Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық натуралист
Italian naturalist
Джузеппе Оливи (18 наурыз 1769 – 24 тамыз 1795) – итальяндық аббат және табиғатты зерттеуші. Ол Чиоджия қаласында дүниеге келген және «Адриатикалық зоология» (1792) атты еңбектің авторы. Ол Падуа қаласында 26 жасында қайтыс болды.
Giuseppe Olivi (18 March 1769 – 24 August 1795) was an Italian abbot and naturalist. He was born at Chioggia and was the author of Zoologia Adriatica (1792). He died in Padua when he was only 26.
Өмірбаян
Оливи 1769 жылы Чиоджияда дүниеге келген. Ол Франческо мен Джузеппе Фабристің оқуымен Чогьяда білім алған. Тек шағын діни дәреже алғанмен, ол шіркеу киімдерін киіп, абат атағын қабылдады. Оның қызығушылықтары химиядан бастап, Антуан Лавуазьенің теорияларын қолдаған, минералогия мен ауыл шаруашылығынан, әсіресе балдырларға дейін ботаникаға дейін кең ауқымды болды. Ол XVIII ғасырдың соңындағы итальяндық табиғат зерттеушілерінің арасында тәуелсіз ой-пікірімен, сол кездегі басым теорияларды сұрақтап, зерттеген жануарлардың экологиялық аспектілерін және олардың қоршаған ортаға тигізетін әсерін қарастыру арқылы ерекшеленді. Ол Антони ван Левенгук ашқан инфузорияларға, судың құрамында бұрын белгісіз болған микроскопиялық тірі организмдерге қызығушылық танытты. Ол Адриатика теңізін зерттеді, су астындағы байқаулар жасаған алғашқы табиғат зерттеушілердің бірі болды; ол теңіз түбінің құрылымындағы және оған байланысты фаунадағы үлкен айырмашылықтарды анықтады, бұл палеонтолог Джованни Баттиста Броккиге Апенниннің қабаттары мен қазбаларын зерттеуде шабыт берді. Грегор Мендель – Оливидің еңбегінен шабыт алған тағы бір табиғат зерттеуші, ол оны 1866 жылы жарық көрген «Өсімдік гибридтері туралы тәжірибелер» еңбегінің кіріспесінде еске алды. Оливи 1792 жылы өзінің ең танымал еңбегі – «Адриатикалық зоология» атты кітабын жариялады. Онда Vorticella, Volvox және Hydra сияқты омыртқасыз жануарлар мен Suberites domuncula губкасының сипаттамалары қамтылған. Белгілі биолог Лазаро Спаланзани Оливиді жоғары бағалап, оған жарқын болашақ болжады, бірақ бұл орындалмады, өйткені Оливи 1795 жылы 26 жасында қайтыс болды. Ол Падуадағы Санта-Кристина шіркеуіне жерленген; Падуадағы Киелі Антоний базиликасының монастырында оның еске алу бюсті орналасқан.
Olivi was born in Chioggia in 1769. He was educated in Choggia under the tutelage of Francesco and Giuseppe Fabris. Despite only having taken minor orders, he wore ecclesiastical garments and adopted the title of abbot. He had wide interests, which stretched from chemistry, where he supported the theories of Antoine Lavoisier, passing through mineralogy and agriculture, to botany, with particular reference to algae. He stood out among the late eighteenth century Italian naturalists in his independent outlook, questioning the theories prevalent at the time, and considering the ecological aspects of the animals he studied, and the impact they had on the environment. Olivi was interested in the infusoria discovered by Antonie van Leeuwenhoek, the microscopic living organisms present in water whose existence had previously been unknown. He studied the Adriatic Sea, being one of the first naturalists to make observations under the water; he found great variations in the structure of the seabed and its associated fauna which inspired the palaeontologist Giovanni Battista Brocchi in his study of the strata and fossils of the Apennines. Gregor Mendel was another naturalist who was inspired by Olivi's work, mentioning him in the foreword to his 1866 work Versuche über Pflanzen Hybriden. Olivi published the work for which he is principally remembered, Zoologia Adriatica, in 1792. It included descriptions of such invertebrates as Vorticella, Volvox and Hydra, and the sponge Suberites domuncula. The well known biologist Lazzaro Spallanzani thought highly of Olivi, and forecast a brilliant future for him, but this was not to be, because Olivi died in 1795 at the age of 26. He is buried in the church of Santa Cristina, Padua; a commemorative funeral bust is to be found in the cloister of the Basilica of Saint Anthony of Padua.