Телегонус фульгератор: Америкалық көбелек түрлерінің генетикалық әртүрлілігі
Telegonus fulgerator
Телегонус фульгератор: АҚШ-тан Аргентинаға дейін таралған көбелек. Түрлердің жіктелуі күмәнді, генетикалық зерттеулер морфологиялық айырмашылықтарды анықтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Көбелек түрі
Species of butterfly
Telegonus fulgerator, екі жолақты жарқырауыш, Hesperiidae тұқымдасына жататын қанаттарын жайып ұшатын бауыршақ, және бұл жасырын түрлер кешенін құруы мүмкін. Ол Америка құрлығының барлық аймақтарында, АҚШ-тың оңтүстігінен Аргентинаның солтүстігіне дейін таралған.
Telegonus fulgerator, the two barred flasher, is a species of spread wing skipper butterfly in the family Hesperiidae which may constitute a possible cryptic species complex. It ranges all over the Americas, from the southern United States to northern Argentina.
Криптографиялық өзгерісі
Қатысушы таксондардың нақты саны даулы, ДНК штрих-кодтау зерттеуімен анықталған "түрлердің" көпшілігі морфологиялық түрлер немесе жаңа пайда болған түрлер ғана болып көрінеді, сонымен қатар генетикалық әртүрліліктің жеткіліксіз бағалануымен байланысты. Дегенмен, екі желі (линия) жақсырақ бөлініп, кем дегенде кіші түрлер ретінде қарастырылуға лайық: "CELT" соңғы сатысында ашық қызғылт-сары жолақты личинкалары бар, олар тек Celtis iguanaea (Ulmaceae) түбінде табылған; "TRIGO" соңғы сатысындағы личинкаларында ашық сары жолақтар болады және Malpighiales Trigonia (T. arborea, T. laevis және T. rugosa) түбінде, сондай-ақ, кейде Licania arborea түбінде де кездеседі. Тағы үш желіні одан әрі зерттеу қажет. "NUMT" бастапқыда секвенциялау қатесімен байланысты нумт псевдогені ретінде қарастырылды, бірақ ол бұрыннан белгілі емес таксонды білдіруі мүмкін. "LOHAM" және "LONCHO" тағы екі желі штрих-кодтау зерттеуінде өте ерекше деп саналды, бірақ қайта талдау оның қате болу мүмкіндігін көрсетті. Соңғы екеуі кейбір ерекшеліктерімен көзге түседі, мысалы, соңғы сатысында жолақтары немесе қызғылт түсі болмайды, сонымен қатар Lonchocarpus costaricensis, Lonchocarpus oliganthus және Hampea appendiculata личинкаларының тағамы ретінде артықшылық көрсетеді, бірақ монофаг емес. Олар желілерді сұрыптаудың аралық кезеңі болып көрінеді және егер екі ең ерекше желі түр ретінде бөлініп алынса, бір немесе екі кіші түр ретінде қарастырылуы мүмкін. Басқа желілерде морфологиялық, экологиялық және генетикалық айырмашылықтар арасында айқын келіспеушілік байқалады. Қапшаңның барлық түстері мен пішіндері генетикалық әртүрліліктің үлкен, нашар құрылымдалған кластерінде кездеседі. Олар полифаг, көбінесе Inga және Senna, сондай-ақ басқа да көптеген өсімдіктермен қоректенеді, бірақ, көрінеу, ерекше желілерге тән өсімдіктермен, Hampea appendiculataдан басқа, қоректенбейді. Желілердің шамамен айырылу уақыты стандартты молекулалық сағат моделінен алынған, ол қазіргі таңда дұрыс емес екені белгілі.
The exact number of taxa involved is disputed, most of the "species" detected by the DNA barcoding study seem to be nothing more than morphs or incipient subspecies, coupled with a serious underestimation of variation. Still, two lineages appear to be well distinct and separable at least as subspecies: "CELT" has larvae with bold orange bands in the last instar, which were recorded only on Celtis iguanaea (Ulmaceae); "TRIGO" last instar larvae have bold yellow bands and were found on the Malpighiales Trigonia (T. arborea, T. laevis and T. rugosa) and, apparently accidentally, on Licania arborea. Three more lineages are in need of further study. One, "NUMT", was initially dismissed as a numt pseudogene combined with sequencing error but may represent a hitherto unrecognized taxon. Two other lineages, "LOHAM" and "LONCHO", were considered highly distinct in the barcoding study but the reanalysis showed that this might be an error. The latter two are peculiar in some aspects, such as apparently never having bands or orange colors in the last instar stage and showing a preference for Lonchocarpus costaricensis, Lonchocarpus oliganthus, and Hampea appendiculata as larval food but are not monophagous. They appear to be an intermediate stage in lineage sorting and might be considered one or two subspecies if the two most distinct lineages are split off as species. The other lineages show a marked lack of agreement between morphological, ecological and genetical variation in the reanalysis of the supposed clusters. The entire range of caterpillar colors and patterns is found across one huge ill structured cluster of genetic diversity. They are polyphagous, feeding preferentially on Inga and Senna as well as a variety of other plants, but apparently not on those preferred by the more distinct lineages except Hampea appendiculata. The proposed divergence times for the lineages are derived from a standard molecular clock model, which is today known to be incorrect.