Джон Дерек: Американдық актер және режиссердің өмірі мен мансабы
John Derek
Джон Дерек: американдық актер, режиссер, фотограф. «Он қаман» фильмінен танылған. Бо Деректің мансабын бастауға көмектескен. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Дерек (шын аты Дерек Делеван Харрис; 12 тамыз 1926 – 22 мамыр 1998) – американдық актер, режиссер және фотограф. Ол «Есіктің әрқайсысына соқ» (1949), «Барлық патшаның адамдары» (1949), «Шервуд орманының бұзақылары» (1950) және «Он қазына» (1956) фильмдерінде ойнады. Сонымен қатар, ол төртінші әйелі Бо Деректің актерлік жолын ашқанымен де белгілі.
American actor and filmmaker (1926–1998)
people with a similar name
John Derek (born Derek Delevan Harris; August 12, 1926 – May 22, 1998) was an American actor, filmmaker and photographer. He appeared in such films as Knock on Any Door, All the King's Men (both 1949), Rogues of Sherwood Forest (1950), and The Ten Commandments (1956). He was also known for launching the career of his fourth wife, Bo Derek.
Ерте өмір
Джон Дерек 1926 жылдың 12 тамызында Калифорния штатының Голливуд қаласында Дерек Делеван Харрис есімiмен дүниеге келді. Оның әкесі актер және режиссер Лоусон Харрис, анасы актриса Долорес Джонсон болды.
John Derek was born Derek Delevan Harris in Hollywood, California, on August 12, 1926. His parents were actor/director Lawson Harris and actress Dolores Johnson.
Кино мансабы
Оның әдемі сыртқы келбеті тез байқалды, және оның агенті Генри Уилсон (оған уақытша сахналық есім – Dare Harris берді) мен Дэвид О. Селзник оны «Since You Went Away» (1944) және «I'll Be Seeing You» (1944) Селзник фильмдеріндегі шағын рөлдер арқылы кино мансабына дайындады. 1944 жылы ол АҚШ армиясына алынып, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы күндерінде Филиппинде әскери қызметтен өтті.
His good looks were soon noticed, and he was groomed for a movie career by both his agent Henry Willson (who gave him the temporary stage name of Dare Harris) and David O. Selznick with small roles in the Selznick pictures Since You Went Away (1944) and I'll Be Seeing You (1944). He was drafted in 1944 into the U. S. Army and saw service in the Philippines during the last days of World War II.
Колумбия суреттері
Соғыстан кейін Дерекке Хэмфри Богарт жүгініп, оны Джон Дерек деп атады және Николас Рей режиссерлік еткен «Кейбір есіктерді қағу» (1949) фильмінде өкініш білдірмейтін кісі өлтіруші Ник «Pretty Boy» Романо рөліне тағайындады, бұл кезде ол «Екі өмір» (1947) фильмінде шағын рөл орындаған еді. Дерек талантты жаңа актер ретінде танылды, «қыз балалардың кумирі», - деп Босли Кроутер The New York Times газетіне жазғандай. Los Angeles Times оны «қаланың кемтар аудандарынан шыққан бұл өнім – «шапшаң өмір сүр, жас өл, әдемі мәйіт бол» деген ұстанымды тым қызықты етумен көзге түскен, сүйкімді келбетті жаңа актер» деп сипаттады. Фильм Богарттың Santana компаниясы үшін түсірілді және 1948 жылдың сәуір айында Columbia Pictures компаниясы Дерекпен жеті жылдық келісімшартқа қол қойды. Содан кейін Дерек «Барлық патшаның адамдары» (1949) фильмінде Бродерик Кроуфордтың ұлы рөлінде ойнады, ол сол жылы «Оскар» сыйлығының «Үздік фильм» номинациясын жеңіп алды. 1950 жылдың қыркүйегінде оның аты ресми түрде Джон Дерек деп өзгертілді. Columbia оны «Шервуд орманының қарақшылары» (1950) фильмінде Алан Хейл ағасымен бірге Робин Гудтың қайтыс болған ұлы рөліне көтермеледі; Los Angeles Times оны «жіңішке және әдемі жас жігіт» деп атады. Ол «Гейнсвилл циркі» фильмімен жалғасатыны күтілген, бірақ ол ешқашан түсірілмеді. Оның орнына Columbia оны тағы бір шабуылшылық фильмге, «Көрердің бетпердесі» (1951) фильміне, содан кейін «Сенбінің батыры» (1951) престижді фильмінде колледж футболшысы рөліне бекітті. Роман Дерек үшін арнайы сатып алынған. Ол қылмыстық нуар «Отбасы құпиясы» (1951) фильмінде ойнады, содан кейін Кроуфордпен бірге «Скандал парағы» (1952) фильміне түсті. Дерек Republic Pictures компаниясынан соғыс фильмі «Тандербирдс» (1952) үшін шақырылды. Ол Columbia компаниясына «Пираттар ханзадасы» (1953) үшін, Сэм Катцманның шабуылшылық фильмі үшін; екі вестерн, Джон Ходиакпен «Томахок аңғарындағы шабуыл» (1953) және Кроуфордпен «Соңғы жасақ» (1953) үшін оралды. Ол Корея соғысы туралы «Кореядағы миссия» (1953) фильмі үшін Ходиакпен қайта жұмыс істеді, содан кейін Republic компаниясы оны «Жоғалған кемелер теңізі» (1953) үшін қайта шақырды. Ол 1953 жылдың шілдесінде Columbia компаниясынан кетті.
After the war, Derek had a small role in A Double Life (1947) when he was approached by Humphrey Bogart, who renamed him John Derek and cast him as Nick "Pretty Boy" Romano, an unrepentant killer, in Knock on Any Door (1949), a socially conscious melodrama directed by Nicholas Ray. Derek was recognized as a talented newcomer, "plainly an idol for the girls", as Bosley Crowther wrote in a review for The New York Times. The Los Angeles Times called him "a handsome hot eyed newcomer who makes the case for this product of the city's slums—'live fast, die young and have a good looking corpse'—all too fascinating for everybody's comfort." The film was made for Bogart's Santana company and released through Columbia Pictures, who signed Derek to a seven year contract in April 1948. Derek followed it with a supporting role as the son of Broderick Crawford in All the King's Men (1949), the Best Picture Oscar winner for its year. In September 1950, he had his name formally changed to John Derek. Columbia promoted him to lead roles, as the son of the deceased Robin Hood in Rogues of Sherwood Forest (1950) with Alan Hale Sr.; the Los Angeles Times called him a "slim and beautiful youth". He was meant to follow it with The Gainesville Circus, but it was never made. Instead, Columbia put him in another swashbuckler, Mask of the Avenger (1951), then gave him a good dramatic role in a prestige film, Saturday's Hero (1951), as a college football player. The novel was bought specifically as a vehicle for Derek. He was in a crime noir, The Family Secret (1951), then reunited with Crawford in Scandal Sheet (1952). Derek was borrowed by Republic Pictures for a war film, Thunderbirds (1952). He went back to Columbia for Prince of Pirates (1953), a swashbuckler for Sam Katzman; two Westerns, Ambush at Tomahawk Gap (1953), with John Hodiak and The Last Posse (1953) with Crawford. He was back with Hodiak for Mission Over Korea (1953), a Korean War film, then was again borrowed by Republic for Sea of Lost Ships (1953). He left Columbia in July 1953.
Еркін жұмыс істейтін актер
Дерек Republic үшін тағы бір фильм түсірді, "The Outcast" (1954) – вестерн. Ол Fox студиясында "Prince of Players" (1955) фильмінде Джон Уилкс Бут рөлінде жарқын өнер көрсетті, содан кейін Allied Artists студиясында "An Annapolis Story" (1955) драмасында ойнады.
Derek made another film for Republic, The Outcast (1954), a Western. He had a showy role as John Wilkes Booth in Prince of Players (1955) at Fox, then was in the drama An Annapolis Story (1955) at Allied Artists.
Бастысы
1954 жылдың наурыз айында Дерек Paramount компаниясымен ұзақ мерзімді келісімшартқа қол қойды. Студияда түсірген алғашқы фильмдері – Джеймс Кагни мен Николас Рэйдің қатысуымен түсірілген «Рун фор Кавер» (1955) вестерні және бокс фильмі «The Leather Saint» (1956) болды. Ол сондай-ақ «Он өсиет» (1956) фильмінде Ешуа рөлінде де ойнады. Ол Хоакин Мурриэта туралы фильм түсіргісі келді, бірақ ол ешқашан іске аспады. Дерек Италияға «Жарты айдың қарақшысы» (1957) фильміне түсу үшін сапарлады. Ол «Шоудаундағы ашу» (1957) вестернін және Ұлыбританияда «Ет әлсіз» (1957) фильмін түсірді. Ол Омар Хайям (1957) фильмінде Корнел Уайльдқа көмектесіп, «Жоғарғы тозақ» (1958) фильмінде басты рөлде ойнады. Еуропада ол «Волга тұтқыны» (1959) және «Исход» (1960) фильмдерінде араб рөлін сомдады. Ол сонымен қатар «Шекаралық цирк» телесериалында ойнады.
In March 1954, Derek signed a long term contract with Paramount. His first films for the studio were Run for Cover (1955), a Western with James Cagney and Nicholas Ray; and The Leather Saint (1956), a boxing film. He also appeared as Joshua in The Ten Commandments (1956). He wanted to make a film about Joaquin Murrieta but it was never made. Derek travelled to Italy to appear in Pirate of the Half Moon (1957). He made a Western, Fury at Showdown (1957), and a movie in Britain, The Flesh Is Weak (1957). He supported Cornel Wilde in Omar Khayyam (1957), and starred in High Hell (1958). In Europe he was in Prisoner of the Volga (1959) and he played an Arab in Exodus (1960). He was in a TV series, Frontier Circus.
Директор
Дерек актерлік өнерді ұнатпады. Кейін ол «ешқашан оған құмар болмағанын» айтты. Егер маған әлемдегі ең ұлы рөл берілсе де, ол маған көмектеспес еді. Мен фильмдерімнің режиссерлеріне барып: «Мен актер емеспін, бірақ уақытында келіп, сөзімді білемін» дейтінмін. Мен түсірген 13 фильмнің ішінде әр сахнаны бір рет ғана түсірдім. Режиссерлер екінші рет түсіруге бармады, себебі бірінші реттен ешқандай айырмашылық болмайтынын білді. Мен актерлік өнерді ешқашан ұнатқан емеспін. Немесе менің фильмдерімді. Мүмкін, біреуін – "Қалғандар" деп аталатын арзан вестерн фильмін. Мен оны ұнатып, себебі жылқыны жақсы көремін. Бір мәселе – менде монотонды дауыс болды, ал актерлікке тырысқанда одан да жаңылды. Италияда "Коп на любую дверь" фильмін алғаш көргенімде, менің дауысымды итальяндық актер дубляж жасағандықтан ұнады, ол дауысы өте қуатты болды. Дерек екінші әйелі Урсула Андресспен бірге "Күндегі қорқыныш" (1965) фильмінде ойнады, сонымен қатар ол фильмнің продюсері де болды. Ол "Өлмей тұрып" (1966) атты соғыс фильмімен режиссерлікке көшті, онда Андресс те түсті. Ақырында актерліктен бас тартты. «Бұл қалада адамдар мұндай нәрсе жасаған адамның ақымақ екенін ойлайды. Олар сенің осы іс ұнамағанын қабылдағысы келмейді». Деректер одан кейін "Ева және сол дұрыс емес алма" фильмін түсіруді жоспарлаған, бірақ Universal қаржыландыруды кейінге шегерген соң, олар Cannon үшін "Болеро" (1984) фильмін жасауға бел буды, бұл Деректер үшін жағымсыз тәжірибе болды. Джонның режиссер ретінде соңғы фильмі "Аруақтар олай істемейді" (1990) болды. Талантты фотограф Дерек өзінің төрт әйелінің (әр түрлі уақытта) соңғы үшеуіне "Плейбой" журналы үшін жалаңаш суреттер түсірді. Дерек Шания Твеннің "Сапаның астындағы етіктер кімдікі?" және "Менің адамым" музыкалық бейнелерін түсірді.
Derek disliked acting. He later said he "was never into it. If they'd given me the greatest role in the world it wouldn't have helped. I used to go to the directors of my films and say: 'I'm not an actor but I'll turn up on time and know my words.' In the 13 films I made I only ever did one take per scene. Directors never went for a second because they knew it'd be no different from the first. I never liked acting. Or my films. Maybe one, a cheap little Western called The Outcast. I liked that because I love horses. One of the troubles was I had a monotone voice which went even flatter when I tried to act. When I saw my first film Knock On Any Door in Italy I only liked it because my voice was dubbed by an Italian actor who had a lot of fire in his voice." Derek appeared with his second wife, Ursula Andress, in Nightmare in the Sun (1965), which he co produced. He turned to directing with a war film, Once Before I Die (1966), also with Andress. He eventually quit acting. "In this town people think you must be nuts to do something like that. They can't believe you just didn't enjoy it." The Dereks intended to follow it with Eve and That Damned Apple; but when Universal delayed financing, they decided to make Bolero (1984) for Cannon, which was an unhappy experience for the Dereks. John's last film as director was Ghosts Can't Do It (1990). An accomplished photographer, Derek photographed the last three of his four wives (at different times) for nude spreads in Playboy magazine. Derek directed the music videos for Shania Twain's "Whose Bed Have Your Boots Been Under?" and "Any Man of Mine".
Өлім
Джон Дерек 1998 жылдың 22 мамырында 71 жасында Калифорния штатының Санта-Мария қаласында жүрек-қан тамырлары ауруынан көз жұмды. Оның денесі өртеліп, күлі шашылды.
John Derek died on May 22, 1998, of cardiovascular disease in Santa Maria, California at the age of 71. His remains were cremated.