Итальяндық дәрігер Джованни Филиппо Инграссия: Өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Италиялық дәрігер Джованни Филиппо Инграссия немесе Иоаннис Филиппи Инграссия (1510–1580) – итальяндық дәрігер, Везалийдің шәкірті, Неаполь университетінің профессоры, Сицилияның бас дәрігері және медицина мен адам анатомиясы тарихындағы маңызды тұлға.

Ерте өмір және білім

Инграссия Сицилиядағы Регальбуто қаласында дүниеге келген. Оның отбасы білімді болғандықтан, Инграссия латын және грек тілдерін оқыған классикалық білім алды. 1532-1537 жылдары ол Падуа университетінде танымал анатомист Везалийден дәріс алып, медицина саласында диплом алды. Кейін Палермоның жанындағы ақсүйектердің жеке дәрігері болып жұмыс істеді.

Неаполь университеті

1544 жылы ол Неаполь университетінде анатомия және медицина профессоры болды. Ол диссекциялық зерттеулер жүргізіп, өзінің тұжырымдамаларын In Galeni librum de ossibus doctissima et expectatissima commentaria кітабында жазды, бұл Галеннің De Ossibus еңбегіне жасалған сынды пікірлер жинағы, ол 1603 жылы, өлімінен кейін жарияланды. Ол тұңғыш рет сфеноид және этмоид сүйектерінің, сондай-ақ бас сүйектерінің бірнеше түрлерінің дұрыс құрылымын сипаттады және 1546 жылы үшінші құлақ сүйегі – штепесті алғаш рет ашты. Кітапта сонымен қатар пенис және оның эрекция механизмі туралы толық зерттеулер де бар. Бұдан өзге, онда 163 түрлі ісік түрі сипатталған. 1562 жылы Терранова герцогының созылмалы жарасын емдегеннен кейін оның даңқы арта түсті. 1563 жылы ол Сицилияның Протомедикусы (бас медициналық әкімшісі) болып тағайындалды. Осы лауазымда ол дәрігерлердің білімін үнемі жетілдіру қажеттігін қадағалап, медицинаны объективті білімді жинақтап, тиімді емдеуді қамтамасыз ететін ғылыми сала ретінде қарастыруды талап етті. Ол Сицилиядағы алғашқы Денсаулық сақтау кеңесі мен Санитарлық кодексін құрды. Оның 1560 жылғы Trattato assai bello et utile dei doi mostri nati in Palermo in differenti tempi еңбегінде Палермода туған сиамдық егіздердің екі жағдайы туралы егжей-тегжейлі мәліметтер келтірілген. Эндемикалық безгекпен күресу үшін ол айналасындағы батпақтарды кептіруге бұйрық берді және жұқпалы науқастарға арналған оқшаулау ауруханаларын ашты. 1575/1576 жылдары Сицилиядағы оба індетінің алдын алу үшін ол гигиеналық шаралар қабылдауды және күдікті, расталған және жазылып жатқан науқастарды әртүрлі бөлімдерге бөлуді тапсырды. 1576 жылғы Informatione del pestifero, et contagioso morbo кітабында ол ауруды сипаттап, оның Сицилияда қалай пайда болғанын анықтады және алғаш рет халық денсаулығын сақтау шараларын ұсынды. 1578 жылы ол Methodus dandi relationes pro mutilatis torquendis aut a tortura exusandi еңбегін жазды, бұл Рим инквизициясы қолданған қазіргі азаптау әдістерін анатомиялық тұрғыдан бағалау болды. Бұл еңбек 1914 жылға дейін жарияланбады. Ол 1580 жылы Палермода қайтыс болды және Сан-Доменико шіркеуіне жерленді.

In 1544 he became professor of anatomy and medicine at the University of Naples. He conducted dissection studies and recorded his findings in the book In Galeni librum de ossibus doctissima et expectatissima commentaria, a critical commentary on Galen's De Ossibus that was published posthumously in 1603. He gave the first distinct account of the true configuration of the sphenoid and the ethmoid bone as well as several other bones of the head, and has the merit of first describing (1546) the third ear bone, the stapes. The book also contains a detailed study of the penis and the mechanism of its erection. In addition, it contains a description of 163 different types of tumors. His fame increased considerably in 1562 when he was able to heal a persistent wound of the Duke of Terranova. In 1563 he became Protomedicus (chief medical administrator) of Sicily. In this capacity, he emphasized the continuing education of physicians and insisted that medicine be treated as a scientific discipline that collected objective knowledge to ensure optimal treatments. He established Sicily's first Board of Health and Sanitary Code. His 1560 work Trattato assai bello et utile dei doi mostri nati in Palermo in differenti tempi contains the detailed description of two cases of Siamese twins born in Palermo. To combat endemic malaria, he ordered the draining of surrounding swamps and instituted isolation hospitals for contagious patients. He managed the outbreak of the plague in Sicily in 1575/1576 by ordering measures of hygiene and separating suspected, confirmed and convalescing cases in different hospital wards. In his 1576 book Informatione del pestifero, et contagioso morbo he described the disease, traced its outbreak in Sicily, and was the first to recommend public health countermeasures. In 1578 he wrote Methodus dandi relationes pro mutilatis torquendis aut a tortura exusandi, an evaluation, from an anatomical standpoint, of the contemporary methods of torture employed by the Roman Inquisition. The work was not published until 1914. He died in 1580 in Palermo and was buried there in the Church of San Domenico.