Аррас шайқасы (1940) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы Франция шайқасының бөлігі. Германияның шабуылы, Сомма өзені бойымен жорық, және Ардендердегі оқиғалар туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі шайқас
Battle during World War II
Аррас шайқасы 1940 жылдың 21 мамырында Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Франция шайқасы барысында болды. 10 мамырда Германияның Төмен елдерге басып кіргенінен кейін француз және британдық әскерлер Бельгияға ілгеріледі. Неміс әскери жоспары Fall Gelb (Сары жоспар) Голландия мен Бельгияда алдау операциясына айналды, ал негізгі күш-жігері Арденн арқылы жүргізілді. Неміс бөлімдері күш-жабдық күтіп отырмай, Седан шайқасында Мёз өзенін кесіп өтті. Мёз өзенінің батыс жағалауындағы плацдармдарды бекітудің орнына, немістер Сомма өзенінің аңғары арқылы Англияға қарай ілгерілеуді бастады. Одақтастардың қатары шатысып, танктардың жедел тобын тоқтатуға жасаған әрекеттері, одақтас әскерлер Бельгияда болғандықтан, жеткілікті күш жинамайтын, ұйымсыз қарсы шабуылдарға ұласты. Аррас шайқасы британдықтар мен француздар тарапынан Аррас қаласындағы британдық гарнизонға жасалған қысымды жеңілдету мақсатымен жоспарланды және неміс танктар тобының оңтүстігінен француздық шабуылмен үйлестірілмеді. Бар күштері шектеулі болғандықтан, ағылшын-француздық шабуылды Аррастан оңтүстікке қарай жылжыған британдық және француздық танктер мен жаяу әскердің аралас тобы жүзеге асырды. Одақтастар бастапқыда бірқатар жемістерге қол жеткізіп, бірнеше неміс бөлімдерін дүрліксітті, бірақ 300 метрге дейін ілгерілегеннен кейін, қоршаудан қашу үшін қараңғы түскен соң кері шегінуге мәжбүр болды. Шабуыл сәтсіз аяқталды, бірақ Гитлер мен Вермахттың Бас штабына (ОКВ, неміс қарулы күштерінің Бас штабы) пропорционалсыз әсер етті. Моторсызданған неміс жаяу әскерлері жеткенге дейін, одақтастар танктар тобына қарсы қарсы шабуыл жасайды деген алаңдаушылықтан Гитлер Аррас жағдайы жақсарғанша танктардың ілгерілеуін тоқтатуға бұйрық берді. Одақтастар осы үзілісті Канал порларын нығайту, оларды жылдам басып алудың алдын алу және немістер келгенге дейін Дюнкеркке бағытталған батыс жолдарын бекіту үшін пайдаланды, бұл Динамо операциясы кезінде британдық және француздық күштерді эвакуациялауға мүмкіндік берді.
The Battle of Arras took place on 21 May 1940, during the Battle of France in the Second World War. Following the German invasion of the Low Countries on 10 May, French and British forces advanced into Belgium. The German campaign plan Fall Gelb (Case Yellow) had evolved into a decoy operation in the Netherlands and Belgium, with the main effort through the Ardennes. German units crossed the Meuse without waiting for reinforcements at the Battle of Sedan. Instead of consolidating bridgeheads on the west bank of the Meuse, the Germans began an advance down the Somme river valley towards the English Channel. The Allies were thrown into confusion and their attempts to cut off the panzer spearheads degenerated into sporadic, un coordinated counter attacks which never achieved sufficient concentration to succeed as the main Allied armies were in Belgium. The offensive at Arras was planned by the British and French to relieve the pressure on the British garrison in the town of Arras and was not coordinated with an attack by the French from the south of the German panzer corridor. Constrained by the limited forces available to them, the Anglo French offensive was carried out by a small mixed force of British and French tanks and infantry who advanced south from Arras. The Allies made some early gains and panicked a number of German units but after an advance of up to , they were forced to withdraw after dark to avoid encirclement. The attack was a failure but had a disproportionate effect on Hitler and Oberkommando der Wehrmacht (OKW, German armed forces high command). Concern about more Anglo French counter attacks against the panzer corridor before non motorised German infantry divisions caught up, led Hitler to order the panzer advance to stop until the situation at Arras had been restored. The Allies used the pause to reinforce the Channel Ports, prevent their rapid capture and fortify the western approaches to Dunkirk before the Germans arrived, making the evacuation of the British and French forces in Operation Dynamo possible.
Франция шайқасы
Армия тобы (генерал-оберст Герд фон Рундштедт) 12-15 мамыр аралығында Седан шайқасында француздарды жеңіп, Мёз өзенін кесіп өтті. 17 мамырда Монкорне шайқасында Монкорнеден оңтүстікке қарай 4-ші бронели дивизиясының (4e DCr, полковник Шарль де Голль) француздық қарсы шабуылы, француздың қанатына асығып келген 10-шы танк дивизиясының импровизацияланған қорғанысымен жеңілді. Неміс қарсы шабуылдарын VIII әуе корпусы (генерал-оберст Вольфрам фон Рихтхофен) қолдады, француздар 32 танк пен бронетранспортерден айырылды. 19 мамырда, күшейту алғаннан кейін, 4e DCr қайтадан шабуыл жасады және 155 бірлігінің 80-ін жоғалтып кері қайтарылды, шығынның көп бөлігі VIII Fliegerkorps ұшақтарының француз бөлімшелеріне шабуыл жасауынан болды, олар неміс бөлімшелерінің қанатына шабуыл жасауға жиналғанда. Монкорне шайқасының соңында француздың 9-армиясының көп бөлігі VIII Fliegerkorps шабуылынан ыдырады. Неміс басқарушылары Перонн-Камбре аралығын бұзып, Булонь және Кале қалаларына қауіп төндірді, Солтүстік-Шығыс операциялар театрындағы 1-ші армия тобының (генерал Гастон Биллотт) байланыс желілерін кесіп, оларды Сомманың оңтүстігіндегі негізгі француз әскерлерінен бөлді. 19 мамырда британдық Императорлық Бас штабының бастығы генерал Эдмунд Айронсайд Ленс маңындағы штабында BEF қолбасшысы лорд Гортпен кездесіп, Гортты оңтүстік-батысқа қарай Амиенге шабуыл жасап, BEF-ті құтқаруға шақырды, бірақ Горттың шабуылға екі дивизиясы ғана болды. Айронсайд Биллотты кездестіріп, оның әрекетке қабілетсіз екенін анықтады. Айронсайд Ұлыбританияға оралып, жағалауға қарсы шұғыл шаралар қабылдауды бұйырды. 20 мамыр күні таңертең француз қарулы күштерінің бас қолбасшысы генерал Морис Гамелин Бельгия мен Солтүстік Францияда қоршауға түскен әскерлерге оңтүстікке қарай жол ашып, Сомма өзенінен солтүстікке шабуылдайтын француз күштерімен қосылуға бұйрық берді. 19 мамыр күні кешке Франция премьер-министрі Поль Рейно Гамелинді қызметтен босатып, оның орнына генерал Максим Вейганді тағайындады. Вейганд бұйрықтарды тоқтатты, кейін солтүстік және оңтүстіктен неміс "коридорына" қарсы қарсы шабуыл жасауға, қоршауға түскен әскерлерді босатуға бұйрық берді. Солтүстікте британдықтар қолжетімді дивизияларын Вими ауданын ұстап тұрған 50-ші жаяу әскер дивизиясымен біріктіріп, Frankforce деп аталған күш құрды. Frankforce Аррастың шығысында Скарп өзенінің бойында 5-ші жаяу әскер дивизиясымен қорғаныс ұстауы керек еді, ал күштің қалған бөлігі Аррастың оңтүстігінде және жаңа француздық 3-ші армия тобы (генерал д'арме Антуан Мари Бенуа Бессон) Соммадан солтүстікке шабуыл жасады. Бельгия королі Леопольд III Гортқа Бельгия әскерімен байланыс сақтау үшін BEF-ті қауіпке тігуін күтпегенін айтты, бірақ оңтүстік шабуылына бекінген жағдайда бельгиялықтар асып түсіп, құлап қалуы мүмкін екенін ескертті. Леопольд одақтастарға Дюнкерк пен Бельгия арнасының порттарын қамтитын плацдарм құруды ұсынды. BEF Арас қаласын нығайтты, бірақ Горт француз жоспарына күмәнді қарады. (Биллот 19-21 мамыр аралығында Ипрде өткен кездесуге қатысты. Кездесуден кейін жол апатына ұшырады. Биллот комаға түсіп, көп ұзамай қайтыс болды, осылайша одақтастардың 1-ші армия тобы үш күнге көшбасшысыз қалды; сол кезде британдықтар Ла-Манш порттарынан эвакуациялауды шешті.)
Army Group A (Generaloberst Gerd von Rundstedt) defeated the French at the Battle of Sedan from 12 to 15 May and crossed the Meuse. A French counter attack at the Battle of Montcornet on 17 May by the [[4e Division cuirassée (4e DCr, Colonel Charles de Gaulle), from Montcornet to the south, was defeated by an improvised defence and the 10th Panzer Division, which was rushed forward on the French flank. The German counter attacks were supported by [[8th Air Corps (Germany) VIII (Generaloberst Wolfram von Richthofen) and the French lost 32 tanks and armoured vehicles. On 19 May, after receiving reinforcements, the 4e DCr attacked again and was repulsed with the loss of 80 of 155 of its vehicles, much of the loss being caused by the aircraft of Fliegerkorps VIII, which attacked French units as they massed to attack the flanks of German units. By the end of the Battle of Montcornet, much of the French Ninth Army on the Meuse had disintegrated under the attacks of Fliegerkorps VIII. German spearheads broke through the Peronne–Cambrai gap and threatened Boulogne and Calais, cutting the lines of communication of the Allied armies of Groupe d'armées 1 (General Gaston Billotte) in the North East Theatre of Operations (Général d'armée Alphonse Joseph Georges), separating them from the main French armies south of the Somme. On 19 May, General Edmund Ironside, the British Chief of the Imperial General Staff, conferred with Lord Gort, commander of the BEF, at his headquarters near Lens and urged Gort to save the BEF, by attacking towards Amiens to the south west but Gort had only two divisions available for an attack. Ironside met Billotte, finding him apparently incapable of taking action. Ironside returned to Britain and ordered urgent anti invasion measures. On the morning of 20 May, General Maurice Gamelin, the Commander in chief of the French armed forces, ordered the armies trapped in Belgium and northern France to fight their way south, to link up with French forces attacking northwards from the Somme river. On the evening of 19 May, the French Prime Minister Paul Reynaud had sacked Gamelin and replaced him with General Maxime Weygand. Weygand cancelled the orders and after a delay, ordered a similar counter offensive from the north and south against the German "corridor", to break the encircled armies out of the pocket. In the north the British combined their available divisions with the 50th Infantry Division, which was holding the Vimy area, to create a contingent which was code named Frankforce. Frankforce was to hold the line of the river Scarpe to the east of Arras with the 5th Infantry Division, while the rest of the force attacked to the south of Arras and the new French [[3rd Army Group (France) 3 (Général d'armée Antoine Marie Benoît Besson) attacked north from the Somme. King Leopold III of Belgium told Gort that he did not expect the BEF to risk itself to keep contact with the Belgian army, but warned the British that if they persisted with the southern offensive, the Belgians would be overstretched and collapse. Leopold suggested that the Allies should establish a beachhead covering Dunkirk and the Belgian channel ports instead. The BEF reinforced Arras despite Gort having doubts about the French plan. (Billotte took part in a meeting in Ypres from 19 to 21 May. Driving back after this meeting, he had a road accident. Billotte fell into a coma and died soon afterwards, leaving the Allied [[1st Army Group (France) 1 (1st Army Group) leaderless for three days; around that time, the British decided to evacuate from the Channel ports.
Неміс авансы
7-ші танк дивизиясы Камбрайды басып алып, Аррастың оңтүстігіне қарай жылжыды. 21 мамырда дивизияға Аррастың батысына айналып, солтүстікке шабуыл жасауға, Актте Скарп өзеніндегі көпірлерді басып алуға бұйрық берілді. Бұл қауіпті маневр болды, себебі оң жақтан Аррас тұсынан қарсы шабуылға ұшырау қаупі бар еді. 5-ші танк дивизиясы (генерал-лейтенант Макс фон Хартлиб Валспорн) 7-ші танк дивизиясына жасалған қысымды жеңілдету үшін шабуылға түсуі керек еді (бірақ дивизия кешігіп, бұйрығын орындай алмады). Роммель 25-ші танк полкіне Аққа қарай барлау жасауға, ал екі мотоатқыштар полкінің кейін ілесуіне бұйрық берді, бұл дивизияның көп бөлігін танксыз қалдырды. Роммель шабуылды жетекшілік етті, бірақ 16:00 шамасында жаяу әскер келмегендіктен қайта оралды және [[Шутцен (әскери) (Фузилер немесе мылтық полкі)] позицияларында танк пен жаяу әскердің шабуылына тап болды.
The 7th Panzer Division had captured Cambrai and advanced to the area south of Arras. For 21 May, the division was ordered to wheel west around Arras and attack to the north, capturing crossings over the Scarpe at Acq, a risky manoeuvre since the right flank would be vulnerable to a counter attack from Arras. The 5th Panzer Division (Lieutenant General Max von Hartlieb Walsporn) was to attack so as to relieve pressure on the 7th Panzer Division (the division was delayed and never managed to fulfil its orders). Rommel ordered Panzer Regiment 25 to probe towards Acq forward with two motorised infantry regiments to follow later, which left most of the division without tanks. Rommel led the advance but returned around 4:00 p. m. when the infantry failed to arrive and at the positions of [[Schützen (military) (Fusilier or Rifle Regiment), found himself under attack by tanks and infantry.
Достасқандардың шабуылға дайындықтары
Жорж британдық шабуылға қолдау көрсету үшін Француз әуе күштерінің Zone d'Opérations Aériennes Nord командасының қолбасшысы генерал д'Астиер де ла Вижерияға бұйрық берді, бірақ шабуыл майданының, нысаналардың және шабуылға арналған нөлдік сағаттың егжей-тегжейін жібермеді. Д'Астие бірінші армия штабымен немесе BEF-тің әуе компонентінің штабымен байланыса алмады, ол Англиядағы базаларға қайтып оралғандықтан әрекетсіз болды. Француздық барлау ұшақтары сағат 16:00-ге дейін атып түсірілді немесе қуып кетті, содан кейін ұшақтар Аррасқа жетті және Камбрай маңында ешқандай әрекет болмады. Британдық 5-ші жаяу әскер дивизиясының қолбасшысы генерал-майор Харольд Франклинге Frankforce командасы берілді, ол өзінің дивизиясынан, 50-ші (Нортумбриялық) моторлы дивизиясынан (генерал-майор Гиффард Мартел) және 1-ші армияның 74 танкіден тұратын бригадасынан құрылды. Франкфорс Аррастың солтүстігіндегі Вими маңына көшіп барды, бұл одақтастардың Аррас гарнизонын күшейту үшін, оңтүстікке қарсы шабуыл жасау және жақын маңдағы неміс байланыстарын кесу мақсатында жасалды. Франклин 5-ші жаяу әскер дивизиясынан және 50-ші моторлы дивизиядан әрқайсысынан бір бригада бөлді, олардың әрқайсысында әдеттегі үш бригаданың орнына екі бригада болды. Франклин француздардың солтүстікке қарай Камбрейге қарай шабуыл жасағанын білмеді, ал француздар британдықтардың оңтүстікке қарай Аррасқа шабуыл жасағанын білмеді. Франклинге француз бірінші армиясының француз кавалерия корпусы (генерал-лейтенант Рене Приу) қолдау көрсетті, ол Ханнут шайқасында (12-14 мамыр) өзінің SOMUA S35 кавалерия танктерімен шайқасты. 1-ші Жеңіл механикаландырылған дивизияның көптеген танктері бұрынғы шайқастарда жойылған, ал қалғандары жаяу әскер дивизияларына бөлінген және танктерді босатудан бас тартқан офицерлерге қауіп төндіргеніне қарамастан, уақытында қайта құрастырыла алмады. 21 мамырға дейін Приу 3-ші Жеңіл механикаландырылған дивизияның (3-ші DLM) бірнеше танкісін ғана қоса алды. Шабуыл екі француз және екі британдық жаяу әскер дивизиясымен жасалуы тиіс болған, бірақ Фрэнкфорс бригадалары Аррасты қорғауға, өзеннің шығысына және резервке жіберілгеннен кейін шамамен 15 000 адамнан тұрды. Қорғанысқа орналастырудан кейін 151-ші бригаданың Дурхам жеңіл жаяу әскерінің (DLI) 6-шы және 8-ші батальондары мен резервтегі біреуі, сондай-ақ 4-ші Корольдік танк полкіне (4-ші RTR) және 7-ші Корольдік танк полкіне (7-ші RTR) қолдау көрсететін 13-ші жаяу әскер бригадасы қалды, бұл шамамен 2 000 адам және 74 танкіден тұратын күш болды. Танктердің 58-і [[Матильда I (танк)], қалың бронясы бар, бірақ тек пулеметпен қаруланған, ал 16-сы [[Матильда II (танк)], өте жақсы бронясы бар және 2 фунттық зеңбірек пен пулеметпен жабдықталған.
Georges ordered General d'Astier de la Vigerie, commander of Zone d'Opérations Aériennes Nord of the [[French Air Force to support the British attack but sent no details of the attack front, no targets and no zero hour for the attack. D'Astier was also unable to contact the First Army headquarters or the HQ of the Air Component RAF of the BEF, which was out of action, as it was moving back to bases in England. French reconnaissance aircraft were shot down or chased away until 4:00 p. m., when aircraft got through to Arras and found no activity around Cambrai. Major General Harold Franklyn, commander of the British 5th Infantry Division was put in charge of Frankforce, improvised from his division, the 50th (Northumbrian) Motor Division (Major General Giffard Martel) and the 74 tanks of the 1st Army Tank Brigade. Frankforce had moved to the vicinity of Vimy, north of Arras to reinforce the Allied garrison at Arras, for a counter attack to the south, to cut German communications in the vicinity. Franklyn had detached a brigade each from the 5th Infantry Division and the 50th Motor Division, which had only two instead of the usual three brigades each. Franklyn was not aware of a French push northwards toward Cambrai and the French were ignorant of a British attack south toward Arras. Franklyn had support from the French [[Cavalry Corps (France) (Lieutenant General René Prioux) of the French First Army, which had fought at the Battle of Hannut (12–14 May) with its SOMUA S35 cavalry tanks. Many of the tanks of the [[1st Light Mechanized Division (France) (1ère DLM) had been destroyed in the earlier battles and the rest had been distributed among infantry divisions and could not be reassembled in time, despite threats to court martial officers who refused to release the tanks. By 21 May, Prioux could only contribute a few tanks of the [[3rd Light Mechanized Division (France) (3e DLM). The attack had been intended to be made by two French and two British infantry divisions but Frankforce comprised only about 15,000 men, after the detachment of brigades to the defence of Arras, the river to the east and into reserve. The defensive deployments left only the 6th and 8th battalions of the Durham Light Infantry (DLI), of 151st Brigade and one in reserve as well as the 13th Infantry Brigade, supporting the 4th Royal Tank Regiment (4th RTR) and the 7th Royal Tank Regiment (7th RTR), a force of about 2,000 men and 74 tanks. The tanks were 58 [[Matilda I (tank), thickly armoured but equipped only with a machine gun and 16 Matilda II tanks, very well armoured and carrying a 2 pounder gun and a machine gun.
Достасқандардың жоспары
Франклинге берілген бастапқы нұсқаулар гарнизонды босату үшін Аррастың оңтүстігіне шектеулі шабуыл жоспарлау болды. Аронсайд француздармен бірлескен, ауқымды шабуылға қатысты жасаған өзгерістер Франклинге жеткізілмеді. Франклин Франкфорстың көп бөлігін қорғаныс мақсатында пайдаланды, Аррас қаласын нығайтты және қаланың шығысындағы француз кавалерия корпусын күштен босатып, оларға көмек көрсетті. Мартелге шабуыл жоспарлау тапсырылды,
The original instructions given to Franklyn had been to plan a limited attack south of Arras, to relieve the garrison. Changes made by Ironside for a more ambitious combined attack with the French, were not communicated to Franklyn, who used most of Frankforce defensively, to reinforce Arras and relieve the French Cavalry Corps to the east of the town. Martel was ordered to plan an attack to
151-ші жаяу әскер бригадасы (бригадир Дж. А. Черчилль) негізінде құрылған күш Аррастың батысынан жылжуы және Коджуль өзеніне қарай иректеуі керек еді; 5-ші жаяу әскер дивизиясының 13-ші жаяу әскер бригадасы (бригадир М. С. Демпси) содан кейін өзеннен өтіп, Аррастың шығысынан оңтүстікке қарай жылжуы және 151-ші жаяу әскер бригадасымен кездесуі тиіс еді. 7-ші RTR, 8-ші DLI, 365-ші батарея, 92-ші далалық артиллерия полкі RA, 260-шы батарея, 65-ші (Норфолк еоманри) танкіге қарсы полк RA, 151-ші бригаданың танкіге қарсы ротасының взводы және 4-ші батальонның мотоциклді барлау взводы, Нортумберленд фюзилерлері, сондай-ақ 4-ші RTR, 6-шы DLI, 368-ші батарея, 92-ші далалық артиллерия полкі RA, 206-шы батарея, 52-ші танкіге қарсы полк RA, 151-ші бригаданың танкіге қарсы ротасының взводы, 4-ші Нортумберленд фюзилерлерінің бір ротасы және барлау взводы сағат 14:00-де Арас-Долленс жолынан өтуі керек еді, яғни жаяу әскері бастапқы позицияға жете алу үшін трафик пен босқындармен толы жолдармен марш жасауы қажет болды.
an area of over A force based on the 151st Infantry Brigade (Brigadier J. A. Churchill), was to advance from the west of Arras and move round to the Cojeul River; the 13th Infantry Brigade (Brigadier M. C. Dempsey) of the 5th Infantry Division was then to cross the river and advance southwards from the east side of Arras, to meet the 151st Infantry Brigade. A Right Column of the 7th RTR, 8th DLI, 365th Battery, 92nd Field Regiment RA, 260th Battery, 65th (Norfolk Yeomanry) Anti Tank Regiment RA, a platoon of the 151st Brigade Anti Tank Company and a motor cycle scout platoon of the 4th Battalion, Northumberland Fusiliers and a Left Column of the 4th RTR, 6th DLI, 368th Battery, 92nd Field Regiment RA, 206th Battery, 52nd Anti Tank Regiment RA, a platoon of the 151st Brigade Anti Tank Company, one company and a scout platoon of the 4th Northumberland Fusiliers, were to cross the Arras–Doullens road at 2:00 p. m., which meant that the infantry would have to make an approach march to reach the jumping off point, over roads filled with traffic and refugees.
3e DLM
Британдық күштердің оң жақ қанатын қорғауға 3e DLM-нің жасаған шабуылы да жеткіліксіз байланыспен нашар дайындалды, француздарға британдық шабуылдың уақыты мен бағыты туралы хабарланбады. Осының салдарынан шатасу туындап, француздық SOMUA S35 және британдық танкке қарсы қарулары арасында атыс болды. Осы оқиғада бір танкке қарсы қару жойылды, британдық сарбаздар қаза тапты және қате анықталғанға дейін бірнеше француздық танк зардап шекті. Кешкі уақытта француз күштері, шамамен алты SOMUA таңкісімен, Дуисанның оңтүстігінде 25-ші танк полкімен шайқасты. Британдық әскерлер шегініп жатқанда, неміс танктерінің өтуіне дейін британдықтар қашып үлкерді.
An advance by the 3e DLM, to screen the right flank of the British force was also poorly prepared with insufficient liaison, the French not being told of the timing and direction of the British attack. In the confusion an exchange of fire occurred between the French SOMUA S35s and British anti tank guns near Warlus. An anti tank gun was knocked out, British soldiers were killed and several French tanks hit before the mistake was discovered. During the evening, the French force, with about six SOMUAs, engaged Panzer Regiment 25 south of Duisans. British troops were retreating and by the time the German tanks broke through, the British had escaped.
Оң жақ баған
Жаяу әскердің шабуылға жиналатын орындарға жетуіне, жолдағы босқындар қозғалысының кесірінен, бұйрықтарын оқып үйренуге немесе барлау жүргізуге уақыт қалмады. Маруил қаласы 50-ші (Нортумбрия) моторлы дивизиясы шабуылға көшкен кезде бомбалауға ұшырады. Оң колонна сағат 14:30-да алға жылжып, бір орманнан автоматты мылтықтардан от алды. Колонна Дуисан қаласы арқылы шайқасуға мәжбүр болды, ол неміс жаяу әскері және оң жақта француз танктерімен басылып алынған еді, ал батыста 7-ші танк дивизиясының 25-ші танк полкіне қарасты танктер туралы хабарлама келіп түсті. 8-ші DLI ротасының екі бөлімі және 260-шы танкіге қарсы батареяның екі взводы ауылды күзету үшін қалдырылды, содан кейін әлсіреген колонна күшті қарсылыққа қарамастан Варлус қаласын басып алды және тағы бір гарнизонды қалдыруға мәжбүр болды. Оңтүстікке қарай Бернвилл қаласы да басып алынды, ал 7-ші RTR және 8-ші DLI тобы Аррас-Дульенс тас жолына қарай жылжыды, онда олар 7-ші Шутцен полкінің және СС Тотенкопф дивизиясының әскерлерімен кездесті. Британдықтар пулемет пен минометтен атылған оқтардан жасырынуға мәжбүр болды, ал Люфтваффе оң колоннаға жиырма минут бойы шабуыл жасады. I және III топтарына жататын Юнкерс Ju 87 Stukas, Sturzkampfgeschwader 2 Аррас маңындағы британдық күштерді бомбалады. I Sturzkampfgeschwader 77 тобы Аррас қаласының солтүстігіндегі жаяу әскерінің бекіністерін бомбалады. Танктер алға жылжуын жалғастырып, Уайли қаласына жетті, онда олар Тотенкопф дивизиясының әскерлерімен кездесті. Алдыңғы қатардағы әскерлер көптеген жарақат алды, Варлусқа шегінді, ал неміс танктері Варлус және Дюисан қалаларында қарсы шабуыл жасады. Неміс шабуылдары тойтарылды, бірақ олар ауылдар арасындағы жолды кесіп, оң колоннаның одан әрі жылжуына мүмкіндік болмады.
The time taken by the infantry to reach the assembly points for the attack, through the refugee traffic on the roads, left little time to study their orders or reconnoitre. Marœuil was being bombarded when the 50th (Northumbrian) Motor Division began the advance. The Right Column advanced at 2:30 p. m. and received small arms fire from a wood. The column had to fight through Duisans, which was occupied by German infantry and French tanks on the right, reported tanks of Panzer Regiment 25 of the 7th Panzer Division to the west. Two companies of the 8th DLI and two troops of the 260th Anti Tank Battery were left to garrison the village and then the depleted column captured Warlus against stronger opposition and had to leave another garrison behind. Berneville to the south was also captured and a party of the 7th RTR and 8th DLI pressed on to the Arras–Doullens road, where they met part of Schützen Regiment 7 and troops of the SS Totenkopf Division. The British were forced under cover by machine gun and mortar fire and the Luftwaffe attacked the Right Column for twenty minutes. Junkers Ju 87 Stukas belonging to I, and III Gruppen, Sturzkampfgeschwader 2 dive bombed British forces at Arras. I Gruppe Sturzkampfgeschwader 77 is known to have bombed infantry positions north of Arras. The tanks kept going and then reached Wailly, where they met troops of the Totenkopf Division. The advanced guard suffered many casualties, retreated to Warlus and German tanks counter attacked at Warlus and Duisans. The German attacks were repulsed but managed to cut the road between the villages and the Right Column was unable to advance further.
Сол жақ баған
Сол жақ бағана да алға жылжыған кезде қарсылыққа ұшырады және Дайнвиллдегі 6-шы штутсен полкіне қарсы шайқасты. Ахикурда тағы бір жерде алты "Матильда" танкі танкке қарсы қарулардың қатарын басып өтті, содан кейін бағана Агни мен Боранға қарай жылжыды, ал кейіннен бір топ Кожулдегі Ванкортқа жетті. Жаяу әскер Агни мен Боранды бекітті, ал 4-ші РТР 7-ші танк дивизиясының оң флангында танктер мен 7-ші штутсен полкінің неміс контршабуылдарын тойтарды; британдықтар содан кейін Боранның оңтүстігіндегі аумақты басып алды. Меркатель мен Тиллой арасында түстен кейін шайқас жалғасты, онда танктер әуе шабуылына қарсы және артиллерияға, соның ішінде 88 мм Flak зеңбіректерге тап болды, нәтижесінде көптеген танктер істен шықты. Жекелеген танктер алға жылжи берді, бірақ жетістікті консолидациялау және пайдалану үшін резервтер болмады, ал алға жылжу өзара қымбатқа түсетін шайқастарда тоқтатылды. Аррастың шығысында 150-ші жаяу әскер бригадасы Скарп арқылы Тиллойға қарай шабуыл жасады, ал 13-ші жаяу әскер бригадасы шығысқа қарай көпір басын басып алды, Франкфорстың шабуылының екінші кезеңіне дайындық жүргізілді.
The Left Column also met resistance as soon as it advanced and fought its way through Schützen Regiment 6 at Dainville. Another further on at Achicourt, six Matildas overran a line of anti tank guns and then the column kept going to Agny and Beaurains, before a party reached Wancourt on the Cojeul. Infantry garrisoned Agny and Beaurains and the 4th RTR repulsed German counter attacks by tanks and Schützen Regiment 7, on the right flank of the 7th Panzer Division; the British then took ground south of Beaurains. Fighting went on all afternoon between Mercatel and Tilloy, where the tanks ran into a line of anti aircraft guns and artillery, including 88 mm Flak guns and many of the tanks were knocked out. Individual tanks kept going but there were no reserves to consolidate and exploit the success and the advance was stopped in mutually costly fighting. To the east of Arras, the 150th Infantry Brigade attacked across the Scarpe towards Tilloy and the 13th Infantry Brigade captured a bridgehead further east, ready for the second phase of the attack by Frankforce.
7-ші танк дивизиясы
6-шы шұтцен полкі Агниге қарай жылжу кезінде Дайнвильден шабуыл жасаған британдық колоннаға тап болды, ол бірнеше көлікті жойды; солтүстіктен британдық танктер шабуылдап, полк конвойын оң жақ қанатындағы жол бойында ұстады. 42-ші танкіге қарсы батальон (Panzerjägerabteilung 42) Агни мен Борейнс арасындағы аймаққа жедел жіберілді, бірақ британдық танктер тарапынан басылып алынды. 6-шы шұтцен полкінен өткесімен, олар Меркатель мен Фишо арасындағы 7-ші шұтцен полкінің көлігіне шабуыл жасады, содан кейін мотожылжымалы Тотенкопф дивизиясын жағдайына түсіріп, дерлік штабын басып алды. Британдық танктер неміс танкіге қарсы қорғанысын бұзғанда, Роммельдің жігерленуімен, тіпті британдық танктер танкіге қарсы пушкаларын қиратқаннан кейін де, жаяу әскер өз орнын ұстады. Сағат 16:00 шамасында (неміс уақыты бойынша) 7-ші шұтцен полкінің II батальонына шамамен 40 британдық танк шабуыл жасады, олар Уэйлидің солтүстік-батысындағы 111 төбедегі артиллериямен ұрысты. Неміс 88 мм FlaK зеңбіректері бірнеше Matilda I танктерін жойды. Matilda I танктерінің арасындағы кейбір ірі Matilda II танктері артиллерия мен танкіге қарсы оттан зақымсыз өтіп, неміс снарядтары олардың бронясынан секіріп кетті. Танктер жауап шабуылымен неміс танкіге қарсы пушкаларын жойып, олардың үстінен өтіп, экипаждарды өлтірді. Британдық танктер 111 төбесіне жетпей, тағы бір артиллерия батареясының отымен тоқтатылды, бірақ басқа танктер екі жағынан да айналып өтті. 7-ші танк дивизиясының оңтүстік қанатында Тотенкопф дивизиясына шабуыл жасалды және кейбір SS әскерлері үрейленіп қашты.
Schützen Regiment 6 was attacked while advancing towards Agny by a British column advancing from Dainville, which knocked out several vehicles; more British tanks attacked from the north and caught the regimental convoys strung out along the road on their right flank. Panzerjägerabteilung 42 (42nd Anti Tank Battalion) was rushed up to the area between Agny and Beaurains, but was overrun by the British tanks. After breaking through Schützen Regiment 6, they attacked the transport of Schützen Regiment 7 between Mercatel and Ficheux and then pressed on, throwing the motorised Totenkopf Division into confusion and almost overrunning its headquarters. When the British tanks broke through the German anti tank screen, the infantry stood their ground, encouraged by Rommel, even after the British tanks had rolled over their anti tank guns. At around 4:00 p. m. (German time) II Battalion, Schützen Regiment 7 was attacked by about 40 British tanks, which were engaged by artillery on Hill 111, roughly north west of Wailly. German 88 mm FlaK guns knocked out several Matilda I tanks. Some larger Matilda II tanks among the Matilda Is advanced through the artillery and anti tank fire unscathed, German shells bouncing off their armour. The tanks destroyed the German anti tank guns with return fire and rolled over them, killing the crews. The British tanks were eventually stopped short of Hill 111 by fire from another artillery battery but other tanks bypassed the area on both sides. On the southern flank of the 7th Panzer Division, the Totenkopf Division was attacked and some SS troops fled in panic.
Қатысқандар зейнеткерлікке шықты
Британдықтардың алға басып кіруінің ең терең нүктесі тіркелді; 400 неміс тұтқыны алынды, көптеген танктер мен жабдықтар жойылды, бірақ екі Matilda II танкісі іссіз қалды. Тек 26 Matilda I танкісі ғана қолданысқа жарамды болып қалды және екі танк батальонының командирлері қаза тапты; кешке Франклин екі колоннаға да кері шегінуге бұйрық берді. Француз кавалериясы Варлус маңында қалды, түнде қоршауға алынды және тек бірнеше танкі ғана бұзып шыға алды. Варлустағы Оң колоннаның жаяу әскері құтқарылды, себебі алты француз танкісі екі бронетранспорттық құрылғымен бірге келіп, Варлус-Дюизанс жолындағы неміс позициясын бұзып өтті. Дюизанстағы гарнизон да қараңғыда 9-шы DLI-дің Bren тасымалдауыштарында, Маруильдегі бригада резервінің танкіге қарсы қаруларымен қорғалған күйде шегінді. Агни мен Борейндегі Сол колонна әскерлері бомбалауға ұшырады, содан кейін шегінгенде танктардың шабуылына ілесті, бір топ жолды жаңылыстырып (әрі ақырында Булоньге жетті). 7-ші танк дивизиясы түнде Дейнвилльдің оңтүстігінде орналасты, ал жаяу әскердің алдыңғы қатарлары Скарп өзенінің оңтүстік жағалауына жақын болды.
The maximum depth of the British advance was ; 400 German prisoners had been taken, many tanks and much equipment had been destroyed but two Matilda IIs had been knocked out. Only 26 Matilda Is were still operational and both tank battalion commanders had been killed; during the evening, Franklyn ordered both columns to withdraw. French cavalry remained near Warlus, was surrounded during the night and only a few tanks managed to break out. The infantry of the Right Column in Warlus were rescued, because six French tanks arrived with two armoured infantry vehicles and broke out through the German position on the Warlus–Duisans road. The garrison in Duisans also retired after dark, in the Bren carriers of the 9th DLI, covered by the anti tank guns of the brigade reserve in Marœuil. The Left Column troops in Agny and Beaurains were bombed and then attacked by tanks as they retreated, one party missing the road (and eventually reaching Boulogne). The 7th Panzer Division laagered overnight south of Dainville, with advanced parties of infantry close to the south bank of the Scarpe.
Талдау
1953 жылы британдық ресми тарихшы Лайонел Эллис Аррастағы шабуылдың неміс қысымын жеңілдетіп, БЭФ-тің (British Expeditionary Force) қоршауын кешіктіргенін жазды. Аррас пен Кожюль арасындағы жер қайтадан басып алынды, ал қалаға қарсы неміс шабуыл жасамады, Роммель шабуылды бес дивизия жасады деп мәлімдеді. Неміс әрекеттеріне келтірілген кешігуден және немістерге тигізген көптеген зияннан басқа, шабуыл жеткілікті күшті күштермен ілесіп, басып алынған жерді консолидациялай алмағандықтан сәтсіздікке ұшырауға тиіс болды. Армия тобы А-ның қолбасшысы Рундштедт 20 мамырда жаттығулардан кейін танк дивизияларын демалысқа жіберуді жоспарлаған еді. 1978 жылы Купер Аррастағы шабуылдың неміс жоғары қолбасшыларын солтүстікке қарай шабуылдауды жалғастыруға, канал порттарын басып алуға итермелегенін жазды. Оңтүстік-батысқа шабуыл жасаудан бас тартылып, ОКХ (Oberkommando des Heeres) Панцергруппа фон Клейстке Болонь мен Кале қалаларын басып алуға бұйрық берді. Тағы бір одақтас шабуылынан сескеніп, Рундштедт Панцергруппа Хотты позицияда қалуға бұйырды, XLI корпусы (Рейнхардт) алдын ала шара ретінде шығысқа қарай дивизия жіберді, ал Клейст XIX корпустан (Гудериан) 10-шы танк дивизиясын және 1-ші және 2-ші танк дивизияларының бөлімдерін Соммадағы көпір басын ұстауға бұрып жіберді, бұл Дюнкеркке жол ашуды бастан-ақ баяулатты. XIX корпус 22 мамыр күні таңғы сағат 8:00-де қайтадан шабуыл жасады, бірақ неміс басқаруындағы «жақын паралич» әлі де кедергі келтірді, Рундштедт ОКХ-ның нұсқауларын елемеуге және Булонь мен Каледегі ілгерілеуді күтуге бұйырды. Түнгі сағат 12:40-та Рундштедт өзінің бұйрығын қайтарып алды, бірақ бес сағаттан бері панцерлер Амаше өзенінде күтіп тұрды. 2005 жылы Фризер одақтастардың жоспарлары панцерлік дәлізін кесіп тастамағаны үшін ерекше болды деп жазды, өйткені панцерлік дивизиялардың артында нығайтуға жеткілікті неміс моторлы дивизиялары болмады және моторсыздар бірнеше күндік сапарда қалып қойды. Дәліз Арраста ғана кең болды және қысқаша қозғалысқа осал болды; одақтастар Клаузевицтің қарсы қоршауын жүзеге асырып, канал жағалауындағы панцерлерді кесіп тастауға мүмкіндік алған болар еді. Холдер одақтастардың операциялардың жоғары қарқынын ұстай алмауына байланысты тәуекелге баруға дайын болды. Одақтастардың шабуылы Роммельдің танкіге қарсы және авиацияға қарсы қарудан импровизациялық қару желісін жасауымен тоқтатылды, ол кейбір жеңіл британдық танктерді тоқтата алды; жаяу әскерлік танктер, әсіресе Matilda II, стандартты 37 мм танкіге қарсы пулеметпен жою өте қиын болды. Роммель сонымен қатар сымсыз байланыс арқылы артиллериямен және бірнеше 88 мм FlaK 36 авиацияға қарсы зеңбіректермен жылдам орнатылатын тағы бір қару желісіне бұйрық берді, бұл Меркатель мен Тиллой арасындағы жазық жерде бірнеше минут ішінде 24 танкты жойды. Түнгі сағат 6:00-ден кейін Fliegerkorps I және VIII-нің Junkers Ju 87 Stukas келді және сағат 20:30-ға дейін шегініп келе жатқан танктерге 300 шабуыл жасады. Роммель 25-ші танк полкіне британдық танктерді қайтаруға және кесіп тастауға бұйрық берді, бірақ Дюсанстан оңтүстікке қарай британдық оң жақ қанатын жауып тұрған француз танктерімен кездесті және ұзақ және қымбатқа түсетін шайқастан кейін ғана алға жылжыды. Неміс танктері британдық танкіге қарсы пулемет желісін бұзып өткен кезде, Дюзан мен Варлус арасында британдық танктер қайта оралды; британдық шабуыл апатқа ұшырады және 88 танктың тек 28-і ғана бастапқы сызыққа оралды. 6-шы танк дивизиясы «күшті жау күштерінің алға басуда» екенін хабарлады, бұл 1-ші танк армиясында дабыл қағып, алаңдаушылық тудырды. Клейст 6-шы және 8-ші танк дивизияларын одақтастардың алға басуына қарсы тұру үшін шығысқа қарай қозғалуға бұйырды. Соңынан немістер Арас шайқасын одақтастардың шағын жеңілісі ретінде қарастырды.
In 1953, Lionel Ellis, the British official historian wrote that the attack at Arras succeeded in easing German pressure round Arras and delaying the encirclement of the BEF. The ground between Arras and the Cojeul was re occupied and there was no serious German attack on the town, Rommel making the alarmist claim that the attack was made by five divisions. Beyond the delay imposed on German moves and the many casualties inflicted on the Germans, the attack was bound to fail without a force sufficiently powerful to follow up and consolidate the captured ground. Rundstedt, the commander of Army Group A, had intended that the panzer divisions should rest after the exertions on 20 May. In 1978, Cooper wrote that the attack at Arras led to the German higher commanders to continue to attack northwards, to capture the channel ports. Attacking to the south west was rejected and OKH ordered Panzergruppe von Kleist to capture Boulogne and Calais, about away. Apprehension of another Allied attack caused Rundstedt to order Panzergruppe Hoth to remain in position, the XLI Corps (Reinhardt) sent a division eastwards as a precaution and Kleist diverted the 10th Panzer Division and parts of the 1st Panzer Division and the 2nd Panzer Division from XIX Corps (Guderian) to hold the bridgehead over the Somme, which slowed the advance to Dunkirk from the beginning. XIX Corps attacked again at 8:00 a. m. on 22 May but was still hampered by a "near paralysis" in the German command, Rundstedt ordering that the instructions from OKH were to be ignored and the advance on Boulogne and Calais would have to wait. At 12:40 p. m. Rundstedt countermanded his own order but for five hours, the panzers had waited on the Amache river. In 2005, Frieser wrote that Allied planning was notable for its failure to cut the panzer corridor when there were insufficient German motorised divisions to consolidate behind the panzer divisions and the non motorised divisions were several days' march away. The corridor was only wide at Arras and vulnerable to a pincer movement; The Allies could have achieved a Clausewitzian counter encirclement and cut off the panzers on the channel coast. Halder had been willing to run the risk, because of the incapacity of the Allies to achieve a fast tempo of operations. The Allied attack was contained because Rommel improvised a gun line of anti tank guns and anti aircraft guns, that managed to stop some of the lighter British tanks; the infantry tanks, particularly the Matilda IIs, proved very difficult to knock out with the standard 37 mm anti tank gun. Rommel also used wireless to order another gun line quickly to be set up with artillery and several 88 mm FlaK 36 anti aircraft guns much further back, which knocked out 24 tanks in a few minutes on the flat ground between Mercatel and Tilloy. Just after 6:00 p. m., Junkers Ju 87 Stukas of Fliegerkorps I and VIII arrived and made 300 attacks on the retiring tanks by 8:30 p. m. Rommel ordered Panzer Regiment 25 to return and cut off the British tanks but south of Duisans it met French tanks covering the British right flank and only pushed through after a long and costly engagement. When the German tanks had broken through a British anti tank gun line, between Duisans and Warlus, the British tanks had already returned; the British attack had turned into a disaster and only 28 of the 88 tanks committed returned to their start line. The 6th Panzer Division signalled that "a strong enemy force was making a breakthrough" which caused alarm [[1st Panzer Army. Kleist ordered the 6th Panzer Division and 8th Panzer Division eastwards to counter the Allied breakthrough. In the aftermath the Germans treated the Battle of Arras as a minor defeat for the Allies.
Шығындар
Роммель күнделігінде дивизиясы 89 адамды қаза қылғанын, 116 адамның жараланғанын және 173 адамның жоғалып, тұтқынға түскенін жазды, бұл операцияның алғашқы төрт күніндегі шығынмен тең болды, оның ішінде Мёз арқылы өту де бар еді, алайда жоғалып кеткендердің 90-ы өз бөлімшелеріне қайтып келді. 1953 жылы британдық ресми тарихшы Лайонел Эллис 7-ші танк дивизиясының соғыс күнделігінен цитата келтірді, онда тоғыз орта және бірнеше жеңіл танктың жоғалғаны, 378 адамның қаза тапқаны немесе жараланғаны және 173 адамның жоғалып кеткені тіркелді; британдық деректерде 400-ге жуық неміс тұтқынға алынғаны көрсетілген. Британдықтар шабуылда 100 шамасында адамды қаза қылып, жараланды, ал француз сарбаздарының қаншасы қаза тапқаны белгісіз. Франкфорс шабуылда 88 танктың 60-ын жоғалтты.
Rommel noted in his diary that his division had lost 89 men killed, 116 wounded and 173 men missing and captured, as many as the first four days of operations, which included the Meuse crossing, although 90 of the missing returned to their units. In 1953, Lionel Ellis, the British official historian, quoted the 7th Panzer Division war diary, which recorded the loss of nine medium and several light tanks, 378 men killed or wounded and 173 missing; British records noted some 400 Germans taken prisoner. The British lost around 100 men killed or wounded in the attack, it is unknown how many French soldiers became casualties in the engagement. Frankforce lost sixty of the 88 tanks in the attack.
Кейінгі операциялар
Француздардың Камбрайға басты шабуылы 22 мамырда болды және 21 мамырдағы шабуыл сияқты, қатысқан күштер көздегеннен әлдеқайда аз болды. Оныншы армияның қолбасшысы генерал Роберт Альтмайер V корпусымен және Приу атты корпусының танктерімен шабуыл жасауы тиіс еді, бірақ уақытында тек бір жаяу әскер полкі мен екі тозған танк батальонын жинау мүмкін болды. Танк дивизиялары кетіп қалған, Камбрейде тек шағын бөлімдер қалды, ал жаяу әскер дивизиялары күнінің соңына қарай келуге жоспарланған. Француз шабуылы Камбрейдің шетіне жеткенімен, Люфтваффе тоқтатып, кері шегінуге мәжбүр болды.
The main French attack on Cambrai took place on 22 May and like the attack on 21 May, the force involved was much smaller than intended. The Tenth Army commander, General Robert Altmayer, should have attacked with the V Corps and tanks of the Prioux Cavalry Corps but only an infantry regiment and two depleted tank battalions could be assembled in time. The panzer divisions had moved on, only small detachments having been left in Cambrai and the marching infantry divisions were not due until later in the day. The French attack reached the fringe of Cambrai only to be stopped by the Luftwaffe and forced to retreat.
Тоқтату бұйрығы
Фрайзердің айтуынша, франко-британдық Арас қаласындағы қарсы шабуылы немістерге күшті әсер етті, себебі жоғары командирлер флангтардың қауіпсіздігіне алаңдады. Panzergruppe von Kleist командирі Эвальд фон Клейст «қиын жағдай» деп бағалап, Oberkommando des Heeres (OKH) Бас штабының бастығы генерал-лейтенант Франц Халдерге дағдарыс шешілгенше күту керектігін хабарлады. 4-армия командирі генерал-полковник Гюнтер фон Клюге, Рундштедттың қолдауымен, танктерді тоқтатуға бұйрық берді. 22 мамырда шабуыл қайтарылғаннан кейін, Рундштедт Панзергрупа фон Клейст Булонь мен Калеге аттанбас бұрын, Арас маңындағы жағдайды жақсартуды бұйырды. ОКВ-да жағдай одан да нашар болды, және Гитлер 22 мамырда А армия тобымен байланысып, барлық жылдам әрекет ететін бөлімдерді Арас қаласының екі жағында, ал жаяу әскерін шығысқа қарай жөнелтуді бұйырды. Неміс армиясының жоғары штабтарындағы дағдарыс майданда байқалмады, және Халдер Гудерианмен бірдей пікірге келді: нағыз қауіп – одақтастардың тез тым тез канал жағалауына шегінуі және канал порттары үшін күрес басталуы. Гудериан 2-ші танк дивизиясына Булоньді, 1-ші танк дивизиясына Калені, ал 10-шы танк дивизиясына Дюнкеркті басып алуды бұйырды. BEF және француз армиясының көп бөлігі әлі де жағалауға жақын болды, бірақ кешігулерге қарамастан, британдық әскерлер 22 мамырда XIX корпустың танк дивизияларының алдын кесу үшін Англиядан Булонь мен Калеге жіберілді. Фрайзердің сөзінше, егер танктер 21 мамырда 20 мамырдағыдай жылдамдықпен ілгерілеген болса, онда Булонь мен Кале қалалары түсіп қалған болар еді. 15 мамырдағы Монкорнедегі тоқтау және 21 мамырдағы Арас шайқасынан кейінгі екінші тоқтау болмағанда, 24 мамырдағы соңғы тоқтау бұйрығының мәні болмас еді, себебі Дюнкерк 10-шы танк дивизиясымен бұрыннан басылып алынған болар еді.
Frieser wrote that the Franco British counter attack at Arras, had a disproportionate effect on the Germans because the higher commanders were apprehensive about flank security. Ewald von Kleist, the commander of Panzergruppe von Kleist perceived a "serious threat" and informed Lieutenant General Franz Halder, Chief of the General Staff of Oberkommando des Heeres (OKH), that he had to wait until the crisis was resolved before continuing. Colonel General Günther von Kluge, the 4th Army commander, ordered the tanks to halt, with the support of Rundstedt. On 22 May, when the attack had been repulsed, Rundstedt ordered that the situation at Arras must be restored before Panzergruppe von Kleist moved on Boulogne and Calais. At OKW the panic was worse and Hitler contacted Army Group A on 22 May, to order that all mobile units were to operate either side of Arras and infantry units were to operate to the east. The crisis among the higher staffs of the German army was not apparent at the front and Halder formed the same conclusion as Guderian; that the real threat was that the Allies would retreat to the channel coast too quickly and a race for the channel ports began. Guderian ordered the 2nd Panzer Division to capture Boulogne, the 1st Panzer Division to take Calais and the 10th Panzer division to seize Dunkirk. Most of the BEF and the French First Army were still from the coast but despite delays, British troops were sent from England to Boulogne and Calais just in time to forestall the XIX Corps panzer divisions on 22 May. Frieser wrote that had the panzers advanced at the same speed on 21 May as they had on 20 May, before the halt order stopped their advance for 24 hours, Boulogne and Calais would have fallen. Without a halt at Montcornet on 15 May and the second halt on 21 May after the Battle of Arras, the final halt order of 24 May would have been irrelevant, because Dunkirk would have already been captured by the 10th Panzer Division.
Еске алу
Аррас қаласын қорғағандығы үшін марапатталған әскери награда британдық бөлімшелерге, қарсы шабуылға қатысқандары үшін берілді.
The battle honour Defence of Arras was awarded to the British units involved in the counter attack.