Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Театр мен операдағы әдемі және көңілді әйел кейіпкері.
Mischievous and coquettish female character in theatre and opera
Субретта – опера мен театрдағы екінші дәрежелі әйел кейіпкері, көбінесе қызметші немесе күтімші. Бұл термин жалпы түрде, әдепсіз немесе флиртке құмар жас әйелге қатысты қолданылуы мүмкін. Сөз ағылшын тіліне прованс тілінен, француз тілі арқылы келген және "мақтаншыл" немесе "ұялмаған" деген мағынаны білдіреді.
A soubrette is a female minor stock character in opera and theatre, often a pert lady's maid. By extension, the term can refer generally to any saucy or flirtatious young woman. The term arrived in English from Provençal via French, and means "conceited" or "coy".
Театр
Театрда субрет – әзілқой мінезді, мақтанқор, қызшаң, ойыншыл, сұңғыла және қатыгез мінезді кейіпкер, көбінесе қызметші немесе жас бойжеткеннің жақын серігі. Ол көбінесе құлықты немесе тіпті жыныстық тартымдылық танытады. Субрет комедия дель арте сценарийлерінде, көбінесе Колумбина рөлінде кездеседі, онда актриса оның мінез-құлқы мен әңгімелерін толық көрсетеді. Кейін ол Мольердің комедиядан әсер алған туындыларына көшті; «Тартуф» (1664) пьесасындағы Дорин рөлі осы сипаттамаға сай келеді. Бір ғасырдан кейін берілген танымал мысал – Бомаршедің «Фигароның некесі» (1784) пьесасындағы Сюзанна.
In theatre, a soubrette is a comedy character who is vain and girlish, mischievous, lighthearted, coquettish and gossipy—often a chambermaid or confidante of the ingénue. She often displays a flirtatious or even sexually aggressive nature. The soubrette appeared in commedia dell'arte scenarios, often in the role of Columbina, where the actress would provide the details of her behaviour and dialogue. From there, she moved to the works of Molière, which were influenced by the Commedia; the role of Dorine in Tartuffe (1664) fits the description. A famous example, though a hundred years later, is Suzanne in Beaumarchais' Le Mariage de Figaro (1784).
Опера
Классикалық музыка мен операда субрет термині сопрано дауысының түріне немесе фахқа, сондай-ақ опера рөлінің түріне қатысты. Субрет дауысы ашық, жарқын, тәтті тембрмен, орта диапазондағы тесситурамен, бірақ кең колоратурасыз ерекшеленеді. Субрет дауысының диапазоны шамамен ортаңғы C (C4) -ден "жоғарғы D" (D6) -ға дейін жетеді. Бұл дауыс жарық тембрлі, басқа сопрано дауыстарына қарағанда жеңіл. Көптеген жас әншілер субрет ретінде мансап бастаса, жасы ұлғайып, дауысы физикалық жағынан жетілгенде, олардың дауыс түрі басқаша жіктелуі мүмкін – әдетте жеңіл лирикалық сопрано, лирикалық колоратура сопрано немесе колоратура меццо-сопрано. Әнші өмірінің соңына дейін субрет болып қала бермейді. Субрет дауысының тесситурасы лирикалық және спинто сопранодан сәл төмен жатады. Субрет рөлдері көбінесе комикалық операларда немесе оперетталарда кездеседі, олар көбінесе әдемі, жас, көңілді, сұңғыла және көшедегі өмірге бейім қыздарды бейнелейді. Мұндай рөлдерді көбінесе жас әншілер орындайды, сопрано мен меццо-сопрано екеуі де осы рөлдерге ие болуы мүмкін. Көптеген субрет рөлдерінде неміс тілінде айтылатын диалог көптеп кездеседі, сондықтан субрет әншісі неміс тілін жақсы түсінуі және актерлік шеберлікке ие болуы керек. Шынайы субреттерді үлкен опера театрларында жиі кездестіру қиын, өйткені олардың дауысы үлкен залдардағы үлкен оркестрлерді жабуға жеткіліксіз. Көбінесе лирикалық, колоратуралық және меццо-сопрано әншілер субрет рөлдерін орындайды, әсіресе әншілік карьераларының басында. Бұл олардың субрет сопрано екенін білдірмейді, бірақ олар субрет рөлдерін орындай алады. Колоратура сопраносының диапазоны жоғары, олар көбірек дауыстық өрнектерді орындай алады және субретке қарағанда жарық дыбысқа ие. Лирикалық сопраноның дауысы субрет сопраносына қарағанда бай және диапазоны жоғары. Меццо-сопрано субрет сияқты биік ән айта алады, бірақ оның дауысы қараңғырақ және салмағы ауыр. Меццо-сопраноның төменгі регистрде де кеңірек диапазоны бар. Сонымен қатар, субрет дауысының әдемі, жеңіл тембры барокко музыкасына, ерте музыкаға және барокко операсына, сондай-ақ көптеген өнер әндеріне өте қолайлы. Дегенмен, субрет сопрано дауысы тіпті осы репертуарда да колоратура шеберлігінің жетіспеуімен және салыстырмалы түрде шектеулі диапазонымен шектеледі. Көптеген оперетталар мен мюзиклдерде субрет кейіпкерлері бар, мысалы, "Шатты жесірдегі" Валенсиен, ал Гилберт пен Салливанда Джесси Бондтың меццо-сопрано рөлдері, мысалы, Питти Синг ("Микадо"). Тағы бір мысал – Керн мен Хаммерштейннің "Шоу-лодкасындағы" "Жанның зұлым сахнасында" әнін орындайтын Элли Мей Чипли кейіпкері.
In classical music and opera, the term soubrette refers to both a soprano voice type or fach, and a type of opera role. A soubrette voice is light with a bright, sweet timbre, a tessitura in the mid range, but lacking extensive coloratura. A soubrette's vocal range extends approximately from middle C (C4) to "high D" (D6). The voice has a lighter vocal weight than other soprano voices with a brighter timbre. Many young singers start out as soubrettes but as they grow older and the voice matures more physically they may be reclassified as another voice type, usually either a light lyric soprano, a lyric coloratura soprano, or a coloratura mezzo soprano. Rarely does a singer remain a soubrette throughout her entire career. The tessitura of the soubrette tends to lie a bit lower than the lyric soprano and spinto soprano. Soubrette roles are typically found in comic operas or operettas and they usually portray good looking, youthful girls who are flirtatious, saucy, and street wise. Typically these roles are sung by younger singers and both sopranos and mezzo sopranos are cast in them. Many soubrette roles have a considerable amount of spoken German dialogue, and therefore the soubrette singer must possess both an excellent comprehension of the German language and considerable acting skills. It is rare to find true soubrettes singing in major opera houses as their voices are typically unable to carry over larger orchestras in larger halls. Often lyric, coloratura, and mezzo sopranos are cast in soubrette roles, especially in the early part of their singing careers. This does not mean that these singers are soubrette sopranos but it does mean they can play soubrette roles. The coloratura soprano has a higher range, can sing more dexterous vocal passages and has a somewhat brighter sound than the soubrette. The lyric soprano has a richer voice and higher range than the soubrette soprano. The mezzo soprano can sing as high as a soubrette but with a darker timbre and heavier weight in the voice. Mezzos also have a much more extensive range in the lower register. In addition, the beautiful light voice of the soubrette is ideal for baroque music, early music and baroque opera, as well as many art songs. However, the soubrette soprano voice is limited even in this repertoire by its lack of coloratura skill and relatively limited range. Many operettas and musicals include soubrette characters, such as Valencienne in The Merry Widow, and in Gilbert and Sullivan the Jessie Bond mezzo soprano roles such as Pitti Sing (The Mikado). Another example is the character Ellie Mae Chipley, who sings "Life Upon the Wicked Stage" in Kern and Hammerstein's Show Boat.