Кіріспе

АҚШ-тың оңтүстік-шығыс аймағы

Құмдық таулар немесе Каролина құмдық таулары – АҚШ Атлантикалық жағалаулық жазық провинциясының ішінде, Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина және Джорджия штаттарында осы провинцияның құрлыққа қарай беткейінде орналасқан 10-35 миль ені бар физиографиялық аймақ. Каролина құмдықтарының аумағы Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина және Джорджия штаттарының экологиялық аймақтарының карталарында көрсетілген.

Геология

Каролина құмдық тауларының біріктірілмеген құмы төртінші Пинехерст формациясы ретінде картаға түсіріледі және шамамен 75 000 – 6 000 жыл бұрын желмен соққан құмдық жапырақшалар мен құмды қырлар ретінде интерпретацияланады. Құмнан алынған люминесценция жасының көп бөлігі соңғы мұз басу кезеңімен сәйкес келеді, сол кезде АҚШ-тың оңтүстік-шығысында суық ауа температурасы, күшті жел және азырақ өсімдіктер болған. Каролина құмдық аймағында сондай-ақ креда кезеңіне (~100 миллион жыл бұрынғы) жататын құм, құмтас және саз қабаттарының шығару орындары бар, олар өзендік шөгінділер ретінде интерпретацияланады. Бұл кредалық қабаттар Пинехерст формациясының құмының бастауы деп саналады. Оңтүстік Каролина және Солтүстік Каролинада бұл кредалық қабаттар Миддендорф формациясы ретінде картаға түсірілген. Бұл кредалық қабаттардың көзге түсетін төбесі – Оңтүстік Каролина штатының Честерфилд округіндегі Sand Hills State Forest орман-қорығындағы Sugarloaf Mountain тауы.

Топырақ

Каролина құмдық тауларының топырағы өте құмды. АҚШ Ауыл шаруашылығы департаментінің топырақ туралы зерттеулеріне сәйкес, Каролина құмдықтарының көптеген топырақтары Альп құмы немесе Кандор құмы деп картаға түсірілген.

Өсімдіктер

Каролинаның құмдық төбе аймағы, құрғақшылыққа төзімді құмдық өсімдіктермен сипатталады, олардың арасында қарағай ағаштары басым. Бұл аймақ бұрын Каролина және Джорджияның қарағайлы ормандары деп белгілі болған. Каролинаның құмдық төбелерінің көп бөлігі ұзын жапырақты қарағай (Pinus palustris) және сымдық шөп (Aristida stricta) экожүйесімен танымал. Бұл экожүйе ағаштардың, сымдық шөптердің және олармен байланысты өсімдіктердің көбеюіне көмектесетін, жиі және аз қарқынды өрттердің арқасында сақталады. Бұл экожүйе бір кезде Солтүстік Америкадағы ең кең таралған экожүйелердің бірі болды, ал ұзын жапырақты қарағай Атлант жағалау жазығы мен Мексика шығанағы жазығының шамамен 60% -ын жабатын басым ағаш болды. Бірақ бүгінде бұл аймақтың бар болғаны 1% -ы ғана ұзын жапырақты қарағаймен жабылған.

Жабайы табиғат

Ұзын жапырақты қарағай экожүйесімен байланысты 30-дан астам өсімдік және жануар түрлері қауіп астында тұр немесе жойылу қаупі бар деп тізілген, және осы түрлердің көпшілігі ұзын жапырақты қарағаймен және жиі, аз қарқынды өрттермен өзара әрекеттесуді қажет етеді. Каролина құмды төбелерінің ең танымал жойылу қаупі бар түрі, әдетте, қызыл бақиялы тоқыл (Picoides borealis) болып табылады, ол 80–120 жылдық тірі ұзын жапырақты қарағай ағаштарында ұя салу және қысқы қуыстарды қазуға бейім. Тағы бір сирек түр – қарағайлы орманның ағаш бақасы, ол төмен pH деңгейіне төзімді және көбінесе шалшықты, қышқылды көлдерге жұмыртқа салады. Бұл түрді тек Каролина құмды төбелерінде, Оңтүстік Алабама/Флориданың шығыс бөлігінде және оған жақын туысқан Нью-Джерси қарағайлы орманды аймақтарында ғана табуға болады. Dryophytes andersonii Солтүстік Каролина штатының амфибиясы болып табылады.

Адамзат тарихы

Sand Hills коттеджінің сәулеті – бұл 1800 жылдардың басында және ортасында осы аймақта қалыптасқан стиль; ол грек тіршілігінің қайта жаңғыру сәулетінің өңделген түрі. Бір кезде Sandhills және Inner Banks аймақтарын жапқан 'Piney Woods' орманды аймағының халқы Азамат соғысы шағында "Goobers" деп белгілі болды.

Сақтау

Оңтүстік Каролинаның солтүстік-шығысындағы Каролина Сандхиллс ұлттық жануарлар қоры түпнұсқа Сандхиллс ұзын жапырақты қарағайлы орманының қалдықтарын сақтауға бағытталған. Қоршаулы аймақ Честерфилд округінде, МакБи қаласының жанында орналасқан.