Камилло Кастильони: Орталық Еуропаның қаржы магнаты және BMW негізін қалаушысы
Camillo Castiglioni
Камилло Кастильони – австрия-итальянский банкир, ставший самым богатым человеком в Центральной Европе во время Первой мировой войны. Инвестировал в авиацию и BMW.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық австриялық қаржыгер Камилло Кастильони (22 қазан 1879 – 18 желтоқсан 1957) – итальяндық-австриялық еврей қаржыгері және банкир, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Орталық Еуропадағы ең бай адам болған. "Австриялық Стиннес" деген лақап атымен белгілі болған ол, авиацияның даму кезеңінде белсенділік танытып, өнер саласына инвестиция жасаған. Кастильони кейіннен BMW AG болып құрылған компанияның іргесін қалауға зор үлес қосты.
Italian Austrian financier
Camillo Castiglioni (22 October 1879 – 18 December 1957) was an Italian Austrian Jewish financier and banker, and was the wealthiest man in Central Europe during World War I. Nicknamed "Austrian Stinnes", he was active in aviation's pioneering days and invested in the arts. Castiglioni was credited as being instrumental to the founding of what would eventually become BMW AG.
Ерте өмір
Кастильони сол кезде Австрия-Мажарстанның бір бөлігі болған Триест қаласында бас раввиннің отбасында дүниеге келді. Оның ағасы Артуро Кастильони болды. Камилло авиацияға қашан қызығушылық танытқаны белгісіз, бірақ ұшуды өте жақсы көргені мәлім. Камиллоның білімі негізінен құқық саласында болды, ол Падуадағы банктің адвокаты және заң қызметкері болып жұмысқа орналасып, халықаралық қаржыны және капиталды басқаруды тез үйренді. Ол резеңке жасаушының ұлы болғандықтан, Камильо Венадағы Austro American Gummiwarenfabrik AG (резеңке өнімдері) компаниясында Константинопольдегі Kaufmann автомобильдік дөңгелек бөлімінің агенті ретінде жұмысқа орналасты. Камилло осы қызметте үлкен жетістікке жетіп, қаржылық келісімдерді келіссөздер арқылы жүргізу және құрылымдау қабілетін көрсетті. Шындығында, Камиллоның жетістіктері соншалық, ол Венадағы бас компанияның экспорт бөлімінің директоры болып тағайындалды. 1901 жыл шамасында Виктор Сильберер және Франц Хинтерстойссермен бірге Камилло Вена аэроклубын (кейіннен Австрия аэроклубы) құруға көмектесті. Кейін ол директордың орынбасары болды, ал 1904 жылы компанияның бас директоры болып тағайындалды. Резеңке және шина өндірісіндегі тәжірибесі арқасында Камилло авиацияның индустрия ретінде пайда болуын көрді – бұл әуе шарымен ұшудан бастап, шиналар қажет ететін қарапайым планерлерге, содан кейін қозғалтқыштармен жұмыс істейтін толыққанды ұшақтарға дейін жетті. Бизнесі барысында ол көптеген ықпалды адамдармен танысты және авиация оның ұшуға деген құштарлығын ғана емес, сонымен қатар индустрия ретіндегі әлеуетінің зор қаржылық мүмкіндіктерін де түсінді. Жаңадан пайда болған ұшақтар мен әуе шарына деген қызығушылықты пайдаланып, сондай-ақ хоббиден түсетін табысты бизнеске қол жеткізу үшін Камилло 1907 жылы өзінің алғашқы компанияларының бірі – Luftfahrzeug Gesellschaft компаниясын құрды. Бұл таза коммерциялық фирма болды – ол Этрихтың әуе шарының патенттерін сатып алып, Австрия-Мажарстанда әуе шарларын сатты. Осы патенттер шабыттандырған ұшқыштар көптеген жарыстарға қатысты, Камилло да олардан ерекшеленбеді – ол өзінің әуе шарын сатып алып, 1909 жылдың 24 тамызында әуе шарларын басқару емтиханын сәтті тапсырды.
Castiglioni was born in Trieste, then part of Austria Hungary, to the chief rabbi. His older brother was Arturo Castiglioni. It is not known when Camillo developed his interest in aviation, but it is known that he was passionate about flying. Camillo's education was primarily law, gaining employment as an attorney and legal officer of a bank in Padua, quickly learning international finance and how to manage capital. He was the son of a rubber maker, so naturally Camillo found work with the Austro American Gummiwarenfabrik AG (rubber products) in Vienna as an agent for the Kaufmann automobile tire division in Constantinople. Camillo found great success in this position, demonstrating his abilities to negotiate and structure financial deals. In fact, Camillo was so successful, he was promoted to director of the export department of the parent company in Vienna. Around 1901, along with Viktor Silberer and Franz Hinterstoissera Camillo helped to create the Viennese aero club (later Austrian aero club). He eventually was made deputy director, then in 1904 he was appointed to general director of the company. Through his experience in the rubber and tire production field, Camillo saw the birth of aviation as an industry, going from a ballooning hobby, to makeshift glider craft requiring tires, to fully operational aircraft operated by engines. He met many influential men in his business, and came to realize that aviation sparked not only his passion for flight, but also recognized the tremendous financial opportunity of aviation's potential as an industry. In order to draw from the arising enthusiasm for airplanes and ballooning, as well as to take advantage of the lucrative business the hobby generated, Camillo established one of his first companies, Luftfahrzeug Gesellschaft, in 1907. Being a pure commercial firm – it acquired the Etrich balloon patents and sold balloon fliers in Austria Hungary. There were many contests that these inspired balloon drivers entered, and Camillo was no different he bought his own balloon and successfully took his balloon driver examination on 24 August 1909.
Әуе қатынасын қаржыландыру
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Орталық Еуропадағы ең бай және ықпалды қаржыгерлердің бірі болды. Ұшақтарды сериялық өндіріске алғаш инвестиция салған ірі инвестор. 1914 жылы ол неміс авиакомпаниясы Hansa und Brandenburgische Flugzeugwerke-ні сатып алды, ол Эрнст Хайнкельді бас дизайнер ретінде жұмысқа алды. Austro Daimler компаниясының көпшілік үлесін Puch және Porsche бас дизайнерлерімен бірге иеленді. Баспасөз "сарайы" және өнерді қолдаушы (Макс Рейнхардты қаржыландырып, оған Зальцбург фестивалін ұйымдастыруға көмектесті). Бірқатар сәтсіздіктерден кейін оның қаржы империясы 1926 жылы құлап кетті. Ол Швейцарияға, содан кейін Миланға зейнетке шықты, онда жеке банк ашып, қайтадан көп байлық жинады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Югославиядағы досы Иосип Броз Тито үшін АҚШ-тан ірі қарыз алуға келісім жасады. Тито оның комиссиясын төлеуден бас тартқанда, Кастильони Италиядағы миллиондаған югослав активтерін тоқтата алуға қол жеткізді. 1916 жылы авиацияға қосқан үлесі үшін Франц-Иосиф орденімен, ал 1918 жылы әскери өнімдерді өндірудегі жетістіктері үшін Санкт-Жорж орденімен марапатталды, әскери қызмет медаліне лента қосылды. Кастильони инфляция кезеңіндегі кәсіптері арқылы байыды, Alpine Montan AG компаниясының көпшілік үлесін сатып алды. Ол Австрияның Österreichische Luftfahrtsgesellschaft авиакомпаниясын құрды.
During the First World War, he became one of the richest and most influential financiers in Central Europe. The first major investor in the series production of aircraft. In 1914, he purchased the German aircraft company Hansa und Brandenburgische Flugzeugwerke, which employed Ernst Heinkel as its chief designer. Acquired a majority holding in Austro Daimler with its chief designers Puch and Porsche. Press "czar" and sponsor of the arts (financed Max Reinhardt and helped him to organize the Salzburg Festival). After a series of setbacks, his financial empire broke up in 1926. He retired to Switzerland, then to Milan where he set up a private bank and once again amassed a considerable fortune. After the Second World War, negotiated a large US loan for his friend Josip Broz Tito in Yugoslavia. When Tito refused to pay his commission, Castiglioni succeeded in getting Yugoslavian assets in Italy worth millions sequestered. In 1916, he was awarded the Franz Joseph Order with ribbon on the Military Service Cross for his services to aviation and in 1918 with the St Georges Order for his achievements in the war material production. Castiglioni became rich in ventures during the period of inflation, acquiring a majority interest in Alpine Montan AG. The Austrian aviation company Österreichische Luftfahrtsgesellschaft was founded by him.
BMW әсері
Кастильони BMW AG-нің алғашқы жылдарындағы дамуына маңызды үлес қосты. 1917 жылы Austro Daimler компаниясының Rapp Werke компаниясына лицензиялық келісім беруіне Кастильони де ықпал етті. 1918 жылы Кастильонидің талабымен Wiener Bankverein BMW акционерлік капиталының басым бөлігін сатып алды. 1922 жылы Castiglioni қозғалтқыш құрастырумен байланысты барлық жабдықтарды, тиісті тәжірибені және "Bayerische Motoren Werke AG" атауына құқықты BMW AG-ден сатып алды, ол Süddeutsche Bremse AG деп қайта аталды. Castiglioni өз кезегінде Bayerische Flugzeugwerke компаниясын BMW AG деп атады және қайта аталған компанияға BFW зауытында өндірісті жалғастыруға мүмкіндік берді. BMW AG құрылғаннан бастап 1922 жылдың 9 қарашасына дейін, содан кейін 1924 жылдан 1929 жылға дейін ол BMW AG қадағалау кеңесінің мүшесі және президенті болды. 1928 жылы қадағалау кеңесі төрағасының орынбасары. 1928 жылы BMW компаниясын Eisenach Automobilwerke компаниясын сатып алуға шақырғандардың бірі ол болды. 1929 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты ол BMW акцияларына иелігін банктер консорциумына (Deutsche Bank, Disconto, Bankhaus Hagen және т.б.) беруге мәжбүр болды. Deutsche Bank және Diskonto Gesellschaft басқаратын консорциум бұрын Камилло Кастильониге тиесілі болған BMW акцияларын сатып алды, ол өтімділік мәселелерімен күресіп жатқан болатын.
Castiglioni significantly influenced the development of BMW AG in its early years. The granting of a license agreement by Austro Daimler to the Rapp Werke in 1917 was partly attributable to Castiglioni. 1918 At Castiglioni's insistence the Wiener Bankverein acquired the majority of BMW's share capital. 1922 Castiglioni purchased all the equipment relating to engine construction, the associated know how and the rights to the name "Bayerische Motoren Werke AG" from the BMW AG, which was renamed Süddeutsche Bremse AG. Castiglioni in turn renamed the Bayerische Flugzeugwerke to BMW AG and allowed the renamed company to continue production at the BFW plant. From the establishment of BMW AG until November 9, 1922 and then from 1924 to 1929, he was a member of the Supervisory Board and President of BMW AG. 1928 Deputy Chairman of the Supervisory Board. His was one of the voices that urged BMW in 1928 to purchase the Eisenach Automobilwerke. Due to financial difficulties in 1929 he was obliged to surrender his holding of BMW shares to a consortium of banks (Deutsche Bank, Disconto, Bankhaus Hagen etc.). A consortium led by the Deutsche Bank and the Diskonto Gesellschaft purchased the BMW shares previously held by Camillo Castiglioni, who was facing problems of liquidity.
Жетіспеген спекуляция және банкроттық
1924 жылдың ақпан айында Кастильони Фриц Маннхаймермен және кейін басқа да ықпалды банкирлермен бірігіп, француз франкінің құнсыздануына қатысты спекуляция жасады. Олар жүздеген миллион франк саудасында қысқа позиция алып, нәтижесінде бір айдан кем уақыт ішінде франк құны шамамен 40%-ға төмендеді. 1924 жылдың наурыз айының басында бір АҚШ доллары 28 франкқа бағаланды. Бірақ, кейін Банк де Франс атынан және J.P. Morgan & Co. компаниясының қолдауымен, Lazard инвестициялық банкі көп мөлшерде франк сатып алып, франк құнын қайтадан 1 долларға 15 франк деңгейіне көтерді. Кастильони, Маннхаймер және олардың серіктестері миллиондаған доллар ұтырып қалды. 1924 жылдың қыркүйегінде Кастильони президенті болған Австриялық сақтау банкі (Depositenbank) банкротқа ұшырады. Оның алаяқтық жасады деген айыппен тұтқындалу ордері шығарылды, бірақ Кастильони банкроттық оқиғасы болған кезде Италияда болуға күтім жасаған. Австрия мемлекеті, егер ол 4,2 миллион доллар (1924 жылғы 4,2 миллион доллардың қазіргі шамамен құны <есептелген сомаға> тең) сақса, ол ешқандай кедергісіз елге орала алатынын мәлімдеді.
In February 1924, Castiglioni partnered with Fritz Mannheimer, and later other influential bankers to speculate on the devaluation of the French franc. They shorted hundreds of millions of franc, eventually causing the franc to drop almost 40% in less than a month. By the beginning of March 1924, one United States dollar was worth 28 francs. Then, however, investment bank Lazard, on the behalf of Banque de France and powered by J. P. Morgan & Co., bought immense amounts of francs, causing the franc to rise again, to 15 franc per dollar. Castiglioni, Mannheimer and their partners lost millions. In September 1924, the Austrian Depositenbank, of which Castiglioni had been president, collapsed. A warrant for his arrest on a charge of fraud was issued, but Castiglioni had taken care to be in Italy when the crash came. The Austrian State said that if he deposited $4,200,000 ($4200000.0 in 1924 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in present day value), he could return unmolested.
Қайырымдылық
Кастильони үлкен өнер жинағын құрды және Венада театр салды. Ол Орталық Еуропадағы ең бай адам болды және вендіктердің сүйіктісі еді, оларға ол жексенбі күндері және басқа да жағдайларда қаржылай көмек көрсетті. Ол сонымен қатар өнерді қолдаушы болды және бір кезде әйгілі продюсер Макс Рейнхардты қолдады, оның үшін ол театр салдырды. Ол көпшілік назарында болуды осылай ұнатқандықтан, патшалар сияқты салтанатты түрде өмір сүрді, тіпті император Карлдың жеке вагонында саяхаттайтын, оны өзі сатып алған. Оның танымал банк ісіне байланысты, оның өмірі 1988 жылы Питер Патзак режиссерлік еткен «Камилло Кастильони немесе Жыртқыштардың моралі» (Camillo Castiglioni oder die Moral der Haifische) атты телефильмде бейнеленді.
Castiglioni built up a large art collection and a theatre in Vienna. He was the richest man in Central Europe and much beloved by the Viennese whom he assisted financially on Sundays and odd occasions. He was also a patron of the arts and for some time supported the famed producer Max Reinhardt, for whom he built a theater. So fond was he of appearing in the public limelight that he lived with all the pomp and ceremony of royalty, even traveling in the Kaiser Karl's private parlor car, which he bought. Because of his famous banking activities, his life was documented in a 1988 movie on television titled Camillo Castiglioni oder die Moral der Haifische (in English: Camillo Castiglioni, or the morality of sharks), directed by Peter Patzak.