Кіріспе
Бони Принс Чарлидің сүйіктісі Клементина Мария София Уокиншоу (1720 – 27 қараша 1802) – Якобит талапкері Чарльз Эдвард Стюарттың сүйіктісі болған. Құрметті шотландтық отбасында дүниеге келген Клементина 1752 жылдың қарашасынан бастап ханзадамен бірге тұрып, сегіз жыл бойы оның сүйіктісі болды. Олардың қызы Шарлотта 1753 жылы туды. 1760 жылы ханзаданың әкесі Джеймс Фрэнсис Эдвард Стюарт оған қызымен бірге монастырға қашып кетуге көмектесіп, оларды материалдық жағынан қолдады. 1766 жылы қайтыс болғаннан кейін, Клементина Чарльздың ағасы Генриден, Йорк герцогы кардиналынан жәрдемақы алды. Шарлоттаның әкесі оны 1783 жылы заңды деп мойындады, ал келесі жылы ол Флоренцияға оның қасына барып, ханзада қайтыс болғанға дейін күтім жасады. Шарлотта 1789 жылы қайтыс болды, Клементинаға 50 000 ливр және жылдық зейнетақы қалдырды, бірақ Генри Клементинаның одан әрі талап етуден бас тарту туралы "құжатқа" қол қоюын талап етті. Клементина Уокиншоу үш немересін тәрбиелеп, 1802 жылға дейін өмір сүрді, соңғы жылдары Швейцарияда тұрды.
Clementina Maria Sophia Walkinshaw (1720 – 27 November 1802) was the mistress of the Jacobite claimant Charles Edward Stuart. Born into a respectable Scottish family, Clementina began to live with the Prince in November 1752 and remained his mistress for eight years. Their child Charlotte was born in 1753. In 1760, the Prince's father, James Francis Edward Stuart, helped her escape with her daughter to a convent and began to support her. After his death in 1766 she had an allowance from Charles's brother Henry, Cardinal Duke of York. Charlotte's father legitimated her in 1783, and the next year she joined him in Florence and looked after him until his death. Charlotte died in 1789, leaving Clementina 50,000 livres and an annuity, but Henry insisted on Clementina signing a "quittance" renouncing any further claim. Clementina Walkinshaw brought up her three grandchildren and lived until 1802, in her later years taking up residence in Switzerland.
Балалық шақ
Клементина Джон Уолкиншоу мен оның әйелі Кэтрин Патерсонның он қызының ең кішісі болды. Кэтрин Патерсон – баронет титулы алған Хью Патерсонның қызы. Ол Римде өскен, мүмкін сонда туған. Уолкиншоулар Ланаркширдегі поместье иелері болды, олар Барроуфилд және Камлахи жерлеріне иелік еткен, ал оның әкесі Гласгоудың бай саудагеріне айналған. Бірақ, ол 1715 жылғы көтерілісте Джеймс Фрэнсис Эдвард Стюарт үшін күрескен, Шерифмуир шайқасында тұтқынға алынған, содан кейін Стирлинг қамалынан қашып, Еуропаға қашқан белгілі якобит болды.
Принс Чарльз Стюартпен қарым-қатынасы
1746 жылы сәуірде Куллодендегі көтеріліс жеңіліске ұшырағаннан кейін Карл Шотландиядан Францияға қашып кетті. 1752 жылы ол өзінің туысымен бұрын кездескен Клементинаның Дюнкеркте тұрып, қаржылық қиындыққа тап болғанын естіді, сондықтан оған көмектесу үшін 50 Луи д’ор жіберді, содан кейін сэр Генри Горингті Гентке шақырып, онымен бірге оның сүйіктісі ретінде өмір сүруге өтінді. Клементинаны «жаман әйел» деп сипаттаған Горинг, оны «кәдімгі құмарлық қылушыдан да артық емес» деп шағымданып, көп ұзамай Чарльздың қызметінен кетті. Алайда, 1752 жылдың қарашасына қарай Клементина Чарльзбен бірге тұра бастады және келесі сегіз жыл бойы оның сүйіктісі болып қала берді. Олар Льеж қаласына көшіп, 1753 жылдың 29 қазанында олардың жалғыз қызы Шарлотта дүниеге келді және Санте-Мари-де-Фонт шіркеуінде Рим-католик дінінде крещение рәсімінен өтті. Британдық агенттердің кейбір деректері ұл баланың және тағы бір баланың туғанын көрсетеді. Принц пен Клементина арасындағы қарым-қатынас апатқа ұшырады. Олар бірге тұра бастаған кезде Чарльз көңілі тоқыраған, ашулы алкоголик еді, ол Клементинаға қатыгездік көрсетіп, оған еңіреп, оны «бағынышты қамшы» ретінде қарады. Жүйелі түрде үйде болмай, саяхаттап жүретін ол қызы туралы сирек айтқан, ал айтса «ye cheild» деп атаған. Джеймс оған 10 000 ливрден жылдық жәрдемақы төлеуге келісті және 1760 жылдың шілдесінде ол жеті жасар Шарлоттамен бірге оның қудалаушы Чарльздан қашып, Париждегі Visitation nuns монастырына көмектескенін көрсететін дәлелдер бар. Ол Чарльзға өзіне деген құрметін білдіріп, хат қалдырды, бірақ өмірі үшін қорқып қашуға мәжбүр болғанын айтты. Ашуға буырқанған Чарльз екеуінің суреттемелерін таратты, бірақ бұл бекер болды.
Қызын тәрбиелеу
Келесі он екі жыл бойы Клементина мен Шарлотта Джеймс Стюарт тағайындаған 10 000 ливрлік зейнетақымен қамтамасыз етіліп, әртүрлі француз монастырларында өмір сүруді жалғастырды. Чарльз Клементинаны "ye cheild"інен айырғаны үшін ешқашан кешірмеді және олардың күтімі үшін ештеңе төлеуден бас тартты. 1766 жылдың 1 қаңтарында Джеймс қайтыс болды, бірақ Чарльз енді өзін Шотландия, Англия және Ирландияның заңды Чарльз III деп есептейтін болғандықтан, олардың екеуіне де көмек көрсетуден бас тартты. Бұл Клементинаны, енді өзін Альбестроф графинясы деп таныстыратын, көмек сұрап ағасы, кардинал Генри Стюартқа жүгінуге мәжбүр етті. Генри оларға 5 000 ливр жәрдемақы берді, бірақ одан Клементинадан ол Чарльзге ешқашан үйленбегенін жаздырды – ол кейіннен бұл мәлімдемеден бас тартуға тырысты. Бұл ақшаның жетіспеуі оларды Нотр-Дам монастырында арзан жатақ іздеуге мәжбүр етті. 1772 жылдың соңында Клементина мен Шарлотта өздерінің мұңды жағдайларын жеке басымен жеткізу үшін күтпеген жерден Римге келді. Сапар Клементинаны одан да үлкен қарызға батырды. Принц олардың келуіне ашуланып, тіпті оларды қабылдаудан бас тартып, оларды көмексіз Францияға қайтаруға мәжбүр етті, содан кейін Шарлоттаның жалбау хаттары жалғасты.
Кейінгі өмірі
1783 жылы Клементинаның қызы Шарлоттаның мәртебесі ресми түрде мойындалып, оған әкесімен кездесуге рұқсат берілді. Шарлотта өзіне де, Клементинаға да ақша қажет болғандықтан, Флоренцияда әкесіне күтім жасау үшін оның жанына қоныстанды. Шарлотта Флоренцияға кеткен кезде үш баласын Клементинаның қамқорлығына қалдырды. 1789 жылдың 17 қарашасында Шарлотта 36 жасында бауыр қатерінен Болоньядағы Ренессанс сарайы – Палаццо Виццани Сангуинеттиде қайтыс болды. Шарлоттаның өлімінен үш күн бұрын жазылған өсиетнамасында Клементинаға 50 000 ливр және 15 000 ливр көлеміндегі жылдық төлем қарастырылған. Бірақ кардинал Генри Стюарт ақшаны "босатуға" ниеттенді; ол Клементина өзінен және ұрпақтарынан мүлікке қатысты барлық бұрынғы талаптардан жазбаша бас тартқан жағдайда ғана осыны істеуге келісті. Клементина Уолкиншоу үш немересіне қараумен айналысып, 1802 жылға дейін өмір сүрді, соңғы жылдары Швейцарияға көшіп, немересі Рохенстартты реформаланған дінде тәрбиеледі. Француз революциясы жылдарында оның әкесі Германияда оның біліміне қаржы жұмсады. Ол қайтыс болғаннан кейін оған мол мүлік қалдырды.
Мәдениетте
Ол Сер Уолтер Скотттың 1824 жылы жарық көрген "Қызыл қолғап" романындағы екінші дәрежелі кейіпкер. Шотланд әнші-құрастырушысы Брайан МакНилл өзінің "The Baltic tae Byzantium" атты оныншы студиялық альбомында Уолкиншоу туралы "How the Foreign Winds Do Blaw" әнін жазған.