Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кәсіпкер (1877–1947)
American businessman (1877–1947)
Амедео Обичи (15 шілде 1877 – 22 мамыр 1947) – Италияда туған американдық кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы, ол "Плантерс" компаниясын құрған.
Amedeo Obici (July 15, 1877 – May 22, 1947) was an Italian born American businessman and philanthropist who founded Planters.
Ерте өмір
Обичи Италияның Венето аймағындағы Одерцо қаласында Пьетро Людовико Обичи мен Луигия Каролина Сартори отбасында дүниеге келді. Әкесі Амедео жеті жасқа толғанда қайтыс болды, соңынан жесір, жас Амедео, тағы бір ұлы Франк және екі қызы қалды. 1889 жылы анасының ағасы Витторио Сартори оны Америка Құрама Штаттарына шақырды. Оның ағасы, әйелі және екі баласы бұрын көшіп, Пенсильвания штатындағы Скрантон қаласында тұрып жатқан. Амедео сол кезде ағылшын тілін білмеген. 1889 жылдың наурыз айында Францияның Ле-Хавр портынан Атлант мұхиты арқылы сапарға шықты. Бруклинге (Нью-Йорк штаты) келген соң, Скрантонға пойызбен жол тартты. Бірақ жолда адасып, Пенсильвания штатындағы Вилкс-Барреде түсіп қалды. Пойыз стансасындағы адамдар оны Энрико Музанте мен Энриконың қызы Луизаның (соңынан 1916 жылы үйленген) жеміс дүкеніне алып барды, себебі олар да итальяндықтар еді, аударма жасап, көмектесе алатын. Музанталар Скрантондағы Амедеоның ағасымен байланыс орнатуға тырысқанда, Амедео Вилкс-Барреде Музанталармен бірге болды. Біраз уақыт ағасымен бірге тұрғаннан кейін, ол қайтадан Вилкс-Барреге оралды, онда ағылшын тілін үйрену үшін кешкі сабақтарға қатысып, Музанталардың жеміс дүкенінде жұмыс істеді.
Obici was born in Oderzo in the Veneto region of Italy to Pietro Ludovico Obici and Luigia Carolina Sartori. His father died when Amedeo was seven years old, leaving behind his widow, young Amedeo, another son, Frank, and two daughters. In 1889, his mother's brother, Vittorio Sartori, invited him to come to the United States. The uncle, his wife and two children had earlier emigrated and lived in Scranton, Pennsylvania. Amedeo was unable to speak English at the time. When he sailed across the Atlantic Ocean from Le Havre, France in March 1889, his destination was written on a label tied through a buttonhole on his coat. Upon arrival in Brooklyn, New York, he rode a train to Scranton. En route, however, he was misdirected, and got off in Wilkes Barre, Pennsylvania. The people in the train station took him to a fruit store owned by Enrico Musante and Enrico's daughter, Louise (whom he would later marry in 1916), as they too were Italian and could translate and assist. While the Musantes worked to contact Amedeo's uncle in Scranton, Amedeo stayed with the Musantes in Wilkes Barre. After staying with his uncle for a short time, he later returned to Wilkes Barre, where he attended classes in the evening to learn English, and worked in the Musante fruit store.
Тазаланған жержаңғақ тағам ретінде
Амедео Уилкс-Барреге оралып, Мусанте жеміс дүкенінде жұмыс істегенде, олардың арахис қуыру машинасы және қуырылған арахистің иісін көшеге таратып, клиенттерді жеміс-жидек пен арахис сатып алуға тартатын желдеткіші болған. Осыдан Амедео өзіне арахис арбасын алуға шабыттанды. Қуыру пештері қымбат болғандықтан, Амедео жергілікті металл жинау орынынан алған бөлшектерден қарапайым қуыру машинасы жасады. Амедео арахис сатуын жандандыру үшін бір акция ойлап тапты. Ол әрбір арахис қапшығына өзінің тегінің бір әрпін – О, В, И, немесе С салды. Әрбір елу қапшыққа бір ғана "О" әрпін салып, "О" әрпі бар қапшықты алғандар алтын сағатқа ие болды. Сағат – бір долларға сатып алынған алтын түсті "Ингерсолл" сағаты еді. Амедео ақша жинап, 1895 жылы қалған отбасын Италиядан Америка Құрама Штаттарына әкелді. Қалған ақшасымен ол өзінің жеміс-жидек дүкенін ашып, сондай-ақ тиісті арахис қуыру машинасына ие болды.
When Amedeo returned to Wilkes Barre and worked at the Musante fruit store, they had a peanut roaster and a fan that blew the fragrance of the roasting peanuts out to the street to lure customers to buy fruit and peanuts, which inspired him to get his own peanut cart. Because roaster ovens were expensive, Amadeo made a rudimentary roaster from parts obtained at a local scrapyard. To promote his peanut sales, Amedeo devised a promotion. He put one letter of his last name in each bag of peanuts, O, B, I, or C. He inserted only one letter "O" for every fifty bags, and the customers who got the bags with the letter "O" won a gold watch. The watch was an Ingersoll gold colored watch, which he purchased for a dollar. Amedeo saved his money, and in 1895, brought the rest of his family from Italy to the United States. With the remaining savings, he also was able to open his own fruit stand and get a proper peanut roaster.
Марио Перуццимен бірлесе отырып
Ол Уилкс-Барре қаласының орталығында орналасқан ғимаратта устрица сорпасы мен қуырылған жержаңғақтарды ұсынатын тамақ орнын басқарды. 1897 жылы ол Марио Перуццимен бірікті, ол да итальяндық-американ иммигранты және көтерме азық-түлік дүкенінде жұмыс істеді. Перуццидің бірінші әйелі 1910 жылы қайтыс болғаннан кейін (екі баласы қалдырып), ол Обичидің әпкесі "Лиззиге" үйленді.
Obici operated an eating establishment that served oyster stew and roasted peanuts in a building in downtown Wilkes Barre. There, in 1897, he teamed up with Mario Peruzzi, another Italian American immigrant who was working for a wholesale grocer. Some time after Peruzzi's first wife died in 1910 (leaving two children), he married Obici's sister, "Lizzie".
Астық тұқымдас жержаңғақ
Обичи мен Перуцци 1906 жылы "Плантерс арақашық компаниясын" (құрылмаған) құрды және 1908 жылы оны "Плантерс жаңғақ және шоколад компаниясы" деп тіркеді. 1930 жылға қарай "Плантерс" төрт зауытқа ие болды. Обичи арақашықтың қабығын сыпырып, ақтартудың жаңа әдісін ойлап тапты, соның арқасында қуырылған арақашық таза болып шықты. 1913 жылы олар Вирджиния штатының Саффолк қаласында арақашық өсірілетін аймақтың ортасында жаңа өңдеу орнын салды. Обичидің табысының бір бөлігі – маркетинг және "Плантерс" тауарын көбейту үшін жаңа өнімдерді табу болды.
Obici and Peruzzi founded Planters Peanut Company (unincorporated) in 1906 and incorporated it as Planters Nut and Chocolate Company in 1908. Planters owned four factories by 1930. Obici invented a new method of skinning and blanching peanuts so the roasted goobers came out clean. In 1913, they built a new processing plant in the heart of peanut farming territory in Suffolk, Virginia. Part of Obici's success was in marketing and finding new products to add to Planters' stock.
Бей Пойнт фермасы, Обиси ауруханасы
1924 жылы Амедео мен Луиза Обичи Скрантоннан Вирджинияға көшіп келіп, Нансемонд өзеніне қарайтын жартаста орналасқан 253 акр (1 км²) жерді алып жатқан Бей Пойнт фермасын сатып алды. Луиза мен Амедео Обичидің өз балалары болмады, бірақ олар Бей Пойнт фермасында жергілікті балалар үшін жиі шаралар ұйымдастырды. Луизаның қызы, Луиза Мусанте де 1927 жылдан 1930 жылға дейін Обичилермен бірге тұрды. Амедео сүт шаруашылығымен әуесқой болды. Ол құнды Гернси сиырларын өсірді және Саффолк қаласында Бей Пойнт сүт фермасының сүтін сатты. Луиза Обичи 1938 жылы қайтыс болды. Амедео оның естелігін мәңгі сақтау үшін ескерткіш құруды қалап, 1941 жылы аурухана салуға бекітті. 1942 жылы ол өзінің қайтысынан кейін үлкен қаржылай көмекпен құрылған корпорацияны құрды. Амедео 69 жасқа толғанға дейін Бей Пойнт фермасында өмір сүрді. Жер аумағы сатылғандықтан азайғанмен, Бей Пойнт фермасы әлі де Нансемонд өзеніне қарап тұрған Обичилердің үйі мен шаруашылық ғимараттарын қамтиды және қазір Саффолк қаласының меншігінде. Бұл аймақ қазір Sleepy Hole Golf Course деп аталады, ал Обичи үйі жақында қайта жөнделді. Бей Пойнт фермасы Вирджинияның тарихи ескерткіштерінің тізілімінде және Ұлттық тарихи орындар тізілімінде тіркелген.
In 1924, Amedeo and Louise Obici moved to Virginia from Scranton and purchased the 253 acre (1 km2) Bay Point Farm located on a bluff overlooking the Nansemond River. Louise and Amedeo Obici were unable to have children of their own, but they frequently held events for children of the community at their Bay Point Farm. Louise's niece, also Louise Musante, lived with the Obicis from 1927 to 1930. Dairy farming was an avocation for Amedeo. He had a prized herd of Guernsey cows, and distributed Bay Point Dairy Farm milk in Suffolk. Louise Obici died in 1938. Amedeo wanted to create a lasting memorial for her and by 1941 had settled on a hospital. In 1942, he formed a corporation, which was funded by a large endowment presented after his death. Amedeo continued to live at Bay Point Farm until his death at age 69. Although area has been reduced through sale, Bay Point Farm still includes the Obicis' home overlooking the Nansemond River and some of the outbuildings, and currently belongs to the City of Suffolk. The area is now known as Sleepy Hole Golf Course, and the Obici house has recently been renovated. Bay Point Farm is listed on the Virginia Landmarks Register and on the National Register of Historic Places.
Өлім
1947 жылы Обиси Саффолк округіндегі Бей Пойнт фермасында дүниеден өтті. Луиза мен Амедео Обичидің өзі қабылдаған қоғам мен жұмысшыларына көрсеткен жомарттығы Саффолк және айналасындағы аймақтарда терең із қалдырды.
Obici died in Suffolk at the Bay Point Farm in 1947. The generosity of Louise and Amedeo Obici to their adopted community and his workers left a strong imprint in Suffolk and the surrounding community.
Мұра
Амедео Обичидің Саффолк және айналасындағы қоғамдастықтағы мұрасының бірі – АҚШ 460 тас жолындағы алғашқы Луиза Обичи ескерткіш ауруханасы болды. Аурухананы Обичи қайтыс болғаннан кейін, оның жекжаттысы Марио Перуцци, Обичи осы мақсатқа арнап қалдырған қаражатты пайдаланып құрды. Амедеоның әйелі Луизаға арналған қоғамдық ескерткіш 1951 жылы ашылды. Обичи өсиеті арқылы Италиядағы туған қаласы Одерзода тағы бір аурухана салуды жоспарлап, қаржыландырды. 2002 жылы Годвин бульвары, 10-шы мемлекеттік тас жолындағы үлкен аумақта 1951 жылғы Луиза Обичи ескерткіш ауруханасының орнына жаңа нысан салынды. Obici ауруханасы қазір Вирджинияның оңтүстік-шығысында көптеген денсаулық сақтау мекемелерін басқаратын Sentara Healthcare компаниясымен байланысты. 2011 жылы оңтүстік Вирджинияда Obici атымен тағы бір аурухана ашылды. Ескі аурухана орны қайта жаңартылып, кондоминиумдар мен бөлшек сауда дүкендері бар көп мақсатты кешенге айналды, көше мен жер әлі де Луизаның есімін сақтайды. Гүлзарлар мен жержаңғақ өнеркәсібі бұрынғыдай Саффолктің басты саласы болмаса да, Мистер Пиннот кейіпкері кеңінен танымал. Маскоттың мүсіні Саффолк қаласының орталық алаңында орналасқан. Тағы біреуі – Суффолктің бауырлас қаласы Одерзоға сыйлық ретінде табыс етілді. Planters Nut and Chocolate Company, қазір жай ғана Planters деп аталады, 2021 жылдың маусымынан бері Hormel компаниясына тиесілі. Бұл Саффолк аймағындағы 11-ші ірі жұмыс беруші.
Among Amedeo Obici's legacy in the Suffolk and surrounding community was the original Louise Obici Memorial Hospital on Main Street U. S. Route 460. The hospital was established by his brother in law Mario Peruzzi after Obici's death, using the funds Obici had left him for that purpose. The community landmark, dedicated to Amedeo's wife Louise, opened in 1951. Through his estate, Obici also planned and paid for another hospital in his original hometown of Oderzo in Italy. In 2002, a newer facility replaced the 1951 era Louise Obici Memorial Hospital at a larger site on Godwin Boulevard State Route 10. Obici Hospital is now affiliated with Sentara Healthcare which operates many health care facilities in southeastern Virginia. Another hospital was opened in southern Virginia with the Obici name in 2011. The old hospital site has been redeveloped and turned into a mixed use development with condominiums and retail shops, with the street and property still bearing Louise's name. Although Planters and the peanut industry are not the major defining activity of Suffolk as they once were, the Mr. Peanut character has become quite famous. A statue of the mascot is prominently displayed in downtown Suffolk. Another was a gift to Suffolk's sister city, Oderzo. The Planters Nut and Chocolate Company, now known simply as Planters, is owned by Hormel since June 2021. It is the Suffolk area's 11th largest employer.