Кіріспе
Аттила Ричард Лукач (1962 жылы туған) – канадалық суретші. Лукач 1980-90 жылдары Берлинде тұрған кезінде жасаған өте ірі фигуралық суреттерден тұратын "E werk" сериясы арқылы халықаралық деңгейде танымал болды. Суреттерде жалаңаш және жартылай жалаңаш скинхедтер бейнеленген, олар өркендеу дәуірі өнеріне ұқсас, жарық-көлеңге техникасында батырлық және классикалық поздарда көрсетілген. Суреттер гомосексуализм, садомазохизм және фашистік символизмді бейнелеуімен қайшылық тудырды.
Attila Richard Lukács (born 1962) is a Canadian artist. Lukács gained international attention via his E werk series—a collection of very large figure paintings that he created in the 1980s and 90s, while living in Berlin. The paintings featured nude and semi nude skinheads, who were depicted in heroic and classical poses in chiaroscuro, reminiscent of Renaissance art. The paintings were considered provocative due to their depictions of homosexuality, sadomasochism and fascistic symbolism.
Өмірбаян
Лукач Альберта штатының Эдмонтон қаласында дүниеге келіп, Калгари қаласында өсті. Ол Жозеф және Хелен Лукачтың үш ұлының екіншісі. 1984 жылы Лукач «Futura Bold» атты көрмеге қатысты, онда оның құрбылары – Эмили Карр колледжінің студенттері Анжела Гроссман, Грэм Гилмор және Дерек Рут та өнерлерін көрсетті. Келесі жылы осы төрт суретшінің туындылары тағы төрт суретшімен бірге Ванкувер өнер галереясында «Жас романтиктер» деген атпен қойылды. Осы кезеңде ол скинхед субмәдениетіне қызығушылық танытып, суреттерінде скинхедтерді модель ретінде пайдаланды, тіпті олармен араласып, олар сияқты киіне бастады. Лукач Нью-Йорк өнер ортасында күткен жетістігіне жете алмады және метамфетаминге тәуелділігі күшейді. 2001 жылы ол емделу үшін Нью-Йорктен Мауи аралына кетті. Сол жерде оның көптеген жұмыстары гүлдерді бейнелейтін суреттерге арналды. 2002 жылдың соңында Лукач Канадаға қайтып оралды. 2004 жылы суретшінің өмірінен алынған «Drawing Out the Demons» деректі фильмі жарық көрді. Фильм 2001 жылдың жазында басталады және Лукачтың Нью-Йорктен Мауидегі тәуелділіктен айығу жолымен, содан кейін Калгариге және Ванкуверге оралуын көрсетеді.
Көркемдік стилі
Лукачтың 1980 және 90-шы жылдардағы жұмысында майлы бояуды қалың қолданған өте үлкен кенептер, сондай-ақ басқа текстуралық материалдар, мысалы, қара шайыр, қауырсын және алтын жапырақтары қолданылды. 1999 жылы шыққан "Арбор Витае" сериясында бір ағаштың түрлі бұрыштардан қарастырылған қара-ақ суреттерінің жиынтығы бар. 2010 жылдары Лукач көбірек абстрактілі суреттер, сондай-ақ мүсін және инсталляциялық өнер туындыларын жасауға кірісті. Америкалық өнер тарихшысы Джонатан Дэвид Кац Лукачты "әлемдегі ең ұлы суретшілердің бірі" деп атады. Лукач 1988 жылы Canadian Art журналына берген сұхбатында осы сипаттамаға қатысты: "Мен 'гомоэротика' терминін жек көремін. Бұл 19 ғасырға немесе Виктория дәуіріндегі ағылшын тіліндегі термин. Суретте еркек жалаңашын көрсеңіз, оны гомоэротика деп атайды, бірақ әйел жалаңашын көрсеңіз, оны гетероэротика деп есімде ұстамайды. Менің ертерек жұмыстарымда, мысалы, Торонтодағы Мерсер Юнионда көрсетілген үлкен суреттердің бірінде, белгілі бір 'гомоэротикалық' мазмұн болды. Жаңа жұмыстарымда мен осы мәселеге тоқталмаймын; мен еркек жалаңашын бейнелеуді классикалық жалаңаш бейнелерге қатысты дәстүрлі тәсілмен бейнелеуге тырысамын – олардың міндетті түрде сексуалдық мағынасы болуы керек емес." Лукач 2016 жылы Ванкувер Куриеріне берген сұхбатында: "Менің ойымша, гомосексуалдық тақырыптар мен скинхедтерді бейнелеудің мақсаты – адамдарды осы мәселемен бетпе-бет кездестіруге мәжбүрлеу болды. Естеріңізде болсын, бұл Рейганның ЖИТС-ті мойндамаған кезі еді. [Біз осылай дедік:] 'Біз бармыз және сіз бізбен санасуға тиіссіз', ал оны өнер тарихы контекстінде адамдардың алдына қою – олардың оны қабылдауының бір жолы болды." Оның туындыларын жеке жинаушылардың арасында музыкант Элтон Джон, кинорежиссер Фред Шеписи және канадалық кәсіпкер Салах Башир бар.