling for his offensive decline, Blefary was traded to Houston in in the deal that brought Mike Cuellar to the Orioles. On May 4, 1969, Blefary, who was playing first base participated in all of the Astros record tying seven double plays in a game against the San Francisco Giants. After a full season with the Astros, at the end of the season he was traded to the Yankees for fellow Brooklynite, Joe Pepitone. Blefary was used as a part time player by the Yankees. He was dealt from the Yankees to the Oakland Athletics for Rob Gardner and Darrell Osteen on May 25, He was sent to the Padres in After retiring in 1972, he tried unsuccessfully to continue his career in baseball as a coach. He worked as a sheriff, bartender, truck driver, and later owned a night club. He played and coached in the 1977 season with the New Jersey Statesmen, a professional softball team in the American Professional Slo Pitch League (APSPL), as did fellow MLB alumnus Joe Pepitone. Blefary managed the team in 1978 but was fired mid season. Even as his health failed in his later years, he hoped to secure a professional coaching job, but his only connection with baseball was as a volunteer coach for Northeast High School in Fort Lauderdale.
Кейінгі өмірі
Өмірінің соңғы жылдары Блефари созылмалы панкреатиттен зардап шекті. 1990 жылдардың ортасында жамбас алмастыру операциясы жасалды және ол түрлі денсаулық және қаржылық қиындықтарды бастан кешірді, оның ішінде алкоголизм мен депрессия да болды. Блефари 2001 жылғы 28 қаңтарда Флорида штатының Помпано Бич қаласындағы үйінде 57 жасында созылмалы панкреатит және басқа да аурулар салдарынан қайтыс болды. Оның соңғы тілегі – Балтимордың Мемориалдық стадионында жерлену болатын. Ол қайтыс болған кезде стадион дерлік қирап жатқан еді, бірақ оның әйелі Лана оның күлін Мемориалдық стадионға шашу арқылы соңғы қалауын орындады. Бейб Рут мұражайы стадиондағы соңғы алдындағы ойынға қолданылған үй тақтасын берді және оны дәл сол орналасқан жерге қойды. Салтанатты шара 2001 жылғы 24 мамырда өтті. "Ол Балтиморды және жанкүйерлерін өте жақсы көретін", - деді оның әйелі. "Ол өмір бойы осы ойынды зерттеген шәкірт болды". Блефаридің немересі Энтони Сервидео 2020 жылғы Бас Бейсбол Лигасының үшінші раундында «Ориолс» командасына таңдалды. Сервидео – қысқа ойыншы және Миссисипи университетінде колледж бейсболында ойнады.
In the last years of his life, Blefary suffered from chronic pancreatitis. He had hip replacement surgery in the mid 1990s and experienced a variety of health and financial problems, including alcoholism and depression. Blefary died at his home in Pompano Beach, Florida on January 28, 2001, at the age of 57 of chronic pancreatitis and other related ailments. His last wish was to be buried in Baltimore's Memorial Stadium. Although the park was nearly demolished when he died, his wife Lana was able to honor his request to scatter his ashes in Memorial Stadium. The Babe Ruth Museum supplied the home plate used in the penultimate game at the stadium and located it in the precise spot where it had been used. The ceremony was held on May 24, 2001. "He loved Baltimore, and he loved his fans," said his wife. "He was a lifelong student of the game." Blefary's grandson, Anthony Servideo, was drafted in the third round of the 2020 Major League Baseball Draft by the Orioles. Servideo is a shortstop and played college baseball at the University of Mississippi.