Америкалық кәсіпкер және Нелли Блидің күйеуі Роберт Симен
Robert Seaman
Роберт Симен – америкалық кәсіпкер, «Нелли Блайдың» күйеуі. Ол азық-түлік саудасымен және «Ironclad Manufacturing Company» өндірісімен аты шықты. Тарихы мен өмірі туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бизнесмен
American businessman
Роберт Ливингстон Сейман (1822 – 11 наурыз, 1904) – американдық өнеркәсіпші, тергеуші журналист Элизабет Джейн Кокранның (Нелли Блай атымен танымал) күйеуі. Нью-Йорк штатының Грин округіндегі Кэтскилл қаласында Уильям мен Эллен Сейман отбасында дүниеге келген Роберт, көтерме сауда арқылы байлыққа ие болды. 1869 жылы Ironclad Manufacturing Company компаниясын құрды, ол пойыздарда сүт тасымалдауға арналған банкалар, қайнатылатын қазандықтар, резервуарлар және "Ең берік эмальданған ас үй ыдыстары" өндірді.
Robert Livingston Seaman (1822 – March 11, 1904) was an American industrialist who was the husband of investigative journalist Elizabeth Jane Cochran (better known as Nellie Bly). Born in Catskill, Greene County, New York to William and Ellen Seaman, Robert made his fortune in the wholesale grocery business and in 1869 started the Ironclad Manufacturing Company, manufacturing cans for shipping milk on trains, riveted boilers, tanks, and “The Most Durable Enameled Kitchen Ware Made.”
Элизабет Кокранмен неке
1895 жылы наурыз айында Сейман журналист Элизабет Джейн Кокранмен, көбінесе Нелли Блай деген атпен танымал болған, бір кешкі асқа немесе пойызға кездесіп, 1895 жылдың 5 сәуірінде оған үйленді. Олардың үйленуі туралы жарияланған мақалада ол Нью-Йорктегі ең әдемі киінетін адамдардың бірі деп сипатталды. Сейманның жақындары күдікпен қарады, оның Блай оның ақшасы үшін үйленгеніне сенді. Бір журнал тіпті бұл оның "сенсациялық репортажының" бір бөлігі болуы мүмкін деп ойлады, онда Блай үйленгендей болып, содан кейін осы туралы жазатын. Олар үйленгеннен кейін Нью-Йорктегі Батыс 37-ші көшедегі үйінде тұрды. 1896 жылы олар Еуропаға саяхат жасап, 1899 жылы оның бизнесімен байланысты мәселелерді шешу үшін Нью-Йоркке оралды.
In March 1895, Seaman met journalist Elizabeth Jane Cochran, better known by her pen name Nellie Bly, at a dinner party, or on a train, and on April 5, 1895 married her. An article announcing their marriage called him one of the most carefully dressed men in New York. Seaman's loved ones were suspicious, sure that she had married him for his money. One magazine even wondered if it was an example of her "stunt reporting" in which Bly would pretend to be married and then write about it. After their marriage, they resided in his home on West 37th Street in New York City. In 1896, they traveled to Europe, returning to New York in 1899 to take care of problems with his business.
Өлім
1904 жылғы 6 ақпанда Сейман көшеден өтіп бара жатқанда ат пен арбамен соқтығысып, 11 наурызда жарақаттары салдарынан жүрек ауруынан қайтыс болды. Сейманның бизнесі өмір бойы және оның қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл бойы әйелі басқаруымен гүлденді. 1901 жылғы Панамерикандық көрмеде Iron Clad зауыттары "тек Nellie Bly-ге тиесілі – әлемдегі осындай ауқымды өнеркәсіпті жеке басқаратын жалғыз әйел" деп жарияланды. 1904 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның әйелі оның Iron Clad өндіріс компаниясының белсенді және жаңашыл президенті болды. Бірақ кейін қызметкерлердің жемқорлығы компанияны жойды. Өркендеген кезінде Iron Clad 1500 адамды жұмысқа алып, күніне 1000 болат барабан шығара алды, алайда алаяқтық туралы айыптаулар 1911 жылдан бастап даулы банкроттық процеске әкелді. Iron Clad Manufacturing Company ақырында қарызға батып, Блай газетке оралып, әйелдердің сайлау құқығы үшін күресті және соғыс кезінде Еуропаның Шығыс майданындағы оқиғаларды жариялады. Блай 1922 жылы қайтыс болды.
On February 6, 1904, Seaman was struck by a horse and wagon while crossing a street and on March 11, 1904, he died of heart disease brought on by his injuries. Seaman's business prospered during his lifetime and for a number of years after his death under his wife's management. At the 1901 Pan American Exposition, Iron Clad factories were promoted as being, "Owned exclusively by Nellie Bly – the only woman in the world personally managing industries of such a magnitude." After his death in 1904, his wife became the energetic and innovative president of his Iron Clad Manufacturing Company. Later, however, embezzlement on the part of employees destroyed the company. At its peak, Iron Clad employed 1,500 and could produce 1,000 steel barrels daily, but then charges of fraud led to bitterly contested bankruptcy proceedings, beginning in 1911. The Iron Clad Manufacturing Company eventually succumbed to debt, and Bly returned to newspaper reporting, covering women's suffrage events and Europe's Eastern Front during the war. Bly died in 1922.