Үндістандағы Коллур алма кені: 16-19 ғасырларда жұмыс істеген, Голкондо алмастарын шығарған, ірі және өнімді кен орны. Тарихы, қызметкерлер саны туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандағы алмаз кені
Diamond mine in India
Коллур кені – Андхра-Прадеш штатындағы Кришна өзенінің оңтүстік жағасында орналасқан шағыл және сазды топырақтан қазылған шұңқырлар жиынтығы. Ол көптеген ірі алмаздарды, Голконда алмаздары деп белгілі алмаздарды өндірген деп саналады, олардың кейбіреуі немесе болғандары тәждік әшекейлердің құрамына кірген. Кен 16 ғасырда ашылып, 19 ғасырға дейін жұмыс істеді.
Kollur Mine was a series of gravel clay pits on the south bank of the Krishna River in the state of Andhra Pradesh. It is thought to have produced many large diamonds, known as Golconda diamonds, several of which are or have been a part of crown jewels. The mine was established in the 16th century and operated until the 19th century.
Тарих
Коллур кеніші 16-шы және 19-шы ғасырдың ортасы аралығында жұмыс істеді және Үндістан субконтинентіндегі ең ірі және ең өнімді алмаз кеніштерінің бірі болды. Өндірістің шыңында онда шамамен 30 000 – 60 000 адам жұмыс істеді, олардың ішінде ерлер, әйелдер және барлық жастағы балалар болды. Коллурдың өзінде шамамен 100 000 адам тұрды. Голконда кен орындары патшаның меншігінде болды, бірақ кеніштің жұмысы алмаз саудагерлеріне жалға берілді, олар шетелдіктер немесе алтын шеберлері кастасынан шыққан үндістер болды. Жалға алу төлемінен басқа, патша сатудан 2% үлесін алып, 10 караттан асатын барлық алмастарды өзіне қалдыруға құқылы болды. Коллур кенішіндегі жұмыс қиын, көп еңбекті қажет ететін және қауіпті болды. Кеншілер белдік киіп, сабанмен жабылған лашықтарда ұйықтады, көбінесе ақшаның орнына тамақпен қамтамасыз етілді. Кеніштің қабырғалары ағашпен бекітілмеген, қатты жаңбырдан кейін құлап, бірден ондаған адамның өміне қатер төндірді (әйелдер мен балалар жер үстінде жұмыс істеді). 2000-ші жылдары бұл аймақ Пуличинтала суару жобасына орын беру үшін эвакуацияланды және жылдың көп бөлігінде 50 фут (15 метр) су астында қалады.
Kollur Mine operated between the 16th and mid 19th centuries, and was one of the largest and most productive diamond mines on the Indian subcontinent. At the height of production, around 30,000 – 60,000 people worked there, including men, women, and children of all ages. Kollur itself had a population of around 100,000. Golconda mines were owned by the king, but operation was leased to diamond merchants, either foreigners or Indians of the goldsmith caste. As well as rent, the king also received 2% from sales and he was entitled to keep all diamonds weighing over 10 carats. Mining at Kollur was crude, labour intensive, and dangerous. Miners wore loincloths, slept in huts covered with straw, and were often given food instead of money. The pit walls had no timber supports and caved in after heavy rains, killing dozens of men at a time (women and children worked above ground). The area was evacuated in the 2000s to make way for the Pulichinthala irrigation project and is submerged by 50 feet (15 m) of water for most of the year.
Геология
Судың жоғары деңгейіне байланысты, қиыршық тас пен сазды шұңқырлардың максималды тереңдігі болды. Алювиалды жұмыстар ұзындығы ... болатын және ... мен ... арасындағы ені бар аумақты қамтыды. Оның шығысынан Налламала тауларының шөкейі, ал солтүстігі мен батысынан Кришна өзенінің иілісі шектесетін. Көптеген шұңқырлар қазір көршілес төбелерден құлаған қиыршық тас, тас және элювиймен толтырылған. Франция королі Людовик XIV Таверньеден осы алмасты сатып алған, бірақ ол Француз революциясы кезінде ұрланған; кейін ол пайда болып, «Үміт алмасы» деп қайта кесілген. Коллурдан шыққан деп саналатын басқа алмастарға Кох-и-Нур, Виттельсбах Графф, Регент, Дарья-и-Нур, Орлов, Низам, Дрезден жасыл алмасы, Нассак кіреді.
The gravel clay pits were a maximum depth of due to the high water table. Alluvial workings covered an area long and between and wide. It was bounded to the east by an outcrop of the Nallamala Hills and to the north and west by a meander of the Krishna River. Most of the pits have since been filled up with scree, boulders, and eluvium from neighbouring hillsides. King Louis XIV of France bought the diamond from Tavernier, but it was stolen during the French Revolution; it reappeared and has been re cut as the Hope Diamond. Other diamonds thought to have originated at Kollur include the Koh i Noor, the Wittelsbach Graff, the Regent, the Daria i Noor, the Orlov, the Nizam, the Dresden Green, the Nassak.
Орналасуы және карталары
Күллұр кенішінің Кришна өзенінің оңтүстік жағалауындағы орны 17 және 18 ғасырларда жасалған бірнеше карталарда 16° 42' 30" солтүстік ендікте және 80° 5' шығыс бойлықта көрсетілген. Оның орналасуының барлық естелігі жоғалып кеткенше, 1880 жылдары Голконда кен орындарының картасын жасауға көмектескен геолог Валентин Болл оны қайтадан ашты. Балл өзінің ағылшын тіліндегі Жан Баптист Таверньенің "Индиядағы саяхаттар" (1676 ж.) кітабының түсіндірмелі басылымында Коллурда үйлердің қираған қалдықтары мен кен жұмыстарының іздері әлі де табылатынын жазды. 1960 жылдары Күллұр кеніші Кришна өзенінің оңтүстік жағалауындағы Көллұр ауылының солтүстік-шығысында, 16° 43' солтүстік ендікте және 80° 02' шығыс бойлықта орналасқандығы және Пуличинтала ауылына дейін созылғандығы анықталды.
Kollur Mine's location on the south bank of the Krishna River is indicated at latitude 16° 42' 30" N and longitude 80° 5' E on several maps created in the 17th and 18th centuries. All memory of its position was lost, until it was rediscovered in the 1880s by Valentine Ball, a geologist who helped to create this map of Golconda mines. In his annotated English edition of gem merchant Jean Baptiste Tavernier's book Travels in India (1676), Ball notes that ruins of houses and mine workings could still be found at Kollur. In the 1960s, Kollur Mine was pinpointed more accurately as being due north east of Kollur village on the south bank of River Krishna at latitude 16° 43' N and longitude 80° 02' E, and extending for all the way up to Pulichinthala village.